KISS - CRAZY NIGHTS: ΠΙΟ ΑΝΕΜΕΛΟ, ΠΙΟ 8Ο's

Η δεκαετία του 80 έχει μπει για τους Kiss με 4 καλά άλμπουμ που όμως χαρακτηρίζουν τον ήχο τους, πιο hard. Ta  Creatures of the Night (1982),  Lick It Up (1983) ,  Animalize (1984) και Asylum (1985) χωρίς να μπορούν να χαρακτηριστούν…μνημειώδη, μάλλον προσθέτουν στην ιστορία του μεγάλου αμερικάνικου συγκροτήματος παρά περνούν αδιάφορα. Στο Crazy Nights του 1987 που ήταν το 14ο studio άλμπουμ τους, οι Kiss αφήνουν τo hard ύφος που είχαν υιοθετήσει στα προηγούμενα 4 άλμπουμ τους και προσαρμόζονται στις απαιτήσεις της δεκαετίας, προσθέτοντας πλήκτρα (το Crazy Nights είναι το πρώτο άλμπουμ τους με πλήκτρα, έστω διακριτικά) και με παραγωγό τον Ron Nevison φθάνουν στο Νο 18 της Αμερικής και στο Νο4 της Μ.Βρετανίας που είναι η υψηλότερη θέση για άλμπουμ τους στη χώρα!
Mε σύνθεση Gene Simmons, Paul Stanley, Bruce Kulick (κιθάρα/πλήκτρα) και Eric Carr ντραμς, οι Kiss παρουσιάζουν ένα πιο .,..ανέμελο άλμπουμ με πρώτο single το  "Crazy Crazy Nights" που στο αμερικάνικο chart μικρών δίσκων σταμάτησε στο Νο 65 (σ.σ. απέτυχε) ενώ στη Μ./Βρετανία έγινε πολύ μεγάλη επιτυχία (Νο4!). Ο λιγότερος χρόνος που διαθέτει ο Gene Simmons στο συγκρότημα λόγω της προσπάθειας του να κάνει καριέρα στον κινηματογράφο, δίνει την ευκαιρία στους Kulick και Carr να προσφέρουν συνθετικά ενώ συνεργάζονται και με εξωτερικούς συνθέτες/στιχουργούς όπως Desmond Child, Bruce Turgon, Diane Eve Warren κ.α. Και μπορεί το “Bang Bang’ που τους έδωσε ο Desmond Child να μην έγινε επιτυχία, όμως το "Turn On the Night" συνσύνθεση της Warren, ακούστηκε και κυκλοφόρησε σαν single (Νο 41 Μ.Βρετανία).

Το βαρύ όχημα του άλμπουμ είναι το "Crazy Crazy Nights" που εξακολουθεί να ακούγεται και να συγκαταλέγεται μεταξύ των καλύτερων τραγουδιών τους και σε γενικές γραμμές, αυτά που λέμε με τόση ευκολία (λες κι εμείς τα συνθέσαμε και ηχογραφήσαμε) fillers ή track album (σ.σ. παλαιότερα) είναι υψηλού επιπέδου (“Hell or High Water”, “I ll fight hell to hold you’). Και κάτι τελευταίο: η δουλειά που κάνει στα σόλο ο Bruce Kulick είναι ανώτερη από αυτή του Tommy Thayler.


   


TRIVIA
Ο αρχικός τίτλος του άλμπουμ ήταν "Who Dares Wins" που το ενεπνεύστηκε ο Eric Carr από ένα ραφτό που είχε δει στο σακάκι μιας κοπέλας. Αν και ο τίτλος άλλαξε, σε ορισμένες γιαπωνέζικες διαφημίσεις εμφανίστηκε σαν οριστικός τίτλος του άλμπουμ! Ένα από τα τραγούδια που είχε γραφτεί για το άλμπουμ αλλά τελικά δεν συμπεριλήφθηκε, ήταν η σύνθεση των Kulick, Child και Stanley "Sword and Stone". Δεν συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ για δεν το πίστευε ο Nevison. Το τραγούδι ηχογράφησε ο κιθαρίστας των  Loverboy, Paul Dean καθώς και οι Bonfire.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
4/9/19
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

4 σχόλια:

  1. Μεγάλη δισκάρα και η καλύτερη μπαλάντα των Kiss στο εν λόγω άλμπουμ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα ειπε ολα ο Sad wings of destiny 4!
    Στο θεμα μπαλαντας τωρα....θα βαλω στην ιδια θεση και το forever (α ρε Bolton)!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στο αλμπουμ αυτο βρισκεται κατ εμε, αν οχι το καλυτερο τους κομματι , ενα απο τα 3 καλυτερα , reason to live λεγεται και ειναι αριστουργημα ,συνθεσης , παραγωγης και ηχου .

    στο αλλο 'καλο ' αλμπουμ τους 'hot in the shade ' θεωρω βρισκεται το αλλο αριστουργηματικο κομματι τους /μπαλλαντα , οπως αναφερθηκε στα σχολια , το forever .

    Θεωρω τραγικο 'λαθος ' να υποτιμουν την εποχη αυτη στις συναυλιες τους . Χαρακτηριστικο παραδειγμα η συναυλια στην Μαλακασα πριν μερικα χρονια (νομιζω κανα 7αρι χιλιαδες εκοψε αν κανω λαθος ας με διορθωσει καποιος ) στην οποια δεν περιληφθηκαν κομματια απο τα αλμπουμ αυτα , αντε να ηταν ενα , με αποτελεσμα οχι απλα το κοινο να βαρεθει ,αλλα και αρκετοι να συλληφθουν 'κοιμομενοι ' κυριολεκτικα σε κατι παγκακια κτλ . Μαλιστα θυμαμαι την εποχη εκεινη ενα forum στο οποιο σχολιαζαν καποιοι ποσο φοβερη συναυλια ηταν ενω τους ειχα δει να κοιμονται !(ο υπνος κανει καλο αναμφιβολα ) .

    Εχω αιρετικη αποψη για την συγκεκριμενη μπαντα , την οποια ασφαλως και γνωριζω οτι οι περισσοτεροι δεν την εστερνιζονται .Θεωρω οτι η μπαντα αυτη ειναι 60% μουσικη αξια και 40% καρτουνιστικος Αμερικανικος μυθος . Με αλλα λογια οι πιτσιρικαδες των διαφορων δεκαετιων ελκονταν απο τους super heroes χαρακτηρες σε μεγαλο βαθμο . Το λογοτυπο τους αποτελει ενα απο τα πιο εμπορικα σηματα σε μπλουζες , ρουχα κτλ ,τα ατομα ομως που το κουβαλανε πολλες (αν οχι τις περισσοτερες) φορες ειναι παντελως ασχετα με το αντικειμενο . Βρισκω καποια κοινα στοιχεια με το Αμερικανικο κατς (wwe) στο 'φαινομενο΄Kiss .

    Φυσικα ειχαν μεγαλη μουσικη αξια , τυχαιο δεν ειναι τιποτα , αλλα ορισμενα πραγματα μεγενθυνονται ειτε απο τυχαιες συμπτωσεις η καλα οργανωμενα σχεδια προωθησης η οτι αλλο .

    *καλη στιγμη τους θεωρω επισης και ενα unplugged MTV live που εβγαλαν .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *