Ο λόγος για τον Άγγλο τραγουδιστή Jess Roden που ήταν ένα από τα χιλιάδες παιδιά σε αυτόν τον πλανήτη που επηρεάστηκαν από τις πρώτες εμφανίσεις των Beatles στην τηλεόραση. Στην ίδια περιοχή, γεννήθηκαν και οι Robert Plant και Steve Winwood, που είχαν τη γνωστή εξέλιξη που ξέρουμε, αλλά με τον Jess Roden να μην τα καταφέρνει αν και η φωνή του ήταν τουλάχιστον εξαιρετική.
«Όταν ξεκίνησα, ήθελα να μάθω ποιος είχε ηχογραφήσει τις πρώτες εκτελέσεις όλων αυτών των τραγουδιών που διασκεύαζαν τα βρετανικά συγκροτήματα. Ήθελαν να πάω στην πηγή, γιατί ήθελα να τραγουδάω σαν τους μαύρους Αμερικανούς τραγουδιστές», δήλωσε το 2014 στο περιοδικό Classic Rock (τεύχος 193).
Με τον 14χρονο Steve Winwood να κερδίζει εντυπώσεις και κοινό με την ερμηνεία του στους Spencer Davis Group, ο Roden τραγούδαγε στους Raiders, με τον Plant να έχει καλή σχέση. Ο τελευταίος, έμενε στο σπίτι του όταν τσακωνόταν με τους γονείς του κι έφευγε από το σπίτι. Μετά το σύντομο πέρασμά του από τους Raiders, ο Roden παίζει με Shakedown Sound, ένα blues συγκρότημα, με τον Plant να τραγουδάει την ίδια εποχή στους Crawling King Snakes. Ο Roden φεύγει από τους Shakedown Sound και βρίσκεται στους Alan Bown Set, που είχαν δισκογραφικό συμβόλαιο με την Pye. Έτσι το 1966 κάνει την πρώτη επαγγελματική ηχογράφησή του με τους Alan Bown Set και το μικρό δίσκο Baby Don’t Push Me που δεν μπήκε στα charts αλλά συμμετείχε στα άλμπουμ τους London Swings, Live at the Marquee (1967), Emergency 999 (συλλογή) και Outward Bown (1968). Η αποχώρησή του από τους Alanm Bown Set, συμπίπτει με την απόλυση του Rod Evans από τους Deep Purple και έστω για λίγο, το όνομά του ακούστηκε για τη θέση του τραγουδιστή που τελικά πήρε ο Ian Gillan. Η φωνή του παραήταν soul για τον ήχο που ήθελαν οι Τιτανοτεράστιοι. Εκείνη την εποχή, ο νεαρός Steve Winwood, σχηματίζει με τον Jim Capaldi τους Traffic κι ο Roden καταλαβαίνει ότι το rock αλλάζει και ξεφεύγει από τα στενά όρια που κινούταν τόσο καιρό για να καταλήξει στους Bronco με τους οποίους ηχογράφησε 2 άλμπουμ για την Island Records, τα Country Home (1970) όπου παίζουν και οι Ian Hunter και Mick Ralphs των Mott The Hoople και το Ace Of Sunlight (1971), για να αποχωρήσει. Η καριέρα των Bronco τελείωσε όταν το tour bus τους, τράκαρε επιστρέφοντας από μια συναυλία στο Μπρίστολ, με τους Pete Robinson ντραμς και John Pasternak μπάσο να τραυματίζονται σοβαρά και στην ουσία το συγκρότημα να διαλύεται. Κι ενώ ο ιδιοκτήτης της Island Records, ετοίμαζε τον Roden να μπει στο studio για να ηχογραφήσει προσωπικό δίσκο, οι 2 πρωην Doors, Robby Krieger και John Densmore, έχουν σχηματίσει τους Butts Band και μαζί με δύο ακόμη Άγγλους μουσικούς τον μπασίστα Phil Chen και τον πιανίστα Roy Davies, πάνε στην Τζαμάικα για να ηχογραφήσουν το πρώτο άλμπουμ τους. Τραγουδιστής στους Butts, ποιος άλλος, ο Jess Roden.
Το πρόβλημα ήταν ότι οι Krieger και Densmore ήθελαν να κρατήσουν χαμηλό προφίλ και να παίξουν σε clubs ενώ ο Roden ήθελε κάτι παραπάνω. Ο Roden ηχογράφησε μόνο ένα άλμπουμ με τους Butts Band για να τον βρούμε να κάνει φωνητικά στο πρώτο άλμπουμ των Back Street Crawler του πρώην κιθαρίστα των Free, Paul Kossoff. Ο Roden είχε συν-συνθέσει το I'm Ready, ένα μελαγχολικό κομμάτι που έδινε ένα στίγμα, πώς θα ακουγόντουσαν οι Free με αυτόν στο μικρόφωνο, μια που το 1971 μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ Highway κι εξ αιτίας των διαφωνιών Paul Rodgers και Andy Fraser, το όνομά του "έπαιξε" αλλά η επιλογή του δεν προχώρησε. O Roden ήλπιζε σε κάτι πιο ουσιαστικό με τους Back Street Crawler καθώς ο τραγουδιστής John Martyn, δεν κόλλαγε αλλά η κατάσταση μέσα στο συγκρότημα ήταν χαοτική καθώς ο Kossoff που ήταν η κινητήριος δύναμις τους, ήταν σε κακή κατάσταση εξ αιτίας των ναρκωτικών.
Απογοητευμένος από την εξέλιξη της καριέρας του, ο Jess Roden αποφάσισε να κυκλοφορήσει το πρώτο προσωπικό άλμπουμ τους με τίτλο το όνομά του(1974) για να ακολουθήσουν με αρκετή χρονική διαφορά, τα The Player Not the Game (1977) και Stonechaser (1980). Tα 3 άλμπουμ του, έχουν πολλά R&B στοιχεία κι αξίζει να τα ακούσετε, ειδικά το Stonechaser(1980), όπου ηχογραφήθηκε με τη συμμετοχή πολλών session μουσικών αλλά και 32μελούς χορωδίας. Η εμπορική αποτυχία του ήταν αρκετή για χάσει το συμβόλαιο του με την Island Rec. για να συνεχίσει την καριέρα του συνεργαζόμενος με τον Peter Wood, σχηματίζοντας τους Rivits που κυκλοφόρησαν ένα και μοναδικό άλμπουμ, με τίτλο το όνομά τους (1980).
Ο Blackwell εξακολούθησε να τον πιστεύει και τον οραματίστηκε σε ένα funk rock συγκρότημα, τύπου των Funkadelic, και τον έστειλε στην Bahamas όπου ο Blackwell είχε ανοίξει πολλές άκρες (σ.σ. ο Blackwell ήταν αυτός που ανακάλυψε τον Bob Marley και τον έφερε στο Λονδίνο). Είχε κανονίσει να δουλέψει με τους Sly Dunbar και Robbie Shakespeare» αλλά όταν ο Roden έφθασε, και οι 2 ήταν φυλακή. Έτσι γνωρίστηκε με τους Tina Weymouth και Chris Frantz των Talking Heads, που ηχογραφούσαν τον πρώτο δίσκο των Tom Tom Club. Στο ίδιο studio ηχογραφούσαν οι Joe Cocker και Grace Jones, με τον Roden να κάνει φωνητικά στη μεγάλη επιτυχία της Jones, Pull Up To The Bumper.
ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΜΕΤΑ
Μετά από τόσες αποτυχίες, τη δεκαετία του '80, εγκατέλειψε τη δισκογραφία κι ακολούθησε μια δεύτερη καριέρα ως γραφίστας, ενώ σήμερα έχει αποσυρθεί στην περιοχή του Sussex. Μουσικά, η κυκλοφορία του box-set με έξι CD που καλύπτει το εύρος της μουσικής του καριέρας, μπορεί να σάς δώσει μια σαφή εικόνα της μουσικής του καριέρας. Παρ΄όλη αυτά, ο Roden είναι από τους καλύτερους και πιο εκφραστικούς τραγουδιστές της Αγγλίας.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ - ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΛΜΠΟΥΜ
Jess Roden (1974)
The Player Not the Game (1977)
Stonechaser (1980)
Jess Roden Band
Keep Your Hat On (1976)
Play It Dirty, Play It Class (1976)
Blowin' (1977)
Live at the BBC (released 1993)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
8/6/26
Δημοσίευση σχολίου