US METAL SCHOOL: ΤΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Σε τούτο το αφιέρωμα για το US Metal, θα παρακάμψω τα μεγάλα ονόματα του είδους (WASP, Quiet Riot, Motley Crue ή ακόμα τους Καναδούς Triumph κ.α.), εστιάζοντας στα «μικρότερα» συγκροτήματα που άφησαν, και κάποια εξακολουθούν να αφήνουν, πίσω τους μια σειρά καλών άλμπουμ. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, τα περισσότερα δεν κατάφεραν να δουν δίσκους τους στο Top 200 του Billboard και στο σαλόνι του σπιτιού τους δεν κρέμεται κανένας χρυσός δίσκος, που να τους τιμά για την εμπορική προσφορά τους. Κι όμως όπως η ποιοτικη προσφορά τους  ήταν σημαντική. Για να γίνω σαφής, από το σημερινό αφιέρωμα απουσιάζουν τα hair metal και Thrash/Speed συγκροτήματα και φυσικά όλα αυτά που φιγουράριζαν στα charts. Διαβάστε τους πραγματικούς ήρωες μιας εποχής που οι περισσότεροι ξεκίνησαν στα πρώτα3 χρόνια της δεκαετίας του 80  και οι μεγαλύτεροι ζήσαμε χωρίς να πιστεύουμε ότι θα τους δούμε ποτέ live! Ας ξεκινήσουμε από τους Q5 που είναι από τα μάλλον λίγα αμερικάνικα metal συγκροτήματα που έδρασαν τη δεκαετία του 80 και έχουν παίξει 3 φορές στη χώρα μας. Σχηματίστηκαν το 1983 στο Seattle της Washington, από τους Jonathan Scott K τραγούδι, Floyd D. Rose κιθάρα από τους C.O.R.E. Rick Pierce κιθάρα, Evan Sheeley μπάσο και Gary Thompson ντραμς από τους TKO. Το πρώτο τους άλμπουμ Steel the Light(1984) είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα του είδους, αν και δεν γνώρισε την επιτυχία που του άξιζε. Ευτυχώς, τα επόμενα χρόνια, έστω και καθυστερημένα το Steel the Light αναγνωρίστηκε. Ακολούθησε ένα δεύτερο άλμπουμ, το When the Mirror Cracks(1986), με το συγκρότημα να διαλύεται και οι Jonathan Scott, Rick Pierce και Evan Sheeley να σχηματίζουν τους Nightshade που κυκλοφόρησαν 3 άλμπουμ. Το 2014 οι Q5 επανασυνδέθηκαν με 3 αρχικά μέλη, τους Jonathan Scott K. , Rick Pierce και Evan Sheeley. Το συγκρότημα συνεχίζει με μόνο αρχικό μέλος τον Jonathan Scott K.


  «Με χρησιμοποίησε σαν εισιτήριο. Του πλήρωσα τα αεροπορικά εισιτήρια να έλθει από τη Σουηδία στην Αμερική, του κάλυψα όλα τα έξοδα διαμονής και διατροφής και μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, έφυγε». Με αυτά τα λόγια μιλάει ο Ron Keel για τον Yngwie Malmsteen που έντυσε με την κιθάρα του πρώτο το και μοναδικό άλμπουμ των Steeler(1983, Ron Keel τραγούδι/κιθάρα), Yngwie Malmsteen κιθάρα, Rik Fox μπάσο και Mark Edwards ντραμς) που είναι από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα του USA Metal. Η αλήθειας είναι ότι με το που πάτησε το πόδι του στην Αμερική ο Malmsteen, προέκυψαν μουσικές διαφορές μεταξύ αυτού και των υπόλοιπων μελών του συγκροτήματος, με σοβαρότερη την αμφισβήτηση προς τον πρόσωπο του Keel. Μια αμφισβήτηση που είχε σαν θέμα τη δομή των τραγουδιών, που από απλά, ζήτησε να γίνουν περίπλοκα για να ανταποκριθούν στα πρότυπα του παιξίματός του. Τελικά ο Malmsteen έμεινε μέχρι να φύγει. Συνέχισε στους Alcatrazz του τραγουδιστή Graham Bonnet, με τους οποίους ηχογράφησε τα No Parole from Rock 'n' Roll(1983) και Live Sentence(1984) για να ξεκινήσει τη δική του γνωστή μεγάλη καριέρα. Τελικά πιο πολύ μιλήσαμε για τον Malmsteen παρά για τους Steeler, που για μια ακόμα φορά θα γράψω ότι έχουν ένα από τα καλύτερα δείγματα USA metal άλμπουμ.
 Η διάλυση των Steeler, οδήγησε τον Ron Keel στη δημιουργία των Keel, που κυκλοφόρησαν 7 άλμπουμ (τελευταίο το Streets of Rock’n’Roll-2010), με πιο αντιπροσωπευτικά τα The Right to Rock(1985) και The Final Frontier (1986). Κορυφαία στιγμή της καριέρας του Ron Keel, η πρόταση που είχε το 1984 από τους Black Sabbath και τον παραγωγό  Spencer Proffer να αναλάβει τραγουδιστής, αλλά αρνήθηκε λόγω χαμηλής αμοιβής.


 Οι Καναδοί Helix ποτέ δεν ήταν συγκρότημα Α! ΕθνικήςΚατηγορίας. Η καλύτερη εποχή τους ήταν μεταξύ 1983 και 1987όπου μέσα σε αυτή την 5ετία, κυκλοφόρησαν 4 άλμπουμ, με καλύτερη στιγμή τους το Wild in the Streets(1987, Νο 179 Αμερική). Ισορρόπησαν μεταξύ hair metal και hard/heavy οι Helix στην προσπάθεια τους να …ανέβουν κατηγορία, με τον ήχο τους να περικλείεται στις λέξεις stadium rock anthems. Ψηλότερη θέση στο chart: Walikng’the Eazor’s Edge (1984, No 69 Αμερική)
Οι Armored Saint σχηματίστηκαν το 1982 στο Los Angeles και ποτέ δεν κατάφεραν να εξαργυρώσουν το καλό όνομά τους. Οι John Bush τραγούδι (αργότερα Anthrax), Joey Vera μπάσο (αργότερα στους Fatesrning), Jeff Duncan  κιθάρα και τα αδέλφια Gonzo Sandoval ντραμς και Phil Sandoval κιθάρα ήταν ο αρχικός πυρήνας, που στη διάρκεια της μεγάλης καριέρας τους, άλλαξε αρκετές φορές. Αν σας ενδιαφέρει ο ήχος τους, ξεκινήστε από τα Raising Fear(1987) και το live Saints will conquer (1988).
Οι Omen αποτελούν ένα από τα συγκροτήματα που θεμελίωσαν το Αμερικάνικο Power Metal στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, μαζί με σχήματα όπως οι Jag Panzer, Liege Lord, Heir Apparent, οι πρώιμοι Queensrÿche και Fates Warning και αρκετά άλλα λιγότερο ή περισσότερο γνωστά ονόματα. H διάρκεια ζωής τους – της πρώτης, τουλάχιστον και πιο επιδραστικής τους φάσης – ήταν σύντομη και κράτησε μέχρι το 1988 αλλά στο μικρό αυτό διάστημα κυκλοφόρησαν τέσσερα άλμπουμ εκ των οποίων τα τρία πρώτα θεωρούνται κλασικά για το είδος. Αυτή ήταν η εισαγωγή του Χρήστου Ζερβού στο κείμενο του για την παρουσίαση του Warning of Danger (1985) των Omen. Μια εισαγωγή που τα λέει όλα! Οι νεότεροι ας ξεκινήσουν με τα Battle Cry, Warning of  Danger  και The Curse και το πράγμα θα πάρει το δρόμο μόνο του! Διαβάστε εδώ την παρουσίαση.  https://www.rockmachine.gr/2025/05/omen-warning-of-danger-1985-us-power.html


Από το Seattle έρχονται οι Heir Apparent που με τα πρώτα 2 άλμπουμ τους  Graceful Inheritance (1986), ειδικά αυτό, και One Small Voice (1989)
αποτέλεσαν ένα χαρακτηριστικό σχήμα του πάλαι ποτέ ‘80s US power/progressive metal. Από τα σχήματα που καλύτερα να ακούς παρά να διαβάζεις.
Οι Hellion της Ann Boleyn (κατά κόσμον Anne Hull) σχηματίστηκαν το 1982 στο Los Angeles και αρχικά έπαιζαν διασκευές.  Ήταν τυχεροί γιατί η εμφάνισή τους συνέπεσε με την έκρηξη του US Metal και το 1983 κυκλοφόρησαν τον μικρό δίσκο Driving Hard / Black Night (διασκευή  Deep Purple). Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν το Ep Hellion και με καθυστέρηση 4 χρόνων το πρώτο τους άλμπουμ Screams in the Night (1987). Πιο πολύ σκηνική παρουσία παρά κάτι ξεχωριστό. Έως το 2013 ήταν ενεργοί με την Ann Boleyn να ασχολείται με τον …Μαραθώνιο(!). Μάλλον έγιναν περισσότερο γνωστοί χάρις στις εμφανίσεις της Ann Boleyn παρά για τα κομμάτια τους.


Οι Warlord είναι από τα πλέον αγαπητά συγκροτήματα στη χώρα μας, όχι μόνο λόγω της παρουσίας του κιθαρίστα Bill Tsamis όσο και για τον ξεχωριστό αυθεντικό ήχο τους. Μυθοποιημένοι από τον πρώτο κιόλας δίσκο τους, το Ep Deliver Us (1983), δίσκο προς δίσκο έκτισαν μια πολύ καλή καριέρα με τελευταίο άλμπουμ τους το Free Spirit Soar (2024), με κιθαρίστα τον Diego Pires που αντικατέστησε τον θανόντα Bill Tsamis.
 Μεγάλο συγκρότημα οι Virgin Steele, ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1981από τη Νέα Υόρκη και 18(!) ολόκληρα χρόνια είχε μια σπουδαία και ιδιαίτερα σημαντική δισκογραφία με 10 άλμπουμ, καλύτερα των οποίων τα Noble Savage, The Marriage of Heaven and Hell Part I, The Marriage of Heaven and Hell Part II και Invictus. Συνδύασαν με ένα δικό τους τρόπο το συμφωνικό επικό metal, με πομπώδεις και μελωδικές ενορχηστρώσεις καταλήγοντας σε ένα προσωπικό ύφος, γράφοντας metal όπερες όπως τo The House of Atreus (βασισμένο στην Ορέστεια.) To ξεκίνημά τους το βρίσκουμε στο 1980 όταν ο γαλλικής καταγωγής κιθαρίστας Jack Starr έψαχνε μουσικούς για να φτιάξει ένα heavy metal συγκρότημα. Μέσω ενός φίλου του βρήκε τον David DeFeis(που παίζει και πιάνο) για τη θέση του τραγουδιστή, μετά από μια μαραθώνια audition από την οποία πέρασαν 40 υποψήφιοι. Η συνύπαρξη David DeFeis και Jack Starr διατηρήθηκε μόνο για τα πρώτα 2 άλμπουμ (Virgin Steele 1982 και Guardians of the Flame 1983), με τον Jack Starr να αποχωρεί λόγω μουσικών διαφορών και οι Virgin Steele να γιγαντώνονται δίσκο με δίσκο.

Από το Long Island της Νέας Υόρκης έρχονται οι Hittman, οι οποίοι ακόμα και στην εποχή τους δεν εισέπραξαν τα ένσημα που τους άξιζαν (σ.σ. κι άξιζαν πολλά!
 Το 1988 υπέγραψαν στη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Steamhammer και κυκλοφόρησαν  το πρώτο (πολύ καλό) άλμπουμ τους με τίτλο το όνομά τους. Το δεύτερο άλμπουμ τους Vivas Machina(1993) απέτυχε εμπορικά  όπως και οι εμφανίσεις τους, με αποκορύφωμα τη συναυλία τους στο Erlangen E-Werk της Γερμανίας, όπου σε ένα χώρο 900 ανθρώπων, συγκέντρωσαν …40 με τις όποιες σκέψεις για ένα τρίτο άλμπουμ να πηγαίνουν περίπατο. Διαλύθηκαν το 1994. Και τα 2 άλμπουμ τους είναι πολύ καλά.
Οι αφανείς Shok Paris κατάγονται από Cleveland του Ohio, κι σπό το 1982 που δημιουργήθηκαν έχουν κτίσει ένα προφίλ power metal συγκροτήματος, με τα πρώτα 2 άλμπουμ τους, Go For The Throat (1984) και Steel and Starlight να έχουν ενδιαφέρον.



Στα όρια του speed metal, οι Savage Grace σχηματίστηκαν το 1981 στο Λος Άντζελες με αρχικό όνομα Marquis de Sade, αλλά το άλλαξαν καθώς υπήρχε κι άλλο συγκρότημα με αυτό το όνομα. Τα πρώτα 2 άλμπουμ τους Master of Disguise (1985) και After the Fall from Grace (1986), εκτός του ότι δικαιολογούν το αρχικό τους όνομα, είναι από τα καλύτερα του ιδιώματος .
  Ότι από τους Racer X πέρασαν μουσικοί όπως ο τραγουδιστής Jeff Martin(Badlands/Michael Schenker Group), ο κιθαρίστας Paul Gilbert (Mr.Big), o τραγουδιστής Oni Logan(Lynch Mob) κι ο ντράμερ Scott Travis (Judas Priest), λέει πολλά. Αν και κανένα από τα 5 studio άλμπουμ τους δεν κατάφερε να ξεχωρίσει εμπορικά, αποτελούν δείγμα τα ου US Metal.  
  Από το Wichita τού Kansas, έρχονται οι Manilla Road των Mark "The Shark" Shelton κιθάρα/τραγούδι και Scott "Scooter" Park μπάσο, που ήταν οι συν ιδρυτές του συγκροτήματος, το μακρινό 1977. Αν και αρχικά έπαιζαν ένα omenκράμα hard rock, psychedelic rock και progressive rock, σταδιακά έκαναν τον ήχο τους βαρύτερο, μένοντας στην ιστορία με άλμπουμ σαν τα Crystal Logic (1983), Open the Gates (1985) και The Deluge (1986). Αδικημένο σχήμα που θα μπορούσε με λίγη τύχη να κάνει πιο πετυχημένη καριέρα (σ.σ. πάντα από εμπορικής άποψης).
  Χαμηλά στον χάρτη της Αμερικής υπάρχει η Πολιτεία της Φλόριδα και η Sarasota, όπου το 1983 σχηματίστηκαν οι  Crimson Glory. Τα πρώτα 2 άλμπουμ τους Crimson Glory (1986) και Transcendence (1988) αποτελούν διαμάντια στο στέμμα του US Metal. Κι αυτό όχι μόνο για την εξαιρετική ερμηνεία του Midnight(1962-2009) αλλά και  για τις συνθετικές/παικτικές ικανότητες των κιθαριστών Jon Drenning και Ben Jackson. Εξακολουθούν να περιοδεύουν με αρκετές διαφοροποιήσεις στη σύνθεσή τους.


Μεταξύ αστείου και σοβαρού, παίζει οι Jag Panzer να έχουν περιοδεύσει περισσότερες φορές στη χώρα μας, παρά στην Αμερική. Σχηματίστηκαν το 1981 στο Colorado Springs και είναι ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα του είδους, έστω κι αν δεν σημείωσαν ποτέ εμπορική επιτυχία.  
Με ηγέτες τον τραγουδιστή Harry Conklin (ψευδώνυμο Tyrant) και τον κιθαρίστα τον Mark Briody, το συγκρότημα ξεκινά εμφανίσεις με το όνομα Tyrant, για να το αλλάξουν σε Jag Panzer, από το όνομα του γερμανικού τανκ του Β! Παγκοσμίου Πολέμου. Η ονομασία του τανκ ήταν Jagdpanzer αλλά επειδή δεν μπορούσαν να προφέρουν το D, το έβγαλαν και ονομάστηκαν Jag Panzer (2 λέξεις). Η παρουσία και συμμετοχή του δεξιοτέχνη κιθαρίστα Joey Tafolla στον πρώτο πολύ καλό δίσκο τους Ample Destruction ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να τους συμβεί εκείνες τις ημέρες. Στην μακροχρόνια καριέρα τους, που αριθμεί 46 χρόνια και 12 studio άλμπουμ, από τις τάξεις τους πέρασαν πολλοί μουσικοί, με τους Conklin (πέρασε κι από τους Riot) και Mark Briody να παίζουν στα περισσότερα άλμπουμ.  Μεταξύ αυτών που περάσανε από το συγκρότημα ήταν κι ο κιθαρίστας Christopher Broderick που έπαιξε και στους Megadeth


Από τα …ηρωικά συγκροτήματα του χώρου, οι Liege Lord προέρχονται από τους tribute band στους Judas Priest, Deceiver. Άφησαν πίσω τους 3 καλά άλμπουμ του είδους (Freedom's Rise 1985, Burn to My Touch 1987 και Master Control) κι ένα cult  όνομα.
 Ο αδικοχαμένος Rhett Forrester (1956– 1994), δολοφονήθηκε όταν αρνήθηκε να παραδώσει το αυτοκίνητό του σε ένα κλέφτη, ήταν την 3ετία 1981-1984, τραγουδιστής στους Riot (μαζί τους ηχογράφησε τα άλμπουμ Restless Breed, Riot Live (EP) και Born in America καθώς και στο πρώτο προσωπικό του Jack Starr Out of the Darkness. Καλή, δουλεμένη φωνή, ηχογράφησε 3 προσωπικά άλμπουμ, τα Gone with the Wind,  Even the Score και Hell or Highwater που κυκλοφόρησε μετά το θάνατό του. 
  
Οι Αμερικάνοι Malice (σ.σ. υπάρχουν (και Άγγλοι), σχηματίστηκαν το 1981 στο Portland του Oregon, με αρχικό ντράμερ τον Deen Castronovo (νυν Journey) και δημιουργικό δίδυμο τους, τον κιθαρίστα Jay Reynolds και τον τραγουδιστή James Neal. Η παρουσία τους στη θρυλική συλλογή Metal Massacre της Metal Blade, τράβηκε την προσοπχή του ιδρυτή της εταιρείας Brian Slagel  ποπυ με τη σειρά του, τούς υπέγραψε στην Atlantic. Αντιπροσωπευτικό άλμπουμ τους το License to Kill(1987, No177).

 



Οι Paul Shortino τραγούδι,  Dave Alford ντραμς, Jake E. Lee (ναι, ο γνωστός  κιθαρίστας), ο οργανίστας Claude Schnell κι ο μπασίστας Joey Cristofanilli, σχημάτισαν τον πρώτο πυρήνα των Rough Cutt. Μετά από πολλές αλλαγές στη σύνθεσή τους , υπογράφουν στην WEA, η οποία με τη σειρά της κανονίζει να εμφανιστούν το παναμερικανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Rock Palace TV όπου παίζουν 4 τραγούδια, κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Το Φεβρουάριο του 1985, εν μέσω της κοσμογονίας για το hard/heavy (και Hair metal), με σύνθεση Amir Derakh κιθάρα, Chris Hager κιθάρα, Matt Thorr μπάσο, Dave Alford ντραμς και Paul Shortino τραγούδι, κυκλοφορούν το πρώτο ομότιτλο άλμπουμ τους, με παραγωγό τον Tom Allom. Ένα από τα τραγούδια του δίσκου, το Take Her είναι συνσύνθεση με τον Ronnie James Dio ενώ στα Dreamin' Again και Black Widow, εμφανίζεται σαν συνσυνθέτης η σύζυγός του R.J. Dio, Wendy Dio, που ήταν και η manager τους. Μια διασκευή του κλασικού Piece of My Heart (πρώτη εκτέλεση από την Erma Franklin αλλά έγινε γνωστό από τη φοβερή ερμηνεία της Janis Joplin),  περνάει μάλλον απαρατήρητη, παρά την προσπάθεια του Shortino.
    To 1986 κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο Wants You! με παραγωγό τον Jack Douglas( Aerosmith) και βγήκαν περιοδεία, ανοίγοντας για τον Dio στην Sacred Heart tour. Η εμπορική αποτυχία του Wants you! τους έστειλε στη διάλυση.


Οι King Kobra είναι δημιούργημα του θρυλικού ντράμερ Carmine Appice (Cactus, Beck Bogert and Appice, Vanilla Fudge, Rod Stewart) που μαζί με τον ταλαντούχο τραγουδιστή Mark Free (το 1993 άλλαξε φύλο και ονομάστηκε Marcie Michelle Free), David Michael-Philips και Mick Sweda κιθάρες και Johnny Rod μπάσο, ηχογράφησαν τα Ready to Strike(1985) και  Thrill of a Lifetime (1986) και 2 χρόνια αργότερα το King Kobra III(1988), με τραγουδιστή τον πρώην Foreigner για ένα δίσκο, Johnny 'Boy' Edwards. Από το συγκρότημα έχουν περάσει πολλοί μουσικοί, ηχογραφώντας συνολικά 7 άλμπουμ, αλλά τα πρώτα 3 είναι τα…καλά τους. Απαράμιλλο δείγμα της δεκαετίας του 80, το τραγούδι τους Iron Eagle από την ομώνυμη ταινία. Δείτε εδώ το video, μιλάει μόνο του! 

Μέσα στην έκρηξη τουheavy metal, οι Καλιφορνέζοι Warrior, υπέγραψαν στην 10 Records και το 1985 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Fighting for the Earth, με κιθαρίστα τον Bruce Turgon ο οποίος ήταν μέλος των Black Sheep, που είχαν τραγουδιστή τον Lou Gramm. Ο άλλος κιθαρίστας των Warrior, Joe Floyd μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, δούλεψε σαν μηχανικός ήχου και παραγωγός σε δίσκους των Bruce Dickinson, Halford, Earl Slick, Tribe of Gypsies, Rob Rock, Jake E. Lee, Ratt, Riot, Malice, Odin, ενώ ίδρυσε την ElectroPhonic Innovations, κατασκευαστική εταιρεία κιθαρών.Για να επιστρέψουμε στους Warrior, κυκλοφόρησαν 4 άλμπουμ, με τελευταίο το The Wars of Gods and Men (2004), αλλά το Fighting for the Earth είναι το καλύτερό τους. Υπάρχει και γιουγκοσλάβικο συγκρότημα με το Warriors, προσοχή με S στο τέλος. Ο Bruce Turgon είναι στενός συνεργάτης του Lou Gramm κι έχει παίξει μαζί του στους Foreigner,  Lou Gramm Band, Shadow King αλλά και με τον Steve Stevens!


Κορυφαίο συγκρότημα του USA Metal, οι Lizzy Borden, σχηματίστηκαν το 1983 στο Los Angeles in 1983 και το 1985 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Love You to Pieces που έβγαλε την επιτυχία American Metal, ένα από τα χαρακτηριστικά metal τραγούδια της δεκαετίας. Βασίστηκαν στην προκλητική εμφάνιση (πάντα μου θύμιζαν WASP), με εξέχουσα προσωπικότητα τον Lizzy Borden (πραγματικό όνομα Gregory Harges) αλλά και στην καλή ποιότητα των τραγουδιών τους. Η εμφάνισή τους συνέπεσε με την ακμή του US Metal και με τα καλά άλμπουμ τους Menace to Society, Visual Lies και Master of Disguise καταξιώθηκαν σαν ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα του είδους, χωρίο όμως ποτέ να καταφέρουν να γίνουν εμπορικοί όπως οι WASP. Πιο πετυχημένο άλμπουμ τους το Master of Disguise που σταμάτησε στο Νο 133!

  Υπάρχουν Σουηδοί, Pandemonium, υπάρχουν Πολωνοί Pandemonium, υπάρχουν και Αμερικάνοι Pandemonium από την χιονισμένη Αλάσκα, που κυκλοφόρησαν 3 άλμπουμ, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Μάλλον κοινότυπος ήχος, με τα φωνητικά του Chris Resch να είναι αρκετά προς τα έξω αλλά και πάλι η μετριότητα δεν αποφεύγεται.
  Από το όμορφο και κρύο Oregon κατάγονται οι Wild Dogs, που σχηματίστηκαν το 1981 και έγιναν γνωστοί χάρις στο δεύτερο άλμπουμ τους Man's Best Friend (1984). Ηχογράφησαν 11 άλμπουμ, με τελευταίο το Evolution (2016), αλλά καλύτερα θα ήταν να ακούσετε τα πρώτα 3 τους.
   Γεννημένος στη Γαλλία από Αμερικάνο πατέρα, ο Jack Starr ξεκίνησε την καριέρα του σαν ιδρυτικό μέλος των Virgin Steele  για να αποχωρήσει και να έχει μια προσωπική καριέρα με 6άλμπουμ, είτε σαν Burning Starr με 8! Όπως και να τον ακούσετε, έχει ενδιαφέρον, με την παρουσία του τραγουδιστή Todd Michael Hall (τραγουδάει παράλληλα και στους Riot V) να ανεβάζει το επίπεδο.
.Από τα καλά και αγαπημένα μου συγκροτήματα οι Rods, σχηματίστηκαν το 1980 από τονDavid "Rock" Feinstein κιθάρα/μικρόφωνο (ξάδελφο του Ronnie James Dio), Steven Starmer μπάσο/τραγούδι και Carl Canedy ντραμς. Τους πρωτοάκουσα με το άλμπουμ τους Wild Dogs (1982) κι έκτοτε άρχισα να τους παρακολουθώ συστηματικά. Ο ήχος τους; Παραδοσιακό heavy metal κι όσοι πιστοί ακολουθήστε.


Οι Riot χωρίς καμία δυσκολία, κερδίζουν τον άτυπο τίτλο του πλέον άτυχου συγκροτήματος που είχε όλες τις δυνατότητες για μεγάλη καριέρα. Με πιο πετυχημένο εμπορικό άλμπουμ το Fire down Under (No 99, 1981), το συγκρότημα δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει την αξία που άξιζε. Στην 48χρονη(!!!) καριέρα του άλλαξε 5 τραγουδιστές  (σ.σ. μάλλον λίγοι σε μια τόση μακροχρόνια καριέρα) με όλους να αφήνουν το στίγμα τους, εκτός του Mike Tirelli, που το διάστημα 2005-2007 δεν ηχογράφησε τίποτε.  Από τα 17 studio άλμπουμ τους, θα σας πρότεινα όλα της πρώτης περιόδου τους αλλά και τα μεταγενέστερα Unleash  the Fire, Thundersteel, The Privilege of Power και το τελευταίο τους Mean Streets (2024, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα είναι μέτρια. Από το 2013 συνεχίζουν με το όνομα Riot 5 για νομικούς λόγους.
 Σίγουρα, η λίστα με τα μερικάνικα US Metal bands είναι μεγάλη και πλάντα σε ένα αφιέρωμα, κάτι ξεφεύγει. Αισθάνομαι ότι συμπεριλαβα τα καλύτερα και ουσιαστικότερα ονόματα της Σχολής, δίνονατς σας την ευκαιρία να τα θυμηθείται αλλά και να τα μάθετε!

 Την άλλη Κυριακή: Ο Κώστας Στριφτός και η Άννα Παναμά, παρουσι΄ζουν το καινούργιο δίσκο των Rockin' Dead.  

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

7/12/25 

Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment

Δημοσίευση σχολίου