18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1978: ΟΙ KISS ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΛΜΠΟΥΜ

Έως και τον Σεπτέμβριο του 1978, οι Kiss είχαν κυκλοφορήσει 6 studio άλμπουμ και 2 live κάποια από αυτά είχαν καταφέρει να πωλήσουν περισσότερο από 1.000.000 αντίτυπα το καθ ένα,  να γεμίζουν τους χώρους που έπαιζαν, κυρίως γήπεδα, και το μακιγιάζ τους να γίνεται σήμα κατατεθέν όχι απλά ενός συγκροτήματος αλλά μιας ολόκληρης καινούργιας μουσικής σχολής, αυτής των Kiss!
Έως τότε κανείς δεν είχε φανταστεί ότι τα 4 μέλη των Kiss θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν προσωπικό άλμπουμ. Έχοντας ζεστή την επιτυχία του Love Gun (1977, Νο4 Αμερική) και κυρίως έχοντας βαρεθεί τη λογική δίσκος - περιοδεία, δίσκος -  περιοδεία, θέλησαν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Ειδικά τότε που το όνομά τους ήταν στην κορυφή. Συνοδοιπόροι στην ιδέα των προσωπικών άλμπουμ ήταν ο manager τους Bill Aucoin και ο ιδιοκτήτης της Casablanca Rec., Neil Bogart.
Εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη επιτυχία τους, ξεκινούν τα γυρίσματα της ταινίας Kiss meets the Phantom of the Park που βγήκε στους κινηματογράφους με τίτλο Attack of the Phantoms και ήταν μια παταγώδης αποτυχία. Το σενάριο ήθελε τους 4 Kiss super ήρωες  αλλά τελικά τους πρόβαλε μάλλον σαν κλόουν! Πολύ χαμηλού επιπέδου γυρίσματα αλλά και σενάριο, οδήγησε το συγκρότημα σε ρήξη με τον Aucoin και σύντομα ξεχάστηκε. Επανακυκλοφόρησε στο DVD Kissology Vol.Two 1978-1991 και πραγματικά είναι τόσο αφελής που υπάρχουν στιγμές που απορείς με τη χαμηλή ποιότητα παιξίματος και σκηνοθεσίας.
Έχοντας αφήσει πίσω τους τα γυρίσματα του Attack of the Phantoms, οι Paul Stanley, Gene Simmons, Ace Frehley και Peter Criss αρχίζουν να επεξεργάζονται την ιδέα του προσωπικού άλμπουμ που τους προσέφερε το αίσθημα της ανεξαρτησίας που αισθανόντουσαν ότι είχαν χάσει. Όσο πέρναγαν οι εβδομάδες και οι ηχογραφήσεις προχωρούσαν, τόσο ο Bill Aucoin άρχιζε να αισθάνεται άβολα, φοβούμενος μια αποτυχία που θα οδηγούσε σε μια καταστροφή, σε αντίθεση με τα 4 μέλη που είχαν αρχίσει να εκδηλώνουν έντονα το αίσθημα της ανταγωνιστικότητας.
Ο Peter Criss θυμήθηκε το μαύρο r&b που του άρεσε, ο Ace Frehley τους επηρεασμούς του από τον Jimi Hendrix, o Gene Simmons τους …Beatles και μόνο ο Paul Stanley παρέμεινε σταθερός στον ήχο των Kiss.
Από τους 4, μόνο ο Peter Criss δούλευε με μεγάλο ενθουσιασμό γιατί πίστευε πολύ στον εαυτό του μετά την επιτυχία του Beth (1976, No 7 Αμερική). Οι άνθρωποι με τους οποίους δούλεψαν στενά στην παραγωγή  ήταν, για τον Gene Simmons ο Sean Delaney, συνεργάτης των Kiss, για τον Ace Frehley o Eddie Kramer, για τον Paul Stanley o Jeff Clixman και για τον Peter Criss o Vini Poncia. Ενδόμυχα όλοι πίστευαν (σ.σ. ή φοβόντουσαν) ότι μια προσωπική επιτυχία μπορεί να οδηγούσε στη διάλυση των Kiss και κάτι τέτοιο δεν ήθελε κανείς. 
Από την πλευρά των πολυπληθών fans, το γεγονός ότι και οι 4 θα κυκλοφορούσαν προσωπικά άλμπουμ ήταν πολύ σημαντικό. Η ημερομηνία κυκλοφορίας των 4 άλμπουμ θα ήταν κοινή και ορίστηκε η 18η Σεπτεμβρίου 1978. Βέβαια σε αυτό δεν συμφώνησαν όλοι που φοβήθηκαν ότι θα προβληθούν κάποια σε βάρος των υπολοίπων, αλλά επικράτησε η ιδέα να κυκλοφορήσουν και τα 4 μαζί σαν να είναι ένα άλμπουμ!

Η Casablanca Rec. τύπωσε 1.000.000 αντίτυπα από το καθ ένα, χωρίς καλά καλά να γνωρίζει ποιο θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στο κοινό, ξόδευσε 2.500.000$ για διαφήμιση! Κανένα από τα άλμπουμ δεν πούλησε το 1.000.000 αντίτυπα που τυπώθηκαν, επιστρέφοντας πίσω στις αποθήκες σεβαστό αριθμό άλμπουμ που διατέθηκαν στο εμπόριο μετά από καιρό σαν cut outs (καταργημένα με πολύ φθηνή τιμή, αυτά που βρίσκαμε στην αγορά με κομμένα τη μια γωνία του εξώφυλλου). Το μόνο από τα 4 που κατάφερε να πουλήσει περισσότερο (σ.σ. πουθενά δεν βρήκα συγκριτικές πωλήσεις μεταξύ τους) ήταν το άλμπουμ του Ace Frehley (Νο 26 Αμερική)  κι αυτό γιατί έβγαλε ένα πετυχημένο single, το “New York Groove” (Νο 13 Αμερική) παλιά επιτυχία των Hello, σύνθεση του Russ Ballard!


Σύμφωνα με τον Alvin Ross, συνεργάτη του Bill Aucoin,  υπήρξε άλμπουμ που οι επιστροφές του (από το 1.000.000 που διατέθηκαν στα καταστήματα) ήταν περισσότερες από τις πωλήσεις του!!!!
Όλοι τότε περίμεναν τα άλμπουμ των Paul Stanley και Gene Simmons να κάνουν τη διαφορά, να όμως που αυτό που ξεχώρισε και μάλιστα άνετα ήταν του Ace Frehely με πιο γνωστό μουισκό τον ντράμερ Anton Fig, αργότερα μέλος της Ace Frehley's Comet.  



Το άλμπουμ που Paul Stanley σταμάτησε στο Νο 40 του αμερικάνικου chart και το single "Hold Me, Touch Me" πήγε έως το Νο 46 των μικρών δίσκων και μάλλον ήταν το πιο αδιάφορο από τα 4. Μερικά ονόματα μουσικών που έπαιξαν μαζί του ήταν οι Bob Kulick (κιθάρες),  Carmine Appice (ντραμς),  Doug Katsaros (πλήκτρα) και Maria Vidal (φωνητικά πρώην σύζυγο του Desmond Child!)
 

Το προσωπικό άλμπουμ του Gene Simmons (No 22 Αμερική) είχε πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία και οι στίχοι των τραγουδιών του ήταν σίγουρα πιο ενδιαφέροντες από αυτούς που τραγουδούσε στους Kiss. Η  επιτυχία του ήταν το "Radioactive" (Νο 47 Αμερική, Νο 41 Μ.Βρετανία) και οι καλεσμένοι πολλοί. Ο Joe Perry (Aerosmith), η Cher, η Helen Ready, η Donna Summer, η Janis Ian, o Bob Seger (φωνητικά) κι ο κιθαρίστας των Cheap Trick, Rick Nielsen! Τέλος το άλμπουμ του ντράμερ Peter Criss (No 43 Αμερική) μουσικά ήταν πολύ έξω από τα στερεότυπα των υπόλοιπων και μάλιστα γι αυτό και κατακρίθηκε! Περιείχε τη διασκευή της μεγάλης επιτυχίας "Tossin' and Turnin" του Bobby Lewis από το 1961 που όμως δεν βοήθησε καθόλου το άλμπουμ ενώ τα περισσότερα τραγούδια από το 1971 όταν ο  Criss έπαιζε στους Lips! Το άλμπουμ έτυχε της μικρότερης επιτυχίας (Νο43) από τα 4 και κανένα από τα 2 singles που κυκλοφόρησε  "Don't You Let Me Down" and "You Matter to Me» δεν μπήκε στα charts!

Η αποθέωση του marketing και της εκμετάλλευσης είναι η κυκλοφορία του Best of Solo Albums(!) με 3 τραγούδια από κάθε προσωπικό άλμπουμ.  

Το 2018 τα 4 άλμπουμ επανακυκλοφόρησαν σε βινύλιο στο box set με τίτλο "The Solo Albums - 40th Anniversary Collection"

Ο απόηχος των προσωπικών άλμπουμ πέρασε γρήγορα και το συγκρότημα άρχισε να δουλεύει το επόμενο άλμπουμ του που ήταν το Dynasty (1979, Νο 9 Αμερική, Νο 50 Μ.Βρετανία) και έβγαλε μια τεράστια επιτυχία, το "I Was Made for Lovin' You".
Τρία χρόνια αργότερα ο Ace Frehley θα αποχωρούσε από τους Kiss.

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΞΩΦΥΛΛΩΝ
Την επιμέλεια των 4 εξώφυλλων ανέλαβε ο Eraldo Carugati που αρχικά είχε σκεφτεί να χρησιμοποιήσει μια ολόσωμη φωτογραφία τους αλλά τελικά προτίμησε τα πορτραίτα. Και μάλιστα όχι φωτογραφία, αλλά ζωγραφισμένο πορτραίτο, κρατώντας το λογότυπο του συγκροτήματος και προσθέτοντας το όνομα κάθε μέλους. Δεν ήθελε να φορτώσει με πολλά γράμματα και στοιχεία το εξώφυλλο ώστε η δύναμη του να είναι το πορτραίτο που το βοήθησε με μια φωτεινή γραμμή από πίσω! Ο Carugati είχε δουλέψει και με τους Rush στο Fly by Night και η αρχική του προσέγγιση περιείχε και το λαιμό κάθε μέλους.  Όμως όταν είδε τα πορτραίτα ο καλλιτεχνικός διευθυντής Dennis Woloch του είπε να αφαιρέσει τους λαιμούς γιατί έμοιαζαν σαν καρατομημένοι.   

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *