Οι Άγγλοι Gravy Train είναι ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που υπέγραψαν στην Vertigo Records και ο ήχος τους έχει πολλά progressive στοιχεία, συνδυασμένα με folk. Ίσως ο ήχος του φλάουτο να είναι αυτός που δίνει αυτήν την εντύπωση, αλλά σίγουρα σαν συγκρότημα έχουν ενδιαφέρον για τους ερευνητές εκείνης της εποχής. Σχηματίστηκαν το 1969 στο Lancashire από τον τραγουδιστή/κιθαρίστα Norman Barratt, που μαζί με τους J.D. Hughes πλήκτρα/τραγούδι/φλάουτο, Les Williams μπάσο/φωνητικά και Barry Davenport ντραμς, υπέγραψαν στην Vertigo που έψαχνε καινούργια ονόματα με διαφορετικό ήχο και με παραγωγό τον Jonathan Peel (σ.σ. καμία σχέση με τον ραδιοφωνικό παραγωγό John Peel), κυκλοφόρησαν το 1970 το πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο το όνομά τους, αφού προηγουμένως είχαν κυκλοφορήσει το μικρό δίσκο So You’re Free. Ο ήχος του πρώτου άλμπουμ τους είχε πολλές μελωδικές στιγμές και το φλάουτο να είναι έντονο στα κομμάτια, κάτι που δεν συνέβη στο δεύτερο άλμπουμ τους A Ballad of) A Peaceful Man(1971) και πάλι με παραγωγό το Jonathan Peel, που ίσως να είναι το καλύτερό τους. Αλλά πάντα για ιδιαίτερους ακροατές! Μια ιδιομορφία του άλμπουμ είναι ότι η πρώτη πλευρά (3 τραγούδια) είναι όλα μπαλάντες και τα 4 της Β1 πλευράς να είναι πιο…rock.
Ο ήχος του φλάουτο θα σας παραπέμψει σε …Jethro Tull, αλλά οι Gravy Train έχουν τη δική τους μουσική ταυτότητα, έστω κι αν οι χρονικές διάρκειες των τραγουδιών των πρώτων 2 άλμπουμ τους ήταν αρκετά μεγάλες και αυτό οφειλόταν στον ντράμερ Barry Davenport ο οποίος εξασκούσε μεγάλη επιρροή στον ήχο τους, με το συγκρότημα να αυτοσχεδιάζει.
Η εμπορική αποτυχία των πρώτων 2 άλμπουμ τους φέρνει στην Dawn Records (label της Pye Records) όπου το 1973 κυκλοφόρησαν το Second Birth που έβγαλε 2 singles αλλά και πάλι δεν κατάφερνα να μπουν στα charts και πάλι με παραγωγό τον Jonathan Peel. Η εμπορική αποτυχία του Second Birth, κάνει το συγκρότημα να αλλάξει παραγωγό και να προσλάβει τον Vic Smith, που αργότερα συνεργάστηκε με τους Jam. Το συγκρότημα αισθανόταν πιο άνετα και ένιωθαν ότι οι δυνατότητές τους επιτέλους υλοποιούνταν. Το τέταρτο και τελευταίο άλμπουμ τους Staircase to the Day(1974), ηχογραφήθηκε στα Manor Studios στην Οξφόρδη με το εξώφυλλο σχεδιασμένο από τον Roger Dean. Σε αυτό το άλμπουμ υπάρχει ίσως το καλύτερο κομμάτι τους που είναι το Starbright Starlight, ένα πραγματικό χαμένο διαμάντι του rock των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 70.
Το συγκρότημα ήταν πλέον πενταμελές με τον δεύτερο κιθαρίστα George Lynon να έχει ενταχθεί πριν από τις ηχογραφήσεις του Staircase to the Day, ενώ ο ντράμερ Russ Caldwell αντικατέστησε τον Barry Davenport που αποχώρησε λόγω προβλημάτων υγείας. Η κλοπή του εξοπλισμού τους από το βαν με το οποίο περιόδευαν και η εμπορική αποτυχία και του τέταρτου άλμπουμ τους, τους οδήγησε στη διάλυση, το 1975.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ
Η έκφραση Gravy Train, χρησιμοποιείται στη Β Αγγλία όταν να σχολιάσουν κάποιον που με λίγο κόπο βγάζει πολλά χρήματα!
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Διατήρησαν τις μεταξύ τους καλές σχέσεις, ενώ και το single Starbright Starlight/Good Time Girl που είχε κυκλοφορήσει το 1974, δεν κατάφερε να μπει στο chart. Τελευταίο single το Climb Aboard the Gravy Train(1975). Ο τραγουδιστής/κιθαρίστας Norman Barratt έπαιξε με τους Mandalaband στο δεύτερο άλμπουμ τους και σχημάτισε τους Barratt Band με τους οποίους ηχογράφησε 2 άλμπουμ, ενώ κυκλοφόρησε και 2 προσωπικά άλμπουμ, τα Rock for all Ages (με τον Dave Morris, 1984) και το Barratt(1988). Πέθανε το 2011 μετά από επιπλοκές εγχείρησης. Ο μπασίστας Les Williams έκανε πρακτορείο συνεργασίας με συγκροτήματα, ενώ ο οργανίστας J.D Hughes σχημάτισε τους New Soul Messengers. Ο κιθαρίστας George Lynon πέθανε στον ύπνο του το 2002.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Gravy Train (1970)
(A Ballad of) A Peaceful Man (1971)
Second Birth (1973)
Staircase to the Day (1974)
Strength of a Dream: The Gravy Train Anthology(2006)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
15/9/25
Δημοσίευση σχολίου