Το 1980 βρίσκει τον Chris DeBugh να έχει κυκλοφορήσει το 5ο άλμπουμ του με τίτλο Eastern Wind που ήταν το φως που φάνηκε μακριά στον ωκεανό και έσωσε την καριέρα του Chris De Burgh που κρεμόταν από μια κλωστή. Αγωνιζόταν διαρκώς από το 1974, παρουσιάζοντας μια σειρά από ποιοτικά άλμπουμ, που όμως δεν είχαν την εμπορική απήχηση που η δισκογραφική εταιρεία A&M, ήθελε και ο καλλιτέχνης ήταν σε αμφισβήτηση. Ξαφνικά, το Eastern Wind σαρώνει στη Νορβηγία και γίνεται το 2ο μεγαλύτερο άλμπουμ σε πωλήσεις όλων των εποχών για τη χώρα, αμέσως μετά το Αbbey Road των Beatles! Kαι μάλιστα, χωρίς να έχει εμφανιστεί ποτέ για συναυλία εκεί! Η πόρτα της Ευρώπης είχε ανοίξει. Η επόμενη κίνηση, η συλλογή Best Moves, που τον καθιερώνει σε αρκετά ευρωπαϊκά ακροατήρια και τον κάνει μεγάλο σταρ στη Γερμανία(Νο7). Πλέον, τον λαμβάνουν σοβαρά υπόψη ως singer/songwriter και τo επόμενο άλμπουμ όφειλε να είναι καθοριστικό, ώστε να μην κοιτάξει ποτέ πίσω.
Ενώ ήταν σε περιοδεία από τον Σεπτέμβριο του 1981 για την προώθηση του Best Moves, προσέγγισε τον Gus Dudgeon, παραγωγό του Elton John, για να δουλέψουν στο επόμενο άλμπουμ του που ήταν το The Getaway. Η συνεργασία δεν έμελλε να ευοδωθεί, παρότι αρκετά τραγούδια άρεσαν στον Dudgeon. H μοίρα είχε αποφασίσει διαφορετικά, ξεκινώντας μια νέα περιοδεία από την Νορβηγία τον Φεβρουάριο του 1982, ο Chris σταμάτησε στη Στοκχόλμη ως επόμενο σταθμό. Ο συνθέτης και παραγωγός Rupert Hine βρισκόταν στη Σουηδία εκείνη την περίοδο, σε συνεργασία με τον Phil Collins, ο οποίος εργαζόταν στην παραγωγή του solo album της Frida των ABBA, Something’s Going On. O Phil έπαιξε percussion στην εμφάνιση του Rupert Hine στη σουηδική τηλεόραση.
 |
| Rubert Hine |
Παρακολουθώντας τη συναυλία του Chris De Burgh στο Concert House της Στοκχόλμης, ο Rupert Hine έμεινε άναυδος από την ζωντανή ενέργεια και την εκφραστικότητα του καλλιτέχνη…το Τhe Getaway είχε βρει τον παραγωγό του!
Η ανάμειξη του Rupert Hine υπήρξε καθοριστική για την ατμόσφαιρα και τον ήχο του άλμπουμ. O Chris De Burgh επιτέλους βρήκε έναν συνεργάτη που εκτιμούσε και σεβόταν απεριόριστα, ο οποίος καταλάβαινε την αρχιτεκτονική των κομματιών και συμμεριζόταν το όραμα του καλλιτέχνη. Ταυτόχρονα, τον ώθησε στο υψηλότερο σημείο δημιουργικότητας ως τότε. Ο Rupert Ηine από την άλλη πλευρά, έπαιξε σημαντικό ρόλο στις ενορχηστρώσεις, εισήγαγε σύγχρονα πλήκτρα και συνθεσάιζερ, χρησιμοποίησε drum machines (όπως Linn drums) και μαζί με τον Chris δούλεψαν σε πολυεπίπεδα, λεπτομερή και ασυνήθιστα inter-rhythms που έχτισαν έναν πιο μοντέρνο και στιβαρό μουσικό όγκο. Φυσικά, δεν παραγκωνίστηκαν οι folk rock καταβολές του καλλιτέχνη, ωστόσο ο ήχος του Τhe Getaway απέκτησε pop rock δυναμισμό, με μια κρυστάλλινη παραγωγή και κινηματογραφική ατμόσφαιρα.
ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
DON’T PAY THE FERRYMAN Το άλμπουμ ξεκινάει με μια μουσική καταιγίδα, το ανυπέρβλητο «Don’t Pay The Ferryman», με φουτουριστικά πλήκτρα και κιθάρες που τσακίζουν κόκκαλα. Επηρεασμένος τόσο από τη μυθολογική ιστορία του Χάροντα, που ήταν ο πορθμέας του Άδη και μετέφερε με τη βάρκα του τις ψυχές των νεκρών από τη μια όχθη του ποταμού Αχέροντα στην άλλη, αλλά και από το ποίημα του Robert Browning, Childe Roland To The Dark Tower Came, αφηγείται την αγωνιώδη πορεία ενός άντρα που ταξιδεύει για να συναντήσει το πεπρωμένο του. Η πρόωρη πληρωμή ισοδυναμεί με θάνατο, πριν φτάσει στον προορισμό του.
LIVING ON THE ISLAND Το τέμπο ηρεμεί με ένα πιο ξέγνοιαστο, ηλιόλουστο, πιο ακουστικό κομμάτι με ήχους από Μεσόγειο και είναι εμπνευσμένο από τις διακοπές του Chris στην Κρήτη και οι στίχοι ζωγραφίζουν το ειδυλλιακό τοπίο και τη γαλήνια ατμόσφαιρα.
CRYING AND LAUGHING Ένα ακόμη «κινηματογραφικό» κομμάτι. Με αφορμή τη θαυμάσια γραμμή μπάσου του John Giblin, ο Chris ως εικόνα έφερε στο μυαλό του την ατμόσφαιρα του Ανατολικού Μπλόκ και ένα ερωτευμένο ζευγάρι, αυτός από την Ανατολική Ευρώπη κι αυτή από την Αμερική. Η ταινία "Καζαμπλάνκα" και ειδικά το τέλος της ήρθε στη σκέψη του και το τραγούδι αναπτύχθηκε σαν ένα μίνι film.
I’M COUNTING ON YOU Mια απαλή μπαλάντα, με συνοδεία πιάνου και μια από τις πιο συγκλονιστικές ερμηνείες του Chris. Το τραγούδι στηρίζεται κυρίως στη δύναμη της φωνής του. Επιρροή για το κομμάτι στάθηκε το ποίημα του W.B. Yeats, Α Prayer For My Daughter. Αλλά ταυτόχρονα ήταν και ο οραματισμός του Chris De Burgh για ένα παιδί, μια κόρη που δεν είχε ακόμα. Η αγωνία του για το μέλλον της ως πατέρας και η απολογία του για τη γενιά του:
“The night is so wild, and downstairs the child
Is sleeping, her spirit is free,
For more than an hour, I have walked in the rain
Στο τραγούδι ενσωματώνει και την έγνοια του για την Ιρλανδία : «And this sad little island is breaking my heart/ with its sad shades of green/ and as hard I try/ I just cannot see why this should be”. Αλλά εμπιστεύεται τη νέα γενιά ότι στο μέλλον θα τα αλλάξει. Ένα κλασικό κομμάτι.
THE GETAWAY Το ρυθμικό, ξεσηκωτικό, synth driven ομώνυμο κομμάτι κλείνει την πρώτη πλευρά. Το έγραψε θέλοντας να περάσει το μήνυμα της διαφυγής της ανθρωπότητας από την τυραννία των παγκόσμιων ηγετών που εστιάζουν μόνο στα προσωπικά τους συμφέροντα.
SHIP TO SHORE Οι ήχοι μπιπ-μπιπ στην εισαγωγή της δεύτερης πλευράς σχηματίζουν τη φράση "Ship to Shore" σε κώδικα Μορς. Οι στίχοι χρησιμοποιούν τη μεταφορά μιας προβληματικής ναυτικής επικοινωνίας (από το πλοίο προς την ακτή) για να περιγράψουν μια σχέση που καταρρέει λόγω της απόστασης και της κακής επικοινωνίας. Ο πρωταγωνιστής έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, αλλά συνειδητοποιεί ότι είναι ακόμα ερωτευμένος και ζητά απεγνωσμένα ένα «σινιάλο» ή έναν «φάρο» για να επιστρέψει πίσω:
"Ship to shore, do you read me anymore,
This line is bad, and fading,
Ship to shore, answer my call,
Send me a signal, a beacon to bring me home...”
ΑLL THE LOVE I HAVE INSIDE Λειτουργεί σαν ένα τρυφερό ακουστικό κοντράστ στα 2 heavy synth anthems που προηγήθηκαν.
ΒΟRDERLINE. Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν. Πρόκειται για μια επική αντιπολεμική μπαλάντα με δραματική κορύφωση και συγκλονιστική ερμηνεία από τον Chris De Burgh με αφορμή τον πόλεμο στα Falklands μεταξύ Αγγλίας και Αργεντινής. Παρατηρώντας ο ίδιος την παρέλαση των νέων παιδιών αλλά και των ακρωτηριασμένων «ηρώων» που επέστρεψαν, στοχάζεται για το πώς οι πολιτικοί δημιουργούν έναν αιματηρό πόλεμο, κατασπαταλώντας τις ζωές των νέων. Το μήνυμα είναι διαχρονικό και αφορά κάθε πολεμική εστία στον κόσμο, παρότι υπάρχει έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο: o Chris γεννήθηκε στην Αργεντινή, οι γονείς του βρίσκονταν εκεί όταν συνέβαιναν τα δραματικά γεγονότα, ενώ καθαρά από τύχη δεν τον επιστράτευσαν να πολεμήσει υπέρ της Αργεντινής!
WHERE PEACUFUL WATERS FLOW Από τη δραματική ατμόσφαιρα του Borderline, στη γαλήνη του Where Peaceful Waters Flow, που αποτελεί έναν ύμνο στην ειρηνική ζωή και την αγάπη. Ελαφρώς εμπνευσμένο από το Misa Criolla, διάσημο μουσικό έργο του Αργεντινού συνθέτη Ariel Ramírez, βασισμένο στους ρυθμούς και τις παραδόσεις της Λατινικής Αμερικής.
THE REVOLUTION/LIGHT A FIRE/LIBERTY Το άλμπουμ κλείνει με μια επική τριλογία, που αποτελεί τo συνθετικό απόγειο στην καριέρα του Chris De Burgh. Η έμπνευση ήρθε από το βιβλίο The Year of the French, το οποίο αναφέρεται ιστορικά στο έτος 1798, όταν στρατεύματα της επαναστατικής Γαλλίας αποβιβάστηκαν στο County Mayo για να βοηθήσουν την Ιρλανδική Επανάσταση του 1798 ενάντια στη βρετανική κυριαρχία. Μετά τις πρώτες νίκες, ήρθε η κατάρρευση. Η κινηματογραφική αυτή τριλογία εξιστορεί την εξέλιξη μιας επανάστασης: απεικονίζει την αναμονή και την προετοιμασία για τον ξεσηκωμό (Τhe Revolution), τη φωτιά της μάχης (Light A Fire) και την επακόλουθη κατάσταση (Liberty). Ο ίδιος ο Chris σχολιάζει σχετικά με το Liberty : «Όπως και στη Γαλλική Επανάσταση, τη στιγμή που νομίζεις πως πέτυχες την ελευθερία, αυτή διαλύεται. Mόλις καθαρίσεις τα ερείπια του προηγούμενου καθεστώτος, η εξουσία διαφθείρει ξανά και τα πράγματα επιστρέφουν στα ίδια, με κάποιους να γίνονται πάλι ισχυρότεροι από τους υπόλοιπους».
“Roll away the dawn, roll away the dawn, and let me see, the land of the free, has anything changed at all; Sweet liberty, Sweet liberty is in our hands, it's part of the plan, or is it a state of mind?”
Στην Ελλάδα, το τραγούδι θα γνώριζε μια εξαιρετική διασκευή από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου (θαυμαστή του Chris De Burgh), σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, με τίτλο «Δεν Υπάρχω».
ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΛΜΠΟΥΜ
Το Getaway κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1982, παίρνοντας καλές κριτικές. Ήταν το πρώτο αlbum του Chris De Burgh στο Top-40 της Αμερικής, ενώ έφτασε Νο 9 στον Καναδά, Νο1 στη Γερμανία, Νο1 στη Νορβηγία, hit σε όλη την Ευρώπη, Νο18 στην Αυστραλία και το πρώτο του άλμπουμ στο Top-30 της Αγγλίας. To άλμπουμ αυτό με τα οικουμενικά θέματα της αγάπης, της επικοινωνίας, του πολέμου και της ειρήνης και της αναζήτησης της ελευθερίας έκανε τον Chris De Burgh παγκόσμιο superstar.
 |
| Το οπισθόφυλλο |
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΑΞΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
- Aπό το 1978 ως το 1982 ο Chris δεν είχε καν τηλέφωνο στο διαμέρισμα και η αναμονή στον Ιρλανδικό Οργανισμό έφτανε τα 4 χρόνια! Για συνεντεύξεις και για προώθηση της καριέρας του χρησιμοποιούσε τον τηλεφωνικό θάλαμο κάτω στο δρόμο!
- Στη διάρκεια των ηχογραφήσεων του Getaway στο Λονδίνο, η γυναίκα του Chris, Diane είχε μείνει στο Δουβλίνο. Με μια μορφής ασύρματο τηλέφωνο που συνδεόταν με το σπίτι του γιατρού Joe Duignan, o oποίος είχε σταθερό, υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των σπιτιών. Η Diane στις 6 Αυγούστου του 1982 έπαθε εσωτερική αιμορραγία και είχε έκτοπη κύηση. Κατάφερε να επικοινωνήσει με τον γιατρό και να φτάσει σπίτι του πριν λιποθυμήσει και διακομισθεί σε νοσοκομείο. Αν είχε αργήσει έστω και μισή ώρα θα ήταν νεκρή. ‘Ηταν πολύ σημαντικό που την ανέλαβε ο Michael Darling, από τους λίγους τότε εξειδικευμένους στη μικροχειρουργική. Κατάφερε να σώσει τη Diane χωρίς να της αφαιρέσει τις σάλπιγγες. Είχε χάσει πολύ αίμα και χρειάστηκε αρκετές μεταγγίσεις. Ο Chris πέταξε από το Λονδίνο για να βρεθεί δίπλα στη γυναίκα του αλλά την επόμενη μέρα έπρεπε να είναι πάλι πίσω για τις ηχογραφήσεις του«Getaway, περνώντας και από αυτή τη συναισθηματική δίνη. Μετά από χρόνια προσπαθειών και έχοντας χάσει την ελπίδα ότι θα αποκτήσουν παιδί, τον Απρίλιο του 1984 θα ερχόταν στον κόσμο η κόρη τους Rosanna Davison. H προφητεία του «I’m Counting On You» είχε επαληθευτεί! Και όχι μόνο επέζησε, αλλά η ομορφιά της την οδήγησε να γίνει Μις Υφήλιος το 2003!
- ’Εχοντας μπροστά μια τεράστια παγκόσμια περιοδεία για το 1983 και κάνοντας πρόβες για το διάσημο The Late Late Show της Ιρλανδικής τηλεόρασης, ο Chris έπαθε τεράστια βλάβη στο εσωτερικό του αριστερό αυτί, χάνοντας εντελώς την ακουστική του ισορροπία. Η πίεση και η εξάντληση έπαιξαν το δικό τους ρόλο. Oι συναυλίες αναβλήθηκαν για αρκετές εβδομάδες. Υπήρχε πόνος για αρκετό διάστημα και για πολλούς μήνες υπέφερε μη έχοντας ακουστική ισορροπία.
- Παρά την τεράστια επιτυχία του Τhe Getaway» και της περιοδείας που ακολούθησε, ο Chris De Burgh βρέθηκε να χρωστάει ακόμα 300.000 λίρες στη δισκογραφική του εταιρεία! Θα τα κρατούσαν από μελλοντικές πωλήσεις και κέρδη. Από το 1974 ως το 1982 o Chris δεν είχε δει το χρώμα του χρήματος. Από το Eastern Wind και μετά, πέρα από τα δικά του έξοδα για τις tour, είχε να χρηματοδοτεί και την προσωπική του μπάντα, καθώς δεν ήταν πλέον ένας σόλο καλλιτέχνης. Ο δρόμος προς την κορυφή δεν ήταν καθόλου στρωμένος με ροδοπέταλα και πέρασε μέσα από τόσες αντιξοότητες, αλλά ο καλλιτεχνικός και εμπορικός θρίαμβος του The Getaway ήταν ένα αποφασιστικό βήμα για την παγκόσμια καθιέρωση.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΠΕΤΡΟΥ
14/8/26
Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ GETAWAY
Το The Getaway του Chris de Burgh είναι ένα εξαιρετικό άλμπουμ που αναδεικνύει τη μοναδική του ικανότητα να συνδυάζει μελωδία και συναίσθημα.
Οι συνθέσεις του είναι προσεγμένες, ατμοσφαιρικές, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος. Η χαρακτηριστική φωνή του Chris de Burgh χαρίζει ζεστασιά και αυθεντικότητα σε κάθε τραγούδι. Οι στίχοι είναι ποιητικοί και αγγίζουν θέματα όπως: αγάπη, ελπίδα, επανάσταση και προσωπική αναζήτηση. Οι ενορχηστρώσεις ισορροπούν ιδανικά ανάμεσα στην ποπ και τη ροκ αισθητική της εποχής. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δυνατές στιγμές που μένουν αξέχαστες στον ακροατή. Η παραγωγή είναι ποιοτική και διατηρεί τη διαχρονική της γοητεία.
Πρόκειται για έναν δίσκο που αποδεικνύει το συνθετικό ταλέντο και την καλλιτεχνική ωριμότητα του δημιουργού.
Το The Getaway ακούγεται ευχάριστα ακόμα και σήμερα, χωρίς να έχει χάσει τη φρεσκάδα του.
Δημοσίευση σχολίου