1989 ΑΡΧΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ.
Βρίσκομαι στα κεντρικά γραφεία της Island Records (αν δεν κάνω λάθος, στην 22 St Peter's Square στο Hammersmith, όπου το υπόγειο το χρησιμοποιούσαν σαν studio) για μια παρουσίαση των καινούργιων κυκλοφοριών της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ένας 55χρονος μπαίνει και μιλάει για λίγο με τον Phil Cooper, υπεύθυνο της εταιρείας για τις ευρωπαικές κυκλοφορίες της εταιρείας. Αργότερα έμαθα ότι ο άνθρωπος που μάς διέκοψε ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος της Island Records, Chris Blackwell και ζήτησα να τον γνωρίσω, έστω για μια χειραψία. Πήγα στη γραμματέα του, αφού πέρασα από ένα πολύ μεγάλο χώρο, όπου ο κεντρικός (τεράστιος) τοίχος φιλοξενούσε ένα (τεράστιο) πίνακα, όπου αναγραφόντουσαν που βρισκόντουσαν ανά ημέρα όλες οι κινήσεις των καλλιτεχνών της εταιρίας ανά τον κόσμο. Σε ποια πόλη ήταν ο καθ’ ένας και τι έκανε (συναυλία ή promo ταξίδι). Ο χώρος κι ο τεράστιος λευκός πίνακας, μού θύμισαν ταινία Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τους επιτελείς να σημειώνουν τις κινήσεις του εχθρού αλλά και των δικών τους στρατιωτών! Η συνάντησή μου με τον Blackwell διήρκεσε λίγα λεπτά και ήταν τυπική, φεύγοντας όμως μου έδωσε μια αφίσα με το σήμα της Island Rec το σλόγκαν If you don’t promote a terrible thing happens και για αποχαιρετώντας με, μου είπε «πάρ' την και να τη βάλεις στο γραφείο σου για να τη βλέπεις κάθε ημέρα». Τελειώνοντας την ολιγόλεπτη συνάντησή που είχα μαζί, μού έδειξε το χρυσό δίσκο για το Fire and Water των Free, λέγοντας μου «τα πρώτα 2 άλμπουμ τους, δεν ξεπέρασαν μαζί τις 10.000 αντίτυπα κι όλοι μού έλεγαν να τους κάνω dropped. Τούς πίστεψα για ένα ακόμα δίσκο και ήταν αυτό».
1971 ΑΘΗΝΑ ΟΔΟΣ ΠΟΛΥΜΗΤΟΥ
Μόλις έχω ανακαλύψει το rock. Στις κασέτες που μού έγραφαν στο δισκάδικο το «Τετράγωνο», πέραν των Βίκυ Λέανδρος, Ντέμη Ρούσσου κι άλλων συναφών, έχουν αρχίσει να γράφονται Jethro Tull, Uriah Heep, Deep Purple και ….All Right Now, Ειδικά αυτό το τελευταίο με είχε κερδίσει!
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Το Fire and Water (1970)ήταν το τρίτο άλμπουμ των Free, που μετά από τα πρώτα 2 αποτυχημένα εμπορικά άλμπουμ τους, κατάφεραν να κάνουν μεγάλη επιτυχία (Νο2 Μ.Βρετανία, Νο 17 Αμερική), οδηγώντας τους στη λίστα των ονομάτων που έπαιξαν στο Isle Wight Festival εκείνης της χρονιάς. Με το πρώτο άκουσμα του καταλαβαίνεις ότι είναι ένα κλασικό rock άλμπουμ, όχι μόνο γιατί περιέχει τα Fire and Water, Mr.Big και All Right Now, αλλά γιατί έχει αυτή τη μοναδικότητα που είχαν οι δίσκοι των Cream και των Foghat. Ένα σκληροτράχηλο Hard rock Blues που μόνο οι Άγγλοι ξέρουν να παίξουν. Η συνύπαρξη των Paul Kossoff (κιθάρα), Paul Rodgres (τραγούδι), χαρίζει ένα μοναδικό ακατέργαστο αλλά γεμάτο ενέργεια ήχο, που δύσκολα ξανά συναντήσαμε. Και δίπλα στους Kossoff και Rodgers, o μπασίστας και συν-συνθέτης των 3 hits που διαβάσατε πιο πάνω Andy Fraser κι ο ντράμερ Simon Kirke.
Το εμβληματικό All Right Now είναι το signature song των Free και σύμφωνα με τον Paul Rodgers, αυτός έγραψε τον πρώτο στίχο του τραγουδιού και το συνέχισε ο Fraser που έγραψε και ένα μέρος της μουσικής που είχε ήδη γράψει ο Rodgers. Σύμφωνα με τον Fraser, η έμπνευσή του ήλθε μετά από μια αποτυχημένη συναυλία στο Hull όπου έπαιξαν μπροστά σε 20 ανθρώπους κάτω από βροχή. Όταν πήγαν στα καμαρίνια για να ενθαρρύνει τους υπόλοιπους άρχισε να τραγουδάει All Right Now, μια έκφραση που τη χρησιμοποιούσε ο ντράμερ τους Simon Kirke. Μόλις το τραγούδησε, άρχισαν και οι υπόλοιποι να τραγουδούν All right Now και σιγά σιγά οι Fraser και Rodgers κατέληξαν στην τελική σύνθεση.
Μια μικρή διαφοροποίηση από τα παραπάνω είναι ότι ο ντράμερ Simon Kirke λέει ότι το γεγονός δεν έγινε μετά από συναυλία στο Hull αλλά στο Durham. Τι άλλο μπορώ να γράψω για ένα από τα λίγα τραγούδια στην ιστορία της μουσικής με τέτοια μεταδοτική μελωδία αξέχαστο ρεφρέν και την απίστευτη κιθαριστική δουλειά του Paul Kossoff; Όμως και το Mr. Big (καλά το καταλάβατε, το αμερικάνικο συγκρότημα των Mr. Big από εδώ πήραν το όνομά τους), με διάρκεια σχεδόν οκτώ λεπτά, αναδεικνύει την οργανική δεινότητα και της συνθετικής ικανότητάς του. Με το περίπλοκο σόλο κιθάρας και το παίξιμο του Simon Kirke, το Mr. Big εξελίσσεται σ’ ένα tour de force των Free. Καλά αυτά τα δύο αλλά το αγαπημένο μου είναι το ομώνυμο τραγούδι, που αισθάνομαι ότι ποτέ δεν πήρε την προβολή που τού άξιζε.
Μετά τα πρώτα δύο άλμπουμ, οι Free παρουσιάστηκαν σαν ένα ολοκληρωμένο συγκρότημα, με κάθε έννοια της λέξης», με βασικούς άξονες την εξαιρετική και καλαίσθητη κιθαριστική δουλειά του Paul Kossoff μέχρι τα φωνητικά του Paul Rodgers. Η Μ.Βρετανίας, μόλις είχε αποκτήσει ένα τεράστιο συγκρότημα!
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Το 2006 με βάση τα επίσημα στοιχεία της ένωσης ραδιοφώνων Αμερικής, το τραγούδι ξεπέρασε τα 3.000.000 παιξίματα
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησαν το Highway (1970) που εμπορικά δεν ακολούθησε τον προκάτοχό του.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
5/6/26
Υ.Γ.
Κι αυτό το μπάσο των συγκροτημάτων της δεκαετίας του 70, πόσο σαγηνευτικό είναι.....
Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΙΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ FIRE AND WATER
Το 1970 μέσα σε μια πλειάδα ιστορικών albums - Let it be, Deep Purple in Rock, Led Zeppelin III, Paranoid, Deja Vu, Atom heart Mother κλπ - ήρθε να επαναπροσδιορίσει τιs επιλογέs μαs και να ξεσηκώσει τα ροκάδικα αυτιά μαs το τρίτο άλμπουμ των Free, Fire and Water το οποίο τάραξε τα νερά τηs εποχήs με άμεσο ξεκάθαρο δυναμικό ήχο. ανασύρω απ τα ράφια το βινύλιο με την island ετικέτα και ξαναθυμάμαι με νοσταλγία τί αισθήματα μου προκάλεσε όταν το πρωτάκουσα πριν από πολλά πολλά χρόνια! είναι φοβερό το πόσο μπορεί να σε συγκινήσει και να σε κατακλύσει η απλότητα στη ροκ μουσική όταν προέρχεται από τέσσεριs άγγλουs καλλιτέχνεs που ο καθέναs είναι μάστοραs στο όργανό του.. και το σημαντικότερο όργανο εδώ για μένα είναι το απίστευτο λαρύγγι του Paul Rodgers - ο καλύτεροs blues-rock τραγουδιστήs κατά τον Blackmore - που σε μαγνητίζει με την εκφραστική του ερμηνεία και σε συμπαρασύρει στα άδυτα τηs ψυχικήs και συναισθηματικήs του υπέρβασηs. σαφώs και οι άλλοι τρειs μουσικοί τηs μπάνταs, Paul Kossoff, Andy Fraser και Simon Kirke είναι απόλυτα δεμένοι και εναρμονισμένοι στο συνολικό δημιουργικό αποτέλεσμα. Το άλμπουμ ανοίγει με το ομώνυμο blues-rock κομμάτι, Fire and water, με σφιχτοδεμένο και συμπαγή ήχο. αυτό όμωs που με κέρδισε αμετάκλητα απ τη πρώτη στιγμή είναι το εξάλεπτο υπνωτιστικό Mr. Big.. μιλάμε για μιά εξαίρετη μουσική έμπνευση με μιά ιδιαίτερα εφευρετική μπασογραμμή του Andy Fraser που σε αιχμαλωτίζει αυτόματα και σε υποχρεώνει σε πολλαπλέs ακροάσειs! και φυσικά ο all time classic ύμνοs All right now με το χαρακτηριστικό εισαγωγικό κιθαριστικό riff, που τουs καθιέρωσε ωs μία παγκόσμια αναγνωρίσιμη μουσική οντότητα και που σφράγισαν με αυτό την υστεροφημία τουs!
Δημοσίευση σχολίου