Οι
Iron Maiden είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πλέον θρυλικά συγκροτήματα όλων των εποχών. Αποτελούν εμβληματικές μορφές του heavy metal, οπότε ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος που θα έβλεπα ένα νέο ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στην πορεία τους. Το
Burning Ambition λειτουργεί αρκετά καλά ως εισαγωγή για τους νεοεισερχόμενους ή τους περιστασιακούς ακροατές, α
λλά ήθελα να εμβαθύνει περισσότερο στη μυθολογία, την εξέλιξη και την παράδοση της μπάντας. Η ταινία ακολουθεί τη γραμμική πορεία της ιστορίας τους από τη φτώχεια στη δόξα, αντλώντας υλικό από το αρχείο του συγκροτήματος, προσθέτοντας στοιχεία animation και παρουσιάζοντας τις σημερινές σκέψεις των μελών του συγκροτήματος, εκτός κάμερας. Την ακμή των 80s διαδέχεται η προβληματική δεκαετία των 90s όταν βλέπουν τον εαυτό τους να περιορίζεται σε ένα συγκρότημα μικρών κλαμπ, με το grunge να σπρώχνει το metal στο περιθώριο και το κοινό των Maiden να απομακρύνεται όλο και περισσότερο. Ευτυχώς,
η αυγή του νέου αιώνα αποδεικνύεται η χρυσή ώρα του συγκροτήματος, με τον Dickinson να επιστρέφει στο συγκρότημα – με κοντά μαλλιά και μοιάζοντας περισσότερο με έναν σούπερ γυμνασμένο μπαμπά παρά με θεό του ροκ – καθώς ετοιμάζεται να γίνει ο πιλότος των παγκόσμιων περιοδειών του συγκροτήματος. Μόνο η ηλικία μπορεί να τους εξαντλήσει, με τον εμβληματικό τους ντράμερ Nicko McBrain να αναγκάζεται να αποχωρήσει μετά από ένα εγκεφαλικό, καθώς η ταινία κλείνει το 2025. Φυσικά παρούσα η φιγούρα του Eddie που κοσμεί κάθε εξώφυλλο άλμπουμ τους και αποτελεί από καιρό το πρόσωπο της μπάντας, εξασφαλίζοντάς τους ως έναν βαθμό την ανωνυμία που επιθυμούσαν.
Οι σύγχρονες συνεντεύξεις μπροστά στην κάμερα ανατίθενται σε διάσημους σούπερ-οπαδούς όπως ο Javier Bardem, ο Lars Ulrich και ο Tom Morello καθώς και σε έναν παράξενα ποικίλο αριθμό φανατικών οπαδών των Maiden από όλο τον κόσμο – όλοι, από γιατρούς και διασώστες μέχρι καλλιτέχνες και δημοσιογράφους, λατρεύουν μανιωδώς το συγκρότημα. Και όλοι είναι περισσότερο από ευτυχείς να εξηγήσουν το γιατί.
Αν και η ταινία είναι καλοφτιαγμένη και προφανώς δημιουργήθηκε με θαυμασμό, τελικά δίνει την αίσθηση ότι παραμένει αρκετά επιφανειακή. Ακόμα και για κάποιον που δεν είναι φανατικός οπαδός των Maiden, οι περισσότερες πληροφορίες είναι ήδη γνωστές, οπότε δημιουργείται η αίσθηση ότι έμαθες πολύ λιγότερα από ό,τι ήλπιζες. Το ντοκιμαντέρ επίσης δυσκολεύεται να ισορροπήσει την εκτίμηση των οπαδών με την ιστορική αφήγηση. Ποτέ δεν αφοσιώνεται πλήρως σε καμία από τις δύο προοπτικές, και κατά καιρούς δίνει την αίσθηση ότι οι δημιουργοί δεν ήταν απόλυτα σίγουροι για το πώς να συνδυάσουν επιτυχώς τις δύο. Δε μου άρεσε που καλύπτει επιφανειακά κάποιες σημαντικές εποχές (π.χ. Blaze Bayley era, late ’80s / early ’90s).
Επίσης περίμενα κάποιες ιστορίες ή παραλειπόμενα από ηχογραφήσεις των κορυφαίων άλμπουμ του συγκροτήματος.
Η καριέρα και η κληρονομιά των Maiden αξίζουν ειλικρινά πολλές ταινίες —
ίσως ακόμη και μια ολόκληρη μίνι σειρά — για να αποδοθεί πραγματικά το μεγαλείο τους.
ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ
21/5/26
About
Αλέξανδρος Ριχάρδος
Σωστά τα λες
ΑπάντησηΔιαγραφή