Πριν 2 περίπου εβδομάδες, στο Κεντρικό Άρθρο του Rockmachine.gr είχατε διαβάσει μια σειρά βαριών ονομάτων, που παρ΄όλο που είχαν τις (μεγάλες) δυνατότητες, δεν κυκλοφόρησαν προσωπικό δίσκο. Σήμερα, 15 ημέρες μετά, θα διαβάσετε για μια σειρά από Μεγάλα ονόματα που απολύθηκαν (σ.σ. δεν δηλαδή δεν όχι αποχώρησαν με δική τους απόφαση) αλλά στάθηκαν στα πόδια τους, κάνοντας μεγάλη καριέρα. Πάντα με τη σημείωση ότι αναφερόμαστε στα Μεγάλα Ονόματα, στον Αφρό! Και βέβαια η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του Ozzy, που από τα τέλη του 1977 είχε δείξει έντονη αδιαφορία για τη σχέση του με τους Black Sabbath. Η ηχογράφηση και κυκλοφορία του Never Say Die!.(1978) δεν άλλαξε τη διάθεσή του και στις 27 Απριλίου 1979, τα άλλα τρία μέλη των Black Sabbath, τον απέλυσαν. «Ήταν σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Δουλεύαμε νέες ιδέες για τραγούδια, αλλά ο Osbourne δεν έδειξε ελάχιστο ενδιαφέρον και αρνιόταν να τα τραγουδήσει. Εκείνη την εποχή, ο Ozzy είχε φτάσει στο τέλος του», είπε ο Iommi. «Όλοι παίρναμε πολλά ναρκωτικά, πολλή κοκαΐνη, πολλά από όλα(!) με τον Ozzy να μεθάει συνέχεια. Ακύρωνε τις πρόβες». Αν και χρειάστηκε 2 χρόνια για να στήσει το δικό του συγκρότημα, η προσωπική καριέρα του ίσως να είναι η πιο πετυχημένη, ξεπερνώντας ακόμα και το ίδιο του το πρώην συγκρότημα.
Η επόμενη περίπτωση δεν είναι τόσο φανταχτερή όσο του Prince of Darkness αλλά είναι σημαντική. Μεγάλο σχολείο οι Bluesbreakers του John Mayall, σχολείο που σχεδόν όσοι αποφοίτησαν, βρήκαν εύκολα δουλειά αλλού, άσε που ήταν …μουσικάρες. Μετά από μια σύντομη τρίμηνη θητεία στους Bluesbreakers, ο ντράμερ Mick Fleetwood απολύθηκε λόγω …ποτού. Το ίδιο κι ο μπασίστας John McVie, ο οποίος προσλήφθηκε ξανά αρκετές φορές από το ίδιο συγκρότημα (1963–1965, 1965–1967 και επέστρεψε το 1982 σαν καλεσμένος). Προσέξτε ότι ο McVie ήταν μέλος τους από το 1963! Στην εξέλιξη της πορείας των 2 μουσικών, σημαντικό ρόλο έπαιξε ο κιθαρίστας Peter Green που έφυγε από τους Bluesbreakers περίπου την ίδια εποχή που απολύθηκε ο Fleetwood. Ο Green γνωρίζοντας τις ικανότητές τους, τους πρότεινε να τον ακολουθήσουν σε ένα νέο συγκρότημα, το οποίο έμελλε να ονομαστεί Fleetwood Mac, από τα ονόματα των Mick Fleetwood και John McVie. Δηλαδή το συγκρότημα το σχημάτισε ο Green αλλά δέχτηκε να βάλουν οι 2 μουσικοί που αυτός προσκάλεσε τα ονόματά τους! Ο ντράμερ Fleetwood εντάχθηκε αμέσως αλλά ο McVie στην αρχή ήταν διστακτικός, γιατί από τους Bluesbreakers είχε ένα καλό εισόδημα, αλλά από την άλλη πλευρά, δεν τον ήθελαν.
Από εδώ και πέρα η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή, με τους 2 μουσικούς να είναι στο Μεγάλο Συγκρότημα από το 1968 έως και το τέλος της καριέρας του!
Κραχτή περίπτωση απολυμένου μουσικού που έκανε τεράστια καριέρα, είναι ο Ronnie James Dio. Αφού ηχογράφησε 3 studio άλμπουμ με τους Rainbow, το 1979 o Ritchie Blackmore τον έδιωξε, θέλοντας να υιοθετήσει ένα πιο mainstream ήχο, σκοπεύοντας στην εμπορική επιτυχία. Οι Rainbow συνέχισαν με τον Graham Bonnet ενώ ο Ronnie James Dio βρέθηκε μετέωρος και με 400$ στο λογαριασμό του. Η πρόταση του Tony Iommi να αντικαταστήσει τον Ozzy στους Black Sabbath ήταν σωτήρια, και για τις 2 πλευρές. Για να μην αναφέρω την καριέρα των Dio, που σχημάτισε το 1982!!!
Η απόλυση του ΒορειοΙρλανδού κιθαρίστα Vivian Campbell, συνδέεται άμεσα με τον Ronnie James Dio καθώς εδώ έχουμε τον τραγουδιστή σε ρόλο εργοδότη που απέλυσε τον κιθαρίστα από τους Dio το 1985. Ο Campbell ισχυρίζεται ότι είχε συμφωνήσει να πάρει λιγότερα χρήματα από όσα άξιζε για τα δύο πρώτα άλμπουμ και τις περιοδείες του συγκροτήματος, προκειμένου να βοηθήσει το συγκρότημα να σταθεί στα πόδια του, αλλά ότι ο Dio αρνήθηκε εκπληρώσει την υπόσχεσή του στον τρίτο τους δίσκο, Sacred Heart (1985). Η θέση του Dio δεν είναι ίδια. «"He's a fucking asshole. Με αποκάλεσε τον πιο αξιοκαταφρόνητο άνθρωπο που γνώρισε» είπε ο τραγουδιστής για τον Campbell το 2007. «Του απάντησα ότι σού έδωσα μια ευκαιρία και σε έκανα γνωστό». Το κακό πήρε μεγάλη διάσταση καθώς ο Campbell παρ όλο που συνέχισε πετυχημένα την καριέρα του πρώτα στους Whitesnake και μετά στους Def Leppard, πάντα ένιωθε πικραμένος, κι αναβίωσε την κακή τους σχέση το 2003 όταν είπε ότι ο Dio ήταν «ένας από τους πιο άθλιους ανθρώπους στη μουσική βιομηχανία», μετανιώνοντας αργότερα γι αυτή τη δήλωση του. Λίγο αργότερα, ο Ronnie James Dio σε συνέντευξή του στο αμερικάνικο περιοδικό Hit Parader τού ευχήθηκε «τα καλύτερα». Ο Ronnie James Dio πέθανε στις 16 Μαϊου 2010 και το 2012 ο Campbell επανενώθηκε με τα αρχικά μέλη των Dio, (Jimmy Bain και Vinny Appice) μαζί με τον τραγουδιστή Andrew Freeman, για να σχηματίσουν το συγκρότημα Last in Line, τιμώντας τη μνήμη του. Πάντως κάτι χοντρό παίχτηκε μεταξύ τους.
Η περίπτωση απόλυσης του Axl Rose όταν ακόμα λεγόταν Bill Bailey (από το επίθετο του πατριού του, τον οποίον έως τα 17 του νόμιζε ότι ήταν ο βιολογικός πατέρας του) έχει πολύ ενδιαφέρον και μάς μεταφέρει στο 1983 όταν ο νεαρός Bill, γνώρισε τον κιθαρίστα Kevin Lawrence έξω από το Troubadour club στο Δυτικό Χόλιγουντ. Σχημάτισαν τους Rapidfire όπου τον Μάιο του 1983ηχογράφησαν ένα demo με πέντε τραγούδια, που κυκλοφόρησε το 2014 εξ αιτίας νομικών προβλημάτων, με τίτλο Ready to Rumble, Ο μάνατζερ των Rapidfire απέλυσε τον Bill Bailey, με τη συνέχεια να είναι γνωστή: Hollywood Rose, L.A. Guns και Guns and Roses.
Στην σύντομη ιστορία των Yardbirds, o Jeff Beck ήταν ένας από τους κιθαρίστες που πέρασαν από το σπουδαίο αγγλικό συγκρότημα. Αν και έμεινε μόνο 2 χρόνια (1965-1966), έπαιξε σε 3 άλμπουμ τους (όχι σε όλα τα τραγούδια), αφήνοντας πίσω του ανεξίτηλο σημάδι. Τελικά απολύθηκε τον Οκτώβριο του 1966 καθώς οι έντονα πειραματικές του τάσεις, προκάλεσαν δυσαρέσκεια στα άλλα μέλη. Αλλά δεν ήταν μόνο το πειραματικό παίξιμό του καθώς δεν ήταν συνεπής προς τις υποχρεώσεις του, απουσιάζοντας από την περιοδεία Caravan of Stars, όπου το συγκρότημα έπαιζε σε περισσότερες από μία πόλεις το ίδιο βράδυ. Τη θέση του πήρε ο Jimmy Page. Η καριέρα του Beck συνεχίστηκε με τους Jeff Beck Group, Beck Bogert and Appice για να τον βρούμε στα μέσα της δεκαετίας του 70 στα εμπνευσμένα ορχηστρικά τζαζ fusion άλμπουμ Blow by Blow και Wired.
Τα 2 χρόνια που έμεινε στους Montrose (1973-1975), έφθαναν στον Sammy Hagar να κτίσει το όνομά του. Ηχογράφησε μαζί τους τα άλμπουμ Montrose (1973) και Paper Money (1974) για να απολυθεί από τον κιθαρίστα Ronnie Montrose, που στην συνέχεια δεν κατάφεραν σε κανένα σημείο να κάνουν κάτι ξεχωριστό. Η αλήθεια είναι ότι ο Sammy Hagar αποφάσισε να ξεκινήσει τη δική του καριέρα, ηχογραφώντας μια σειρά προσωπικών άλμπουμ που δεν σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία, για να φθάσουμε στο 1985 οπότε και προσελήφθηκε στους Van Halen με τη γνωστή συνέχεια.
Μαζί με αυτήν του Ozzy, η άλλη πιο γνωστή απόλυση στο χώρο του rock είναι αυτή του Lemmy Kilmister όταν το 1975 απολύθηκε από τους Hawkwind το 1975 για έναν πολύ ιδιαίτερο λόγο: Όχι επειδή έπαιρνε ναρκωτικά, αλλά επειδή έπαιρνε λάθος ναρκωτικά. «Όλοι έπαιρναν acid» είπε στο περιοδικό Spin το 2009. «Κι εγώ απλώς έπαιρνα speed με acid».O Lemmy ηχογράφησε 4 άλμπουμ με τους Hawkwind με τελευταίο το Warrior on the Edge of Time για το οποίο είχαν σχεδιάσει να περιοδεύσουν στον Καναδά όταν κατά τη διάρκεια του τελωνειακού ελέγχου στα καναδέζικα σύνορα, ο Lemmy συνελήφθηκε για κατοχή ναρκωτικών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να περάσει 5 ημέρες στη φυλακή για να τον ελευθερώσουν χωρίς κάποια κατηγορία. Η συμπεριφορά των υπολοίπων μελών των Hawkwind τον είχε ενοχλήσει, αφού κανείς δεν προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει, έστω και τυπικά. Προφανώς, οι άλλοι βολεύτηκαν με τη σύλληψης του γιατί έτσι γλύτωσαν αυτοί. Σε ένα αρκετά παλαιότερο τεύχος του αγγλικού περιοδικού Classic Rock είχα διαβάζει μια απίστευτη συνέντευξή του, όπου έλεγε, ότι όταν επέστρεψε στην Αγγλία μετά την απελευθέρωση του από τις καναδικές αρχές, ήταν πολύ ενοχλημένος από τη συμπεριφορά των υπολοίπων μελών των Hawkwind που για να τους εκδικηθεί όσο αυτοί ήταν σε περιοδεία στον Καναδά και στην Αμερική, επισκέφτηκε τις γυναίκες τους και τις συντρόφους τους και τις …πήδηξε! Το απίστευτο όμως δεν είναι αυτό! Ο Lemmy τελείωσε την …εκδίκησή του λέγοντας ότι δεν πήδηξε την (αναφέρει το όνομά της) γιατί ήταν άσχημη και έμενε μακριά!!! Και μετά ήλθαν οι Motorhead!
Ο Jimi Hendrix απολύθηκε; Από ποιόν; O τεράστιος Αμερικάνος κιθαρίστας, από την πρώτη ημέρα που πήρε κιθάρα στα χέρια του έδειξε τις δυνατότητές του, συνοδεύοντας διάφορους μουσικούς όπως Ike and Tina Turner, Isley Brothers και Wilson Pickett. Ένας από τους πολλούς μουσικούς με τους οποίους περιόδευσε ήταν και ο γνωστός Rock’n’roller, Little Richard, με τον οποίο δεν είχε καλή σχέση. Ο Graham Nash των Crosby Stills Nash and Young και παλαιότερα των Hollies, δήλωσε στο Guitar World το 2023. «Ήμουν σε μια συναυλία του τού Little Richard και τον άκουσα να ουρλιάζει στον κιθαρίστα του: Μην ξαναπαίξεις την γαμημένη σου κιθάρα πίσω από το κεφάλι σου, μην με υποσκελίσεις, γαμώ Ο Hendrix απολύθηκε από τον Richard τον Ιούλιο του 1965. Λίγο αργότερα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και άρχισε να επικεντρώνεται στην σόλο καριέρα… τη συνέχεια την ξέρετε.
Την άλλη Κυριακή: Πως ο Rick Rubin άλλαξε την καριέρα του Johnny Cash
Α.Ρ.
12/4/26





Δημοσίευση σχολίου