Όταν ανακοινώθηκε η συναυλία των Morrissey (προφέρεται Μόρισι) με τους Supergrass, μού ήταν παντελώς αδιάφορη. Αμφιβάλω κι αν διάβασα το Δελτίο Τύπου. Και ξαφνικά μαθαίνω ότι τρίτο όνομα, κάτω από τους Supergrass θα παίξουν οι Damned , με την ιστορική σύνθεση, δηλαδή Captain Sensible κιθάρα, Dave Vanian τραγούδι, Rat Scabies ντραμς, Laurence Burrow πλήκτρα και Paul Grey μπάσο που τη διετία 1983-1985, έπαιξε με τους UFO, ηχογραφώντας τα άλμπουμ Misdemeanor και Ain't Misbehavin'. Άνοστα μεν, UFO δε! Οι Damned, ένα punk συγκρότημα της πρώτης γενιάς ήταν ένα γέρο τσίμπημα για να πάω αλλά μόνο στην ιδέα ότι θα έπρεπε να δω τον Morrissey, μού χάλαγε η διάθεση. Και λίγες ημέρες πριν τη συναυλία, τραυματίζεται ο ντράμερ του, ακυρώνει τη αθηναϊκη συναυλία του, αναβαθμίζονται οι Damned με περισσότερη και καλύτερη ώρα (βγήκαν στις 8 όταν ο ήλιος είχε αρχίσει να πέφτει), το εισιτήριο έγινε 25€ και την Τετάρτη 16 Ιουλίου, λίγα λεπτά πριν τις 8 μπαίνω στην Πλτ. Νερού. Οι Damned ανεβαίνουν στη σκηνή με τον ήλιο κόντρα και τον Dave Vanian να φοράει μαύρο παντελόνι, μαύρο πουκάμισο και μαύρα...γάντια. Μόνο που τον έβλεπα, κατέρρεα! Κλασικός εκκεντρικός ο Captain Sensible, με την ερυθρόλευκη ριγέ μπλούζα του, και το κόκκινο μπερέ, κρατούσε το στυλ ζωντανό Ξεκίνησαν μάλλον συγκρατημένα, εκείνη την ώρα ο κόσμος δεν πρέπει να ήταν πάνω από 2.500 άτομα και σταδιακά άρχισαν να ανεβαίνουν, παίζοντας τραγούδια σαν τα Dr Jekyll & Mr Hyde, Grimly Fiendish, Eloise (δύσκολο ερμηνευτικά live), Beware of the Clown, Stranger on the Town για να κλείσουν με μια hard διασκευή του White Rabbit (Jefferson Airplane) και το New Rose, που ήταν η πρώτη επιτυχία τους. Δεν είπαν το Alone Again Or αλλά δεν πειράζει. Μπροστά μας για 70 περίπου λεπτά, έπαιξε ένα από τα πρώτα punk συγκροτήματα και μόνο ευχαριστημένος μπορεί να είμαι, με τον Dave Vanian να διατηρεί την ξεχωριστή στυλίστικη εικόνα του.
Στο μεταξύ ο κόσμος έχει φθάσει τις 4.000 με τους Supergrass να βγαίνουν στη σκηνή ακριβώς στις 9 και με καλύτερο ήχο (καθαρός και δυνατός), καλύτερο παίξιμο και με έναν καλό τραγουδιστή/κιθαρίστα, έπαιξαν σχεδόν όλα τα γνωστά τραγούδια τους Caught by the Fuzz, Late in the Day, Sitting Up Straight, Alright, She’s so lose, Richard IIIκ.α. αφήνοντας τον κόσμο ικανοποιημένο. Σίγουρα όσοι είχαν πάρει εισιτήριο για να δουν τον Morrissey πρέπει να έμειναν με την πίκρα στο στόμα, εύχομαι να τον δουν σύντομα.
Και κάτι τελευταίο: Απ΄όσο άκουσα από το ραδιόφωνο, αυτή είναι η τελευταία χρονιά που το Release διοργανώνεται στην Πλτ. Νερού, αφού η Περιφέρεια Αττικής πήρε το ευρύτερο χώρο για 50 χρόνια όπου θα τον ανασκευάσει εντελώς. Οι πληροφορίες μου θέλουν το Release να μεταφέρεται στους χώρους του Ολυμπιακού Σταδίου, χωρίς όμως να είναι επιβεβαιωμένο. Αναμένουμε τις ανακοινώσεις.
Κείμενο: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
Φωτογραφίες: ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΙΘΑΣ
Δημοσίευση σχολίου