Η επερχόμενη συναυλία, την Κυριακή 30 Αυγούστου στο Gagarin, με headliners τους Αμερικάνους Sacred Reich, πλαισιωμένους από τους Άγγλους Acid Reign (και τους Βραζιλιάνους, Troops of Doom), μού έδωσε την ιδέα για ένα άρθρο με τα Καλύτερα Βρετανικά thrash Συγκροτήματα, της δεκαετίας του 80. Δεν είναι πολλά, αλλά σίγουρα είναι πολύ καλά, αν και πιστεύω απόλυτα δικαιολογημένα ότι η αντίστοιχη αμερικάνικη σκηνή είναι κλάσεις καλύτερη. Ας όψονται οι Acid Reign που παίζουν με τους Sacred Reich.
Τα πράγματι λίγα βρετανικά thrash συγκροτήματα, μάς οδηγούν σε μια κατηγορία τύπου Big Four British thrash bands, ξεκινώντας με τους Acid Reign που σχηματίστηκαν το 1985 στο Harrogate του Yorkshire κι έως το 1991 κυκλοφόρησαν 2 άλμπουμ και ξεχώρισαν για την ιδιαίτερη προσωπικότητά τους, που συνδύαζε την επιθετικότητα και το mosh, με το έντονο χιούμορ και μια πιο χαλαρή προσέγγιση στη θεματολογία των στίχων και αν θέλαμε να φτιάξουμε ένα Big Four των British thrash συγκροτημάτων, οι Acid Reign θα ήταν το πρώτο. Στα χρόνια που ακολούθησαν, πέρασαν αρκετά μέλη από τη σύνθεσή τους, με πιο γνωστό τον κιθαρίστα Gary "Gaz" Jennings, που πέρασε κι από τους Cathedral.
Το συγκρότημα υπέγραψε στην πάλαι ποτέ βρετανική thrash metal δισκογραφική Under One Flag (θυγατρική της Music for Nations), κυκλοφορόντας με το EP Moshkinstein(1988), για να κυκλοφορήσουν το πρώτο άλμπουμ τους, Fear το 1989. Διαλύθηκαν το 1991 κι επανασυνδέθηκαν το 2015, με την παρουσία του αρχικού τραγουδιστή τους Howard "H" Smith, με το συγκρότημα να έχει καινούργιο δίσκο με τίτλο Daze of the Week (2026).
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
• The Fear (1989) (UK Indie No. 10)[17]
• Obnoxious (1990)
• The Age of Entitlement (2019)
• Daze of the Week (2026)
EPs
• Moshkinstein (1988)
• Humanoia (1989)
Το βρετανικό thrash έχει γραφτεί με συγκροτήματα σαν τους Sabbath, από τους οποίους πέρασαν ονόματα όπως ο τραγουδιστής Martyn Walkyrier κι ο κιθαρίστας Andy Sneap, tour κιθαρίστας των Judas Priest, παραγωγός και μηχανικός ήχου σε δεκάδες συγκροτήματα όπως Saxon, Elegant Weapons, Megadeth, Accept, Dream Theater και Judas Priest για να αναφέρω απλά μερικά και κιθαρίστας των Hell. Ιδρυτικά μέλη των Sabbath ήταν οι Martin Walkyier, ο μπασίστας Frazer Craske κι ο Andy Sneap, οι οποίοι αρχικά ονομαζόντουσαν Hydra αλλά με προσθήκες νέων μελών, μετονομάστηκαν σε Sabbat. Με τη σύνθεση Martin Walkyier τραγούδι, Andy Sneap κιθάρα, Frazer Craskeμπάσο και Simon Negus ντραμς, ταξίδεψαν στο Ανόβερο της Γερμανίας όπου ηχογράφησαν στη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Noise Recordsτο πρώτο άλμπουμ τους History of a Time to Come (1988). Η πολύ καλή στιχουργική προσέγγιση και οι καλές συνθέσεις, προσέλκυσαν πολύ κόσμο στις συναυλίες τους, ενώ παράλληλα πέτυχαν και καλές πωλήσεις. Το δεύτερο άλμπουμ τους, Dreamweaver (Reflections of Our Yesterdays) (1989), ήταν βασισμένο στο βιβλίο The Way of Wyrd, του Brian Bates κι ανέδειξε το ταλέντο του Walkyier στη στιχουργική αλλά και στην ερμηνεία, όπου συνέδεσε την αγγλοσαξονική πνευματικότητα, τον κέλτικο μυστικισμό και τον παγανισμό. Το Mourning Has Broken είναι το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ τους στο οποίο δεν συμμετείχε ο Martin Walkyier που είχε αποχωρήσει. Τον αντικατέστησε ο Richie Desmond αλλά το άλμπουμ απέτυχε και το συγκρότημα διαλύθηκε λίγο μετά την κυκλοφορία του, με τον Walkyrier να σχηματίζει τους Skyclad.
Σύμφωνα με τον Andy Sneap το όνομα Sabbat προήλθε από ένα βιβλίο για τη μαγεία, αλλά στην πραγματικότητα από μερικά παλιά βιβλία του όπου στις σελίδες του ζωγράφιζε τις ιδέες του, οπότε είχε κάποιο λόγο που το πρότεινε. Εκείνο που τού άρεσε ήταν η γραμματοσειρά που είχαν επιλέξει για τη λέξη Sabbath κι αυτό έκανε πιο ελκυστικό να το επιλέξουν σαν όνομα. Το συγκρότημα πήγε στο Αννόβερο για να υπογράψει με τη ανερχόμενη metal εταιρεία Noise Records και τον Ιανουάριο του 1988 κυκλοφόρησε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο History of a Time to Come (1988), με τον Walkyrier να κερδίζει τις εντυπώσεις με τους στίχους του που ήταν μοναδικός συνδυασμός
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
• History of a Time to Come (1988)
• Dreamweaver (Reflections of Our Yesterdays) (1989)
• Mourning Has Broken (1991)
Το τρίτο μεγάλο συγκρότημα της Big Four British thrash bands είναι οι Onslaught από το Bristol που ήταν ενεργοί από το 1982 έως το 1991 και ξανά από το 2005. Ιδρυτικά μέλη ήταν ο κιθαρίστας Nige Rockett και ο ντράμερ Steve Grice, με τον ήχο τους να προέρχεται από ένα κράμα επιρροών από αμερικανικά και βρετανικά hardcore punk συγκροτήματα αλλά κι από το NWOBHM, κατέληξαν σε ένα thrash metal ήχο. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει οκτώ στούντιο άλμπουμ και 1 live, με τον ήχος τους αρχικά να έχουν έντονα στοιχεία punk (κυρίως το πρώτο άλμπουμ τους) για να αρχίσουν να προσανατολίζονται στο thrash metal. Το 1988 το μικρόφωνο ανέλαβε ο Steve Grimmett που τούς έδωσε μια ώθηση, με τρανή απόδειξη το τρίτο άλμπουμ τους In Search of Sanity (1989, UK No46). Το συγκρότημα εξακολουθεί να είναι ενεργό.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
• Power from Hell (1985)
• The Force (1986)
• In Search of Sanity (1989) – UK No. 46[16]
• Killing Peace (2007)
Live Damnation (2009)
• Sounds of Violence (2011)
• VI (2013)
• Generation Antichrist (2020)
• Origins of Aggression (2025)
Τέταρτο και τελευταίο συγκρότημα των Big Four British thrash bands, οι Xentrix που ξεκίνησαν το 1984 με το όνομα Sweet Vengeance για να το αλλάξουν το 1988 σε Xentrix. Η υψηλή βαθμολογία που πήρε ένα demo που έστειλαν στο περιοδικό Kerrang!, τράβηξε την προσοχή της Roadrunner Records που τούς υπέγραψε, για να κυκλοφορήσουν το πρώτο τους άλμπουμ Shattered Existence(1989).
Επειδή η αρνητική διαφήμιση καμία φορά είναι θεμιτή, το συγκρότημα έγινε γνωστό στο πλατύ κοινό με τη διασκευή τους στη μεγάλη επιτυχία Ghostbusters του Ray Parker Jr., όπου χωρίς να ζητήσουν άδεια έβαλαν στο εξώφυλλο του single το λογότυπο των Ghostbusters (με το φάντασμα να δείχνει το δάχτυλο) για να δεχτούν απειλές περί μηνύσεων και φυσικά το απέσυραν για να το ξανά κυκλοφορήσουν με διαφορετικό εξώφυλλο.
Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους For Whose Advantage?, άλλαξαν το ύφος τους κι από το καθαρόαιμο thrash, πέρασαν σε πιο προοδευτική προσέγγιση με το άλμπουμ Kin, να θεωρείται σαν το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας τους. Μετά από ένα διάλειμμα και κάποιες αλλαγές στα μέλη τους, επανεμφανίστηκαν το 1996 με το άλμπουμ τους Scourge, υιοθετώντας έναν πιο αργό groove metal ήχο. Τελικά διαλύθηκαν για να επανασυνδεθούν το 2005 και μετά από κάποιες συναυλίες στη χώρα τους, ξανά διαλύθηκαν! Κι όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, το 2013 επανενώθηκαν για να κυκλοφορήσουν την κυκλοφορία του άλμπουμ Bury the Pain (2019)για να ακολουθήσουν τα Seven Wods (2022) και Allied with the Enemy, που έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο του 2026!
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
• Shattered Existence (1989)
• For Whose Advantage? (1990)
• Kin (1992)
• Scourge (1996)
• Bury the Pain (2019)
• Seven Words (2022)
• Allied with the Enemy (2026)
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΟΙ
Πέραν των 4 παραπάνω συγκροτημάτων, υπάρχουν και οι Sacriledge, που σχηματίστηκαν το 1984 από τους Damian Thompson κιθάρα, την τραγουδίστρια Lynda "Tam" Simpson και τον μπασίστα Tony May. Ο ήχος τους είχε πολλά στοιχεία punk για να τον αλλάξουν σε thrash και μετά σε …doom! Εξακολουθούν να εμφανίζονται κατά διαστήματα.
Οι English Dogs δεν είναι αντιπροσωπευτικό βρετανικό thrash συγκρότημα , αφού έχουν πολλά στοιχεία hardcore punk. Σχηματίστηκαν τον Οκτώβριο του 1981 και περιόδευσαν με τους Charged GBH στη Γερμανία, κυκλοφορόντας το EP Mad Punx and English Dogs(1983) και το πρώτο άλμπουμ τους Invasion of the Porky Men,(1984). Σταδιακά, προσεταιρίστηκαν τον ήχο των NWOBHM, συγκροτημάτων και μετά από πολλές αλλαγές στη σύνθεσή τους, να φθάσουν να έχουν κυκλοφορήσει 8 άλμπουμ, με τελευταίο το The Thing with Two Heads (2014).
Στην κατηγορία των hardcore punk ανήκουν και οι Broken Bones, που σχηματίστηκαν το 1983 στο Stoke-on-Trent, από τον κιθαρίστα Anthony "Bones" Roberts. Έχουν κυκλοφορήσει 8 άλμπουμ, με τελευταίο το Fuck You and All You Stand For (2009). Οι Anihilated σχηματίστηκαν το 1982 στο Ipswich, κι έχουν κυκλοφορήσει 6 άλμπουμ με τελευταίο το Anti Social Engineering(2015).
Οι Slammer ανήκουν στο δεύτερο χρονικά κύμα των βρετανικών thrash συγκροτημάτων, αφού σχηματίστηκαν στο Bradford το 1987. Κατάφεραν και υπέγραψαν συμβόλαιο με την WEA Records, κυκλοφορόντας το άλμπουμ The Work of Idle Hands (1989). Τα στιχουργικά θέματα τους επικεντρώνονταν σε μεγάλο βαθμό στην κοινωνία, τη διαφθορά, την πολιτική και το μαύρο χιούμορ. Το 1991 κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους Nightmare Scenario.
Από το Brighton έρχονται οι DeathWish που κυκλοφόρησαν 2 άλμπουμ (At the Edge of Damnation 1987 και Demon Preacher 1988) και θεωρώ ότι ανήκουν στην κατηγορία των συγκροτημάτων που αξίζει να τους ακούσετε.
Οι Toranaga σχηματίστηκαν το 1982 και συνδύασαν το παραδοσιακό heavy metal με το thrash, έχοντας κυκλοφορήσει 2 άλμπουμ, με το πρώτο ομώνυμο να κυκλοφορεί από την Chrysalis σε μια προσπάθεια της εταιρείας να προσεταιριστεί το ανερχόμενο είδος.
Επανήλθαν ως Toranaga UK, κυκλοφορώντας το άλμπουμ A New Order.
Από το Newcastle, οι Pariah είναι από τα γνωστά ονόματα του είδους. Σχηματίστηκαν το 1987 και η συμμετοχή του κιθαρίστα Steve Ramsey (αργότερα μέλος των Satan και Skyclad) τούς προσέφερε μια αναπάντεχη δημοσιότητα! Κυκλοφόρησαν 3 άλμπουμ και μην τους μπερδεύεστε με τους Αμερικάνους Pariah.
Σίγουρα υπάρχουν πολλά ακόμα βρετανικά, κυρίως αγγλικά, thrash συγκροτήματα, που έδρασαν τη δεκαετία του 80, χωρίς όμως κάποιο που να ξεχωρίζει ιδιαίτερα.
Την άλλη Κυριακή: Οι 6 φορές που ο Keith Richards πήδηξε άνευ σιέλου τον Mick Jagger.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
26/7/26
Δημοσίευση σχολίου