Όταν κάτι και εν προκειμένω μια φιλόδοξη εκδήλωση, διεξάγεται πρώτη φορά, έχει συνήθως «πειραματικά» γνωρίσματα. Όταν διεξάγεται δεύτερη φορά, αναζητά έναν σταθερό προσανατολισμό, δοκιμάζει νέες φόρμες και εξελίσσεται. Όταν διεξάγεται τρίτη φορά, βρίσκεται πια στην πορεία της καθιέρωσης. Αυτό συνέβη και με το Μεσαιωνικό Φεστιβάλ Ανδραβίδας, που ξεκίνησε πριν δυο χρόνια με σκοπό να παρουσιάσει στην τοπική κοινωνία της ιστορικής κωμόπολης του νομού Ηλείας, καθώς και στους προερχόμενους από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και της Ευρώπης θεατές, την πλούσια παράδοση της περιοχής που χάνονται στα βάθη των αιώνων.
Το 3ο Μεσαιωνικό Φεστιβάλ Ανδραβίδας, το οποίο διεξήχθη το Σάββατο 5 Ιουλίου, ήταν πλούσιο σε θέαμα και εύστοχα ευσύνοπτο σε λόγο. Ξεκίνησε με το καθιερωμένο τελετουργικό έναρξης, την παρέλαση των αναβιωτών και των ακροβατών. Η παρέλαση ξεκινά από την είσοδο του γοτθικού ναού της Αγίας Σοφίας, που χτίστηκε στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα, και ολοκληρώνεται με μια κυκλική κίνηση εντός της κεντρικής πλατείας της Ανδραβίδας. Στην συνέχεια τρία παιδιά που εργάζονται εθελοντικά για την διοργάνωση καλησπέρισαν τους θεατές και απεύθυναν πρόσκληση προς τον εμπνευστή του Φεστιβάλ Ασταμάτη Μαμούτο να προσέλθει στην σκηνή. Εκεί όπου έκαναν μια δεκάλεπτη συζήτηση σχετική με το οργανωτικό υπόβαθρο και την προοπτική της εκδήλωσης ενώ ο Ασταμάτης απάντησε σε ερωτήσεις σχετικές με την μεσαιωνική ιστορία της Ανδραβίδας και την σημασία της διαμέσου των αιώνων.
Έπειτα ανέβηκαν στην σκηνή ο Κώστας Γιωτσόπουλος και η Σοφία Ραφτούλη, δυο από τα μέλη του συγκροτήματος Cantistoria.. Οι Cantistoria είναι ένα μουσικό σχήμα που αφηγείται μύθους με την συνοδεία μουσικής. Στο Μεσαιωνικό Φεστιβάλ Ανδραβίδας αφηγήθηκαν τον τοπικό μύθο του «Ανήλιαγου» σε κείμενο του Ασταμάτη, συνοδευόμενο από τραγούδια όπως τα Santiago της Loreena Mckennitt, Tinta των Faun, Τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο (παραδοσιακό), το δικό τους Η Φεγγαροντυμένη» και άλλα σχετικά.
Η αφήγηση του μύθου του «Ανήλιαγου» έγινε ένα υπέροχο θέαμα, καθώς οι αναβιωτές ντυμένοι με μεσαιωνικές πανοπλίες ανέλαβαν να το οπτικοποιήσουν με εντυπωσιακό τρόπο σε σκηνοθεσία του Ασταμάτη. Σε όσους το παρακολουθήσαμε έχει μείνει χαραγμένη η τελευταία σκηνή της δραματοποίησης, όπου, υπό τους ήχους των Cantistoria, Άγγελοι με πύρινες ρομφαίες (!!) και δαιμονικοί ιππότες του Χάους πάλεψαν για την ψυχή του Ανήλιαγου και της Ανήλιαγης. Προσωπικά μου θύμισε θεατρικές αποδόσεις της τελευταίας (προτελευταίας πριν τον επίλογο) σκηνής της περίφημης όπερας «Ντον Τζιοβάνι» του Μότσαρτ όπου οι δαίμονες, με προέξαρχον το φάντασμα του Διοικητή που έχει στοιχειώσει το άγαλμά του, τραβούν τον Ντον Τζιοβάνι στην Κόλαση, αν και εδώ είχαμε ευτυχέστερη κατάληξη!
Η μουσική αφήγηση των Cantistoria διήρκεσε μια ώρα. Μετά το τέλος της ο Ασταμάτης ανέβηκε πάλι στην σκηνή και περιέγραψε συνοπτικά πώς έγινε αντιληπτός στον δυτικό και τον βυζαντινό μεσαίωνα ο Μέγας Αλέξανδρος. Χρησιμοποιώντας την περιγραφή σαν γέφυρα έκανε μια συνοπτική αναφορά στον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον δίσκο Σεργιάνι στον Κόσμο, για να δώσει τελικά την σκυτάλη στο συγκρότημα Μελωμυθία της Εύας Παναγιωτοπούλου, το οποίο ξεκίνησε την εμφάνισή του στο φεστιβάλ με το τραγούδι «Η μάνα του Αλέξανδρου».
Ανάμεσα στα τραγούδια που ερμήνευσε, η Εύα περιέγραφε τοπικούς μύθους που συνδέονται με την μεσαιωνική Ηλεία, ενώ όσο τραγουδούσε, στην αλέα μπροστά από την σκηνή, οι ακροβάτες και οι αναβιωτές υποστήριζαν την μουσική και την αφήγηση με δρώμενα. Οι Μελωμυθία παρουσίασαν ένα εκτενές set list με τραγούδια που απλώνονταν από το ελληνικό έντεχνο (Ξυλούρης, Χαϊνηδες, Ζερβουδάκης, Λέκκας, Τσανακλίδου) μέχρι rock και heavy metal μπαλάντες.
Τα τελευταία δύο τραγούδια που παρουσίασαν οι Μελωμυθία ήταν τα εμβληματικά «To France» του Mike Oldfield και «Bard’s Song» των Blind Guardian, όπου και έγινε πραγματικός χαμός στο κοινό. Οι θεατές απόλαυσαν αυτό το εξαιρετικό κλείσιμο, καθώς η φωνή της Εύας θυμίζει την Maggie Reilly. Τόσο οι Μελομυθωδία, όσο και οι αναβιωτές και οι άλλοι καλλιτέχνες έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για την παραγωγή ενός άρτιου συνόλου. Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ευχαριστημένοι με όσα βλέπαμε.
Είχε φτάσει η στιγμή να ανέβουν στην σκηνή οι Angelo Perlepes’ Mystery. Μέχρι να ετοιμαστεί το συγκρότημα, ο μουσικός Δημήτρης Αρβανίτης και οι αναβιωτές άρχισαν να κάνουν γύρους μέσα στην πλατεία, σκορπώντας τον ενθουσιασμό στους θεατές. Ο Δημήτρης παίζοντας φλογέρα, ο αναβιωτής Βασίλης Πεταλάς παίζοντας μεσαιωνική γκάιντα, οι ακροβάτες δίνοντας παραστάσεις με φωτιές και οι αναβιωτές ανεμίζοντας σημαίες.
Η μεταφορά των δρώμενων ανάμεσα στους θεατές ήταν και μια καλή ευκαιρία για μια βόλτα στην πλατεία της Ανδραβίδας, όπου οι εκθέτες του Φεστιβάλ είχαν στήσει τα τραπέζια τους. Η παρουσία τους ήταν εντυπωσιακή, καθώς δεκαεπτά εκθέτες ήρθαν από την Αθήνα, την Πάτρα, ακόμα και από τη Θεσσαλονίκη, δίνοντας μια επιπλέον δυναμική στην εκδήλωση και προσφέροντας στους επισκέπτες μια αίσθηση μιας πραγματικής μεσαιωνικής αγοράς!
Η ώρα να ανέβει στην σκηνή ο Άγγελος Περλεπές και οι Mystery είχε φτάσει. Το ιστορικό neoclassical ελληνικό metal συγκρότημα ήταν, όπως αναμενόταν, σε μεγάλη φόρμα. Παρουσιάζοντας ένα set με ακουστικά όργανα, οι Mystery αποτέλεσαν την κορύφωση της βραδιάς στο μουσικό πεδίο.
Ανοίγοντας με ένα εισαγωγικό μουσικό θέμα, ακολούθησε μια γλυκιά ομοβροντία από αγαπημένα τραγούδια του συγκροτήματος. «Visions will find the way» (Feels like) I've done it before / Unicorn, Tales... of the Unexpected / Destiny, Sir Angelo of Athens & Lady Estelle, My Dark Lord, Broken Sword και το κοινό βρισκόταν στον έβδομο ουρανό. Ο Άγγελος δεν έχασε την ευκαιρία να «οργώσει» την ηλεκτρακουστική του κιθάρα, εντυπωσιάζοντας όλους όσοι βρέθηκαν στην Ανδραβίδα για να παρακολουθήσουν το Φεστιβάλ. Αν μη τι άλλο αυτό αποτελεί και μια απόδειξη για το πώς ένας σπουδαίος μουσικός μπορεί να χτίσει ηχητικές γέφυρες και να κερδίσει ακόμη και μη εξοικειωμένους με την μουσική του ακροατές.
Το τέλος της εμφάνισης των Mystery αποτέλεσε και το τέλος του Φεστιβάλ, με τον Ασταμάτη να ανεβαίνει στην σκηνή και να ευχαριστεί τους συντελεστές, τους μουσικούς, τους καλλιτέχνες, τους εκθέτες, τους χορηγούς, όλους τους παρευρισκόμενους και φυσικά τα μέλη της Ομάδας Οργάνωσης του Φεστιβάλ που με οποιονδήποτε τρόπο συνέβαλαν στην οργάνωση, την παραγωγή και την ομαλή ροή της εκδήλωσης. Η βραδιά συνεχίστηκε στο bar X99 με παρόντες όλους τους metalheads του Νομού Ηλείας αλλά και την μπάντα του Άγγελου Περλεπέ, ο κιθαρίστας των Vice Human, Κώστας Μανόπουλος με την σύζυγό του Μαίρη «Therion» Ιορδανίδου, ο Θοδωρή Βογιατζή των Strikelight, που βρισκόταν στον γοτθικό ναό της Αγίας Σοφίας για να παρακολουθήσει το φεστιβάλ από νωρίς το απόγευμα, όπως και ο συγραφέας Αργύρη Χριστομάγνο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΣ
29/7/25
Δημοσίευση σχολίου