Οι Hot Tuna είναι ένα αμερικανικό μπλουζ ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1969, που συνδύασε τον country ήχο με το Blues. Στην Ευρώπη δεν είχαν ποτέ επιτυχία κι έγιναν γνωστοί χάρις στη σχέση τους με τους Jefferson Airplane! Αν και ήταν πάντα μια ρευστή ομάδα, με μουσικούς να έρχονται και να παρέρχονται όλα αυτά τα χρόνια, το κέντρο του συγκροτήματος ήταν πάντα η συνεχής συνεργασία των Kaukonen και Casady. Οι Hot Tuna ξεκίνησαν ως ένα παράλληλο project των Jefferson Airplane, αφού η Grace Slick είχε προσωρινά αποσυρθεί μετά από μια χειρουργική επέμβαση σε όζο φωνητικών χορδών. Η βάση τους ήταν 2 πρώην μέλη των Jefferson Airplane, οι Jorma Kaukonen (κιθάρα/φωνητικά) και Jack Casady (μπάσο) και το αρχικό όνομά τους ήταν Hot Shit, αλλά στη συνέχεια αποφάσισαν το πιο αθώο Hot Tuna, με την επιλογή του ονόματος, να προέρχεται από έναν γνωστό του Kaukonen, που ήταν πνευματώδης πλακατζής που κάθε φορά που άκουγε το τραγούδι Keep on truckin του Billy Boy Fuller, φώναζε "Hot Tuna". Στο σχήμα μπήκε κι ο Paul Kantner των Jefferson Airplane όπως κι ο νέος ντράμερ Joey Covington κι έπαιξαν σε αρκετές συναυλίες στο Σαν Φρανσίσκο, ώσπου η Grace Slick επιστρέψει και ξεκινήσουν περιοδεία για το Volunteers. Τότε συνέβη το παράδοξο, οι Hot Tuna να ανοίγουν τις συναυλίες των Airplane, με το ρεπερτόριο να προέρχεται από τραγούδια των Airplane (συνθέσεις του Kaukonen) και διασκευές country και blues. To 1972 κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο Burgers (Νο 68 Αμερική)με σύνθεση Jorma Kaukonen, Jack Casady,Papa John Creach (βιολί/φωνητικά) και Sammy Piazza ντραμς, με τον David Crosby να κάνει φωνητικά στο Highway Song. Το περίεργο ήταν ότι ΠΡΙΝ κυκλοφορήσουν το studio Burgers (στο οποίο έχουν συμπεριλάβει το Keep on Truckin’), είχαν κυκλοφορήσει 2 (!) live άλμπουμ, τα Hot Tuna (1970, No 30 Αμερική) και First Pull then Pull Down (1971, No 43 Αμερική) τα οποία από τα νούμερα του chart που βλέπετε, σημείωσαν επιτυχία.
Μετά την ηχογράφηση του Hot Tuna, ο αδερφός του Jorma, Peter Kaukonen, αντικατέστησε τον Kantner στην ρυθμική κιθάρα και ο συν τραγουδιστής των Jefferson Airplane, Marty Balin, συμμετείχε στα φωνητικά στα ηλεκτρικά τραγούδια. Το 1970, ο νεότερος Kaukonen αντικαταστάθηκε από τον Paul Ziegler και η RCA κάλυψε όλα τα έξοδα για να πάνε στην Τζαμάικα για να ηχογραφήσουν το επόμενο άλμπουμ τους, αλλά το άλμπουμ δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, εν μέρει λόγω οικονομικής διαμάχης μεταξύ του Balin (ο οποίος αποχώρησε κι από τους Hot Tuna κι από τους Jefferson Airplane) και των Kaukonen και Casady. Στο συγκρότημα προστίθεται ο βιολιστής Papa John Creach και λίγο αργότερα και στους Jefferson Airplane, κάνοντας πολύ έντονη τη μεταξύ τους σχέση των 2 συγκροτημάτων, τα οποία περιόδευσαν μαζί τον Νοέμβριο του 1970. Η απόφαση των Jefferson Airplane να σταματήσουν να περιοδεύουν, έδωσε στους Hot Tuna την ευκαιρία να σταθούν μόνοι στα πόδια τους. Εκείνη την εποχή, τα μέλη των Hot Tuna ήταν οι Kaukonen, Casady, ο ντράμερ Sammy Piazza και ο Papa John Creach (βιολί), μεταβαίνοντας σε πλήρως ηλεκτρικό ήχο. Αυτή η σύνθεση ηχογράφησαν το δεύτερο live άλμπουμ τους First Pull Up, Then Pull Down (1971, Νο 43 Αμερική), που ηχογραφήθηκε ζωντανά στο Chateau Liberte, ένα άγνωστο κλαμπ που βρισκόταν κοντά στο Los Gatos της Καλιφόρνια, στα βουνά Santa Cruz, το οποίο ήταν αγαπημένο του συγκροτήματος! Την ίδια χρονιά, ο Papa John Creach κυκλοφορεί το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο το όνομά του όπου σε 3 τραγούδια συμμετέχουν οι Jack Cassay, Jorma Kaukonen καθώς και οι Paul Kantner Jerry Garcia, Gregg Rolie, John Cipollina, Dave Brown (Santana) κ.α.
Μετά την κυκλοφορία των πρώτων 2 live άλμπουμ, οι Hot Tuna κυκλοφόρησαν το πρώτο studio άλμπουμ τους με τίτλο Burgers (1972) για να ακολουθήσει το Phosphorescent Rat (1974), με τον Creach να αποχωρεί πριν ηχογραφηθεί. Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Hot Tuna που ηχογραφήθηκε μετά την αποχώρηση των Jorma Kaukonen και Jack Casady από τους Jefferson Airplane με το Μεγάλο Αμερικάνικο για νομικούς λόγους να μετονομάζεται σε Jefferson Starship (αρχές του 1974.) Σε αυτό το άλμπουμ, το συγκροτήματος απομακρύνθηκε από soft κι ακουστικό ήχο του πρώτου άλμπουμ τους, κατευθυνόμενο σε πιο rock ήχο.
Και ενώ το συγκρότημα προετοιμαζόταν για την περιοδεία του 1974 για την υποστήριξη του άλμπουμ Phosphorescent Rat, ο Kaukonen απέλυσε τον ντράμερ Piazza, έχοντας αποφάσισε να επιστρέψει το συγκρότημα στο ημι-ακουστικό του ύφος. Την ίδια εποχή, οι Kaukonen και Casady ηχογράφησαν το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Kaukonen, Quah (1974), με το συγκρότημα να αλλάζει και πάλι μουσική ταυτότητα, απομακρυνόμενο από το blues, ακουστικό στυλ τους και παίζοντας hard rock. Τον Οκτώβριο του 1974, εμφανίστηκαν στη δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή Midnight Special. Ακολούθησαν τα άλμπουμ America's Choice (1975), Yellow Fever (1975, Νο97 Αμερική) και Hoppkorv (1976, Νο 116 Αμερική) όπου οι Hot Tuna εμφανίζονται σαν τρίο (Jorma Kaukonen, Jack Casady και Bob Steeler ντραμς), με τους βιογράφους του να θεωρούν αυτά τα τρία άλμπουμ σαν τα πιο σημαντικά της δισκογραφίας τους. Πάντα σύμφωνα με τους βιογράφους τους, τοπαίξιμο της ηλεκτρικής κιθάρας του Kaukonen ήταν πολυεπίπεδο, χρησιμοποιώντας εφέ και τεχνικές που δεν είχε ξανά κάνει στο παρελθόν. Τα live τους διακρίνονταν από αυτοσχεδιαστικά και τζαμαρίσματα, με τις συναυλίες τους να φθάνουν και τις 6 ώρες! Παρ΄όλα αυτά, στο Hoppkorv ήταν πολύ μαζεμένοι και προσεκτικοί στα τραγούδια τους. Σαν τρίο, σταμάτησαν τις περιοδείες στα τέλη του 1977, δίνοντας την τελευταία τους συναυλία στο Palladium (26 Νοεμβρίου), έχοντας στα πλήκτρα τον Nick Buck. Παρ όλο τη μεγάλη διάρκεια των συναυλιών τους, σχεδόν όλες οι εμφανίσεις τους ήταν sold out αν και ποτέ δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν την αίγλη των Jefferson Airplane (σ.σ. νομίζω ότι ποτέ δεν ήταν αυτός ο σκοπός τους).
Μετά από ένα μικρό διάλειμμα, το 1978 κυκλοφορούν το 2πλό live άλμπουμ Double Dose, που περιείχε ηχογραφήσεις από την περιοδεία της προηγούμενης χρονιάς. Στη συνέχεια, οι Casady και Kaukonen ακολούθησαν χωριστούς δρόμους, παίζοντας με τους SVT και Vital Parts, αντίστοιχα (και τα 2 new wave συγκροτήματα) και το 1979, ο Kaukonen κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ του, Jorma ενώ η Grunt Records κυκλοφόρησε τη συλλογή Hot Tuna Final Vinyl. Το 1983 επανασυνδέθηκαν και περιόδευσαν αλλά η περιοδεία δεν πήγε καλά με αποτέλεσμα να διαλυθούν και να επανασυνδεθούν και πάλι το 1986, με τη συμμετοχή του κιθαρίστα/παραγωγού Joey Balin, μέχρι το 1987. Ο Paul Kantner εντάχθηκε στο συγκρότημα, που με τη σειρά του προσέθεσε ορισμένα από τα παλιά τραγούδια των Jefferson Airplane στο setlist. Το 1989 οι Kaukonen και Casady συμμετείχαν στο άλμπουμ και την περιοδεία επανένωσης των Jefferson Airplane, (με το ομώνυμο άλμπουμ). Καθ' όλη τη δεκαετία του 1990, οι Hot Tuna εναλλάσσονταν ξανά μεταξύ ακουστικών και ηλεκτρικών στυλ, με πολλές αλλαγές στη σύνθεσή τους αλλά πάντα με βασικούς τους Casady και Kaukonen
Το 2011 κυκλοφόρησαν το Steady as She Goes που είναι το τελευταίο studio άλμπουμ τους.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Hot Tuna (1970)
First Pull Up, Then Pull Down (1971)
Burgers (1972)
The Phosphorescent Rat (1974)
America's Choice (1975)
Yellow Fever (1975)
Hoppkorv (1976)
Double Dose Live (1978)
Pair a Dice Found (1990)
Live at Sweetwater (1992)
Live at Sweetwater Two (1993)
Live in Japan (1997)
And Furthurmore... (1999)
Steady as She Goes (2011)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
16/11/26


Δημοσίευση σχολίου