Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 13 Μαρτίου 1995 στην Ευρώπη και στις 4 Απριλίου 1995 στις Ηνωμένες Πολιτείες σε CD και συνοδευόταν από VHS (κασέτα βίντεο). Η ηχογράφησή τουπραγματοποιήθηκε στις 13 Απριλίου 1994 στο Hammersmith Apollo του Λονδίνου στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του Cross Purposes, του άλμπουμ που σηματοδότησε την επιστροφή του Tony Martin στο μικρόφωνο μετά την αποχώρηση του Ronnie James Dio.
Το setlist κινείται αρμονικά μεταξύ κλασικών Sabbath ύμνων – όπως Children Of The Grave, Iron Man, «Paranoid και κομματιών από το πρόσφατο τότε Cross Purposes, όπως τα I Witness και Cross Of Thorns. Είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια του γκρουπ να ισορροπήσει η νέα εποχή των Sabbath με το ένδοξο παρελθόν. Οι παλιότερες συνθέσεις αποδίδονται πιο heavy (λχ The Wizard) προσαρμοσμένες στην εποχή! Το αποτέλεσμα σαφώς τους δικαιώνει καθώς δίδεται χώρος σε κάθε περίοδο των Sabbath, χωρίς να χάνεται η ομοιογένεια αλλά και η ένταση και το σκοτεινό βάρος που χαρακτηρίζει συνολικά τους πατέρες του metal.
Η απόδοση του συγκροτήματος κινείται αναμενόμενα σε υψηλό επίπεδο με τα φώτα να εστιάζουν στο στιβαρό παίξιμο του Iommi, το οποίο αποτελεί και τον πυλώνα γύρω από τον οποίο χτίζεται η μουσική σύνθεση, και την ερμηνευτική δεινότητα του Tony Martin, ο οποίος αποδίδει πολύ καλά αν και ήταν άρρωστος κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της περιοδείας με αποτέλεσμα αυτό σε κάποιες στιγμές να επηρεάζει την ερμηνεία του. Πολύ καλή εξάλλου είναι η απόδοσή του σε κλασικές συνθέσεις όπως τα Children Of The Grave, Symptom Οf Τhe Universe και Black Sabbath,όπου ο Martin δεν προσπαθεί να μιμηθεί τον Ozzy, αλλά διατηρεί το δικό του ερμηνευτικό ύφος!
Φυσικά η παρουσία των Geezer Butler και Bobby Rondinelli στο μπάσο και drums αντίστοιχα αποτελεί εγγύηση. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να κάνουμε και στον Geoff Nicholls, τα πλήκτρα του οποίου συμπληρώνουν το σκοτεινό ηχητικό αποτέλεσμα. Αν πρέπει να επιλέξω το highlight του άλμπουμ, αυτό δεν είναι άλλο από το Headless Cross όπου ο Martin αισθάνεται πιο άνετος καθώς ερμηνεύει μια σύνθεση που έχει γραφτεί γι’ αυτόν. Ειδικά στο ρεφραίν είναι συγκλονιστικός!
Στα συν του άλμπουμ πρέπει να αναγνωρίσουμε και το γεγονός ότι εδώ έχουμε την ηχογράφηση μίας ολόκληρης ζωντανής εμφάνισης του γκρουπ και όχι συρραφή κομματιών από διαφορετικές εμφανίσεις.
Η παραγωγή δεν είναι εντελώς «καθαρή». Αντιθέτως, επιδιώκεται ένας περισσότερο αυθεντικός και «τραχύς» ήχος. Αν και αυτό συχνά θεωρείται αδυναμία, κατά την γνώμη μου ενισχύει την αίσθηση του live καθώς δημιουργεί την εντύπωση ότι βρίσκεσαι εκεί.
Παρά το γεγονός ότι το Cross Purposes Live είναι επίσημη live κυκλοφορία, παραμένει σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, αφενός γιατί κυκλοφόρησε σε combo format (CD + VHS), αφετέρου γιατί δεν επανακυκλοφόρησε ποτέ ευρέως σε CD ή digital πλατφόρμες (όσο ζούμε ελπίζουμε).
Το Cross Purposes Live δεν είναι απλώς ένα live άλμπουμ — είναι η αποτύπωση μιας ιστορικής για τους Sabbath μετάβασης καθώς αντιπροσωπεύει ιδανικά την προσπάθεια μιας μπάντας να διατηρήσει την ταυτότητά της παρά τις αλλαγές στον ήχο της. Για όσους εκτιμούν την περίοδο με τον Tony Martin, είναι ανεκτίμητο ντοκουμέντο. Για τους πιο παραδοσιακούς fans, είναι μια ευκαιρία να δουν πώς τα κλασικά τραγούδια μπορούν να «αποδοθούν» διαφορετικά χωρίς να χάνεται το μεγαλείο τους.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Στη βιντεοκασέτα (VHS) υπάρχουν και 4 επιπλέον κομμάτια, τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν στο cd – προφανώς λόγω περιορισμένης χρονικής διάρκειας του cd!!! Είναι τα Time Machine, The Mob Rules, Anno Mundi και Neon Knights. Κρίμα γιατί οι ερμηνείες στα Anno Mundi και Neon Knights είναι εξαιρετικές.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΓΚΡΑΝΗΣ
10/2/26
Δημοσίευση σχολίου