Όταν κάνεις πειραματική μουσική, όσο καλός και να είσαι, δύσκολα θα καταφέρεις. Κι αυτό γιατί η πειραματική μουσική, το avant garde κι όλα τα καινοτόμα στοιχεία, δεν πληρώνουν λογαριασμούς τηλεφώνου, ηλεκτρικού κι ενοίκιο. Μένεις όμως στην ιστορία….
Ήταν 1963 όταν ο συνθέτης Josef Byrd και η στιχουργός και τραγουδίστρια Dorothy Moskowitz, γνωρίστηκαν στη Νέα Υόρκη, με τον Byrd να είναι ήδη γνωστός ως καινοτόμος συνθέτης, ασχολούμενος με την πειραματική μουσική. Η Moskowitz σπούδαζε μουσική στο Κολέγιο Barnard και τραγουδούσε σε μια φωνητική ομάδα με τον Art Garfunkel. Οι Byrd και Moscowitz όχι μόνο γνωρίστηκαν αλλά και τα έφτιαξαν, ζώντας στο έπακρο την αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960, όταν οι ορχήστρες και οι καλοντυμένοι τραγουδιστές έγιναν από την μια ημέρα στην άλλην, περιθώριο για τη νεολαία, που ήθελε το καινούργιο. Υπερβολικά ανατρεπτικοί, εντελώς μακριά από τα μουσικά δεδομένα της εποχής (σ.σ. μιλάμε για το 1962), το ζευγάρι μετακομίζει στο Λος Άντζελες, όπου ο Byrd ξεκίνησε διδακτορικό στην εθνομουσικολογία στο UCLA, κουβαλώντας μαζί του τo avant garde (δες Μήτηρ Μαθήσεως)της Νέας Υόρκης και ανεπτυγμένες δεξιότητες σύνθεσης, με την προσωπικότητά του να κάνει όλους τους ριζοσπαστικούς νέους να αναζητούν συνεργασία μαζί του. Ο Byrd συνίδρυσε το New Music Workshop στο Λος Άντζελες με τον τρομπετίστα της τζαζ Don Ellis και μετά την αποχώρηση του Ellis, σε συνεργασία με την Moskowitz, άρχισαν να παρουσιάζουν θεατρικές παραστάσεις, συγκεντρώνοντας πολύ κόσμο που έψαχνε το διαφορετικό.
Το 1966 το ζευγάρι χώρισε, αλλά παρέμειναν σε επαφή και στις αρχές του 1967, ο Byrd σχημάτισε τους United States of America, επιλέγοντας αυτό το όνομα ακριβώς για να προκαλέσει αλλά και για να εκφράσει την περιφρόνηση του για την κυβέρνηση. Πριν καταλήξουν να υπογράψουν στην Columbia από τη σύνθεσή τους πέρασαν αρκετά μέλη για να καταλήξουν στους Joseph Byrd πλήκτρα, πιάνο, τραγούδι, Dorothy Moskowitz τραγούδι, Gordon Marron βιολί, Rand Forbes μπάσο και Craig Woodson ντραμς. Παραγωγός ο David Rubinson, ο οποίος γνώριζε τους Byrd και Moskowitz και ταυτόχρονα γνώριζε τι προβλήματα θα είχε στην ηχογράφηση των ηλεκτρονικών ήχων λόγω των τεχνικών περιορισμών (σ.σ. για ακόμα μια φορά, σημειώνω ότι τώρα βρισκόμαστε στο 1968!). Ο Byrd θυμήθηκε ότι τα μόνα διαθέσιμα λειτουργικά συνθεσάιζερ με δυνατότητα κλειδώματος ήταν αυτά του Robert Moog που κόστιζαν 20.000 $ και για να αποφύγει το μεγάλο κόστος, προσπάθησε ο ίδιος να δημιουργήσει ένα μηχάνημα με τρεις γεννήτριες μεταβλητού σχήματος κύματος, οι οποίες διαμόρφωναν η μια την άλλην, με τους ταλαντωτές να κατασκευάζονται από τον Richard Durrett. Στιχουργικά, το άλμπουμ βασίζεται στους στίχους των Byrd/Moscowitz ενώ μουσικά, είναι γεμάτο με αναφορές στην παλιά αμερικανική μουσική, στη Dixieland jazz, στο ragtime και φυσικά στην ηλεκτρονική μουσική, διατηρώντας επιρροές από πιο συμβατικές rock μορφές της εποχής.
Οι διαφωνίες του Byrd με τα υπόλοιπα μέλη, σχετικά με την κατεύθυνση του συγκροτήματος οδήγησαν το συγκρότημα στη διάλυση μέσα σε λίγους μήνες από την κυκλοφορία του άλμπουμ, με την Moskowitz να λέει ότι υπήρξε διαφωνία με τα στελέχη της Columbia Records για την κατεύθυνση τους. Για την ιστορία, το άλμπουμ σταμάτησε πολύ χαμηλά, μόλις στο Νο181! Η αλήθεια είναι ότι τέτοιου είδους μουσική και συγκροτήματα, δεν μπορούν να έχουν μακράν πορεία, αφήνοντας αντικρουόμενα συναισθήματα, του ενθουσιασμού αλλά και της πλήξης. Σίγουρα πολύ μπροστά από την εποχή τους!
Ο Josef Byrd πέθανε το 2025 σε ηλικία 87 ετών. Η Moscowitz τραγούδησε για ένα διάστημα στους Country Joe's All-Star Band.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Η μετάφραση της γαλλικής φράσης avant-garde (αβάν-γκαρντ) στα ελληνικά, είναι πρωτοπορία και εμπροσθοφυλακή. Για έργα τέχνης, ιδέες ή ανθρώπους που είναι νέοι, τολμηροί και ξεχωρίζουν από τα συνηθισμένα, είναι πρωτοποριακοί.Η στρατιωτική σημασία της λέξης αναφέρεται στο τμήμα του στρατού που πηγαίνει μπροστά.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
The United States of America (1968)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
27/7/26
Δημοσίευση σχολίου