Δεν έμεινε πολύ καιρό χωρίς συγκρότημα, ο Paul Weller. Λίγο μετά τη διάλυση των Jam όπου πολλοί απογοητεύτηκαν, ανακοίνωσε τους Style Council, που σχηματίσε το 1982, μαζί με τον οργανίστα Mick Talbot. Από τα τραγούδια των τελευταίων 2 δίσκων των Jam, ήταν φανερό ότι ο Weller, ήθελε να αλλάξει ύφος κι αυτό δεν μπορούσε να το κάνει μέσα από τους δίσκους του παλιού του συγκροτήματος, γι αυτό σχημάτισε τους Style Council, που του έδωσαν την ευκαιρία να εξερευνήσει έναν πιο ανοιχτό ορίζοντα, με jazz και soul κατεύθυνση. Εκτός των Weller και Talbot, στο νέος συγκρότημα έπαιζαν και οι Steve White ντραμς και η τότε κοπέλα του Weller, τραγουδίστρια Dee C. Lee, ενώ κατά καιρούς συνεργάστηκαν και με άλλους μουσικούς.
Η πρώτη κυκλοφορία τους ήταν το single, Speak Like a Child (1983, Νο4 Ενωμένο Βασίλειο), με ήχο επηρεασμένο από τη soul, σόουλ), για να ακολουθήσουν τα Money Go Round (1983, Νο11), Long Hot Summer(1983, Νο 3). Η επιτυχία τους ήταν φανερή της αποδοχής τους από το βρετανικό κυρίως κοινό, που περίμενε την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ τους που ήλθε τον Μάρτιο του 1984, με το τίτλο Café Bleu (Νο2 Ενωμένο Βασίλειο) όπου εκτός των Weller, Talbot και White, έπαιζαν και οι Tracey Thorn (κιθάρα/πλήκτρα), Ben Watt (κιθάρα), και οι 2 μέλη των Everything but the Girl, Chris Bostock διπλό μπάσο, D.C. Lee (φωνητικά), Bobby Valentino (βιολί) από τους Fabulous Poodles κ.α. Παρ΄όλο το μεγάλο fun base του Weller και την αναμονή νέου υλικού, το Café Bleu πήρε αντικρουόμενες κριτικές, χαρακτηρίζοντας το υπερβολικά εκλεκτικό. Το άλμπουμ έβγαλε 2 singles, τα My Ever Changing Moods (Νο 5 Ενωμένο Βασίλειο, Νο 29 Αμερική) και You're the Best Thing (Νο5 UK, No 76 USA), ενώ στην Αμερική κυκλοφόρησε με τίτλο My Ever Changing Moods, ΄βασιζόμενο στην επιτυχία του ομότιτλου τραγουδιού.
Η κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους Our Favourite Shop(1985, No 123 USA) τούς έφερε για πρώτη φορά στο Νο1 του Βρετανικού chart, που ήταν το πιο πετυχημένο τους εμπορικά, ρίχνοντας από την πρώτη θέση το Brothers in Arms των Dire Straits. Σύμφωνα με το BPI (British Phonographic Industry), το Our Favorite Shop πούλησε πάνω από 100.000 αντίτυπα, με τη μουσική του να ενσωματώνει ποικίλες στυλιστικές επιρροές από soul, jazz και rock, βγάζοντας επιτυχίες όπως τα .Walls Come Tumbling Down! Και The Lodgers. Στην Αμερική το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τίτλο Internationalists.
Στις 13 Ιουλίου 1985 εμφανίστηκαν στο Wembley κατά τη διάρκεια του Live Aid, παίζοντας τα You're the Best Thing, Big Boss Groove, Internationalists και Walls Come Tumbling Down!, χωρίς όμως η μεγάλη προβολή που πήραν να τους βοηθήσει, ιδιαίτερα στην Αμερική, περιοριζόμενοι στην εμπορική επιτυχία στην πατρίδα τους.
Στην περίπτωση των Style Council, o Weller δεν έκανε το ίδιο λάθος όταν ήταν με τους Jam όπου κυκλοφόρησε το live άλμπουμ, στο τέλος της καριέρας τους. Το 1986 οι Style Council κυκλοφόρησαν το πρώτο live άλμπουμ τους με Home & Abroad(No8 UK) που ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της περιοδεία του Our Favourite Shop. Όπως συνέβαινε εκείνη την εποχή, οι εκδόσεις CD και κασέτας, περιείχαν δύο τραγούδια που δεν υπήρχαν στο βινύλιο.
Ακολούθησε η συμμετοχή τους στο soundtrack, Absolute Beginners(1986), με το τραγούδι Have You Ever Had It Blue κι ακολούθησε το τρίτο άλμπουμ τους The Cost of Loving (1987, Νο 2 UK, 122 USA), που πήρε ανάμεικτες κριτικές κι έβγαλε την επιτυχία, It Didn't Matter. Στο Cost of Loving για μια ακόμα φορά οι Style Council επικεντρώθηκαν στο R&B, προσεταιριζόμενοι μια αστική αίσθηση που δεν βρήκε απόλυτα σύμφωνους τους fans τους, που περίμεναν να ακούσουν το γνωστό μείγμα soul και Jazz των 2 προηγούμενων άλμπουμ τους.
Διόλου τυχαίο που η δισκογραφική εταιρεία Geffen Records τους έδιωξε από το roster!
Η κυκλοφορία του The Cost of Loving, επέφερε μια σταδιακή εμπορική πτώση, με το single Waiting(1987, Νο 52 UK) να είναι το πρώτο από μια σειρά μικρών δίσκων που απέτυχαν εμπορικά. Το ίδιο συνέβη και με την κυκλοφορία του Confessions of a Pop Group(1988, Νο 15 UK), με τα singles, Life at a Top People's Health Farm και How She Threw It All Away, να μην κάνουν επιτυχία. Βλέποντας μια σταδιακή υποχώρηση, το 1989 κυκλοφόρησαν στην εταιρεία Acid Jazz, με το όνομα King Truman το μικρό Like a Gun, αλλά χωρίς να έχουν την άδεια της Polydor και το single αποσύρθηκε από τα καταστήματα τρεις ημέρες πριν από την κυκλοφορία του. Ο ιδρυτής της Acid Jazz, Eddie Piller, είχε πει «Οι Talbot και Weller, προσφέρθηκνα να ηχογραφήσουν ένα single για τη δισκογραφική εταιρεία, που μόλις είχα ξεκινήσει. Οι Talbot και Weller εμφανίστηκαν με τα ψευδώνυμα Truman King και Elliott Arnold».
Η ΔΙΑΛΥΣΗ
Διαλύθηκαν το 1989, με τον Paul Weller να δηλώνει ότι «ήταν κάτι που έπρεπε να είχαμε κάνει πριν από δύο ή τρία χρόνια. Δημιουργήσαμε εξαιρετική μουσική στην εποχή μας, τα αποτελέσματα της οποίας δεν θα εκτιμηθούν για κάποιο χρονικό διάστημα».
Δισκογραφικά, η διάλυσή τους έφερε το άλμπουμ Modernism: A New Decade(1998), το οποίο αρχικά ηPolydor αρνήθηκε να το κυκλοφορήσει γι αυτό και η μεγάλη χρονική καθυστέρηση στην κυκλοφορία του. Το 1989 κυκλοφόρησαν 2 singles, τα Promised Land(Νο 27 ) και Long Hot Summer(Νο48).
Το 1990 επανασυνδέθηκαν χωρίς την D.C. Lee για μια εμφάνιση στην γιαπωνέζικη τηλεόραση όπως και τον Αύγουστο του 2019 όπου αυτή τη φορά συμμετείχε η D.C. Lee για να ηχογραφήσουν το It's a Very Deep Sea για το documentary Long Hot Summers: The Story of the Style Council.
Οι Style Council ήταν ένα από τα καλύτερα αγγλικά συγκροτήματα της δεκαετίας του 80, με δικό τους ήχο, έστω κι αν είχε πολλά στοιχεία από τη blue eyed soul. Όπως και στην περίπτωση των Jam, κι εδώ έλαμψε το αστέρι του Paul Weller, χωρίς να υποτιμώ την προσωπικότητα και συνθετική ικανότητα του Mick Talbot ο οποίος πριν γίνει μέλος τους ήταν με τους Dexys Midnight Runners.
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Ο Talbot, ηχογράφησε 2 instrumental άλμπουμ με τον ντράμερ Steve White, τα United States of Mind και Off the Beaten Track, όπου συμμετέχει κι ο Paul Weller. Το 2003 επανήλθε στους Dexys (πρώην Dexys Midnight Runners), έπαιξε με την Candi Staton και το 2014 έπαιξε με τους Wilko Johnson και Roger Daltrey στο άλμπουμ Going Back Home..
Ο Paul Weller συνέχισε πετυχημένη προσωπική καριέρα.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Τα 3 singles που κυκλοφόρησαν ΠΡΙΝ το Café Bleu, συμπεριλήφθηκαν στο mini LP, Introducing The Style Council, που κυκλοφόρησε αρχικά μόνο στην Αμερική, Καναδά, Ιαπωνία και Ολλανδία και εισαγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Introducing the Style Council (1983)
Café Bleu (Στην Αμερική κυκλοφόρησε με τίτλο My Ever Changing Moods) (1984)
Our Favourite Shop (Στην Αμερική κυκλοφόρησε με τίτλο Internationalists) (1985)
Home and Abroad (1986)
The Cost of Loving (1987)
Confessions of a Pop Group (1988)
Modernism: A New Decade (1998)
The Style Council in Concert (1998)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
23/3/26
Δημοσίευση σχολίου