Το αγοράκι που γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1967 στο Long Beachτης Νέας Υόρκης, από την πρώτη ημέρα που είδε το φως της Ζωής, είχε επαφή με τη μουσική αφού ο πατέρας του ήταν DJ σε σταθμό της πόλης. Σπίτι, η δισκοθήκη του πατέρα του περιλάμβανε αυτό που λέμε σήμερα Μουσικό Πολιτισμό και η μουσική των Rush, Kiss, Queen, Led Zeppelin, Who, Iron Maiden και Beatles, πέρασε στον μικρό Mike που όπως τουλάχιστον λέει ο ίδιος, καταπιάστηκε με τα ντραμς όπου μόνος του(!) έμαθε να παίζει. Το ταλέντο του το έβγαλε παίζοντας με διάφορα νεανικά συγκροτήματα όπως τους Rising Power και Inner Sanctum που κυκλοφόρησαν ανεξάρτητές παραγωγές! Η αγάπη του για τη μουσική τον φέρνει να φοιτά με υποτροφία στο Berklee College of Music της Βοστόνης, όπου συναντά τους John Petrucci και John Myung, σχηματίζοντας τους Majesty. Το αγοράκι το έλεγαν Mike Portnoy και μόλις είχαν μπει τα θεμέλια μιας μεγάλης καριέρας! Οι Majesty μετονομάστηκαν σε Dream Theater, ο νεαρός Portnoy, έφυγε από το Berklee…και τη συνέχεια την ξέρετε.
Μετά από μια πραγματικά μεγάλη καριέρα με το Κορυφαίο Συγκρότημα, το Σεπτέμβριο του 2010, ανακοινώνεται η αποχώρησή του από τους Dream Theater και η αντικατάστασή του από τον Mike Mangini, μετά από μια audition όπου συμμετείχαν άλλοι 7 κορυφαίοι ντράμερ (σ.σ. αν ξέρει κάποιος-επιβεβαιωμένα- τα ονόματά τους, τα γράφει στα σχόλια!). ‘Με τον Mike είμαστε οικογένεια. Μαζί κάναμε τις παραγωγές στα άλμπουμ των DT(σ.σ. από το Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory-1999 και ένθεν), οι οικογένειες μας έκαναν παρέα (και οι 2 έχουν παντρευτεί μέλη των Meanstreak!), αλλά τον τελευταίο καιρό πριν φύγει, η ατμόσφαιρα είχε αλλάξει» λέει στο περιοδικό Rock Candy (Φεβ-Μαρτ 2025), ο John Petrucci. “Χρειαζόμουν ένα διάλειμμα, οι σχέσεις είχαν οξυνθεί και η αποχώρησή μου ήταν αναπόφευκτη. Ίσως αργότερα να το μετάνιωνα, να δεν έκανα αυτή την κίνηση» (ο Mike Portnoy στο Rock Candy Φεβ-Μαρτ 2025).
Μια αποχώρηση ενός τέτοιου εμβληματικού ντράμερ που με το παίξιμο αλλά και την προσωπικότητα, έχει χαρακτηρίσει τους DT και τα 25 ολόκληρα χρόνια συνεργασία μαζί τους, μην φανταστείτε ότι είναι διαχειρίσιμο. Και για τις 2 πλευρές! Αποσβολωμένοι (σ.σ. επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη), οι fans μαθαίνουν τα νέα ενώ είχε προηγηθεί το νέο ότι αντικαθιστά τον Jimmy «The Rev» Sullivan στους Avenged Sevenfold, που είχε φύγει από τη ζωή κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του άλμπουμ Nightmare, ενώ το Μεγάλο Συγκρότημα περνάει ένα στάδιο ανασύνταξης. Μπερδεμένα όλα στο μυαλό μας, σύντομα μαθαίνουμε ότι η συνεργασία του με τους A7S θα τελειώσει με το τέλος της περιοδείας , με τον απόηχο της αποχώρησής του από τους DT να βρίσκεται ακόμα στο προσκήνιο. Μετά από το τέλος της περιοδείας, ο Portnoy έγινε γνωστό ότι ζήτησε να επιστρέψει στους Dream Theater, αλλά απορρίφθηκε από τον δικηγόρο τους καθώς το συγκρότημα είχε ήδη προσλάβει τον Mangini, έχοντας φύγει από την προηγούμενη επαγγελματική του θέση, δάσκαλος στο Berklee College of Music.
Ξαφνικά, βρίσκεται έξω από το συγκρότημα που ο ίδιος συν-δημιούργησε και ξεκινά ένα γαιτανάκι συμμετοχών.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ DREAM THEATER
Έχοντας ήδη κάνει καριέρα παίζοντας και στους DT, ο Portnoy επιδεικνύει μια άνευ προηγουμένου ….παίζοντας παράλληλα με τους Liquid Tension Experiment (LTE) όπου συμμετείχαν και οι John Petrucci, Tony Levin και Jordan Rudess. Ηχογράφησαν 5 άλμπουμ, studio και live, πριν την αποχώρησή του από τους DT κι ένα, το Liquid Tension Experiment 3 το 2021. Όλα τα άλμπουμ τους είναι περφεξιονιστικά. Ένα άλλο συγκρότημα που προσέφερε το ταλέντο του ήταν οι Transatlantic (Neal Morse, Roine Stolt και Pete Trewavas), ένα πραγματικό progressive supergroup, με ήχο βασισμένο στον κλασικόprogressive ήχο της δεκαετίας του 70, πιο κουραστικό! Κυκλοφόρησαν 12(!) studio και Live άλμπουμ και θα σας πρότεινα τα SMPT:e και Bridge Across Forever, χωρίς να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα δεν είναι καλά. Απλά θέλουν καλό στερεοφωνικό (σ.σ. λέξη άγνωστη στους κάτω των 50!)και να αφιερώσεις χρόνο.
Το 2003 τον βρίσκουμε να παίζει ντραμς στο project του Jim Matheos (Fates Warning) OSI, στους οποίους συμμετείχε στα πρώτα 2 άλμπουμ τους Office of Strategic Influence και Free.
Την ίδια χρονιά, το 2003 τον βρίσκουμε να παίζει στο άλμπουμ Testimony του κιθαρίστα των Spock’s Beard, Neal Morse καθώς και στα One, Testimony Live 2003, ?.
Σε όλα αυτά τα χρόνια, ηχογράφησε σαν session σε άλμπουμ των Andy West (βιρτουόζου μπασίστα των Dixie Dregs, του τραγουδιστή των Fates Warning, John Arch, σε διάφορα tributes αλλά και με τους Yellow Matter Custard με τους οποίους κυκλοφόρησε 2 cd/dvd. Η σύνθεσή τους ήταν Neal Morse, Paul Gilbert και Matt Bissonette. Ένας κι ένας! Κι όλα αυτά τα έκανε παράλληλα με τους DT !
ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ DREAM THEATER (Ξέρω τι έκανες όταν δεν έπαιζες στους Dream Theater!)
Η κυκλοφορία του Whirld Tour 2010: Live in London των Transatlantic τον Οκτώβριο του 2010 ήταν ένα δείγμα των προσόντων του που θέλαμε να ακούσουμε ξανά και ξανά.
Το 2011 τον βρίσκουμε να παίζει στο ομώνυμο Ep των Adrenaline Mob για να ακολουθήσουν τα Omerta και Coverta (με διασκευές). Κι εκεί που είπαμε ότι στέριωσε σε ένα συγκρότημα, παίζει στο Testimony 2, Momentum και Testimony 2: Live in Los Angeles του Neal Morse, στο One More Night in New York City των Yellow Matter Custard αλλά και στους νεοσύστατους Flying Colors (Dave LaRue, Casey McPherson, Neal Morse και Steve Morse) όπου παίζει σε 6 studio και live.
To 2013 τον βρίσκουμε στο power trio των Winery Dogs, μαζί με τους Billy Sheehan και Richie Kotzen, όπου ηχογράφησαν 3 studio κι ένα 1 live άλμπουμ και τα πρώτα δύο άλμπουμ τους ήταν από τα καλύτερα που άκουσα από το 2010 και μετά! Εκείνο που δεν είναι γνωστό, είναι ότι πριν μετονομαστούν σε Winery Dogs, είχαν υιοθετήσει το όνομα Bad Apple και κιθαρίστας ήταν ο John Sykes, αλλά το σχήμα δεν προχώρησε….Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2017 τον συναντάμε πάλι με τον Billy Sheehan να παίζει στους Sons of Apollo, παρέα με τους Derek Sherinian,Jeff Scott Soto και Ron «Bumblefoot» Thal. Ηχογράφησαν τα studio albums Psychotic Symphony (2017) και MMXX (2020) καθώς και το Live with the Plovdiv Psychotic Symphony (2019). Εύχομαι να είσαστε μεταξύ των τυχερών που τους είδαμε
Τη διετία 2015-2016 ο Mike Portnoy αντικαθιστά τον A.J. Pero που είχε φύγει από τη ζωή, στους Twisted Sister, ενώ την προηγούμενη χρονιά παίζει στο Ep των Haken, Restoration (2014). Κι επειδή ο κόσμος είναι μικρός, οι Haken θα ανοίξουν τη συναυλία των Dream Theater στην Πλτ. Νερού, στις 23 Ιουλίου. φωτόSons of Apollo Fuzz: Δημήτρη Παπαγρηγοράκη.
Ένα πολύ ενδιαφέρον πέρασμα έκανε το 2019 από τους BPMD, ένα πραγματικό supergroup, αλλά προσέξτε cover band(!). Μαζί του έπαιζαν ο μπασίστας Mark Menghi των Metal Allience, o κιθαρίστας των Vio-lence Phil Demmel (Vio-lence) και ο τραγουδιστής των Overkill, Bobby "Blitz" Ellsworth (Overkill). Το μοναδικό άλμπουμ των BPMD κυκλοφόρησε το 2020 με τίτλο και όλα τα τραγούδια του ήταν διασκευές (ZZ Top, Lynyrd Skynyrd, James Gang, Aerosmith, Grand Funk Railroad κ.α.). Κι επειδή λίγο πιο πάνω διαβάσατε για τους Metal Allegiance, ο Portnoey δεν παρέλειψε να παίξει και στα 3 άλμπουμ τους. H ατελείωτη παρέλαση, αρχίζει να κλείνει με τη συμμετοχή του στο άλμπουμ των Between the Buried and Me, Colors II (2021), παίζει το drum solo στο Fix the Error και στο Into the Maelstrorm (2014), των Big Elf. Τελευταία χρονικά συμμετοχή του στο προσωπικό άλμπουμ του Neal Morse, Morsefest 2023 (2024)…και μετά έπεσε το τηλεφώνημα του John Petrucci για την επανασύνδεση.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Ήταν 25 Οκτωβρίου 2023 όταν οι Dream Theater ανακοίνωσαν την αποχώρηση του ντράμερ Mike Mangini και την επανασύνδεση τους με το ιστορικό μέλος Mike Portnoy, μετά από δεκατρία χρόνια …διάστασης. Την ημέρα του περίφημου τηλεφώνου του Petrucci,ο Portnoy βρισκόταν σε περιοδεία με τους Winey Dogs και χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να απαντήδει, αφού ήδη το έδαφος ήταν γόνιμο, με κοινωνικές επαφές μεταξύ τους. Έτσι ήλθε η επιβεβαίωση ότι το συγκρότημα θα ηχογραφούσε το πρώτο του στούντιο άλμπουμ με τον Portnoy πίσω από την ντραμς. Το Parasomnia κυκλοφόρησε στις 7 Φεβρουαρίου 2025 (Νο41 Αμερική, Νο 23 Μ.Βρετανία) και πολλοί το χαρακτήρισαν σαν «κινηματογραφικό», με την έννοια ότι ακούγοντας τα κομμάτια, έχεις την αίσθηση ότι παρακολουθείς ταινία, κάτι με το οποίο συμφωνεί ο Portnoy (συνέντευξη στο Metal Hammer, No 482, στον Δημήτρη Συμελιάδη). Τα 8 κομμάτια του, συνολικής διάρκειας72 λεπτών να έχουν ένα κοινό θέμα, αυτό της παραϋπνίας, εξ ου και ο τίτλος και η πρόταση για αυτό το θέμα, προήλθε από τον Petrucci!
Οι Dream Theater εμφανίζονται στο Release 2025, στην Πλτ. Νερού, στις 23 Ιουλίου, μαζί με τους Haken και Mastodon.
Την άλλη Κυριακή: Το ελληνικό νησί των Bealtes. Ένα απραγματοποίητο όνειρο.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
20/7/25
Δημοσίευση σχολίου