ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ο Arthur Ira Garfunkel γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1941, στο Queens της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του ήταν πωλητής, ενώ η μητέρα του φρόντιζε για την ανατροφή των τριών παιδιών, δηλαδή του Art και των δύο αδελφών του Jules και Jerome. Η μουσική κλίση του Art φάνηκε από πολύ νωρίς. Σε ηλικία 4 χρονών, παίζοντας με ένα μαγνητόφωνο, που έφερε ο πατέρας του στο σπίτι, άρχισε να δοκιμάζει τις δυνατότητες της φωνής του, γράφοντας και ξαναγράφοντας αυτά που τραγουδούσε, μέχρι να μείνει ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα. «Να τραγουδάω και, κυρίως να ηχογραφώ ό,τι τραγουδάω, ήταν κάτι το μοναδικό για εμένα», θυμόταν αργότερα. Όταν πήγε στο σχολείο, το ταλέντο του δεν μπορούσε πια να μείνει κρυφό. Η υπέροχη φωνή τενόρου που διέθετε, τον ξεχώριζε αμέσως. Όπως ήταν φυσικό, επιλέχτηκε να είναι ανάμεσα στους συντελεστές της παράστασης «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», που ανέβασαν στη τελευταία τάξη του Δημοτικού. Εκεί πρωτογνώρισε τον συνομήλικό του Paul Simon, ο οποίος είχε επίσης έναν ρόλο στην παράσταση. Τα δυο παιδιά κατάλαβαν αμέσως το πόσο αρμονικά έδεναν οι φωνές τους και από τότε άρχισαν να προβάρουν τις διφωνίες τους στο υπόγειο του σπιτιού του Simon. Ποιος να φανταζόταν άραγε τότε, το 1953, τι έμελλε να γίνει με αυτά τα δύο 12χρονα αγόρια.
Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ TOM & JERRY
«Προβάραμε τόσο πολύ σ’ εκείνο το υπόγειο, που ακουγόμασταν πια σχεδόν σαν επαγγελματίες», θυμάται ο Garfunkel, «μέχρι που τελικά πήραμε το θάρρος να μοιράσουμε τα πρώτα μας demo στις διάφορες δισκογραφικές εταιρίες». Ήταν πια το 1957 και τα δυο παιδιά, γυμνασιόπαιδες πια, γύρισαν το πρώτο τους 45άρι, με τίτλο Hey, Schoolgirl, σύνθεση και των δυο τους, που είχε μια πολύ συμπαθητική πορεία στα charts. Είναι χαρακτηριστικό για την εποχή, ότι δεν τόλμησαν να ηχογραφήσουν με τα αληθινά τους ονόματα, καθώς υπήρχε ο δικαιολογημένος φόβος, ότι δεν θα πήγαιναν πολύ μακριά, φανερώνοντας την εβραϊκή καταγωγή τους. Έτσι, εμφανίστηκαν ως Tom & Jerry, όπως το δημοφιλές ζευγάρι cartoons, μόνο που η ιδέα δεν προήλθε από το cartoon, αλλά από το γεγονός ότι ο Paul Simon είχε υιοθετήσει το ψευδώνυμο Jerry Landis, ενώ ο Art Garfunkel είχε γίνει γνωστός ως Tom Graph, λόγω της κλίσης του στα μαθηματικά και, ως εκ τούτου, της συνήθειάς του να αποτυπώνει την καλλιτεχνική τους εξέλιξη σε γραφήματα. Τέλος πάντων, εκτός από την πρώτη τους ηχογράφηση, τα πράγματα δεν είχαν καλή συνέχεια για τους Tom & Jerry και, σύντομα, αποφάσισαν να το διαλύσουν. «Τα παράτησα και πήγα στο Πανεπιστήμιο», διηγείται ο Garfunkel, «ήμουν αποφασισμένος να ζήσω μια φυσιολογική ζωή». Πήρε πτυχίο στην Ιστορία της Τέχνης και στη συνέχεια μεταπτυχιακό στα Μαθηματικά, στο Columbia University. Δεν σταμάτησε όμως να τραγουδάει. Μάλιστα, κυκλοφόρησε και κάποια δικά του singles, με το όνομα ‘Artie Garr’, που όμως δεν έκαναν και μεγάλη εντύπωση. Έτσι, όταν -μετά από όλα αυτά- ξανασυναντήθηκε με τον Paul Simon, το 1962, ήξερε πολύ καλά τι έπρεπε να γίνει: Η καλλιτεχνική τους πορεία έπρεπε να είναι κοινή. Να γίνουν ένα φωνητικό ντουέτο, στα πρότυπα των Everly Brothers.
SIMON & GARFUNKEL: ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ
Έτσι ξεκίνησαν λοιπόν, δύο πολύ προικισμένα παιδιά, σε ηλικία 22 χρονών, σε μια εποχή που, χάρη στον Dylan, η φολκ μουσική κάνει το μεγάλο της μπουμ. Δεν πρόλαβαν να κλείσουν χρόνο και υπέγραψαν συμβόλαιο με την CBS, αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας τα κανονικά τους ονόματα: Simon & Garfunkel. Ο μέγας Clive Davis, που τους έφερε στην Columbia, δεν χαμπάριαζε για τις επιφυλάξεις των δύο νεαρών για την καταγωγή τους. Και όχι μόνον αυτό. Ο Davis, έχοντας αντιληφθεί τι μουσικό θησαυρό έχει στα χέρια του, τους εμπιστεύτηκε στα χέρια του εξαιρετικού παραγωγού Roy Halee. Τα αποτελέσματα ξεπέρασαν και τις προσδοκίες του Davis. Από το 1964 μέχρι το 1970, ένα εξαιρετικό σερί σπουδαίων άλμπουμ (Wednesday Morning 3 A.M, Sounds Of Silence, Parsley, Sage, Rosemary and Thyme, The Graduate, Bookends και το μεγαλειώδες Bridge Over Troubled Water) και αξεπέραστων singles: The Sound Of Silence, Homeward Bound, I Am a Rock, A Hazy Shade of Winter, Scarborough Fair/Canticle, Mrs. Robinson, The Boxer, Bridge Over Troubled Water, El Condor Pasa, και πόσα ακόμη! Τα βραβεία έπεσαν βροχή! Τόσο για τις συνθέσεις του Simon, όσο και για την ερμηνεία των δυο τους, αλλά ειδικότερα του Art Garfunkel, κυρίως για το πώς απέδωσε το απαιτητικό Bridge Over Troubled Water. Σκεφτείτε, όταν το 1972 κυκλοφόρησε το Simon & Garfunkel Greatest Hits, εγκαταστάθηκε στα charts των ΗΠΑ για 131 εβδομάδες και στη Μεγάλη Βρετανία για 179 εβδομάδες, κάνοντας 14 εκατομμύρια πωλήσεις, αριθμός ρεκόρ για ντουέτο. «Ήταν υπέροχα χρόνια», αναπολεί με θέρμη ο Art Garfunkel, «νιώθω περήφανος που τραγούδησα αυτά τα εξαιρετικά τραγούδια. Τραγούδια, που σήμερα ανήκουν στη διδακτέα ύλη των σχολείων, που είσαι υποχρεωμένος να τα γνωρίζεις σαν καλός Αμερικανός πολίτης. Πώς να μην νιώθω ευλογημένος;».
ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ (ΔΕΝ) ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ
Το 1967, που το ντουέτο ανέλαβε τη μουσική επένδυση της ταινίας «Ο πρωτάρης» (The Graduate), o Art Garfunkel έζησε από κοντά τη μαγεία του κινηματογραφικού σετ και αισθάνθηκε μια ακατανίκητη έλξη προς την ηθοποιία. Έτσι, στο επόμενο φιλμ του σκηνοθέτη Mike Nichols, το ιστορικό Catch-22 (1969), κατάφερε να εξασφαλίσει έναν μικρό ρόλο, σε αντίθεση με τον Paul Simon, ο οποίος επίσης ενδιαφέρθηκε να συμμετάσχει, όμως τελικά ο Nichols δεν συμπεριέλαβε τον ρόλο του Simon στο τελικό μοντάζ. Αυτό κλόνισε σημαντικά την εσωτερική ισορροπία του ντουέτου, σε σημείο που -λέγεται ότι- ήταν η αιτία της διάλυσης των Simon & Garfunkel επάνω στο ζενίθ της δημιουργικότητάς τους. Βέβαια, όπως έχουμε ήδη γράψει εδώ, οι αιτίες της διάλυσης του ανεπανάληπτου αυτού ντουέτου ήταν βαθύτερες και αναπόφευκτες. Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο Garfunkel βρέθηκε μακριά από τα στούντιο ηχογράφησης, αφήνοντας τον Simon να κάνει όλη τη δουλειά μόνος του, σε σημείο, που εκείνος έφτασε στο αυτονόητο συμπέρασμα, ότι δεν χρειάζεται τον Garfunkel. Σε τίποτα!
Και να έλεγες ότι άξιζε τον κόπο όλη αυτή η ανακατωσούρα. Μπα! Ούτε στο Catch 22 έλαμψε το αστέρι του Garfunkel, ούτε στο επόμενο έργο του Nichols, το εξαιρετικό Carnal Knowledge (Η γνωριμία της σάρκας), όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, δίπλα σε ηθοποιάρες του μεγέθους του Jack Nicholson, της Ann-Margret και της Candice Bergen! Ούτε και αργότερα, το 1980, στην ταινία του Nicholas Roeg, με τίτλο «Η δύναμη της σάρκας» (Bad Timing: A Sensual Obsession), δίπλα στον Harvey Keitel, αλλά ούτε και σε άλλες, λιγότερο σημαντικές ταινίες, κατάφερε να μας πείσει ο Art για το υποκριτικό του ταλέντο. Μπορεί σαν τραγουδιστής να συγκαταλέγεται στους κορυφαίους της σύγχρονης μουσικής, σαν ηθοποιός όμως … δεν το έχει!
ΚΑΙ ΜΕΤΑ TOYΣ SIMON & GARFUNKEL, ΤΙ;
Μουσικά, δεν τα πήγε άσχημα ο Art, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη πόσο ψηλά ήταν ο πήχης, μετά τη διάλυση των Simon & Garfunkel. To άλμπουμ του 1973, με τίτλο Angel Clare, έβγαλε και ένα σπουδαίο single, το All I Know. Το ίδιο και το επόμενο άλμπουμ, με τίτλο Breakaway (1975), που περιείχε το super hit I Only Have Eyes For You. Και τα επιτυχημένα άλμπουμ συνεχίζονται: Watermark (1977), Bright Eyes (1979), για να φτάσουμε στο Scissors Cut (1981), που το Rolling Stone το ανέδειξε σαν το σημαντικότερο άλμπουμ της χρονιάς. Λίγο μετά την κυκλοφορία αυτού του άλμπουμ, οι Simon και Garfunkel εμφανίζονται και πάλι μαζί στο Central Park της Νέας Υόρκης, ενώπιον 500.000 θεατών! Η εμφάνιση αυτή είχε, σαν φυσικό επακόλουθο, μια παγκόσμια περιοδεία του ντουέτου, που διήρκεσε 2 χρόνια.
To 1986, o Garfunkel παρουσιάζει ένα σπουδαίο άλμπουμ, το Animals’ Christmas, σε συνεργασία με την «βασίλισσα της χριστιανικής ποπ» Amy Grant και με τη συμμετοχή της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου. Παραγωγός ο Jeff Emerick, ο μυθικός μηχανικός των Beatles. «Είναι ένας γοτθικός καθεδρικός ναός αυτό το άλμπουμ», λέει ο Garfunkel, «τόσο υψιπετές. Ούτε ο Πάπας να είχε αναλάβει την παραγωγή του».
Ακολούθησαν και άλλα, σημαντικά ή όχι, άλμπουμ, για να φτάσουμε στο 2002, όπου ο Garfunkel παρουσιάζει το πρώτο του άλμπουμ σε δική του μουσική, με τίτλο Everything Waits To Be Noticed. Και η ιστορία συνεχίζεται μέχρι τις ημέρες μας, όπου πλέον ο Art Garfunkel ηχογραφεί μαζί με τον γιό του Art Garfunkel Jr., με τον οποίο έχει να παρουσιάσει το άλμπουμ Father & Son (2024). Και τους ευχόμαστε να συνεχίσουν έτσι και την επόμενη δεκαετία.
Ο ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ GARFUNKEL
Κάθε άνθρωπος έχει την παραξενιά του, το χούι του αν θέλετε, και του Garfunkel τού έλαχε το περπάτημα! Πολύ περπάτημα, όμως! Κάτι σαν τον «δικό μας», τον Patrick Leigh Fermor. Έχει περπατήσει την Ιαπωνία, έχει περπατήσει την Ευρώπη, έχει περπατήσει τις ΗΠΑ. Και, παράλληλα με την πεζοπορία, του προέκυψε και η πεζογραφία. «Έγινα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, συγγραφέας», μας εξομολογείται, «όχι συνθέτης, συγγραφέας κανονικός. Λογοτέχνης». Τα κείμενα αυτά συγκεντρώθηκαν στη συλλογή Still Water, που εκδόθηκε το 1989. Ας πάρουμε μια μικρή γεύση από αυτά που γράφει ο Garfunkel: «Νιώθω κάπως ξεχωριστός από τους υπόλοιπους ανθρώπους, για το μέγεθος της ευτυχίας, που έπεσε στην αγκαλιά μου, στη διάρκεια της ζωής μου. Μόχθησα πολύ σαν έφηβος και έτσι, μου δόθηκε η ευκαιρία να συνειδητοποιήσω το πόσο γενναιόδωρη μπορεί να γίνει η πατρίδα μου σε ανθρώπους, που προσπαθούν να τα καταφέρουν με όπλο τη σκληρή δουλειά. Και έχω καταλήξει να πιστεύω, διασχίζοντας αυτή τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη, ότι είναι μαγικό αυτό που ζούμε. Έχω εισπράξει πολλή αγάπη από την οικογένειά μου και έχω διαθέτω ακέραιες και τις πέντε αισθήσεις μου, ώστε να μπορώ να εντοπίσω όλα όσα έχει να μας προσφέρει αυτή η χώρα, καθώς την αφουγκράζομαι σε κάθε της σπιθαμή».
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Angel Clare (1973)
Breakaway (1975)
Watermark (1977)
Fate for Breakfasdt (1979)
Scissors Cut (1981)
Animal's Christmas (1986)
Lefty (1988)
Songs from a parent to a chuild (1997)
Everything Waits to be Noticed (2002)
Some Enchanted Evening (2007)
ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
5/1/26
Δημοσίευση σχολίου