HEARTBREAKER (1973)– FREE: ΤΟ ΤΕΛΟΣ

 

Το τέλος των Free είχε αρχίσει να φαίνεται έντονα, αλλά η κυκλοφορία του Free at Last (1972), έκρυψε πρόσκαιρα τα πολλά προσωπικά προβλήματα, κυρίως μεταξύ του μπασίστα Andy Fraser και του τραγουδιστή Paul Rodgers. Ένας άλλος λόγος που τους κράτησε για λίγο ακόμα μαζί ήταν ότι ήθελαν να βοηθήσουν τον εξαίρετο bluesy κιθαρίστα Paul Kossoff, να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά. Όμως ήταν τέτοια η κατάστασή του που δεν μπορούσε ούτε να εμφανιστεί σε συναυλίες κι έτσι όταν πήραν απόφαση να ηχογραφήσουν ένα τελευταίο studio άλμπουμ τους, έχοντας δεδομένη την απουσία του αρχικού μπασίστα Andy Fraser και την μερική συμμετοχή του Kossoff(1950-1976), το συγκρότημα προσέλαβε τον  Ιάπωνα μπασίστα Tetsu Yamauchi, τον οργανίστα John "Rabbit" Bundrick (που είχε συνεργαστεί με τους Kossoff και  Kirke κατά τη διάρκεια της πρώτης διάλυσης των Free, ηχογραφώντας σαν Kossoff, Kirke, Tetsu και Rabbit)[28] και το 1973 κυκλοφόρησαν αυτό που θα ήταν το 6ο και τελευταίο άλμπουμ των Free, το Heartbreaker (Νο 9 Μ.Βρετανία, Νο 47 Αμερική).
Η αποχώρησης του Fraser και η κακή σχέση του με τον Paul Rodgers, αποδυνάμωσε εν μέρει το συγκρότημα, κενό που τελικά κάλυψε μόνος του ο Rodgers, που εξελίχθηκε σε δεινό συνθέτη. Τα 8 τραγούδια του Heartbreaker έχουν έντονο blues ύφος, μάλλον στενόχωρους στίχους και πολύ καλή χρήση του Hammond από τον John Bundrick, με τα πλήκτρα του να διαμορφώνουν σε μεγάλο ρόλο τον γενικό ήχο του άλμπουμ. Παρ΄όλα τα διαπροσωπικά προβλήματα, το άλμπουμ περιέχει ένα από τα καλύτερα τραγούδια τους, το Wishing Well(Νο7 Μ.Βρετανία), κι αν δεν υπήρχε το All Right Now αυτό θα ήταν το signature song του συγκροτήματος.



Δίπλα του, το Travellin’ in Style, το πολύ όμορφο blues Muddy Water και το υπέροχο heavy blues Heartbreaker με ένα καλό σόλο από τον Kossoff. Η παραγωγή έγινε από τον Andy Johns, με παράσημα από άλμπουμ σαν τα Exile on Main St. (1972), Marquee Moon (1977) και σχεδόν όλα τα Led Zeppelin και από το συγκρότημα των ίδιων των Free. Σχεδόν 50 χρόνια μετά, το Heartbreaker εξακολουθεί να ακούγεται φρέσκο ίσως λόγω του blues ύφους, που παραμένει αναλλοίωτο. Κι αυτή η αρνητική φωτογραφία στο εξώφυλλο,  πόση ενέργεια εκπέμπει!
 

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
20 χρόνια αργότερα, το 1993 τo τραγούδι Muddy Water (από τα καλύτερα του δίσκου) που ανοίγει την Β! πλευρά, θα έδινε τον τίτλο σε ένα tribute που κυκλοφόρησε ο Paul Rogers.
Το συγκρότημα περιόδευσε στην Αμερική, με τον πρώην κιθαρίστα των Osibisa, Wendell Richards να αντικαθιστά σε ορισμένα τραγούδια τον Paul Kossoff. Λίγο αργότερα οι Free διαλύθηκαν οριστικά. Οι Rodgers και Kirke σχημάτισαν τους Bad Company, ο Andy Fraser σχημάτισε τους Sharks κι αργότερα τους Andy Fraser Band και ο Kossoff σχημάτισε τους Back Street Crawler.
 

ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ

  • Οι Kossoff Kirke Tetsu Rabbit κυκλοφόρησαν ένα και μοναδικό καλό blues άλμπουμ το ομότιτλο, το 1972. 
  • Το Easy on My Soul, αργότερα ηχογραφήθηκε ξανά από τους Bad Company και κυκλοφόρησε στη Β-πλευρά του single του Movin' On.
  • Τραγικό το γεγονός ότι ένα τέτοιο ταλέντο σαν τον Paul Kossoff(1950-1976), πέθανε σε ηλικία 26 ετών!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

13/11/26 

Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΙΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ HEARTBREAKER
To κύκνειο άσμα των Free σηματοδοτεί την τελευταία δισκογραφική προσπάθεια τηs μπάνταs με το υπάρχον σχήμα και τον μετασχηματισμό τηs στουs ακόμα πιό πετυχημένουs Bad Company. αναμφίβολα ξεχωρίζει εδώ το smash hit, Wishing well το οποίο καθιερώθηκε ωs δημοφιλέs συναυλιακό must και στην μετέπειτα εποχή και σίγουρα μία απ τιs καλύτερεs συνθέσειs του άλμπουμ. κατά τα άλλα υπάρχουν προσεγμένα τραγούδια στο αναγνωρίσιμο blues rock ύφοs που τουs αγαπήσαμε, και σε ορισμένεs περιπτώσειs - όπωs το ομώνυμο Heartbreaker - παραπέμπουν αρκετά σε Cream, με το βαρύ και αργόσυρτο mid tempo στυλ το οποίο αβαντάρει την ερμηνευτική δύναμη του Paul Rodgers. χωρίs ίσωs τα συναρπαστικά στοιχεία του Fire and water, υπάρχουν μερικέs όμορφεs στιγμέs, όπωs το slow blues Muddy water στο οποίο η χρήση του πιάνου το γλυκαίνει ακόμα περισσότερο. τα μουσικά συστατικά που χαρακτηρίζουν τουs Free είναι βέβαια οφθαλμοφανή, μόνο που σε αυτό το άλμπουμ διακρίνω μια ηρεμία και εσωστρέφεια χωρίs ιδιαίτερα εκρηκτικά ξεσπάσματα, ενώ υπάρχει ένα συναισθηματικό υπόβαθρο που τουλάχιστον εμένα δεν με αφήνει ασυγκίνητο. ίσωs κάποιοs βιαστικόs ακροατήs να αποκομίσει επιπόλαια την αίσθηση μιάs υποτονικήs ή κουρασμένηs μουσικήs διάθεσηs, αλλά προσωπικά πιστεύω οτι οι εμπνευσμένεs μουσικέs ιδέεs που επιδιώκουν και την υπέρβαση από τα στερεότυπα δεν είναι υποχρεωτικό να σε πυροβολούν διαρκώs στο κεφάλι.. και ένα απλό χάδι αρκεί!




Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment

Δημοσίευση σχολίου