Αν τυχόν νομίζατε ότι η διάδοση ψευδών ειδήσεων, αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε fake news , είναι μια παρενέργεια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, κάνετε λάθος! Οι ανυπόστατες φήμες πάντα τυραννούσαν τους ανθρώπους, τους διάσημους κυρίως. Απλώς σήμερα, μια αβάσιμη φήμη μπορεί να διαδοθεί με ταχύτητα και καταστροφικότητα πυρκαγιάς, ενώ παλιότερα έπαιρνε καιρό μέχρι να ριζώσει στην κοινή γνώμη. Όσο όμως αργούσε να διαδοθεί, άλλο τόσο έπαιρνε για να διαψευσθεί. Να, δείτε για παράδειγμα αυτό που έπαθε ο Paul McCartney, ο δεύτερος -μετά τον John Lennon- πιο προβεβλημένος Beatle. Που το 1966 ήταν μόλις 24 χρονών, ήταν διάσημος σ’ όλον τον κόσμο, είχε ήδη βγάλει λεφτά που δεν μπορούσε να μετρήσει και, πάνω απ’ όλα, έχαιρε άκρας υγείας. Μέχρι που κάποιος (ποιος άραγε; ), κυκλοφόρησε την «είδηση» ότι ο Paul McCartney ήταν νεκρός! Και ότι αυτός που βλέπαμε να εμφανίζεται δίπλα στους άλλους Beatles δεν ήταν παρά ένας σωσίας του! Και, όπως είπαμε, άμα ξεκινήσει μια φήμη, άντε να την διαψεύσεις και να γίνεις πιστευτός. Η περίεργη αυτή φήμη, αντί να ξεχαστεί, φούντωνε χρόνο με τον χρόνο, μέχρι το 1969, που πλέον άρχισε να καταλαμβάνει τους κεντρικούς τίτλους των -αμερικάνικων κυρίως- μέσων ενημέρωσης. Πώς διαδόθηκε όμως αυτή η φήμη; Τι αποδείξεις υπήρχαν; Προφανώς καμία! Το μόνο που υπήρχε ήταν μια επιδερμική, συνωμοσιολογική ανάλυση των στίχων κάποιων τραγουδιών, καθώς και κάποιων εξωφύλλων των άλμπουμ, όπως π.χ. του Sgt Pepper’s και του Abbey Road.
ΜΙΑ ΦΗΜΗ ΔΙΑΔΙΔΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΑ! Η ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ!
Εννοείται, ότι από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε αυτή η φήμη, διαψεύστηκε επανειλημμένα όχι μόνο από τον McCartney και από τους άλλους Beatles,αλλά και τον υπεύθυνο Τύπου τους, τον Derek Taylor, χαλαρά στην αρχή, πιο κατηγορηματικά στη συνέχεια, αλλά το 1969, η τρομερή αυτή φήμη αναζωπυρώθηκε και η ένταση των κουτσομπολιών έφτασε, για άλλη μια φορά, στα αυτιά του ίδιου του Paul McCartney, ο οποίος δεν ήξερε πια με ποιον τρόπο να πείσει τη δημόσια σφαίρα ότι είναι … ζωντανός!
Τώρα, μετά από πάνω από 50 χρόνια, ο McCartney αναλογίζεται με συγκίνηση όλη αυτή την ιστορία. «Στην αρχή», όπως εκμυστηρεύτηκε στην εφημερίδα The Guardian, «όλο αυτό φαινόταν σουρεαλιστικό. Κάποια στιγμή, στράφηκα στη νέα μου σύζυγο και ρώτησα: "Linda, πώς είναι δυνατόν να είμαι νεκρός;" Χαμογέλασε, καθώς κρατούσε το νεογέννητο μωρό μας, τη Μαίρη, συνειδητοποιώντας και η ίδια τη δύναμη του κουτσομπολιού και τον παραλογισμό αυτών των γελοίων τίτλων των εφημερίδων, όσο κι εγώ. Επισήμανε όμως, ότι μάλλον είχαμε βιαστεί περισσότερο απ’ όσο έπρεπε να φύγουμε από το Λονδίνο και να εγκατασταθούμε στο απομονωμένο αγρόκτημά μας στη Σκωτία, ακριβώς για να προστατευτούμε από αυτά τα κακόβουλα σχόλια, που -τελικά- υπονόμευαν τους Beatles».
Βλέπουμε, σ’ αυτό το σημείο της συνέντευξης, ότι ο McCartney μπλέκει τη διασπειρόμενη φήμη του θανάτου του με τα αίτια διάλυσης των Beatles, κάτι που, όσο απίστευτο κι αν του ακουγόταν τότε, αναδρομικά δείχνει να έχει κάποια υπόσταση. Και συνεχίζει ο Paul: «Αλλά τώρα, που έχει περάσει πάνω από μισός αιώνας από εκείνες τις πραγματικά τρελές εποχές, αρχίζω να πιστεύω ότι οι φήμες ήταν πιο ακριβείς από ό,τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί εκείνη την εποχή. Από πολλές απόψεις, ήμουν νεκρός! Ένας 27χρονος, που επρόκειτο να γίνει πρώην Beatle, πνιγμένος σε μια θάλασσα από νομικές και προσωπικές διαμάχες, που μου καταβρόχθιζαν την ενέργεια, που χρειαζόταν γι’ αυτήν την ολοκληρωτική αλλαγή της ως τότε ζωής μου. Θα μπορούσα ποτέ να ξεπεράσω μια καταπληκτική δεκαετία; Θα μπορούσα να ξεπεράσω τις κρίσεις που φαινόταν να εκρήγνυνται καθημερινά;»
Ο Paul McCartney, αντ' αυτού, αφοσιώθηκε στην ανατροφή των παιδιών του και στη ρουτίνα της διαχείρισης μιας φάρμας - κηπουρική, κατασκευή επίπλων, κούρεμα προβάτων κ.λπ. - και αυτό βοήθησε πολύ τη νοοτροπία του. «Ένιωθα μεγάλη ικανοποίηση μαθαίνοντας πώς να κάνω όλα αυτά τα πράγματα, πώς να γίνω αυτοεξαρτώμενος», μας λέει. «Όταν το σκέφτομαι, η απομόνωση ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν. Παρά τις σκληρές συνθήκες, η σκωτσέζικη φύση μού έδωσε τον χρόνο να δημιουργήσω. Φαινόταν πια καθαρά στον στενό μας κύκλο, ότι κάτι συναρπαστικό συνέβαινε. Ο νέος Paul δεν ήταν πια ο παλιός Paul. Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, ένιωσα επιτέλους ελεύθερος να κατευθύνω τη δική μου ζωή».
ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
17/12/25
Δημοσίευση σχολίου