«Στα μέσα της δεκαετίας του '80 για να παιχτούν οι rock ή τουλάχιστον οι δίσκοι μας - έπρεπε να αφαιρέσουμε το σόλο κιθάρας», λέει ο Alex Van Halen. «Η αρχική έκδοση του Jump που στείλαμε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ήταν στην πραγματικότητα ένα λεπτό μεγαλύτερη από αυτήν που τυπώθηκε». Και συνέχισε λέγοντας ότι το1984 ήταν πρώτο άλμπουμ τους για το οποίο έμειναν ικανοποιημένοι με τον ήχο τους. Τα περισσότερα μέρη ηχογραφήθηκαν στο studio 5150 του Eddie Van Halen, που χτίστηκε αρχικά ως στούντιο demo, οπότε δεν είχε μεγάλους χώρους, δεν είχε ψηλά ταβάνια που είναι αναγκαία. Έτσι χρησιμοποιούσαμε μικρά κόλπα και μικρές τεχνικές, κάπως σαν αυτό που έκαναν οι Beatles μετακινώντας πράγματα και τοποθετώντας τα σε συγκεκριμένα σημεία του δωματίου για να πετύχουμε τον ήχο που θέλαμε. Παρόλο που ήταν μια πολύ επίπονη διαδικασία, νομίζω ότι στο τέλος πραγματικά απέδωσε. Αφήσαμε εκεί μέσα ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μας».
Λίγο πιο πάνω, διαβάσατε για τη …μικρή λεπτομέρεια όπου το άλμπουμ των Van Halen, 1984, σταμάτησε στο Νο2 του αμερικάνικου charts, πίσω από το Thriller του Michael Jackson. Η σύμπτωση είναι ότι στο Thriller, σε μια από τις μεγάλες επιτυχίες του άλμπουμ, το Βeat it, το σόλο κιθάρα ανήκει στον Eddie Van Halen. O Michael Jackson προερχόταν από μια πολύ μεγάλη επιτυχία με το άλμπουμ Off the Wall και με την καθοδήγηση του ευφυούς Quincy Jones, δούλευε το επόμενο άλμπουμ του που έμελλε να είναι το Thriller. Ο Jackson ήθελε ένα τραγούδι να έχει έντονη rock χροιά σαν το
My Sharona (Knack) για να αρέσει και στο rock κοινό και ήταν δική του ιδέα να καλέσουν τον Eddie Van Halen του οποίου το ταλέντο είχε κάνει εντύπωση και στους 2 (Jackson-Jones). Όταν ο Jones του τηλεφώνησε, ο Eddie νόμισε ότι του κάνουν πλάκα και του το έκλεισε. O Quincy Jones τον ξανά κάλεσε με τον να τον αποπέμπει ευγενικά, λέγοντας του fuck you, αλλά πριν του το κλείσει, ο Quincy Jones πρόλαβε και του είπε «Θα σε δω στο studio αύριο». Η παρεξήγηση λύθηκε με τους Jackson και Jones να τον αφήνουν εντελώς ελεύθερο να παίξει ότι ήθελε, λέγοντας του «ο λόγος που είσαι εδώ είναι λόγω αυτού που παίζεις».
Ο Eddie χρησιμοποίησε έναν ενοικιασμένο ενισχυτή Marshall, ρυθμισμένο για χρήση παράλληλα με την κιθάρα Frankenstrat του και ένα Echoplex και στη συνέχεια ηχογράφησε δύο takes. « Ήμουν εντελώς ξεκάρφωτος με τους άλλους μουσικούς. Δεν ήμουν συνηθισμένος να παίζω έτσι. Ήξερα τι έκανα και δεν κάνω κάτι αν δεν θέλω να το κάνω», είπε σε συνέντευξή του το 200. 9 Ο Eddie βοήθησε επίσης στην αναδιάταξη του τραγουδιού καθώς ήθελαν να παίξει το σόλο πάνω από το ρεφρέν, αλλά πρότεινε να κάνει το σόλο πάνω από το στίχο αντί για την αλλαγή συγχορδιών από κάτω, κάτι που θεώρησε ότι λειτουργούσε καλύτερα. Οι επεξεργασίες και η ενορχήστρωση έγιναν με βάση αυτό, ωστόσο χρειάστηκε να συγχρονίσουν την κονσόλα με αποτέλεσμα ο κιθαρίστας Steve Lukather και ο ντράμερ Jeff Porcaro που έπαιξαν στο τραγούδι, να ακούσουν τα μέρη τους με διαφορετική τελική μίξη, για να ταιριάζουν με τα φωνητικά του Jackson και το σόλο κιθάρας. Lukather θυμήθηκε: «Ο Eddie είχε παίξει ένα καλό σόλο, αλλά ο Quincy το θεώρησε πολύ δύσκολο κι εγώ χαμήλωσα την παραμόρφωση. Λίγο πριν ξεκινήσει το σόλο κιθάρας του Eddie, ακούγεται ένας θόρυβος σαν κάποιος να χτυπάει μια πόρτα.O μύθος λέει ότι το χτύπημα προερχόταν από ένα άτομο που μπήκε στο στούντιο ηχογράφησης των Van Halen. Μια άλλη εκδοχή λέει ότι ο ήχος προήλθε από κάποιον μουσικό που χτυπούσε την κιθάρα του. Μια άλλη ιστορία κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης των σόλων λέει ότι πήρε φωτιά το monitor στο control room, με τον παραγωγό και συνεργάτη του Eddie, Rod Temperton, να λέει: «Αυτό είναι πολύ καλό!». Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, η φωτιά προήλθε από το...σόλο του Eddie!!!! Σε μια συνέντευξη το 2016, επιβεβαιώθηκε ότι επρόκειτο για αστικό θρύλο κι όχι για πραγματικό γεγονός. Μετά τον θάνατο του Michael Jackson το 2009, ο Eddie αναφέρθηκε στη συνεργασία τους σαν «μία από τις πιο όμορφες αναμνήσεις στην καριέρα του».
Θα μείνω σε αυτό που τού είπε ο Michael Jackson "ο λόγος που είσαι εδώ είναι λόγω αυτού που παίζεις", που δείχνει σεβασμό κι εκτίμηση στον Eddie αλλά και στο πρόσωπο κάθε μουσικού. Γι αυτό μερικοί καλλιτέχνες είναι πιο ψηλοί από τους άλλους, Κι αναφέρομαι και στους δύο.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
21/1/26
Δημοσίευση σχολίου