Σαν να ακολουθούν μια σταθερή πτωτική πορεία από την εποχή των Bad Co και Straight Shooter, το Run with the Pack με το Burnin’ sky, έρχονται να προστεθούν σ’ ένα κύκλο που έκλεισε 5 χρόνια αργότερα, με την κυκλοφορία του σίγουρα καλύτερού τους, Rough Diamonds. Οι Bad Company με την αρχική σύνθεσή τους (Paul Rodgers, Mick Ralphs, Simon Kirke, Boz Burrell), συνεχίζουν να αναμειγνύουν σαν καλοί bartenders, blues και rock όπως έκαναν έως τώρα, μόνο που το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει ενέργεια και η έμπνευση απουσιάζει.
To 1977 ήταν ακόμα μια πλούσια και δημιουργική χρονιά για το rock. Δίσκοι σαν τα Grand Illusion (Styx), Rumors (Fleetwood Mac), Animals (Pink Floyd), Book Of Dreams (Steve Miller Band), Foreigner το πρώτο άλμπουμ κι ακόμα το πρώτο ομώνυμο των Clash, έστελναν τον κόσμο στα δισκοπωλεία. Το καλοκαίρι του 1976, οι Bad Company μπήκαν στο Château d’Hérouville studio, στην κοιλάδα Oise της Γαλλίας, τις ίδιες ημέρες που οι Iggy Pop και David Bowie έφευγαν έχοντας τελειώσει τις ηχογραφήσεις του Idiot του Iggyν Pop. Το συγκρότημα ήταν κουρασμένο, ακολουθώντας το τρίπτυχο που είχε επιβάλλει η δισκογραφία εκείνα τα χρόνια, περιοδεία-δίσκος-περιοδεία και δεν ήταν σε καλή φόρμα. Το μάλλον νωχελικό ομώνυμο τραγούδι που ανοίγει το δίσκο, γράφτηκε από τον βασικό συνθέτη του συγκροτήματος, τον τραγουδιστή Paul Rodgeres, στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου του στο Παρίσι και την επόμενη μέρα δούλεψε τους στίχους στο studio. Ηχογραφήθηκε με μία μόνο λήψη, από τον ηχολήπτη των Rolling Stones, Chris Kimsey αλλά είχαν την τύχη να πετύχει. Ο λευκός τραγουδιστής με τη soul φωνή, προσέφερε 2 ακόμα δυνατά κομμάτια του άλμπουμ, τα Man Needs Woman και Too Bad αλλά και το πιο στοχαστικό Like Water, που συνέγραψε με την τότε σύζυγό του, Machiko Shimizu. Το Burnin’ Sky (Νο 17 Μ.Βρετανία, Νο 15 Αμερική) τελειώνει όπως ξεκίνησε με ωραίο τραγούδι, το σαγηνευτικό Master Of Ceremony, που με τον groove του αφήνει μια γλυκεία γεύση. Και για το τέλος, μια υπογράμμιση: Το Like Water, γράφτηκε από τον Paul Rodgers για τους Peace, ένα βραχύβιο συγκρότημα που είχε δημιουργήσει μετά την πρώτη διάλυση των Free, το 1971-1972 και η ηχογράφησή του, σαν Peace, υπάρχει στο box set των Free, Songs of Yesterday (2000). Πάντως, από το Burnin' Sky απουσιάζει η ενέργεια, αυτό που εμείς τότε ονομάζαμε «ροκιά», με την πλειονότητα των κομματιών, να ακούγονται ράθυμα.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Η εισαγωγή του Everything I Need, ηχογραφήθηκε στις 4 το πρώϊ, μετά από μια σεβαστή κατανάλωση μπύρας. Το συγκρότημα τραγουδάει το The Happy Wanderer (Ο Χαρούμενος Περιπλανώμενος, Der fröhliche Wanderer), που έγινε γνωστό λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν είναι folk γερμανικό τραγούδι, αλλά πρωτότυπη σύνθεση.
ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Η φωτογραφία του εξώφυλλου βασίζεται στην αφίσα της ταινίας του Sam Peckinpah, The Wild Bunch(1969), ενώ ο Paul Rodgres φοράει ρόμπα του …καράτε καθώς εκείνη την εποχή έκανε μαθήματα καράτε.
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησαν το Desolation Angels (1979).
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
10/7/26
Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΙΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ BURNIN΄' SKY
Τρία χρόνια μετά το εμβληματικό Bad Co. η παλιοπαρέα επανέρχεται με συνέπεια στο ίδιο περίπου μουσικό ύφοs με το οποίο καθιερώθηκε στο debut album.. η πρώτη συνταγή είχε πετύχει για τα καλά, δεν είναι όμωs πάντα εύκολο να επαναλάβειs τιs εμπνευσμένεs μουσικέs ιδέεs που σε καθιέρωσαν..τί εννοώ..το άλμπουμ είναι σε γενικέs γραμμέs πολύ καλό, στο κλασσικό ροκ ύφοs και θεματολογία που μαs έδωσαν εξ αρχήs και τουs αγαπήσαμε, αλλά έχω την αίσθηση οτι κάτι λείπει.. αυτό το X factor που έχει ευρηματικότητα κάνει τη διαφορά και ξεχωρίζει αυτούσιο..ακούμε πρωτότυπεs συνθέσειs που υπάγονται αναμφίβολα στην αισθητική των 70s, έντιμο στιβαρό καλοπαιγμένο ροκ και σίγουρα δεν υπάρχει κάτι που να με χαλάει.. ίσωs κάνω λάθοs αλλά προσωπικά μου λείπει το "κερασάκι στη τούρτα" που θα περίμενα να με γοητεύσει. δεν τόλμησαν θεωρώ να ρισκάρουν κάποια υπέρβαση και κινήθηκαν σε safe μονοπάτια..ok! γνωστό και χαρακτηριστικό το blues rock σε mid tempo ή slow tempo στυλ τουs, με δυναμικέs εξάρσειs και μελωδικέs στιγμέs, και κάποια κομμάτια τα βρήκα όντωs πολύ ενδιαφέροντα..όπωs πχ. το Leaving you και το ομώνυμο Burnin' sky, ενώ στο Like water ψυλιάζομαι οτι επηρεάστηκαν απ το αλήτικο-"βρώμικο" κιθαριστικό ροκ του αμερικάνικου Νότου, βλέπε Lynyrd Skynyrd.. τουλάχιστον έτσι μου ακούγεται εμένα. ωστόσο πέρα και πάνω από όλα δεν μπορώ παρά να υποκλιθώ για άλλη μια φορά στην εκπληκτική φωνάρα του Paul Rodgers, ο οποίοs τότε σχεδόν 30άρηs βρισκόταν στην καλλιτεχνική του ακμή και στη κορύφωση τηs ερμηνευτικήs του συνεισφοράs, ικανόs να τραγουδήσει τα πάντα!
Δημοσίευση σχολίου