Το 1983, τα αμερικάνικα hard/heavy συγκροτήματα είχαν αρχίσει να κτίζουν τη δική τους αυτοκρατορία. Πετυχημένοι δίσκοι, εκατομμύρια πωλήσεις, μεγάλες περιοδείες και …arena rock. Τα αμερικάνικα καταστήματα δίσκων είχαν στις βιτρίνες τους, δίσκους των Dio, Kiss, Dokken, Twisted Sister, Metallica, Mötley Crüe, Manowar, WASP, Quiet Riot και τόσων άλλων, σε μια γωνία του χάρτη, εκεί κάτω δεξιά, στο Tarpon Springs της Φλόριδα, μια παρέα φίλων, οι Jon Oliva τραγούδι, πλήκτρα, ο αδελφός του Criss Oliva κιθάρα, ο μπασίστας Keith Collins κι ο ντράμερ Steve Wacholz, έμπαιναν στο Morrisound της Tampa και σε μια ημέρα(!), σύμφωνα με τον Jon Oliva ηχογραφούσαν 2 άλμπουμ, το Sirens και το EP The Dungeons Are Calling.
Με επηρεασμούς από τη σχολή του αγγλικού classic rock (Queen, Deep Purple, UFO, Black Sabbath) αλλά κι από τα σύγχρονα για την εποχή σχήματα του NWOBHM, το πρώτο άλμπουμ των Savatage, άφησε πολλές υποσχέσεις σε όσους το ανακάλυψαν, με το συγκρότημα να διαμορφώνει ένα δικό του ήχο. «Δεν είχαμε ιδέα τι πηγαίναμε να κάνουμε, απλά είχαμε μεγάλη διάθεση να ηχογραφήσουμε τις ιδέες μας» λέει ο Jon Oliva στο ένθετο του cd.
ΠΩΣ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΣΤΗΝ ATLANTIC
Οι Savatage υπέγραψαν στην μικρή Par Records στην οποία κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ (με εξώφυλλο το καράβι)και την κασέτα του Power of the Night. Δεν υπάρχει ακριβής αριθμός πωλήσεων του Sirens για την Αμερική, σίγουρα λιγότερες από 10.000 αντίτυπα με το συγκρότημα να έχει την υποψία ότι τους έκρυβαν πωλήσεις! Μόλις το συμβόλαιο διάρκειας 2 χρόνων τελείωσε, υπέγραψαν στην Atlantic, η οποία με τη σειρά της κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ τους στις Music For Nation και Combat.
Τα 9 τραγούδια του Sirens, έχουν μια ηχητική ομοιομορφία από την αρχή μέχρι το τέλος, παρουσιάζοντας ένα επιθετικό power metal, με το παίξιμο του κιθαρίστα να εντυπωσιάζει. Με το πρώτο άκουσμα, κομμάτια σαν τα Sirens, Holocaust και I Believe ξεχωρίζουν, αφήνοντας τα υπόλοιπα αρκετά πίσω. Μου αρέσει και η μπαλάντα Out In The Streets (την ξανά ηχογράφησαν στο άλμπουμ Fight for the Rock), αλλά και πάλι δεν κατάφερε να ξεχωρίσει.
Εκείνο που καταλαβαίνεις με το πρώτο άκουσμα του είναι ότι το Sirens είναι ένα old school metal άλμπουμ, με τα πιασάρικα σκοτεινά riffs του Holocaust να μένουν εύκολα στο μυαλό. Η Β! πλευρά του άλμπουμ ή αν προτιμάτε από το 5 έως και το 8, δεν προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο, με εξαίρεση το Out in the Streets.
Εμπορικά το Sirens δεν πήγε καλά, αλλά κατάφερε να φτιάξει ένα δυνατό πυρήνα οπαδών που ήδη τον είχαν έτοιμο από τις εμφανίσεις τους. Μέσα στον κατακλυσμό των καλών hard/heavy άλμπουμ εκείνης της χρονιάς, το Sirens δεν είχε τύχη. Ευτυχώς το συγκρότημα προχώρησε και μας δόθηκε η ευκαιρία να τους ανακαλύψουμε, έστω κι αργά.
ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Την εικονογράφηση του Siresn ανέλαβε ο Ουαλός Terry Oakes που είχε εικονογραφήσει και το Dragon του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Η προσέγγισή του ήταν σκοτεινή, φανερά επηρεασμένη από βιβλία φαντασίας και όπως βλέπετε το εξώφυλλο του Sirens βασίστηκε στο εξώφυλλο του μυθιστορήματος The Borribles Go For Broke όπου τα μικρά παιδιά έχουν αποδράσει από την κοινωνία (;) και ζουν σε υπονόμους του Λονδίνου. Δεξιά, το εξώφυλλο του βιβλίου και το πρώτο εξώφυλλο της Pan Records.
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Ακριβώς δύο χρόνια μετά το Sirens κυκλοφόρησαν το Ep The Dungeons Are Calling(1985).
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
20/5/26


Δημοσίευση σχολίου