DESTINY CALLS,STELLAR VEIL, DIAMOND SIGNS: ΚΥΤΤΑΡΟ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙ

 «Μια βραδιά με 3 ταλαντούχα hard rock συγκροτήματα», θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος της Κυρικάτικης συναυλίας στο Κύτταρο. Μια συναυλία που άνοιξαν οι Diamond Signs, που έχουν κλείσει 8 χρόνια ζωής και σάς προτείνω να τις δείτε τουλάχιστον μια φορά. Παίζουν μόνο διασκευές πό κλασικά hard rock κομμάτια, είναι καλοπροβαρισμένες, κάτι παραπάνω από πολύ καλές μουσικούς, έχει επιστρέψει η πρώτη τραγουδίστρια τους (φωνάρα) Joan Kollia (Moira’s Touch) που της ταιριάζουν πιο metal τραγούδια κι έχουν μια μπασίστρια, την Κική Καρανικόλα που είναι όλη η μπάντα μόνη της.Τουλάχιστον εξαιρετική.  Και να μην ξεχάσω την Μαρία 'Cozy" Αμπατζόγλου, κρυμμένη πίσω από το "οπλοστάσιό της"και την Ιωάννα Μητσιώνη που με την κιθάρα της, ισοπεδώνει. .Για την ιστορία έπαιξαν τα Fairies Wear Boots (Black Sabbath), Lonely (Crimson Glory), Tower (Bruce Dickinson), Girl From Lebanon (Europe), Sails Of Charon (Scorpions), Women (Def Leppard), για να κλείσουν με τα Cold Sweat (Thin Lizzy) και Wrath Child (Iron Maiden). Οπωσδήποτε να τις δείτε.
Ήμουν πολύ περίεργος να ακούσω τους Stellar Veil πως θα απέδιδαν live, τον σφιχτό ήχο του cd του. Οι Δημήτρης Παλούδης κιθάρα, Jon Soti φωνή, Γιάννης Κοντός μπάσο, Πέτρος Παπαδημάτος πλήκτρα Χάρης Freeman ντραμς, με τη Δέσποινα Τσέλικα στα φωνητικά, με άφησαν πολύ ικανοποιημένο, σε ορισμένα σημεία παρά ήταν καλοί(!), με προεξέχοντα τον τραγουδιστή Jon Soti. Έπαιξαν δικά τους τραγούδια και ίσως πρέπει να τους αφιερώσετε χρόνο. Προσέξτε,. ΔΕΝ έχουν τον εύκολο ήχο του κλασικού hard/melodic rock, θέλουν προσεκτικό άκουσμα. Μια παρατήρηση: Δεν θα έβλαπτε αν τα πλήκτρα ήταν πιο έξω!

Τη βραδιά έκλεισαν οι Destiny Calls (Πέτρος Παπαπέτρου, Σπύρος Φουσέκης κιθάρες, Γιώργος Γεωργίου πλήκτρα, Λουκάς Αδαμόπουλος εξάχορδο μπάσο και Αγγελική Ροσολάτου τραγούδι, παίζοντας τραγούδια από το πρώτο cd τους αλλά και 3 διασκευές που έκαναν τον κόσμο να αντιδράσει: I Found Someone(Cher), Desperate Dreams(Survivor) και Hide Your Heart. Πολύ ζωντανοί, δυνατή παρουσία ο Σπύρος, και πάλι τα πλήκτρα σχεδόν να μην ακούγονται και η Αγγελική Ροσολάτου φωνάρα. Δεν θα σταθώ στο ότι δεν έχει ζωντανή σκηνική παρουσία, τι να κάνουμε αυτή είναι, την ααποδέχομαι όπως είναι και διαθέτει λαρύγγι (και τέσσερα παιδιά!). Θα ήθελα στο τέλος να έπαιζαν ένα κομμάτι όλοι μαζί, θα ήταν ωραία στιγμή!
Κρίμα που αυτή τη βραδιάς, έζησαν από κοντά όχι παραπάνω από 180 ανθρώποι. Πραγματικά κρίμα γιατί υπήρχε πολύ ταλέντο και διάθεση πάνω στη σκηνή, πολλοί καλοί μουσικοί που έχουν δουλέψει πολλές ώρες για να παίζουν έτσι, 3 εξαιρετικές φωνές, κι από κάτω, λίγοι. Κρίμα!

Κείμενο: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

Φωτογραφίες: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΛΑΣ

27/1/26  

Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος