MAMA’S BOYS : ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Ήταν χειμώνας του 1991 όταν έμαθα ότι οι Mama's Boys θα έπαιζαν σε ένα club κάπου στην Κυψέλη. Παρ'ότι έμενα λίγο πιο κάτω από την όμορφη περιοχή της Αθήνας, δεν μπόρεσα να πάω να τους δω, αν και είχα ακούσει το ομώνυμο άλμπουμ τους που είχε κυκλοφορήσει στην ελληνική αγορά. Η αλήθεια είναι ότι εκείνες οι 3 (!) βραδιές που έπαιξαν στην Αθήνα, δεν είχαν κόσμο και μεταξύ μας απορώ που βρέθηκε διοργανωτής να τους φέρει. Εξ ‘αλλου οι Mama’s Boys ποτέ δεν κατάφεραν στη χώρα μας να κάνουν έστω ένα μικρό όνομα, άσχετα αν δύο άλμπουμ τους ήταν καλά.
Το συγκρότημα σχηματίστηκε στις αρχές του 1980 στη Β. Ιρλανδία από τα τρία αδέλφια McManus. Τον Pat, γνωστό και σαν "The Professor" κιθάρα/βιολί, John μπάσο, τραγούδι και Tommy ντραμς. Σύντομα προσέθεσαν και τον τραγουδιστή Rick Chase που γρήγορα αντικαταστάθηκε από τον Keith Murrell (από τους Airrace) για να καταλήξουν στον Mike Wilson.  Τα τρία αδέλφια είχαν μεγαλώσει σε μια αγροικία και η στροφή τους στη μουσική έγινε τυχαία όταν ο Pat McManus  παρακολούθησε μια συναυλία των  Horslips και εντυπωσιάστηκε. Όταν επέστρεψε σπίτι του, σχημάτισε με τα μικρότερα αδέλφιά του συγκρότημα, αναθέτοντας στον 11χρονο Tommy τα ντραμς καισ τον John το τραγούδι και το μπάσο με τον ίδιο να αναλαμβάνει την κιθάρα. Εννοείται ότι κανέανας τους δεν ήξερε κανένα όργανο! Καταλαβαίνουν ότι για να παίξουν μουσική πρέπει να μάθουν μουσική και αρχίζουν μαθήματα, με τους γονείς τους να αγοράζουν μια ντραμς στον 11χρονο Tommy ο οποίος ήδη είχε αρχίσει να εμφανίζει συμπτώματα λευχαιμίας. Το συγκρότημα που σχημάτισαν το ονόμασαν Pulse για να καταλήξουν στο περιπαικτικό Mama's Boys. Σε μια από τις εμφανίσεις τους, τούς άκουσε ο Barry Devlin των Horslips και σύντομα βρέθηκαν να ανοίγουν την περιοδεία τους. Όλα αυτά συμβαίνουν το 1979, με τους αδελφούς McManus να κερδίζουν τις εντυπώσεις όπου κι αν παίζουν. Παρ όλα αυτά, οι γνώσεις περί μουσικής και συγκροτημάτων είναι ανύπαρκτες.  Δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη των Led Zeppelin και Deep Purple! Έμαθαν να παίζουν τραγούδια του Άγιου Rory που τους ζητούσαν στις συναυλίες, ενώ η αντίδραση τους στην παραγγελία ενός θαμώνα να παίξουν Black Sabbath ήταν επική: Black who?".


Στο ξεκίνημα της νέας δεκαετίας, καταφέρνουν με αυτοχρηματοδότηση να κυκλοφορήσουν το πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο Official Album, το οποίο επανακυκλοφόρησε το 1981 με τίτλο Official Bootleg. Το 1981 ανοίγουν την περιοδεία τωνt Hawkwind στη Μ.Βρετανία, έχοντας ήδη αλλάξει τον ήχο τους κι από παραδοσιακή ιρλανδέζικη μουσική, αρχίζουν και υιοθετούν ένα πολύ hard rock ύφος, πάντα με την παρουσία του βιολιού. Στο τέλος της περιοδείας, ο Dave Brock τους είπε ότι ήταν το μοναδικό συγκρότημα που άρχισε και τελείωσε την περιοδεία μαζί τους.Κανείς δεν τους άντεχε!Ακολουθεί το άλμπουμ Plug It In in (1982) που βγάζει την επιτυχία "Needle in the Groove". Έχοντας φτιάξει όνομα στην Μ.Βρετανία, τους βλέπουμε μετά την περιοδεία των Hawkwind να ανοίγουν την αποχαιρετιστήρια περιοδεία των Thin Lizzy και να εμφανίζονται στο Reading Rock Festival. Αυτές οι κινήσεις (Hawkwind, Thin Lizzy, Reading) τους οδηγούν στα γραφεία της Jive Records όπου και υπογράφουν δισκογραφικό συμβόλαιο.
Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ DAVID COVERDALE
Και ξαφνικά από το πουθενά, ο Pat McManus δέχεται μια προσκληση από τον David Coverdale να αντικαταστήσει τον Bernie Marsden στους Whitesnake! Γεμάτος απορία ο McManus ρωτάει πως προήλθε το ενδιαφέρον του προς αυτό και μαθάινει ότι ο manager τους είχε στείλει στην εταιρεία management των Whitesnake το δίσκο τους Plug it in για να τους ανοίξουν την περιοδεία. Ευγενικά αρνείται την πρόσκληση με βασική αιτία ότι δεν ήξερε πως θα έλεγε στους γονείς του ότι θα εγκατέλειπε τα αδέλφια του! Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφορούν στην Jive είναι το Mama’s Boys(1984, Νο 172 Αμερική) που περιελάβανε παλαιότερα τραγούδια τους σε καινούργια εκτέλεση καθώς και μια διασκευή του κλασικού "Mama Weer All Crazee Now" των Slade (No 54 Αμερική). Αν και την ίδια χρονιά, το τραγούδι είχε γνωρίσει μια εκπληκτική διασκευή από τους Αμερικάνους Quiet Riot κι είχε γίνει επιτυχία, η εκτέλεση των Mama’s Boys ακούστηκε λόγω της ιδιαιτερότητάς της, όπου συνδύαζε το hard rock με το βιολί. O Pat McManus χρησιμοποίησε το βιολί, όχι ενσωματόντας τον ήχο του μέσα στο τραγούδι ή κομμάτι αν θέλετε, αλλά σαν επιπλέον όργανο που έδινε πλούτο στην όλη σύνθεση.
Η κυκλοφορία του άλμπουμ Power and Passion (1985, Νο 55 Μ.Βρετανία, Νο 151 Αμερική)φέρνει για πρώτη φορά το συγκρότημα μέσα στα πρώτα 100 του Billboard και τους βοηθά να πραγματοποιήσουν περιοδεία σε Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία.

Οι Mama’s Boys να βρίσκονται σε μια καλή φάση, αλλά η κυκλοφορία του άλμπουμ "Growing Up The Hard Way"(1987),  σε μια εποχή που το hairy metal βρισκόταν σε ιδιαίτερη άνοδο με εκατομμύρια fans ανά τον κόσμο, δεν τους βοήθησε. Μεταγενέστερα, έριξαν το φταίξιμο στον παραγωγό Phil Begley που είχε συνδυάσει το όνομά του με το μεγάλο χορευτικό hit "Pop music"από το απρόσωπο συγκρότημα των M. Κι όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, η δισκογραφική εταιρεία τους διέκοψε το συμβόλαιο με τον τραγουδιστή Murrell να συνεχίζει την καριέρα του κάνοντας φωνητικά στον Cliff Richard.  Έτσι το 1990 επανέρχονται με τραγουδιστή τον Mike Wilson και το άλμπουμ Live Tonite(1991) για να ακολουθήσει το Relativity(1992). Δυστυχώς εκείνη την εποχή που το συγκρότημα σε καλή φάση, επιδεινώνεται η λευχαιμία του Tommy McManus κι αντικαθίσταται από τον πολύπειρο Jimmy DeGrasso (David Lee Roth, Lita Ford, Ozzy, Y&T, Black Star Riders κ.α). Ο Tommy έφυγε από τη ζωή το Νοέμβριο του 1994 σε ηλικία 28 ετών! Το συγκρότημα διαλύθηκε με τον αδελφό του Tommy, Pat να επιστρέφει στην παραδοσιακή ιρλανδέζικη μουσική, σχηματίζοντας τους Celtus. Αργότερα σχημάτισε τους Pat McManus Band όπου κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Tattooed in Blue (2018).

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Mama’s Boys (1984)
Growing up the Hard Way (1987)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
2/3/20
Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment
  1. Ημουν μεσα σε μια απο τις εμφανισεις τους αυτες , αλλα δεν θυμαμαι καθολου το κλαμπ που εγινε .Θυμαμαι οτι ειχε εξωστες και καποιοι ειχαν κατσει στα τραπεζακια και αυτη η εικονα μου θυμισε μαγαζια 'αλλου ειδους' . Εχω πολυ καλη αναμνηση απο την συναυλια εκεινη λογω οτι του λιγου κοσμου ημασταν εξαιρετικα ανετα και επισης ο ηχος ηταν πολυ καλος . Μαλιστα ηχογραφησα λιγα σημεια της συναυλιας σε κασετα και καποια χρονια μετα που ξαναπεσα πανω της μου εκανε εντυπωση ποσο καλα επαιζαν και τι καλο ηχο ειχαν .Ειδικα η κιθαρα σε καποιο σολο instrumental σημειο ζωγραφιζε .
    Ακουγεται πραγματικα τρελο να εχει φερει καποιος ενα τοσο αγνωστο συγκροτημα για 3 μερες ..Απο τα ακατανοητα ...


    ΑπάντησηΔιαγραφή