1984 και οι μεγάλοι Foreigner φλέρταραν με την συνεχιζόμενη επιτυχία και την μαζική ανταπόκριση του κόσμου στα τραγούδια τους. 2026 και παρόλο που οι καιροί έχουν αλλάξει και τα μεγέθη έχουν μικρύνει, η επιδραστικότητα για όποιον θέλει να ασχοληθεί με το μουσικό πεδίο δράσης των συγκεκριμένων, παραμένει!
Μία παρέα από έξι μουσικούς με καταγωγή από την Νέα Υόρκη, εμπνευσμένοι από τους Foreigner, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα tribute συγκρότημα πριν από μερικά χρόνια με το όνομα Double Vision και να προσφέρουν ξαναζεσταμένο "φαγητό" δίχως αυτό να έχει αρνητικό πρόσημο. Τα ραντάρ της Frontiers Records τους εντόπισαν, η πρόταση για δίσκο έγινε, η έμπνευση για νέα τραγούδια υπήρχε και κάπως έτσι φτάσαμε στην σημερινή παρουσίαση στην στήλη μας. Όλα φυσικά με κίνητρο προερχόμενο από ένα από τα κορυφαία μελωδικά μεγαθήρια της Μουσικής Ιστορίας. Τα μουσικά αλάνια που πλαισιώνουν αυτό το αξιόλογο συγκρότημα είναι βέροι Νεοϋορκέζοι και πιο αναλυτικά μιλάμε για τον τραγουδιστή Chandler Mogel που τον θυμόμαστε από τους δικούς μας Outloud, τον ντράμερ Scott Duboys, πρώην μέλος των Warrior Soul και τον μπασίστα Scott Metaxas που οι παλιοί θα τον θυμούνται από τους Prophet. Την εξάδα συμπληρώνουν οι κιθαρίστες Chris Schwartz και Paul Baccash καθώς και ο πληκτράς Alex Lubin. Το όραμα αυτών των μουσικών στηρίζεται στην δημιουργία νέου υλικού πατώντας πάνω στην επιρροή του συγκροτήματος που θέλησαν να τιμήσουν με τον σχηματισμό τους. Κάπως έτσι ανοίγει μία νέα πόρτα για τους Double Vision έχοντας ως σκοπό να καθιερωθούν σαν μια ανερχόμενη δύναμη στον μελωδικό χώρο διατηρώντας την "βιντατζια" στον ήχο τους.
Δεκατρία είναι τα τραγούδια που απαρτίζουν το ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ τους, πάντα με την αύρα των Foreigner να πλανάται στην ατμόσφαιρα. Αυτό όμως είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν θα πρέπει να το λάβουμε αρνητικά καθώς οι Double Vision δεν κοπιάρουν τους μελωδικούς άρχοντες. Προσωπικά θεωρώ πως έχουν να δώσουν το κάτι διαφορετικό στον ήχο τους, με μια ποικιλία τραγουδιών που αλλά είναι αρκετά καλά και άλλα μέτρια. Ίσως με επαναλαμβανόμενες ακροάσεις να ανέβει η στάθμη των μέτριων αλλά η ουσία είναι πως δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη φόρμουλα που την πατεντάρουν σε όλα τα τραγούδια κάνοντάς τα όλα ίδια, καλά ή μέτρια.Με τι ακριβώς όμως έχουμε να κάνουμε στο άλμπουμ Double Vision; Έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ που διαθέτει σύγχρονη παραγωγή διατηρώντας όμως την Classic Rock αισθητική.
Συγκεκριμένα, ο δίσκος ανοίγει δυναμικά και στιβαρά με το τραγούδι Prison of Illusion. Μέσα εδώ βρίσκουμε τον ηχητικό χαρακτήρα των Double Vision με κιθάρες που χτίζουν, τύμπανα με διακριτικό προφίλ και σαξόφωνο που σε φέρνει σε άμεση επαφή με τις ρίζες του συγκροτήματος. Το σαξόφωνο θα συνεχίσει να βρίσκεται και στο No fool for love αυτή τη φορά παρέα με upbeat φωνητικές αρμονίες που δίνουν όγκο δίχως να βαραίνουν και μπόλικο attitude! Με την φωνή οδηγό, τις κιθάρες στήριγμα και την μελωδία εικόνισμα περνάμε στο The man you make me ενώ στην συνέχεια, στο I know the way, μπαίνουμε σε καθεαυτού rock μονοπάτια.
Το Youphoria είναι το Hit του δίσκου! Φοβερό groove με ραδιοφωνικά χαρακτηριστικά που του προσθέτουν κλάση και φινέτσα. Το άλμπουμ ισορροπεί στο Look out for me με το τέμπο να πέφτει στα μισά και τις καθαρές κιθάρες να προσθέτουν επιπλέον φόρτιση στο συναίσθημα. Οι παλμοί θα πέσουν κι άλλο στο ορχηστρικό Transient times φτιάχνοντας retro ατμόσφαιρα με μινιμαλιστικό χαρακτήρα.
Το Silence is louder είναι μια συγκρατημένη σύνθεση η οποία η αλήθεια είναι πως δεν εντυπωσιάζει. Το Church of the open mind η ενορχήστρωση είναι πιο πλούσια αλλά και πάλι θέλει ακροάσεις για να ανέβει σε εκτίμηση. Στο Once before βρίσκουμε μία σύνθεση early eighties melodic rock αισθητικής με αξιοπρόσεκτη ερμηνεία από τον Chandler. Το A stranger's face είναι σκοτεινότερο, δίχως να πιέζεται προκειμένου να παρέχει hooks αγκίστρωσης στον ακροατή. Αβίαστο, rock 'n' roll και ανεβαστικό είναι το This day and age, ένα τραγούδι που αναπνέει δίχως πίεση! Για το τέλος, οι τόνοι θα πέσουν και πάλι με το Love could rule να αφήνει μία γλυκιά γεύση κλεισίματος στον ακροατή.
Απομακρυσμένη από ηχητικά πυροτεχνήματα και υπερβολές αλλά με αρκετή δόση συνέπειας, η πρώτη γνωριμία μας με τους Double Vision μπορεί να μην εντυπωσιάζει αλλά θεωρώ πως δεν είχε εξαρχής αυτό τον σκοπό. Δεν διεκδικεί τον ρόλο ριζοσπαστικης δήλωσης! Αντιθέτως, διαθέτει ωριμότητα και για όποιον θελήσει να αφιερώσει τον χρόνο του στο συγκεκριμένο άλμπουμ θα ανακαλύψει μία προσεγμένη κυκλοφορία η οποία θα ανταμείβει με κάθε επαναλαμβανόμενη ακρόαση.
ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
11/3/26
Δημοσίευση σχολίου