DEMONS AND WIZARDS: ΤΟ ΔΙΑΜANTΙ ΤΩΝ URIAH HEEP

Tο 1972 βρίσκει τους Uriah Heep να έχουν κυκλοφορήσει 3 άλμπουμ, με τα 2 τελευταία
(Salisbury (1971) και  Look at Yourself (1971) να έχουν κάνει τη διαφορά. Σύμφωνα με τη λογική της εποχής αλλά κυρίως λόγω της κατακλυσμιαίας δημιουργικότητας που χαρακτήρισε ΟΛΟΥΣ τους μουσικούς των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 70, έξη μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του Look at Yourself (Σεπ.71) μπαίνουν στο Lansdowne Studios και με παραγωγό και ουσιαστικά 6ο μέλος τους, τον Gerry Bron (κι ιδιοκτήτη της Bronze Rec.) ηχογραφούν το καλύτερο (με διαφορά) άλμπουμ τους με τίτλο Demons and Wizards(1972, No 20 M.Bρετανία,No 23 Aμερική). Με βασικό πυρήνα τον υπέρ δημιουργικό οργανίστα, κιθαρίστα και βασικότατο συνθέτη Ken Hensley, τον τραγουδιστή David Byron και τον κιθαρίστα Mick Box, το συγκρότημα συμπληρώνεται από τον ντράμερ τον Lee Kerslake (από τους Gods, Weed, Toe Fat και National Head Band) και τον μπασίστα  τον πρώην Colosseum, Mark Clarke που είχε αντικαταστήσει τον Paul Newton. Δυστυχώς ο Clarke δεν στέριωσε πάνω από ένα χρόνο, αλλά πρόλαβε και συνσυνέθεσε με τον Ken Hensley το The Wizard, ένα από τα ομορφότερα τραγούδια του δίσκου αλλά και της δισκογραφίας του συγκροτήματος. Ο Clarke αντικαταστάθηκε από τον ΝεοΖηλανδό Gary Thain από τους Keef HartleyBand με τους οποίους είχε παίξει και στο Woodsatock! Με την παρά πάνω σύνθεση, οι Uriah Heep θα ηχογραφούσαν 2 από τα καλύτερα άλμπουμ τους (Demons and Wizards και The Magician’s Birthday) και θα έγραφαν την καλύτερη σελίδα στην ιστορία τους. Ξανά γυρνώ στο Demons and Wizards που μετά το “The Wizard” με την όμορφη μελωδία στην εισαγωγή,μετατρέπεται σε ένα εντυπωσιακό κομμάτι, ακολουθεί το “Traveler in Time” ένα hard rock κομμάτι με θέμα τη φαντασία και βασισμένο στο κιθαριστικό riff και το άπλετο wah-wah του Mick Box για να φθάσουμε στο mega hit “Easy livin”που γράφτηκε από τον Hensley μέσα σε 15 λεπτά!  Η κιθάρα έχει ένα επιθετικό ύφος, που δεν συναντάτε εύκολα στα κομμάτια τους και ο τίτλος προήλθε μετά από μια συζήτηση που είχαν όταν επέστρεφαν από μια περιοδεία στη Β. Α γγλία για το Λονδίνο για να πάνε στο studio να ακούσουν κάποιες ηχογραφήσεις τους και μετά να πετάξουν για την Αμερική. Κάποιος είπε “This is Easy livin’, isn’t it”.

H έκφραση έμεινε στο μυαλό του Hensley, τη μετέφερε στους στίχους και να η επιτυχία! Στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου 1998, όταν είχε επισκεφτεί την Αθήνα στο πλαίσιο προώθηση μηχανημάτων της εταιρείας Saint Louis Music, όπου (τότε) στην Ελλάδα αντιπροσωπευόταν από τον όμιλο Νάκα, εκτός από μια μεγάλη ραδιοφωνική συνέντευξη που κάναμε στον Capital FM, βγήκαμε για φαγητό όπου όταν οι καλλιτέχνες είναι ελεύθεροι, γίνονται οι καλύτερες συζητήσεις. Έτσι μεταξύ άλλων, μιλώντας για το “Easy Livin” μού είπε ότι πάντα στους στίχους του ήθελε να περιγράφει το καλό και στο τέλος πάντα το καλό επικρατεί. Ένας φίλος του,  παρατήρησε ότι στο τραγούδι υπάρχει θρησκευτικό στοιχείο στο στίχο
Easy livin’, and I feel forgiven since you take your place in my heart/
κι ακούγονται καμπάνες. Τότε το έγραψε χωρίς να έχει συνειδητοποιήσει τι γράφει, κάτι που κάνει όμως σήμερα. Να σημειώσω ότι εκείνη την εποχή της συνέντευξης, ο Ken Hensley ήταν αναγεννημένος χριστιανός, οπότε οι καμπάνες ήλθαν κι έδεσαν!
Κλασικό Uriah Heep με διπλά και τριπλά φωνητικά στη συνέχεια με το Poet's Justice για να κλείσει η πρώτη πλευρά του βινύλιου με τα βαριά πλήκτρα του Hammond και τη στοιχειωμένη υποβλητική εισαγωγή στο Circle Of Hands που η ερμηνεία του Byron το τινάζει! Από τα αγαπημένα μου ever κομμάτια τους! Δεν προλαβαίνει η βελόνα να ακουμπήσει το αυλάκι στη Β’ πλευρά και ο βαρύς ήχος του Hammond, δονεί το δωμάτιο. Ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε ασπρόμαυρη ταινία τρόμου της δεκαετίας του 50 και τον Byron να επιμένει να ερμηνεύει μοναδικά. Το “All my life” που ακολουθεί, παρουσιάζει τη hard rock πλευρά τους χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο για να φθάσουμε στη ντελικάτη μπαλάντα “Paradise” και το “Spell” που κλείνει ατμοσφαιρικά το δίσκο.
Συμπερασματικά θα διαβάσετε αυτό που ήδη ξέρατε: ότι το Demons and Wizards είναι η κορυφαία στιγμή τους και μια από τις καλύτερες του λεγόμενου Κλασικού Rock.


ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ  
Με αυτό το άλμπουμ, οι Uriah Heep κι ο εξαιρετικός κύριος Roger Dean εγκαινίασαν τη συνεργασία τους με ένα από τα καλύτερα έργα του. Ο μάγος, το δέρμα που φοράει, το ραβδί του, η κάπα του, οι ανεξάντλητες πηγές και η έκλειψη ηλίου, δένουν με τα τραγούδια και τη μουσική, σερβίροντάς μας ένα εξαιρετικό άλμπουμ!
   TRIVIA
Οι ξενέρωτοι Άγγλοι δεν κατάφεραν να βάλουν το “Easy Livin” στο top μικρών δίσκων, πράγμα που έκαναν οι περισσότερες ευρωπαϊκές αγορές ακόμα και η ελληνική που τότε δεν διέθετε επίσημο chart.

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

18/6/21

 

Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΙΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ DEMONS AND WIZARDS



Το 1972 ήταν μία απ τιs πιό παραγωγικέs χρονιέs στην Ιστορία του rock... Machine Head, Thick as a brick, Ziggy Stardust, Obscured by clouds, Exile on Main Street, Harvest ,Black Sabbath Volume 4, Close to the edge κλπ. Εν μέσω αυτών των εμβληματικών δίσκων κυκλοφόρησε το '72 και το Demons and Wizards των Uriah Heep, το τέταρτο studio album του συγκροτήματοs, και το πιό ενδεικτικό του ύφουs και του μουσικού στίγματοs που άφησαν στη μακρόχρονη πορεία τουs, ωs αποτέλεσμα κυρίωs του δημιουργικού οίστρου του συνθέτη - οργανίστα Ken Hensley. Eναs καθ' όλα υποδειγματικόs hard rock δίσκοs, που περιέχει ακατέργαστα διαμαντάκια που ακούγονται ακούραστα εκατοντάδεs φορέs. θα ήθελα να ξεχωρίσω κάποια απ τα  τραγούδια αλλά δεν μπορώ.. θα ήμουν άδικοs για τα υπόλοιπα, γιατί όλα είναι φοβερά.. απλά προσωπική μου αδυναμία - εκτόs του all time classic "Easy livin" - είναι το "Circle of hands".  Mε το καλύτερο (κατά τη γνώμη μου) line up τηs μπάνταs ever - δυστυχώs από αυτή τη μαγική πεντάδα μόνο ο Mick Box είναι ακόμα εν ζωή - σε δαιμονιώδη φόρμα και έμπνευση, οι Uriah Heep με αυτό το album πρόσθεσαν ένα ακόμα αξιόμαχο βαρύ κανόνι στη "Ναυαρχίδα" του rock μουσικού στόλου, βαδίζονταs  αξιοπρεπέστατα και αρκετά "ανταγωνιστικά" θα έλεγα μόλιs μερικά βηματάκια πίσω απ τουs Tιτανομέγιστουs του είδουs, τουs Πρυτάνειs τηs hard rock Deep Purple! δικαίωs λοιπόν θεωρείται έναs απ τουs πιό αντιπροσωπευτικούs rock δίσκουs των 70's!

ΥΓ. Γελάω ακόμα όταν θυμάμαι οτι πριν περίπου 50 χρόνια, η αμερικανίδα δημοσιογράφοs του περιοδικού Rolling Stone, Mellisa Mills είχεγράψει στην κριτική της για το πρώτο τους άλμπουμ: "Αν αυτό το συγκρότημα πετύχει,, εγώ θα αυτοκτονήσω"!!! δεν ξέρω τί έκανε τελικά αυτή η κυρία και ούτε με ενδιαφέρει, αλλά θα έπρεπε να τηs πει κάποιοs.."άντε κυρά μου να ασχοληθείs με το σπίτι σου και τα παιδάκια σου και άσε αυτή τη δουλειά για άλλουs"! δεν ξέρω πώs λέγεται και ούτε καίγομαι να μάθω, αλλά αν κάποιοs φίλοs  τηs στήληs γνωρίζει ή θυμάται, τον παρακαλώ να το αναφέρει στο Rockmachine, προs χάριν τηs αρνητικήs υστεροφημίαs τηs!


 

 

Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment

Δημοσίευση σχολίου