ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Πολλοί κριτικοί, αρχικά μπερδεύτηκαν με την αλλαγή στο μουσικό ύφος τους και πραγματικά δεν ήξεραν πως να προσεγγίσουν το άλμπουμ, γράφοντας ανάμεικτες κριτικές.
To Immigrant Song είναι η επιτομή του μεγάλου rock τραγουδιού, ντυμένο με τα σκληροτράχηλα φωνητικά του Robert Plant, το επιθετικό riff του Page και την καταιγιστική rhythm section των Bonham και Jones. Κλασικό hard rock τραγούδι, διάρκειας μικρότερης των 3 λεπτών (2: 26) που ξεχώρισε αμέσως, σύνθεση των Page/Plant με τους στίχους να μιλούν για τη σκανδιναβική μυθολογία και την Valhalla, τη μυθική τοποθεσία που πηγαίνουν οι γενναίοι πολεμιστές όταν πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της μάχης. Γράφτηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος στην Ισλανδία, όπου όπως αργότερα είπε ο Plant έγραψε τους στίχους μετά την πρώτη συναυλία της περιοδείας στο Reykjavik.
We come from the land of the ice and snow/
From the midnight sun, where the hot springs flow/
The hammer of the gods/
W'ell drive our ships to new lands/
To fight the horde, and sing and cry/
Valhalla, I am coming!/
Η συνθετική δομή του τραγουδιού και οι στίχοι χρησιμοποιήθηκαν σαν βάση μιας ολόκληρης θεματολογίας που αναπτύχθηκε πολλά χρόνια αργότερα από συγκροτήματα όπως Manowar, Amon Amarth κ.α.
Το μελαγχολικό και συνάμα πανέμορφο Since I've Been Loving You ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που γράφτηκαν για το άλμπουμ, με τον Jones να παίζει και τα πλήκτρα του Hammond και το μπάσο. Οι στίχοι στην αρχή και στο τέλος είναι σχεδόν πανομοιότυποι με το τραγούδι Never(1968) των Moby Grape με την ερμηνεία του Plant να είναι πραγματική συγκλονιστική. Από τα Μεγάλα Blues τραγούδια .
Το Friends είναι το πρώτο από τα τραγούδια του άλμπουμ που είναι παιγμένο με ακουστική κιθάρα, με τη φαλτσέτο φωνή του Plant να το ντύνει σωστά. Ο Jones προσέθεσε τα έγχορδα και το friends… έδεσε. Η συγχορδίες του Page σχεδόν το μιξάρουν με το επόμενο τραγούδι που είναι το Celebration Day, που αρχικά για εισαγωγή είχε ντραμς αλλά σβήστηκαν κατά λάθος από τον ηχολήπτη κι έτσι αποφάσισαν να μην το ξαναηχογραφήσουν, βάζοντας κιθάρα. Οι στίχοι του Robert Plant είναι εμπνευσμένοι από τη ζωή και την κίνηση στη Νέα Υόρκη γι αυτό και στις αμερικάνικες περιοδείες τους, το προλόγιζαν σαν The New York Song. Το τραγούδι έδωσε τον τίτλο στο 4ο live άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε το 2012 με ηχογραφήσεις από την συναυλία προς τιμήν του Ahmet Ertegun που έγινε το Δεκέμβριο του 2007.
Το Gallows Pole είναι διασκευή του The Maid Freed from the Gallows, εμπνευσμένο από μια ηχογράφηση του Fred Gerlach με τον Page να παίζει μια ποικιλία ακουστικών και ηλεκτρικών κιθαρών και μπάντζο, ενώ ο Jones έπαιζε μαντολίνο καθώς και μπάσο. Οι Page/Plant το επαναηχογράφησαν για το άλμπουμ No Quarter: Unledded(1994). Το Tangerine, σύνθεση του Page από το 1968 όταν ήταν στους Yardbirds κι ακούγεται κιθάρα pedal steel καθώς και ακουστική. Το That's the Way είχε αρχικό τίτλο The Boy Next Door κι ήταν από τα τραγούδια που γράφτηκαν στο Bron-Yr-Aur με τους στίχους να αναφέρονται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν δύο άνθρωποι σε μια σχέση και τις συγκρούσεις με τις οικογένειές τους. Ο Page εκτιμούσε τους στίχους του Plant και τους θεωρούσε πολύ σημαντικούς για το συγκεκριμένο τραγούδι. Οι 2 μουσικοί είχαν πάει βόλτα και κατά την επιστροφή τους, κάθισαν με ένα μαγνητόφωνο, όπου ο Page άρχισε να παίζει τη μελωδία κι ο Plant αυτοσχεδίαζε στους στίχους. Το Bron-Y-Aur Stomp ονομαζόταν αρχικά Jennings Farm Blues και ηχογραφήθηκε με ηλεκτρικά όργανα στα τέλη του 1969. Στη συνέχεια, αναδιαμορφώθηκε σε ακουστικό κομμάτι. Το Hats Off to (Roy) Harper, που κλείνει το δίσκο, βασίστηκε στο τραγούδι του Bukka White "Shake 'Em On Down και τιτλοφορήθηκε έτσι για να τιμήσουν τον φίλο τους, τραγουδιστή της folk μουσικής, Roy Harper.
Ο Page είπε ότι είχαν 16 κομμάτια για να διαλέξει για το άλμπουμ. Στο άλμπουμ έβαλαν 10 με τα υπόλοιπα 6 να μπαίνουν σερ άλλα άλμπουμ όπως το Poor Tom στο Coda, το Bron-Yr-Aur στο Physical Graffiti, το Hey, Hey, What Can I Do κυκλοφόρησε ως B-side στο single Immigrant Song του 1970 και στη συλλογή The New Age of Atlantic(1972), ενώ τα St. Tristan's Sword, Jennings Farm Blues και Key to the Highway/Trouble in Mind, συμπεριλήφθηκαν στην deluxe έκδοση του άλμπουμ του 2014.
ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Η ημερομηνία κυκλοφορίας του III καθυστέρησε από το περίπλοκο σχέδιο του εσωτερικού του εξώφυλλου που βασιζόταν σε ένα περιστρεφόμενο κύκλο, με πολλές εικόνες που φαινόντουσαν μέσα από μια σειρά μικρών τρυπών του εξώφυλλου. Το Led Zeppelin III έχει ένα από τα πλέον περίπλοκα κοπτικά εξώφυλλα, που δύσκολα περιγράφεται. Επειδή είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί, δείτε το video και θα έχετε μια καλή εικόνα του! Ο καλλιτέχνης που το φιλοτέχνησε ονομαζόταν Zacron, τον οποίο ο Page είχε γνωρίσει το 1963 ενώ ο Zacron ήταν φοιτητής στο Kingston College of Art. Ο Page τον ρώτησε αν ενδιαφερόταν να αναλάβει το εξώφυλλο του καινούργιου άλμπουμ τους, το οποίο εξελίχθηκε σε μια σουρεαλιστική συλλογή τυχαίων εικόνων σε λευκό φόντο, με το εξώφυλλο να έχει μια τρύπα όπου φαινόταν ο εσωτερικά περιστρεφόμενος δίσκος!
Οι Γάλλοι απλοποίησαν τα πράγματα, χαμηλώνοντάς θεαματικά το κόστος παραγωγής αφού το κυκλοφόρησαν με διαφορετικό εξώφυλλο, που έδειχνε απλά μια φωτογραφία των τεσσάρων μελών του συγκροτήματος.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Ο Roy Harper τραγουδάει το Have a Cigar, στο Wish you were here των Pink Floyd!
Υπήρξε η ιδέα να ηχογραφήσουν ένα τραγούδι που ΔΕΝ θα συμπεριέλαβαν στο άλμπουμ και θα κυκλοφορούσε μόνο σε μικρό δίσκο (single) ‘έχοντας βγάλει και σχετικό Δελτίο Τύπου, ιδέα που τελικά δεν προχώρησε. Μάλιστα ο manager τους Peter Grant είχε βγάλει και σχετικό Δελτίου Τύπου!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
24/7/26
Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΙΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ LED ZEPPELIN III
Το οπισθόφυλλο
Δεν ξέρω αν τουs σκληροπυρηνικούs fans των Zeppelin ξένισε ή δυσαρέστησε το τρίτο άλμπουμ τηs θρυλικήs μπάνταs, αλλά εγώ το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και πρωτοποριακό.. οι άνθρωποι που ανήκουν στην αγία τριάδα τηs rock δεν ήταν ποτέ προβλέψιμοι και δεν ακολουθούσαν την πεπατημένη γράφονταs αποκλειστικά rock hits. οι ψαγμένοι ανήσυχοι και εμπνευσμένοι συνθέτεs όπωs ο Jimmy Page ποτέ δεν επαναπαύονται στη δόξα των safe επιλογών που ενθουσιάζουν τουs οπαδούs, και αυτό το κατέθεσαν έμπρακτα με τιs διαχρονικέs τραγουδάρεs που έκρυβαν στο παλμαρέ τουs στη δωδεκάχρονη πορεία τουs. Αν εξαιρέσειs τουs δυναμίτεs Immigrant song και Celebration day, καθώs και το ρυθμικό Out on the tiles, το άλμπουμ βασικά κινείται σε πιο εσωστρεφή ατμόσφαιρα απ ότι τουs είχαμε γνωρίσει στην αρχή.. διακρίνω έναν διάχυτο λυρισμό με ακουστικέs κιθαριστικέs μπαλάντεs στα όρια τηs folk μουσικήs. Tangerine, Friends, Gallows pole, That's the way, είναι βούτυρο στο ψωμί για το γλυκόπικρο ηχόχρωμα του Robert Plant, μεταδίδονταs αυθόρμητο συναίσθημα με μιά αυθεντική εκφραστική αμεσότητα. δεν ξέρω ποιά θεόσταλτη μούσα σφήνωσε στο μυαλό του Page και τον οδήγησε να γράψει το Since i've been loving you..(σημαντική η συνεισφορά και των άλλων μελών αλλά ξέρουμε ποιος είναι ο ιθύνων νουs!) πρόκειται για ένα συναρπαστικό τραγούδι, είναι η ενσάρκωση του power blues! πέντε εισαγωγικέs πενιέs τηs Gibson του Jimmy αρκούν για να σε καθηλώσουν εξ αρχήs σε ένα συγκλονιστικό κομμάτι που στο είδοs του δεν πρέπει να έχει ανταγωνισμό! εκτόs απ το άρτιο εγκεφαλικό σόλο που κέντησε ο Page θα ήταν άδικο να μην μνημονεύσουμε τον οργανικό τοίχο που έχτισε με τα πλήκτρα του o John Paul Jones καθ όλη τη διάρκεια του επτάλεπτου τραγουδιού.. όσο για την ερμηνεία του 22χρονου τότε Plant, οι κρίσειs και τα σχόλια είναι περιττά.. δύναμη πάθοs συναίσθημα λυρισμόs και απίστευτη έκταση φωνητικών χορδών! μόνο με Ian Gillan στο Child in time μπορώ να το συγκρίνω! Δηλαδή, με μόνη αδύναμη στιγμή το Bron Y-Aur stomp, θα πω οτι οι Led Zeppelin δεν ήταν απλά η επιτομή του classic hard rock των 70s, δεν επηρεάστηκαν απλά απ τα αμερικάνικα μπλουζ και τα απογείωσαν με ασύλληπτη ένταση ενέργεια και φαντασία, αλλά μαs απέδειξαν περίτρανα οτι το κορυφαίο συγκρότημα δεν αρκέστηκε και δεν εξαντλήθηκε μόνο στουs ύμνουs Whole lotta love και Stairway to heaven!
Δημοσίευση σχολίου