«Με άρπαξε και μου είπε, μου αρέσεις. Έχεις πολύ θράσος». Αυτή η φράση του Jimi Hendrix έχει μείνει στο μυαλό του νεαρού 21χρονου τότε, μετέπειτα κιθαρίστα των ZZ Top, Billy Gibbons. Η ιστορία έχει γράψει ότι το συγκρότημα του Gibbons, Moving Sidewalks άνοιξαν τη συναυλία του Hendrix στο Ford Worth του Texas το 1968 και το παράδοξο ήταν ότι έπαιξαν και 2 δικά του κομμάτια, τα Foxy Lady και Purple Haze. Ο Billy Gibbons ήταν ακόμα στην εφηβεία του όταν σχημάτισε στο Houston, τους psycho blues Moving Sidewalks, κάνοντας μικρή επιτυχία στην Πολιτεία του Τέξας. Όταν άνοιξαν για τον Hendrix,ή συμφωνία ήταν να παίξουν 40 λεπτά, με τον Gibbons να αντιλαμβάνεται ότι ο όνος τρόπος για να μπορέσουν να παίξουν παραπάνω, ήταν να συμπεριλαμβάνοντας τις δύο διασκευές του Hendrix που έπαιζαν τακτικά στις συναυλίες, τα singles Foxy Lady και Purple Haze. Ήταν τόσο αφελείς, που πίστευαν ότι ο Hendrix δεν θα τους πρόσεχε! «Δεν θα ξεχάσω όταν παίξαμε το Foxy Lady και μπαίναμε στην εισαγωγή του Purple Haze, και έτυχε να κοιτάξω προς την πλευρά της σκηνής, και εκεί στις σκιές ήταν ο Hendrix που μας άκουγε με τα χέρια σταυρωμένα, χαμογελώντας», είχε δηλώσει ο κιθαρίστας/τραγουδιστής των ZZ Top, σε μια μεταγενέστερη τηλεοπτική συνέντευξη με τον Dan Rather.
Όταν ρωτήθηκε από τον συγγραφέα David Fricke ποια μαθήματα πήρε από την εποχή του με τον Hendrix, ο Gibbons σημείωσε ότι ο κιθαρίστας «έκανε πράγματα με την ηλεκτρική κιθάρα που δεν είχαν καν σκεφτεί. Νομίζω ότι ένας λόγος που με έκανε συμπαθή σε αυτόν ήταν ότι έπαιζα κι εγώ με Stratocaster.
Ένα βράδυ, στο ξενοδοχείο, μού είπε: «Έλα να σου δείξω κι έβγαζε το ελατήριο από το whammy bar, έκοψε δύο πηνία από το ελατήριο, αλλάζοντας τον, λυγίζοντας τις χορδές, πετυχαίνοντας το εφέ στο Foxy Lady». Ο Jimmy Hendrix είχε τους Mitch Mitchell και Noel Redding να του προσφέρουν απλόχερα ένα ακλόνητο τοίχο που υποστήριζε τον ήχο του. Το ίδιο έτυχε να έχω κι εγώ με τους Dusty Hill και Frank Beard, που κάνουν σχεδόν το ίδιο, προσφέροντας μια ακλόνητη βάση. Στη συνέντευξή του με τον Dan Rather, ο Gibbons θυμήθηκε ότι ο Hendrix ήταν ένας «ντροπαλός» χαρακτήρας εκτός σκηνής, αλλά πρόσθεσε, «αλλά όταν άναβαν τα φώτα, έλαμπε. Και φίλε, θα ξεκινούσε να κάνει πράγματα με αυτή την κιθάρα που ήταν απλώς απόκοσμα.»
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
1/9/26
Δημοσίευση σχολίου