Στη σημερινή ιστορία, πρωταγωνιστές είναι οι Cure που με την κυκλοφορία του του 1982, Pornography καθιερώθηκαν σαν ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα του Νέου Rock όπως το λέγαμε τότε. Όμως παρ όλη την επιτυχία του, το Pornography παρ΄ολίγο να τους διαλύσει ή καλύτερα οι ίδιοι δεν ήταν ικανοί να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Οι περιοδείες ήταν εξαντλητικές, με ότι τις συνοδεύει (περιορισμένος ύπνος, ταλαιπωρία, διαρκείς αλλαγές, μακριά από τους δικούς σου κλπ, για να μην αναφέρω τα ναρκωτικά και το αλκοόλ!).
Η περιοδεία του Pornogaphy δημιουργούσε ένα σημαντικό πρόβλημα στα μέλη του συγκροτήματος, με τους καβγάδες να είναι σε πρώτο πλάνο, τα ναρκωτικά γέμιζαν τις μέρες τους και το αλκοόλ έρεε. Η επιτυχία του άλμπουμ ίσως να ήταν ότι καλύτερο που είχαν να επιδείξουν εκείνη την εποχή.
Η σχεδόν κοινή διαβίωση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, οδήγησε σε καταστροφικά αποτελέσματα κι όχι μόνο τους Cure. Ο Robert Smith και η παρέα του αργότερα ισχυρίστηκαν ότι ποτέ δεν είχαν καβγαδίσει αλλά κατά τη διάρκεια του Pornography, το συγκρότημα κατέρρεε, λόγω του ποτού και ναρκωτικών. Ήμουν εκνευρισμένος πολλές φορές», είπε αργότερα ο Robert Smith στο Rolling Stone. «Ξέρω σίγουρα ότι ηχογραφήσαμε μερικά από τα τραγούδια στις τουαλέτες για να δημιουργήσουμε μια πραγματικά απαίσια αίσθηση, επειδή οι τουαλέτες ήταν βρώμικες και άθλιες. Ο Simon Gallup δεν θυμάται τίποτα από αυτά και λέει "έχω μια φωτογραφία μου να κάθομαι σε μια τουαλέτα, με τα ρούχα μου, προσπαθώντας να βάλω μερικούς από τους στίχους. Τόσο άσχημα». Τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα, με τα σκηνικά της περιοδείας που δεν άρεσαν στον κόσμο κι αυτό γρήγορα ταξίδεψε με αποτέλεσμα κάποιοι χώροι να είναι μισογεμάτοι. Η αρνητική κατάσταση έγινε συνήθεια μεταξύ τους, με αποτέλεσμα οι Smith και Gallup να τσακωθούν στο Στρασβούργο, με τον ντράμερ Lol Tolhurst να μένει μακριά τους μετά τις συναυλίες και να βγαίνει με το support συγκρότημα Zerra One.
Ένας απλήρωτος λογαριασμός σε club ήταν η αφορμή για ένα μεγάλο καβγά μεταξύ Smith και Gallup (σ.σ οι πληροφορίες για αυτό το άρθρο, προέρχονται από τη βιογραφία του Lol Tolhurst Cured: The Tale of Two Imaginary Boys). Αυτό που ξεκίνησε ως ένας πόλεμος λέξεων για τον λογαριασμό κατέληξε σε έναν ολοκληρωτικό καβγά μεταξύ των δύο ανδρών. «Ετοιμαζόμουν να φύγω όταν κάποιος ήρθε και μου είπε ότι δεν είχα πληρώσει για τα ποτά μου», θυμάται ο Gallup στο βιβλίο του «Δέκα Φανταστικά Χρόνια». «Νόμιζε ότι ήμουν ο Robert. Ήμουν εξαντλημένος, αλλά ο τύπος με πήγε στο μπαρ και ο Robert φάνηκε να βλέπει τι συνέβαινε. Τον χτύπησα, με χτύπησε και τσακωθήκαμε». Στο ίδιο βιβλίο, ο Smith θυμάται: «Ήμουν στον πρώτο όροφο αυτού του κλαμπ όταν ήρθαν και μου είπαν ότι υπήρχε ένα πρόβλημα κάτω. Ο Simon ήταν σε τέτοια κατάσταση που κανείς δεν μπορούσε να του μιλήσει - ούρλιαζε στον μπάρμαν, σχεδόν έκλαιγε. Μόνος του, ο Simon δεν θα είχε συμπεριφερθεί ποτέ έτσι, αλλά ήταν περιτριγυρισμένος από τους road crew, οπότε συμπεριφερόταν όπως πίστευε ότι έπρεπε να συμπεριφέρεται ένας rock 'n' roller».
Α.Ρ.
25/2/26
Δημοσίευση σχολίου