Ο Johnny R. Cash (1932 - 2003) είναι ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς, έχοντας αγκαλιάσει όλα τα μουσικά είδη, country, rock’n’roll, blues, folk και gospel. Η βαθιά, ήρεμη, μπάσο-βαρύτονη φωνή του σε συνδυασμό με τα τραγούδια που ερμήνευσε στη μεγάλη καριέρα του, τού χάρισαν μια ξεχωριστή θέση στο Πάνθεον της μουσικής, έχοντας πουλήσει περισσότερα από 90.000.000 δίσκους σε όλο τον πλανήτη. Οι περισσότεροι στίχοι των τραγουδιών του είχαν για θέμα τη θλίψη, την ηθική δοκιμασία και τη λύτρωση, ειδικά της μεταγενέστερης καριέρας του. Από τους πρώτους καλλιτέχνες που έδωσαν δωρεάν συναυλίες στη φυλακή και πάντα ντυμένος στα μαύρα, γι αυτό και το παρατσούκλι του Man in Black.
Αν και έχει καλλιεργηθεί μια εικόνα παράνομου, δεν εξέτισε ποτέ ποινή φυλάκισης, παρά το γεγονός ότι φυλακίστηκε επτά φορές για πλημμελήματα, κρατήθηκε μόνο μία νύχτα, κάθε φορά. Στις 11 Μαΐου του 1965, συνελήφθη στο Starkville του Μισισιπή, μπαίνοντας χωρίς άδεια σε ξένη κατοικία για να… μαζέψει λουλούδια. Το περιστατικό το χρησιμοποίησε σαν θέμα στο τραγούδι Starkville City Jail.
Έως και το 1991 είχε κυκλοφορήσει 80(!) άλμπουμ με τελευταίο εκείνης της περιόδου το Country Christmas (1991), ο τίτλος τα λέει όλα ενώ ένα χρόνο πριν, το Highwayman 2 (1990) μαζί με τους Willie Nelson, Waylon Jennings και Kris Kristofferson. Η πραγματικότητα ήταν ότι τα τελευταία χρόνια, εκτός από κάποιες αναλαμπές, η καριέρα του είχε «κάτσει» και χρειάστηκε η γνωριμία του με τον παραγωγό Rick Rubin για να αναστηθεί (κυριολεκτικά).
Από την άλλη πλευρά, ο Frederick Jay Rubin, είχε ένα πολύ δυνατό όνομα, κάνοντας παραγωγές σε ονόματα όπως LL Cool J, Beastie Boys, Run-DMC, Public Enemy Kesha, Adele, Ed Sheeran, Lady Gaga, Danzig, Metallica, Slayer, Cult, Red Hot Chili Peppers, Rage Against the Machine, Strokes, Weezer, Audioslave, AC/DC, Aerosmith, Linkin Park, System of a Down, Slipknot, Avett Brothers, Chicks, Tyler Childers, Kid Rock. Επίτηδες παρέθεσα όλα τα ονόματα όπως τα βρήκα στη βιογραφία του, για να δείτε το εύρος των μουσικών ειδών που δούλεψε. Πραγματικά εντυπωσιακό! O Rubin, δεν έμεινε μόνο στο κομμάτι της παραγωγής αλλά προχώρησε και σε επαγγελματικό επίπεδο, συν-ιδρύοντας την Def Jam Recordings, η οποία άλλαξε όνομα σε American Recordings, ενώ διετέλεσε και Αντιπρόεδρος της Columbia Records.
Το 1986, ο Cash είχε αποχωρήσει από την Columbia στην οποία ηχογραφούσε για 30 χρόνια(!) και για τα επόμενα χρόνια δεν κυκλοφόρησε κάποιο επιτυχημένο single ή άλμπουμ. Η κληρονομιά του ήταν αδιαμφισβήτητη, αλλά η δεκαετία του 1980 αντιμετώπισε την country μουσική με λιγότερο ενδιαφέρον, με τους καλλιτέχνες της να βάζουν στη μουσική της πολλά στοιχεία pop και rock για να τύχουν εμπορικής επιτυχίας.
Κι ενώ η μουσική παρουσία του Cash είχε αρχίσει να τρεμοπαίζει, το 1988 κυκλοφόρησε το tribute άλμπουμ Til Things Are Brighter, με συμμετοχές των Michelle Shocked, Mekons, Sally Timms, Pete Shelley (Βuzzcocks), Marc Almond, Brendan Crocker κ.α., αναζωογονώντας το ενδιαφέρον του κοινού για αυτόν και τραβώντας την προσοχή του Rick Rubin που σκέφτηκε να δουλέψει μαζί του σε ένα καινούργιο άλμπουμ! Σε αυτή την σκέψη, βοήθησε η εμφάνιση του Cash σε μια συναυλία του Bob Dylan στα τέλη του 1992 και ένιωσε ότι ήταν ακόμα ένας ζωντανός καλλιτέχνης που μπορούσε να κάνει ακόμα καριέρα. Βέβαια υπέφερε από προβλήματα υγείας και αναρρώνοντας από μια υποτροπή του εθισμού του στα ναρκωτικά, συνδυασμός δύσκολος για να ξανά ξεκινήσεις καριέρα.
Η παρουσία του Johnny Cash ήταν το πρώτο μεγάλο project της δισκογραφικής American Recordings, με τον Rubin να θεωρεί ότι η κληρονομιά του έπρεπε να επανέλθει αν και στην αρχή ο τραγουδιστής ήταν επιφυλακτικός έστω κι αν ο Rubin του διασφάλισε τον δημιουργικό έλεγχο, λέγοντας του: «Θα κάνεις ό,τι σου φαίνεται σωστό» (απόσπασμα από το βιβλίο του Thomson, The Resurrection of Johnny Cash: Hurt, Redemption and American Recordings(2011). Ο Cash δεν άργησε να συμφωνήσει και ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το 81ο άλμπουμ του, όπου το μεγαλύτερο μέρος των συνθέσεων γράφτηκε στο εξοχικό του, στο σπίτι του στο Hendersonville του Tennessee και στο σαλόνι του Rubin στο Λος Άντζελες, αποκλειστικά με τη συνοδεία μιας της ακουστικής κιθάρας Martin Dreadnought του Cash. «Καθόμουν, μιλούσα και έπαιζα μουσική... τότε χτίσαμε μια φιλία», έχει πει ο Rubin. «Οι πιο όμορφες αναμνήσεις μου είναι να περνάω χρόνο και να ακούω τις ιστορίες του. Δεν μιλούσε πολύ, αλλά, αν τον πίεζες, φαινόταν να τα ξέρει όλα. Ήταν ντροπαλός και ήσυχος, αλλά ένας σοφός, πολύ σοφός άνθρωπος», είχε πει στο περιοδικό Q ο 2009 ο Rick Rubin. Τα τραγούδια, Tennessee Stud και The Man Who Couldn’t Cry, ηχογραφήθηκαν ζωντανά στο Viper Room στο Λος Άντζελες, που τότε ανήκε στον Johnny Depp, με καλλιτέχνες όπως η Juliette Lewis και μέλη των Red Hot Chili Peppers να βρίσκονται ανάμεσα στο πλήθος των 150 ατόμων. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τίτλο Cash American Recordins (Απρίλιος 1994, Νο110 Αμερική,Νο 71 Ελλάδα), περιέχοντας 13 τραγούδια, επτά από τα οποία ήταν διασκευές των Nick Lowe, Kris Kristofferson, Glenn Danzig(!), Leonard Cohen, Jimmy Driftwood και Loudon Wainwright III και βγάζοντας 2 singles, τα Delia's Gone και Drive On. «Όλα τα τραγούδια αντηχούσαν το ποιος ήταν» είπε ο Rubin με τον Cash να συμφωνεί, παρομοιάζοντας την εμπειρία της συνεργασίας του με τον Rubin με τη συνεργασία που είχε με τον Sam Phillips κατά τη διάρκεια των ημερών τους στην Sun Records. Το άλμπουμ σηματοδότησε την αρχή μιας αναζωπύρωσης της καριέρας του, ο οποίος ήταν ευρέως αναγνωρισμένος ως είδωλο της αμερικανικής μουσικής, αλλά οι πωλήσεις δίσκων του είχαν μειωθεί κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και του 1980.
«Αυτό το άλμπουμ θα έπρεπε να ονομαστεί Painfully Honest, γιατί έτσι είναι, μόνο εγώ και η κιθάρα μου. Το συναίσθημα ήταν εκεί, αυτό ήταν το σημαντικό. Έτσι ήταν με τον Sam, και έτσι ήταν με τον Rick Rubin που με την καθοδήγηση του, επέστρεψε εκεί που ένιωθε πιο άνετα και σίγουρος, κάνοντας μια εκλεπτυσμένη, ταπεινή προσέγγιση των τραγουδιών, με τη φωνή του να παίρνει το μεγαλύτερο βάρος. Έτσι το άλμπουμ της επαναφοράς του έγινε μια δήλωση αλήθειας αλλά και αναβίωσης, κερδίζοντας Grammy στην κατηγορία Best Contemporary Folk Album. Με τον Rubin στο πλευρό του, ξεκίνησε μια νέα εποχή γιαα τον Man in Black, καθώς οι δυο τους θα συνέχιζαν να συνεργάζονται για ακόμα πέντε άλμπουμ.
Η απλή αλλά επιβλητική φωτογραφία στο εξώφυλλο, τραβήχτηκε στο Werribee κοντά στην Μελβούρνη.
Την άλλη Κυριακή: 100 Άλμπουμ, 100 Απαντήσεις.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
19/4/26
Δημοσίευση σχολίου