Εσείς ποιος λέτε; O James Hetfield, o Kirk Hammett, o…Dave Mustaine ή να πάμε πιο πίσω, στους John Sykes και Scott Gorham (Thin Lizzy), Brian Tatler (Diamond Head), με την λίστα των υποψηφίων να αυξάνει; Για σκεφτείτε, για πιο συγκρότημα δέχτηκε ο Lars Ulrich να εκφωνήσει λόγο κατά την είσοδό του στο Rock’n’Roll Hall of Fame; Ακριβώς για τους Τιτανοτεράστιους, έστω κι αν από τη σκηνή απουσίαζε ο Ritchie Blackmore ο οποίος κατ΄ομολογία είναι ο αγαπημένος του κιθαρίστας (σ.σ. και σε εμάς!). Οι Deep Purple ήταν το συγκρότημα που προσδιόρισαν το rock στις αρχές της δεκαετίας του 70 κι ο Blackmore έγινε ένας από τους ξεχωριστούς κιθαρίστες που όχι μόνο με το παίξιμό τοπυ αλλά και με τις συνθέσεις του, διαμόρφωσαν τον μελλοντικό ήχο του heavy metal. Μιλώντας στο Classic Rock, ο Ulrich θυμήθηκε την πρώτη φορά που τους είδε live και τον άφησε άναυδο το παίξιμο του ο Blackmore. «Η πρώτη συναυλία που πήγα ποτέ ήταν των Deep Purple. Ήμουν εννέα ετών και ακόμα μπορώ να κλείσω τα μάτια μου και να τον δω να παίρνει την ασπρόμαυρη Stratocaster και να την παίζει με το πόδι του ή να την τρίβει στα ηχεία PA». Μια σεισμική στιγμή για κάθε fan του rock! O τότε 9χρονος Ulrich, απέκτησε μια μοναδική εμπειρία, βλέποντας ένα γίγαντα να σπέρνμει μουσική και εντυπώσεις. «Νομίζω ότι ήταν ο καλύτερος κιθαρίστας εκείνης της γενιάς και, για μένα, η επιτομή του κιθαρίστα-ήρωα». Και δεν ήταν μόνο η προσφορά του στους Deep Purple. O Blackmore fφεύγοντας από τους Deep Purple, άφησε πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη σπουδαίων τραγουδιών για να συνεχίσει στους Rainbow, ειδικά της περιόδου Ronnie James Dio. Χωρίς ποτέ να το επιδιώκει, ο Blackmore ήταν πάντα στο κέντρο του ενδιαφέροντος, παίζοντας διαφορετικές αραβικές κλίμακες στα σόλο, όπως το Stargazer, θέτοντας τις βάσεις για το power metal.
Εκείνη η παιδική πρώτη συναυλία, ποτέ δεν σβήστηκε από το μυαλό του Ulrich που στο λόγο του κατά την είσοδό τους στο Rock’n’Roll Hall of Fame είπες: «Οι Deep Purple ήταν μια όμορφη αντίφαση. Ήταν στην κορυφή του παιχνιδιού τους, τζάμαραν με ακατέργαστη ένταση σαν να παίζουν σε ένα γκαράζ για τους εαυτούς τους και μόνο αλλά στην πραγματικότητα έπαιζαν για όλους μας».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
8/12/25
Δημοσίευση σχολίου