DESMOND CHILD ROCKS THE PARTHENON: ΗΡΩΔΕΙΟ 27.6.22


Μόλις πριν 4 μήνες, ο Φοίβος σε μια τηλεοπτική συνέντευξή του στον Νίκο Χατζηνικολάου, είχε αποκαλύψει την συναυλία με βασικό πρόσωπο τον Desmond Child και μια σειρά καλεσμένων τραγουδιστών. Το βράδυ της Δευτέρας 27 Ιουνίου και με βασικό θέμα την προώθηση της ιδέας για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα, ο Desmond Child, έδωσε μια sold out συναυλία στο Ηρώδειο με τη συμμετοχή πολλών καλεσμένων που ερμήνευσαν τις πραγματικά τεράστιες επιτυχίες του. Ντυμένος στα γαλάζια (σαν τον Liberace) κάθισε σε ένα γαλάζιο grand piano και ξεκίνησε, παίζοντας ένα medley επιτυχιών του Ricky Martin, τις οποίες είχε συνθέσεις όπως όλα τα τραγούδια της βραδιάς και βέβαια να σημειώσω ότι ο DC ΔΕΝ είναι τραγουδιστής με ότι αυτό συνεπάγεται. Η πρώτη καλεσμένη η οποία καταχειροκροτήθηκε (περισσότερο κι από τον ίδιο) ήταν η σύζυγος του Tom Hanks, Rita Wilson η οποία για όσους δεν το ξέρατε (όπως εγώ), έχει κυκλοφορήσει 4 (!!!) άλμπουμ αλλά φωνητικά ζορίστηκε. Και ξαφνικά, ντυμένος ταυρομάχος εμφανίζεται στη σκηνή του Ηρώδειου ο Γιώργος Λεμπέσης που ερμήνευσε(ατυχέστατα) το «Born to be my baby”, εκτός μέτρου, τόπου και χρόνου. Δύο σειρές πίσω μου, καθόταν ο Γιώργος Γάκης που χωρίς πρόβα θα το έλεγε 10 φορές καλύτερα. Η πρώτη ευχάριστή έκπληξη ήταν οι Rasmus που ήταν φρέσκοι, κινητικοί και με ένα πολύ καλό pop τραγουδιστή με τον κόσμο να ανταποκρίνεται στις 2 μεγάλες επιτυχίες τους: Livin' in a World without you" και "Jezebel". Θεωρώ ότι η επιλογή να τραγουδήσει το “Love will keep us alive” από το άλμπουμ των Scorpions, Humanity(2007, o DC είχε συνσυνθέσει όλο το άλμπουμ) δεν ήταν η πλέον κατάλληλη, αλλά η προσπάθεια του Lauri Ylönen  ήταν φανερή. Από τους 4 τραγουδιστές που είχε μόνιμα επάνω στη σκηνή, ξεχώρισα την Tabitha Fair και τον Chris Willis. Ειδικά o δεύτερος, φωνάρα και πολύ καλή σκηνική παρουσία. Έχοντας πατήσει τα 71 χρόνια, η Ουαλή Bonnie Tyler είχε το γρέζι στη φωνή της αλλά δεν έχει…φωνή. Ου γαρ έρχεται μόνο. Μέσα σε μια αποθέωση, στη σκηνή εμφανίζεται ο Σάκης Ρουβάς που οφείλω να ομολογήσω πραγματικός super star, όπου τραγουδάει τα “Όλα Καλά» και «Μια ζωή Μαζί» με τον κόσμο να τον καταχειροκροτεί. Κι εκεί που είχαμε αρχίσει να συνηθίζουμε στην ιδέα ότι στην επόμενη ώρα θα βλέπουμε και θα ακούμε μόνο Ρουβά (θα έχω να λέω ότι τον είδα τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μου), εμφανίστηκε ο Alice Cooper που τραγούδησε τα “Poison” και “Bed of Nails” με την συνοδεία του Kip Winger στο μπάσο. Ενός απίστευτα ποζερά Winger, που οι φιγούρες ξεπέρασαν κάθε όριο, αλλά από την άλλη πλευρά, το μπάσο έκανε τις πέτρες του Ηρώδειο να σείονται. Η βραδιά τελείωσε σε ρυθμούς Ciao Antenna με όλους τους τραγουδιστές ντυμένους στα άσπρα να το “Livin’ on a Prayer”. Ο κόσμος ευχαριστήθηκε, κι από έμαθα το ίδιο και καλλιτέχνες. Την όλη βραδιά καλλιτεχνικά επιμελήθηκε ο Φοίβος. 

Μια παρατήρηση. Στην αρχή της συναυλίας, στη σκηνή εμφανίστηκαν 4 άνδρες ντυμένοι αρχαίοι στρατιώτες, εικόνα που δημιούργησε θυμηδία στο κοινό. Εκείνο που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι αυτό που εμείς θεωρούμε κιτς, αυτοί το θεωρούν σημαντικό για την παράσταση. Θυμηθείτε την παρουσία του Κωνσταντίνου Καζάκου σαν Τηλέμαχος στη συναυλία των Manowar. ΚΑΝΕΙΣ δεν το σχολίασε αρνητικά. Οι ξένοι, θεωρούν δεδομένο ότι η παρουσία αρχαιοελληνικού στοιχείου, βοηθάει,  αναδεικνύει το έργο τους και θέλουν να δεθούν μαζί τους, σε αντίθεση με εμάς που το θεωρούμε κιτς.
 


   Κείμενο: Αλέξανδρος Ριχάρδος

Φωτό: Κώστας Σάββας (κεντρική και Alice Cooper με Kip Winger), οι υπόλοιπες Γιώργος GK 

Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment
  1. Θυμαμαι καποτε που βλεπαμε τους συντελεστες στους δισκους και διαβαζαμε Desmond Child ,Dianne Warren , Billy Steinberg ,Τom Κelly , και τους λοιπους και αναρωτιομασταν ποιοι ειναι αυτοι .Εποχες προ ιντερνετ και με την μουσικη ενημερωση να ειναι περιορισμενη ειδικα στον μουσικο αυτο τομεα .Δηλαδη ξεραμε τι μαρκα καλτσα φοραει ο Kreator και ο Sodom αλλα δεν ξεραμε ποιοι ειναι ολοι αυτοι .

    Απο την μια η συναυλια αυτη θεωρουσα αξιζε λογω της ιστοριας του συνθετη απο την αλλη ο 'celebrity ' αυτος χαρακτηρας καπου με χαλουσε .

    Τον Λεμπεση τον ειχα δει σε μια εμφανιση του προσφατα (μαζι με την Αδαμοπουλου ) και πραγματικα το φαλτσο πηγε συνεφο , ομως δεν τον παρεξηγησα γιατι σε εκεινη την εμφανιση τραγουδισε ενα medley παρα πολλων κομματιων οποτε λιγο η κουραση ,η ζεστη κτλ μπορει να σε βγαλουν εκτος . Εχω δει τραγουδιστες και live και στο στουντιο να ειναι καρφι στον τονο αλλα να ειναι ανιαροι η κλωνοι καποιου συγκεκριμενου στυλ . Αλλα αφου βαζουν και Ελληνες σε τετοια εκδηλωση , εχει και τραγουδιστες του 'συναφιου ' αυτου που ειναι 'to the point ' (Ρεμος , Μαστορας κτλ ) .

    Να πω την αληθεια ,το οτι καποιοι κινουν τα μουσικα νηματα στην χωρα μας δεν σημαινει οτι ειναι αντιστοιχοι των ξενων καταξιωμενων καλλιτεχνων . Νομιζω η γνησια μουσικη εμπνευση , εχει μια διαφορα με την μουσικη 'νομιμη ' αντιγραφη στυλ /patterns /ευρυματων οποτε καποιες συνυπαρξεις μου ειναι δυσκολο λιγο να τις χωνεψω . Χωρις να θελω να υποτιμησω κανενος την δουλεια και το ταλεντο . Γιατι ολοι ειναι ταλαντουχοι αναμφιβολα .

    οι Rasmus , ειχαν για μενα το ωραιοτερο κομματι της Eurovision ,που ομως παροτι συν-συνεθεσε ο DC θεωρω παταει πανω σε ενα παλαιοτερο κομματι τους . Οπως και να εχει και οι ιδιοι ειναι καλοι και το κομματι πολυ δυνατο .

    Την φωνη του Desmond Child θα την χαρακτηριζα επαρκη , και εχω μια θεωρια οτι συνηθως ο συνθετης που εχει φανταστει την μελωδια της φωνης εξαρχης, το λεει καλυτερα .Ισως οχι τεχνικοτερα η 'θεαματικοτερα ' αλλα πειστικοτερα .

    Οι τραγουδιστες που δεν ειναι στο επιπεδο τους παρελθοντος τους , οκ να κανουν μερικες εμφανισεις επιλεγμενες , οπως εδω η Bonnie Tyler ,τι γινεται ομως με αυτους που κανουν ολοκληρες 'τουρνε' γνωριζοντας οτι η φωνη τους δεν 'παει' και ζητανε την ' υποστηριξη ' του κοινου .Μηπως καπου πρεπει μπει ενα φρενο και καποιος να τους πει οτι περα ενος συγκεκριμενου σημειου
    εμφανισεις τετοιου τυπου ,καταντουν λιγο υποτιμητικες για το κοινο . Δεν αναφερομαι στην συναυλια αυτη .

    Παλι καλα και που δεν ακουσαμε και τα 'μακαρονια με κιμα ΄σφηνα . Και δεν ειναι για τον Ρουβα αυτο. Ο συγκεκριμενος ειναι απο αυτους που θα ειχαν καριερα στο εξωτερικο αν ειχαν στραφει προς τα εκει .







    ΑπάντησηΔιαγραφή