VANILLA FUDGE": ΤΟ HAMMOND TOY MARK STEIN ΚΑΙ ΤΑ ΤΥΜΠAΝΑ ΤΟΥ CARMINE APPICE

Οι Vanilla Fudge είναι από τα σημαντικότερα αμερικάνικα ψυχεδελικά συγκροτήματα που μετά από τόσα χρόνια εξακολουθούν να υπάρχουν και περιοδεύουν και φυσικά να κυκλοφορούν άλμπουμ. Με αφορμή την κυκλοφορία του Live at Sweden Rock: The 50th Anniversary σε cd/dvd, η στήλη «Ποιος θυμάται τους» είναι αφιερωμένη σε αυτούς. Με έμφαση στο Hammond του οργανίστα Mark Steine εξέλιξαν τον ήχο τους κι από την παραδοσιακή ψυχεδέλεια οδηγήθηκαν σ΄ ένα πρωτοποριακό ήχο για την εποχή που θεματικά άγγιζε το heavy metal το οποίο σαν είδος δεν είχε καν εμφανιστεί. Έτσι, επηρέασαν μεγάλα συγκροτήματα όπως Led Zeppelin, Deep Purpleα αλλά και τους Nice.
Το συγκρότημα σχηματίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 60 από τους Mark Stein πλήκτρα και Tim Bogert μπάσο, που είχαν εντυπωσιαστεί από τον ήχο των Rascals. Αρχικά ονομαζόντουσαν The Electric Pigeons για να καταλήξουν στο The Pigeons. Ένα βράδυ του Δεκεμβρίου το 1966, είδαν στο Headliner Club της Νέας Υόρκης ένα συγκρότημα που έπαιζε διασκευές, τους Thursday's Children. Τους εντυπωσίασε ο νεαρός ντράμερ που δεν ήταν άλλος από τον Carmine Appice και του ζήτησαν να γίνει μέλος των The Pigeons. Το 1967 υπέγραψαν στην Atlantic Rec Rec αλλά στον Πρόεδρο της εταιρείας  Ahmet Etrgun δεν άρεσε το όνομα και τους είπε να το αλλάξουν. Διαβάστε πως οι Carmine Appice και Tim Bogart εξιστορούν το γεγονός της αλλαγής του ονόματος σε συνέντευξη  που μου είχαν παραχωρήσει πριν την μοναδική εμφάνισή τους το 2003 στο Gagarin: «Δεν μας ενόχλησε που μας ζήτησε κάτι τέτοιο αλλά δεν μπορούσαμε να καταλήξουμε σε ένα καινούργιο όνομα. Μας άρεσε το Pigeons γιατί ήταν περίεργο κι άρεσε στον κόσμο. Δεν είχαμε καταλήξει στο καινούργιο όνομα μέχρι που παίξαμε στο Page 2 club και γνωρίσαμε μια κοπέλα που δούλευε εκεί, την Dee Dee. Μάς είπε μια ιστορία για τον παππού της που την αποκαλούσε Vanilla Fudge από ένα τύπο παγωτού. Τότε σκεφτήκαμε να  το κρατήσουμε για όνομα κι ευτυχώς άρεσε στην Atlantic».Με σύνθεση Carmine Appice ντραμς/φωνητικά, Tim Bogert μπάσο, φωνητικά, Vince Martell κιθάρα, φωνητικά και Mark Stein πλήκτρα, φωνητικά οι Vanilla Fudge κυκλοφορούν τον Αύγουστο του 1967 τον πρώτο ιστορικό τους άλμπουμ με τίτλο  το όνομά τους (Νο6 Αμερική). Από τα 10 τραγούδια του, τα 6 ήταν διασκευές με πρώτο και καλύτερο το  You Keep Me Hangin' On"των Supremes, που οι Vanilla Fudge του έδωσαν μια τελείως διαφορετική χροιά και μνημονεύεται ανάμεσα στις καλύτερες διασκευές όλων των εποχών. Το 1968 κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο The Beat Goes On"(Νο17 Αμερική).
To 1969 επέλεξαν για support act στην αμερικάνικη περιοδεία τους, τους Led Zeppelin!
Με τους Carmine Apppiuce και Tim Bogert το 2003.

Και πως τα φέρνει καμία φορά η ζωή. Το 2007 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Out Through the In Door, tribute στους Led Zeppelin!!! Αν ακούσετε τα πρώτα τρία άλμπουμ τους προσέξτε τα ντραμς του Appice που πραγματικά ακούγονται πολύ προχωρημένα για την εποχή τους, τόσο από πλευράς τεχνικής όσο και ηχογράφησης. Γι αυτό και συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων ντράμερ του rock!
Μετά την κυκλοφορία 5 studio άλμπουμ, το 1970 διαλύθηκαν κι οι Appice και Bogert σχημάτισαν τους Cactus (διάβασε εδώ) και το 1972 του Beck, Bogert and Appice. Ο Stein προσπάθησε να κρατήσει το συγκρότημα ζωντανό αλλά δεν κατάφερε. Από το 1972 και μετά οι Vanilla Fudge επανασυνδέθηκαν αρκετές φορές με σημαντικότερη το 1984 όπου κι είχαμε την κυκλοφορία του άλμπουμ Mystery ενώ το 1991 κυκλοφόρησαν το The Best of Vanilla Fudge – Live. Το 2003 είχαμε ακόμα μια επανασύνδεση του συγκροτήματος και την κυκλοφορία ενός ακόμα live άλμπουμ τους με τίτλο The Return 2003 Absolute Live Recording με σύνθεση Tim Bogert μπάσο, τραγούδι, Carmine Appice ντραμς, τραγούδι, Bill Pascali πλήκτρα, τραγούδι και Teddy Rondinelli κιθάρα, τραγούδι. Το  2009 ο Tim Bogert αποσύρθηκε ενώ ο Carmine Appice έχε συμμετοχές σε δεκάδες άλμπουμ όπως στο πρώτο εξαιρετικό άλμπουμ των Blue Murder αλλά και στους  KGB, Rick Derringer, Michael Schenker, Paul Stanley, Ted Nugent, Rod Stewart, Pat Travers αλλά και King Kobra. Το 2017 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Sinister” με τον αδελφό του Vinny. Τελευταίο studio άλμπουμ τους είναι το Spirit of '67(2015). Το 2011 ανακοίνωσαν αποχαιρετιστήρια περιοδεία με σύνθεση Carmine Appice, Mark Stein, Vince Martell και Pete Bremy στο μπάσο. Μια αποχαιρετιστήρια περιοδεία που ακόμα …διαρκεί. Ήδη πριν λίγες ημέρες (στις 8 Δεκεμβρίου) κυκλοφόρησε το Live at Sweden Rock: The 50th Anniversary σε cd/dvd με αρκετές διασκευές κλασικών τραγουδιών των Doors του Donovan και Led Zeppelin και φυσικά όλα τα κλασικά δικά τους.
Διαβάστε το track List του Live at Sweden Rock: The 50th Anniversary I’m A Believer
•    Break On Through
•    She’s Not There
•    Pray For Peace
•    Good Good Livin’
•    Take Me For A Little While
•    Gimme Some Lovin’
•    Shotgun (with Drum Solo)
•    Season Of The Witch
•    Dazed And Confused
•    You Keep Me Hangin’ On

TRIVIA
• Οι Pigeons κυκλοφόρησαν το 1970 το single "While the World was Eating Vanilla Fudge."
• Στο άλμπουμ η ηχογράφηση του "You Keep Me Hangin' On" ήταν κάτι περισσότερο από 6 λεπτά αλλά single έκδοση ήταν μόλις 2:47 (Νο 6, Αμερική). Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά τη μεγάλη επιτυχία του "You Keep Me Hangin' On" το συγκρότημα δεν κατάφερε να έχει άλλη επιτυχία στους μικρούς δίσκους, παρά μόνο το “Take my for a little while” (No 38 1968, Αμερική).
• Τα μέλη του συγκροτήματος είναι θαυμαστές των Beatles γι αυτό και στο πρώτο άλμπουμ τους διασκεύασαν δύο τραγούδια τους, το “Ticket to Ride” (καταπληκτική prog hard εκτέλεση με τα πλήκτρα να κυριαρχούν) και το “Eleanor Rigby”
• Την παραγωγή στα πρώτα 3 άλμπουμ τους έκανε ο Shadow Morton που τον γνώρισαν μέσω των Rascals.
 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2003 ΟΙ VANILLA FUDGE LIVE ΣΤΟ GAGARIN
Από την εμφάνισή τους της 17 Οκτωβρίου 2003 στο Gagarin θυμάμαι ελάχιστα πράγματα. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι είχα φύγει πολύ ικανοποιημένος, άρα πρέπει να έπαιξαν όλα τα γνωστά κομμάτια τους! Μεταξύ αυτών ήταν και τα People get ready, Superstition (μεγάλη επιτυχία του Stevie Wonder) και Do you think I’m sexy (Rod Stewart) του οποίου ο Carmine Appice είναι συν-συνθέτης. Κιθάρα έπαιζε ο Teddy Rondinelli (αδελφός του Bobby) και σε μια στιγμή για ένα τραγούδι στη σκηνή εμφανίστηκε ο Chuck Wright (House of Lords, Quiet Riot). Support συγκρότημα ήταν οι Lizzards με τραγουδιστή τον Sir Lord Baltimore και ντράμερ τον Bobby Rondinelli. Όσο για κόσμο; Ούτε 300 άνθρωποι!!!
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΜΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Vanilla Fudge (1967)
The Beat Goes On(1968)
Renaissance(1968)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *