Ήταν λίγες μέρες πριν το Πάσχα του 1988 που αγόρασα το Kick, αφού είχα κολλήσει με το I need you tonight και ακούγοντας το The devil inside η βόλτα προς το Happening ήταν αναπόφευκτη. Οι INXS μού ήταν εντελώς άγνωστοι και η αλήθεια είναι ότι εμφανίστηκαν από το πουθενά στη μουσική σκηνή των 80s παρουσιάζοντας ένα pop rock υβρίδιο απόλυτα εθιστικό.
Η ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ
Μεταξύ 1980 και 1984, οι INXS κυκλοφόρησαν τέσσερα στούντιο άλμπουμ και είχαν περιοδεύσει εκτενώς στην πατρίδα τους την Αυστραλία. Η κυκλοφορία του Listen Like Thieves και του δεύτερου σινγκλ του What You Need το 1985 έφερε στο συγκρότημα διεθνή αναγνώριση. Μπορεί στις ΗΠΑ το άλμπουμ να έφτασε στο Νο.11 του αμερικανικού Billboard 200, αλλά τα μέλη του γκρουπ ήθελαν κάτι περισσότερο: ένα άλμπουμ που όλα τα τραγούδια να είναι πιθανά σινγκλ. Προς τα τέλη του 1986, τα μέλη του συγκροτήματος συγκεντρώθηκαν στην Όπερα του Σίδνεϊ για να κάνουν πρόβες στα τραγούδια που είχαν γράψει οι Michael Hutchence και Andrew Farriss. Οι INXS (Michael Hutchence (φωνητικά), Andrew Farriss (κήμπορντς- κιθάρα), Kirk Pengilly (κιθάρα-σαξόφωνο), Tim Farriss (κιθάρα), Garry Gary Beers (μπάσο), Jon Farriss (ντραμς))άρχισαν να ηχογραφούν το Kick τον Ιανουάριο του 1987 στα Rhinoceros Studios στο Σίδνεϊ. Ήταν το δεύτερο LP τους με τον παραγωγό Chris Thomas. Αν και στα δισκοπωλεία έβρισκες τους δίσκους τους κάτω από την ετικέτα Rock, οι ίδιοι θεωρούσαν ότι η μουσική τους δεν μπορούσε να κατηγοριοποιηθεί. Άλλωστε δύο χρόνια νωρίτερα αναζήτησαν τον Nile Rodgers και τον Daryl Hall για να ηχογραφήσουν το Original Sin και ο εκλεκτικισμός τους ήταν απόδειξη για τη σφυρηλάτηση ενός μοναδικού νέου ήχου. Ο Michael και ο Andrew πειραματίζονταν με loops, samples και προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ήχο που να φλερτάρει με το funk ή το hip hop. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης, ο μάνατζέρ τους έκλεισε ημερομηνίες για την επερχόμενη ευρωπαϊκή περιοδεία τού συγκροτήματος, κάτι που αποδείχθηκε πρόβλημα για τον Thomas, καθώς ένιωθε ότι το άλμπουμ χρειαζόταν περισσότερα τραγούδια και δεν είχαν χρόνο να τα ηχογραφήσουν. Ο Thomas έπεισε τους βασικούς τραγουδοποιούς Hutchence και Andrew Farriss να πετάξουν στο Χονγκ Κονγκ (όπου ο Hutchence και ο ντράμερ Jon Farriss είχαν ένα διαμέρισμα) για να γράψουν περισσότερο υλικό για το επερχόμενο άλμπουμ.
Μετά το τέλος της απομόνωσής τους για δύο εβδομάδες στο Χονγκ Κονγκ, ο Hutchence και ο Andrew επέστρεψαν στις ηχογραφήσεις στην Αυστραλία με μια χούφτα demo κασέτες, συμπεριλαμβανομένων των Need You Tonight, Kick και Calling All Nations. Ο Thomas ήξερε ότι το άλμπουμ είχε τελειώσει όταν άκουσε τις ηχογραφήσεις και οργάνωσε το τελευταίο μέρος της παραγωγής, που έγινε στο Studio De La Grande Armee στο Παρίσι. Επέλεξαν το Kick ως το όνομα του άλμπουμ κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων στην Αυστραλία, καθώς η λέξη εμφανιζόταν σε μερικά κομμάτια. Επίσης τους άρεσε γιατί είχε τέσσερα γράμματα, όσα και το όνομα του συγκροτήματος.
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Το άλμπουμ ξεκινά με το Guns in the sky ένα τραγούδι με έντονο πολιτικοκοινωνικό μήνυμα, που αναφέρεται στον φόβο και την παράνοια της πυρηνικής εποχής και του Ψυχρού Πολέμου. Σύντομο και δυναμικό κομμάτι, με ήχο που παραπέμπει στο hair metal. Το New Sensation πιο μελωδικό pop τραγούδι που ήταν το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ. Ο Farriss σκέφτηκε το riff κιθάρας που οδηγεί το κομμάτι μουσικά. Ο Hutchence πρόσθεσε τον στίχο Seize the day, ενθαρρύνοντάς μας να ζούμε με τόλμη, αναζητώντας νέες εμπειρίες. Ακούστε προσεκτικά πίσω από την κιθάρα και θα αναγνωρίσετε μια γραμμή μπάντζο, την οποία πρόσθεσε ο Andrew Farriss χρησιμοποιώντας ένα sampler. Το βίντεο δείχνει μια διαφορετική πλευρά του Michael Hutchence, που εμφανίζεται με κοστούμι και αλογοουρά (μόδα το 1987) καθώς το συγκρότημα ερμηνεύει το τραγούδι στο Δημοτικό Μέγαρο της Πράγας. Το Devil Inside είναι ένα δροσερό κομμάτι με έντονα riff και δυναμικά φωνητικά, τόσο σε εύρος όσο και σε στυλ, με την επιρροή της μουσικής των Rolling Stones διάχυτη.
Οι στίχοι έχουν σεξουαλικό υπόβαθρο και συμπληρώνονται όμορφα από το καθαρό, παραμορφωμένο riff της κιθάρας, το οποίο διαπερνά το κατά τα άλλα απλό ηχητικό τοπίο. Το τραγούδι τελικά κλιμακώνεται προς ένα δυνατό, αποκορύφωμα με την αυξανόμενη παρουσία των πλήκτρων από τον Andrew Farriss. «Ήμουν σε μια φάση Θεού και Διαβόλου τότε», είπε ο τραγουδιστής, Michael Hutchence, για τους στίχους στο βιβλίο Classic Albums. «Υποθέτω ότι έχει να κάνει με το χάος των πάντων, καταλαβαίνεις; Και μπορούμε να το εκφράσουμε με θρησκευτικούς όρους, υποθέτω. Ο Διάβολος είναι χαοτικός. Έτσι, κάθε φορά που νομίζεις ότι κάτι είναι σωστό, μπαίνει και αλλάζει τα πάντα». Ήταν το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ και έφτασε στο Νο2 του Billboard. Το βίντεο σκηνοθέτησε ο Joel Schumacher, ένας κορυφαίος σκηνοθέτης, στο ενεργητικό του οποίου συγκαταλέγονται ταινίες όπως το St. Elmo's Fire και το Falling Down. Σκηνοθέτησε επίσης μια ταινία με βρικόλακες με τίτλο The Lost Boys, η οποία κυκλοφόρησε το 1987 και περιλάμβανε δύο τραγούδια των INXS, από το 1986, που ηχογράφησαν με τον τραγουδιστή Jimmy Barnes: το Good Times (διασκευή ενός τραγουδιού των Easybeats από το 1968) και το Laying Down The Law. Ανταποδίδοντας τη χάρη, ο Schumacher σκηνοθέτησε το βίντεο για το Devil Inside στο ίδιο στυλ, γυρίζοντάς το στο Balboa της Καλιφόρνια. Η μπάντα εμφανίζεται να παίζει σε ένα κλαμπ όπου πολλοί όμορφοι άνθρωποι μπαινοβγαίνουν από τις σκιές. Ήταν μια νέα αισθητική πρόταση για την μπάντα, καθώς τα προηγούμενα βίντεο γυρίζονταν σε στούντιο με την κάμερα στραμμένη στον Hutchence. Το Need You Tonight ακολουθεί χωρίς να αλλάζει η ατμόσφαιρα, προσθέτοντας όμως μια πινελιά φάνκ με το σταθερό, επαναλαμβανόμενο riff του. Ένα καλά ενορχηστρωμένο τραγούδι με αλληλοεπικαλυπτόμενα στοιχεία, το καθένα από τα οποία είναι από μόνο του πιασάρικο και εθιστικό, κάτι που συνέβαλε στο να γίνει η μεγαλύτερη επιτυχία της μπάντας. Είναι ουσιαστικά ένα μουσικό «ροζ» τηλεφώνημα.
Ο Farriss συνέθεσε το ρυθμικό μέρος σε ένα drum machine Roland 707 σε λίγα λεπτά, πριν φύγει για το αεροδρόμιο για να ταξιδέψει στο Χονγκ Κονγκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσο δούλευε πάνω του, ο ταξιτζής τον περίμενε για 45 περίπου λεπτά! Στο Χονγκ Κονγκ, έβαλε την κασέτα στον Hutchence και ο Michael έγραψε τους στίχους επί τόπου σε περίπου μία ώρα, δημιουργώντας μια αισθησιακή ιστορία που ταιριάζει με τη διάθεση της μουσικής. Ο Farriss έφερε μαζί του το drum machine και κατάφερε να ξαναφτιάξει το κομμάτι, προσθέτοντας το riff της κιθάρας και μια γραμμή μπάσου. Με τον Hutchence να προσθέτει φωνητικά, ηχογράφησαν ένα κανονικό demo του τραγουδιού που πήραν πίσω στο Σίδνεϊ, όπου το ηχογράφησαν με τους υπόλοιπους μέλη της μπάντας. Ο τρόπος με τον οποίο το τραγούδι πήρε μορφή εκείνη την ημέρα ήταν ο ίδιος με τον τρόπο που το ηχογράφησαν. Το drum machine παρέμεινε, αλλά ο Jon Farriss (ένας από τους τρεις αδελφούς του συγκροτήματος), πρόσθεσε επιπλέον κρουστά. Το Need You Tonight βρίσκει τη φυσιολογική του συνέχεια στο επόμενο κομμάτι του άλμπουμ, ένα ποίημα που έγραψε και μελοποίησε ο Andrew Farriss με τίτλο Mediate. Και τα δύο κομμάτια έχουν το ίδιο τέμπο και βασίζονται στον ίδιο ρυθμό του drum machine, οπότε δένουν πολύ καλά μεταξύ τους. Όταν η μπάντα αντιλήφθηκε αυτό το δέσιμο, αποφάσισε να τα ενώσει, όπως έκαναν οι Queen με τα We Will Rock You και We Are The Champions. Πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί έπαιζαν τα δυο τραγούδια μαζί όπως εμφανίζονται και στο βίντεο, που το MTV έπαιζε στο hot rotation με αποτέλεσμα στις 30/1/1988 το Need You Tonight να φτάσει στο Νο1 στις ΗΠΑ. Το βίντεο του Mediate αναπαράγει σκόπιμα τη μορφή του κλασικού βίντεο του Bob Dylan για το Subterranean Homesick Blues. Η πρώτη πλευρά ολοκληρώνεται με τη διασκευή του The loved one, του κλασικού κομματιού των The Loved Ones, που έχει στοιχεία blue-eyed soul με πιο μοντέρνο ρυθμό και ενορχήστρωση της δεκαετίας του 1980. Οι INXS ήθελαν να δημιουργήσουν ένα ποπ άλμπουμ, γεμάτο με πιθανά singles, και το Kick ανταποκρίθηκε ακριβώς σε αυτό. Εκτός από τα πέντε hit, κομμάτια του άλμπουμ όπως τα Wild Life, Calling All Nations και Tiny Daggers θα μπορούσαν εύκολα να είχαν κυκλοφορήσει ως singles.
Ο Jon συμφωνεί: «Αγαπούσαμε όλα αυτά τα κομμάτια. Είναι υπέροχο να ακούς το άλμπουμ ως μια ολόκληρη παράσταση, γιατί έτσι ήταν τα άλμπουμ παλιά, δημιουργούνταν σαν ένα καλοφτιαγμένο αυτοκίνητο. Φτιάχτηκε με κάθε λεπτομέρεια, ακόμα και τα κενά ανάμεσα στα κομμάτια, όλα μαζί ήταν ένα ταξίδι». Το Never Tear Us Apart είναι μια μπαλάντα, γραμμένη στο ρυθμό ενός σύγχρονου βιεννέζικου βαλς, με πολυεπίπεδη χρήση συνθεσάιζερ και δραματικές παύσεις πριν από τα ορχηστρικά σόλο. Αρχικά το τραγούδι συντέθηκε στο πιάνο ως ένα μπλουζ κομμάτι στο στυλ του Fats Domino. Ο παραγωγός Chris Thomas πρότεινε αντ' αυτού μια ενορχήστρωση βασισμένη σε συνθεσάιζερ και αντικατέστησε το μέρος του πιάνου, που υπήρχε στο demo, με έγχορδα. Ο Hutchence έγραψε τους στίχους για την τότε σύντροφό του, την Αυστραλή παραγωγό ταινιών Michele Bennett, η οποία περιγράφεται ως η πρώτη αληθινή αγάπη του, με την οποία διατηρούσε σχέση από το 1982 έως το 1987 και παρέμειναν στενοί φίλοι μέχρι τον θάνατό του. Η Bennett ήταν το τελευταίο άτομο που ο Hutchence κάλεσε το πρωί του θανάτου του, στις 22 Νοεμβρίου 1997. Σύμφωνα με την αδελφή τού Hutchence, Tina, η Bennett ήταν η μόνη γυναίκα που ο Hutchence είχε σκεφτεί να παντρευτεί. Ήταν η Bennett που σύστησε τον Hutchence στον Lowenstein, ο οποίος αργότερα σκηνοθέτησε αρκετά μουσικά βίντεο για τους INXS, συμπεριλαμβανομένου αυτού για το Never Tear Us Apart. Στο Mystify, μια γυναίκα έχει μαγέψει τον τραγουδιστή Michael Hutchence με αποτέλεσμα να μας χαρίσει τους πιο ποιητικούς και ρομαντικούς στίχους του. Το δίδυμο Michael Hutchence και Andrew Farriss έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του Mystify σε ένα στούντιο στο Σικάγο. Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας τους ενθουσιάστηκαν με το demo, το ηχογράφησαν για το άλμπουμ και κατέληξε να είναι μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του '80, με πωλήσεις έξι εκατομμυρίων αντιτύπων μόνο στην Αμερική και πολλών περισσότερων παγκοσμίως. Η δομή του Mystify είναι μάλλον ασυνήθιστη, καθώς ξεκινά με τα φωνητικά ακολουθούμενα από τον ήχο πιάνου και χτυπήματα δακτύλων κατά τη διάρκεια του πρώτου ρεφραίν. Μόνο στο δεύτερο κουπλέ μπαίνουν τα υπόλοιπα όργανα. Το ομότιτλο τραγούδι Kick είναι ένα κομμάτι soul-rock σε στυλ της δεκαετίας του 1960, με άφθονη χρήση πνευστών καθ’ όλη τη διάρκεια του κομματιού και με υπέροχο, δυναμικό μπάσο από τον Gary Beers.
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Ο μάνατζερ του συγκροτήματος Chris Murphy δήλωσε ότι μετά την ολοκλήρωση του Kick, πέταξε στη Νέα Υόρκη για να παρουσιάσει το άλμπουμ στα ανώτερα στελέχη της Atlantic Records. Η αμερικανική δισκογραφική εταιρεία αρχικά απέρριψε το άλμπουμ, θεωρώντας ότι τα στοιχεία funk και dance θα αποξένωναν το παραδοσιακό ροκ κοινό της μπάντας. Ο Murphy είπε ότι αρνήθηκε πρόταση ενός εκατομμυρίου δολαρίων της Atlantic για να ηχογραφηθεί το άλμπουμ από την αρχή. Στη συνέχεια, επινόησε μια στρατηγική για να το κυκλοφορήσει. Χωρίς να το γνωρίζει η Atlantic, ο Murphy κανόνισε μια μυστική συνάντηση με το προσωπικό του τμήματος ραδιοφωνικής προώθησης της Atlantic για να τους παίξει το Need You Tonight. Αποφάσισαν να προωθηθεί το τραγούδι στους ραδιοφωνικούς σταθμούς των πανεπιστημίων με το τραγούδι να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στα charts του ραδιοφωνικού δικτύου! Το Need You Tonight κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1987 με την Atlantic να προσθέτει την κυκλοφορία του άλμπουμ στον Οκτώβριο. Μετά την κυκλοφορία του, οι INXS ξεκίνησαν μια παγκόσμια περιοδεία διάρκειας δεκαέξι μηνών, παίζοντας σε αρένες και στάδια σε μεγάλες πόλεις της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης, της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας. Το Kick τούς χάρισε παγκόσμια φήμη, καθώς έφτασε στο Νο 1 στην Αυστραλία, στο Νο 3 του αμερικανικού Billboard 200 και στο Νο 9 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις ΗΠΑ, το άλμπουμ παρέμεινε συνολικά 79 εβδομάδες στο Billboard 200, παραμένοντας 22 συνεχόμενες εβδομάδες στο top 10, φθάνοντας στο απόγειο της δημιουργικότητας και της επιτυχίας. Η πορεία τους ουσιαστικά ολοκληρώθηκε άδοξα το 1997 μετά τον τραγικό θάνατο του Michael Hutchence, αν και ηχογράφησαν το άλμπουμ Switch (2005) με τραγουδιστή τον J.D. Fortune. Τελικά το 2012 δήλωσαν ότι σταματούν τις ζωντανές εμφανίσεις, αλλά ποτέ δεν ανακοινώθηκε επίσημα η διάλυση του γκρουπ.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
«Μερικές φορές δίνεις κλωτσιά, άλλες φορές την τρως», τραγουδάει ο Michael Hutchence προφητικά στο ομώνυμο κομμάτι του έκτου στούντιο άλμπουμ των INXS, που καθόρισε την καριέρα τους, αλλά για τον ίδιο χάραξε τον δρόμο που οδηγούσε στον τραγικό του θάνατο. Το Kick μετέτρεψε μια ομάδα φιλόδοξων μουσικών της παμπ-ροκ στο πρώτο σούπερ σταρ ποπ συγκρότημα της Αυστραλίας. Παρόλο που έχουν περάσει περίπου 40 χρόνια από την κυκλοφορία του, το Kick παραμένει ένα άλμπουμ που ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στην καλλιτεχνική ταυτότητα και την εμπορική απήχηση. Αποτελεί οδηγό για το πώς η mainstream μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα ποιοτική και απολαυστική.
ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ
17/4/26
Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ KICK
Η πρώτη φορά που άκουσα τους INXS ήταν την Άνοιξη του 1984, από την εκπομπή του Άκη Έβενη, ξαπλωμένος με τα άρβυλα πάνω στο αναπαυτικό σιδερένιο κρεβάτι του 839 ΛΕΜ στις Φέρρες Έβρου. Ήταν το Original Sin και με το πρώτο άκουσμα κατάλαβα ότι ήταν κάτι παραπάνω από ένα pop rock συγκρότημα. Το Kick έδειξε σε όλους ότι το αυστραλέζικο συγκρότημα, έχει ξεφύγει από τις όποιες new wave/pop rock επιρροές του και επικεντρώνεται ολοκληρωτικά στη δημιουργία ενός mainstream rock ήχου. Ακόμα κι αν δεν σου αρέσει ο ήχος τους, δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς ότι τα τραγούδια τους χαρακτήρισαν τη δεκαετία του 80.
Δημοσίευση σχολίου