Η ιστορία των Kiss ξεκινάει το 1970 όταν ακόμα οι Paul Stanley (πραγματικό όνομα Stanley Eisen) και Gene Simmons (πραγματικό όνομα Chaim Witz), έπαιζαν στους Rainbow, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το όνομά τους, γιατί υπήρχε κι άλλο συγκρότημα στη Ν. Υόρκη με αυτό το όνομα (σ.σ.οι …πραγματικοί Rainbow δεν είχαν σχηματιστεί ακόμα)! Οι Rainbow μετονομάστηκαν το 1971 σε Wicked Lester και κατάφεραν να υπογράψουν συμβόλαιο στην Epic Records για την οποία ηχογράφησαν ένα άλμπουμ που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Τότε οι Witz και Eisen, άλλαξαν τα ονόματά τους σε Gene Simmons και Paul Stanley, προσέλαβαν από αγγελία τον ντράμερ Peter Criss και λίγο αργότερα και πάλι μέσα από αγγελία, τον κιθαρίστα Paul Daniel "Ace" Frehley. Το συγκρότημα ήταν έτοιμο, με τον Paul Stanley να σκέφτεται το όνομα Kiss και τον Frehley, να δημιουργεί το εμβληματικό λογότυπο, κάνοντας τα "SS" να μοιάζουν με κεραυνούς έχοντας αποφασίσει να παίζουν πιο hard σε σχέση με τους Wicked Lester.
Και φθάνουμε στο περίφημο demo που ηχογραφήθηκε με ηχολήπτη τον Eddie Kramer που έως τότε στην καριέρα του είχε δουλέψει με ονόματα όπως Beatles, Jimi Hendrix, Rolling Stones, Small Faces και Traffic. Είχε μετακομίσει στην Αμερική το 1968 κι εργαζόταν ως Director of Engineering στα Electric Lady Studios. «Έβλεπα τους Simmons και Stanley να περπατούν στον διάδρομο με τον μάνατζέρ τους», λέει ο Kramer στον YouTuber, Rick Beato. Μού τηλεφώνησε ο μάνατζέρ τους, λέγοντας μου ότι ήθελαν να ηχογραφήσουν ένα rock and roll άλμπουμ. Θα σε ενδιέφερε να ηχογραφήσεις ένα demo για εμάς;» Είπα, Ναι, θα κάνω ένα demo, αλλά θα το κάνουμε με τον παραδοσιακό τρόπο: τέσσερα κομμάτια, Studio B, μέσα σε μια ημέρα. Κανονίσαμε να έλθουν στις 13 Μαρτίου 1973 και πρώτος ήλθε ο Peter Criss που έστησε την ντραμς του. Ακολούθησαν οι Paul και Gene, με τελευταίο τον Ace. Ήταν τόσο αδύνατος που αν γύρισε στο πλάι, δεν θα τον έβλεπες. Οδηγούσε ταξί όλη νύχτα στο Bronx, αλλά τη στιγμή που έβαλε την κιθάρα του στην πρίζα και έπαιξε είπα: Να ένας σπουδαίος κιθαρίστας. Τον λατρεύω. Ο Θεός να τον αναπαύσει» λέει ο Kramer.
Τα πέντε τραγούδια που ηχογράφησαν οι Kiss εκείνη την ημέρα έγιναν τα βασικά ….συστατικά του ομώνυμου ντεμπούτου άλμπουμ του συγκροτήματος, που κυκλοφόρησε από την Casablanca στις 8 Φεβρουαρίου του επόμενου έτους. Τα 5 τραγούδια ήταν τα Deuce, Cold Gin, Strutter, Watching you και Black Diamond. «Ήθελαν να αποτυπώσω το πνεύμα τους συγκροτήματος», θυμάται ο Kramer στη βιογραφία του Ken Sharp, Nothing to Lose, Kiss 1972-1975. (κεντρική φωτογραφία). “Αρπάζεις την ενέργεια που εκπέμπουν μέσα στο studio και την αποτυπώνεις στην ταινία του μπομπινόφωνου. Ήμουν πολύ τυχερός που μπόρεσα να το πετύχω με τους KISS σε αυτό το demo». «Καταγράψαμε λίγο πολύ ποιοι ήμασταν», είπε ο Paul Stanley στον Sharp. «Ήταν σαν ένα μουσικό μανιφέστο. Το demo είναι πολύ πιο ωμό από το πρώτο άλμπουμ». Από εκεί και πέρα, τα πράγματα πήραν μια απίστευτα θετική τροπή, αφού ο πρώην τηλεοπτικός σκηνοθέτης Bill Aucoin, ο οποίος είχε δει το συγκρότημα σε μερικές συναυλίες το καλοκαίρι του 1973, προσφέρθηκε να γίνει μάνατζερ του συγκροτήματος. Οι Kiss συμφώνησαν, με την προϋπόθεση ότι ο Aucoin θα υπέγραφε συμβόλαιο με μια δισκογραφική εταιρεία εντός δύο εβδομάδων. Την 1η Νοεμβρίου 1973, οι Kiss έγιναν το πρώτο μέλος του συγκροτήματος που υπέγραψε συμβόλαιο με τη νέα εταιρεία του πρώην pop τραγουδιστή και στελέχους της Buddah Records, Neil Bogart, την Casablanca Records. Στις 10 Οκτωβρίου1973, μπήκαν στο Bell Sound Studios στη Νέα Υόρκη, για να ηχογραφήσουν το πρώτο τους demo και στις 31 Δεκεμβρίου, έκαναν την επίσημη εμφάνισή τους στην Ακαδημία Μουσικής της Νέας Υόρκης, ανοίγοντας τη συναυλία των Blue Öyster Cult. Αυτή η συναυλία, έμεινε στην ιστορία γιατί ήταν πρώτη από τις πολλές φορές που ο Simmons έβαλε κατά λάθος φωτιά στα μαλλιά του, στα οποία είχε βάλε λακ. Στις 8 Φεβρουαρίου 1973 κυκλοφόρησε ο πρώτος ομώνυμος δίσκος τους…..
Α.Ρ.
11/6/26
Δημοσίευση σχολίου