Τον David Lee Roth τον γνωρίσαμε το 1978, ακούγοντας τον μέσα από το πρώτο άλμπουμ των Van Halen. Στη συνέχεια, η σχέση μας μαζί του, έγινε ακόμα πιο στενή, έως και το θρυλικό πλέον Jump. Η αποχώρησή του το 1985 από το Μεγάλο Αμερικάνικο Συγκρότημα, φέρνει στη θέση του τον Sammy Hagar και τον Roth να ακολουθεί προσωπική καριέρα, που μπορεί να χαρακτηριστεί εξ ίσου πετυχημένη (τηρουμένων των αναλογιών) με αυτήν των Van Halen, με τα προσωπικά άλμπουμ του Eat 'Em and Smile (1986), Skyscraper (1988) αλλά και A Little Ain't Enough (1991), που σταμάτησε στο Νο18 του αμερικάνικου chart. Έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του από τους Red Ball Jets, ο Roth είχε γίνει εύκολα, ένα από τα πολλά ινδάλματά των δεκαετιών 70 και 80! Πολλοί αμφισβήτησαν την απόφασή του να αποχωρήσει, την εποχή μάλιστα που το συγκρότημα ήταν στο ζενίθ της καριέρας του, αλλά ο Roth πίστευε ότι είχε πάρει τη σωστή απόφαση, καθώς θεωρούσε ότι η κινητήριος δύναμη των Van Halen, o Eddie έδινε μεγαλύτερη σημασία στις εκτός συγκροτήματος ενασχολήσεις του παρά σε αυτό.
Και για όσους αρέσκονται σε ιστορίες, το διάστημα που ο David Lee Roth έπαιζε στους Red Ball Jets , τα αδέλφια Alex και Eddie Van Halen έπαιζαν στους Mammoth, στους οποίους ο Roth προσχώρησε, με το συγκρότημα να αλλάζει το όνομά του σε …Van Halen.
Τα πρώτα 2 προσωπικά άλμπουμ του, πήραν πολύ καλές κριτικές με τις αντίστοιχα μεγάλες πωλήσεις, για να υπάρξει μια ελαφρά κάμψη με την κυκλοφορία του πιο hard, A Little Ain’t Enough, για να φθάσουμε στο τέταρτο άλμπουμ του, το Your Filthy Little Mouth(1994), που τον παρέσυρε σε μια καταστροφικές πορεία (Νο78 Αμερική, Νο 28 Μ.Βρετανία).
Η επιλογή να προσλάβει στη θέση του παραγωγού τον πρώην Chic, Nile Rodgers, με αποτέλεσμα το άλμπουμ να ακουστεί σαν… μια κρίση μουσικής ταυτότητας. Σχεδόν αμέσως, fans και κριτικοί, έμειναν άναυδοι με το πόσο γρήγορα είχε καταφέρει να καταστρέψει την καριέρα του, ενώ προσπαθώντας να διασκεδάσει(!) την κατάσταση, άρχισε να ασχολείται με τα πάντα, από το hard rock, μέχρι την country, την doo-wopκαι την…reggae. Σίγουρα η επιλογή του να αλλάξει το στυλ του κι αυτό που ήξερε να κάνει καλά ήταν λάθος.
Το 1998 επέστρεψε στο hard rock με το άλμπουμ DLR Band, αλλά ήταν πολύ αργά. Πούλησε μόνο 8.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στην Αμερική (σ.σ. ακόμα τότε πουλάγανε οι δίσκοι, σύνολο πωλήσεων 61.782 wikipedia), με τους fans του να μην του συγχωρούν το σοβαρό παραστράτημα του Your Filthy Little Mouth.
Α.Ρ.
12/5/26
Δημοσίευση σχολίου