Το μακροχρόνιο πάθος του Byford για την ιστορία βρίσκεται στο επίκεντρο του άλμπουμ, με την ξεχωριστή του αφήγηση, να ζωντανεύει χαρακτήρες και γεγονότα από το παρελθόν με έντονα χρώματα μέσα από δέκα δυνατά, βασικά τραγούδια των Saxon.
Στο The Bloody Tower (The Ballad Of Anne Boleyn), ο Byford αφηγείται την πολιτικά φορτισμένη εκτέλεση της Anne Boleyn, ενώ το Medusa, εστιάζεται στο μύθο, καθοδηγούμενο από ένα τεντωμένο, υπνωτιστικό riff, στο Remember The Alamo, το συγκρότημα διακατέχεται από το πνεύμα του NWOBHM των αρχών της δεκαετίας του '80, ενώ η διπλή κιθαριστική επίθεση των Doug Scarratt και Brian Tatler είναι εμφανής στο Temple Of Rock, υποστηριζόμενη από το στιβαρό ρυθμικό section των Nigel Glocker και Tim "Nibbs" Carter. Το άλμπουμ κλείνει με το MI5, ένα διαχρονικό headbanger που συνδυάζει θέματα του Τείχους του Βερολίνου και της κατασκοπείας του Ψυχρού Πολέμου.
Ακόμα ένα live άλμπουμ των Doors με αρχειακό υλικό, ζωντανά ηχογραφημένο κατά τη διάρκεια της Roadhouse Blues tour του 1970, που προώθησε το άλμπουμ Morrison Hotel. Τίτλος του Unbound and Dangerous και ημερομηνία κυκλοφορία του η 23 Οκτωβρίου σε cd και 2πλό βινύλιο. Οι μίξεις έγιναν από τον Bruce Botnick και τα περισσότερα τραγούδια του Unbound and Dangerous ηχογραφήθηκαν κατά τη διάρκεια συναυλιών στη Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια, Πίτσμπουργκ και Ντιτρόιτ, ενώ το Soul Kitchen, προέρχεται από μια παράσταση του 1969 στο Θέατρο Aquarius του Hollywood.«Ήξερα ότι ο Jim ήταν «επικίνδυνος» από την αρχή» είπε ο Densmore στο δελτίο τύπου. «Φαινόταν να θέλει να αμφισβητήσει τα πάντα. Μετά ήταν τα λόγια του που σαγήνευε... αυτά τα λόγια αφορούσαν την ελευθερία. Ελευθερία του λόγου, την ελευθερία να είσαι ελεύθερος. Ήθελε να μας ελευθερώσει όλους. Τι δώρο. Αυτό το ζωντανό άλμπουμ αποτυπώνει αυτό το άγριο πνεύμα». «Δεν είμαι σίγουρος γιατί οι Doors θεωρούνταν επικίνδυνοι», πρόσθεσε ο Krieger. «Ήταν η δεκαετία του '60, φίλε, όπου όλα επιτρεπόντουσαν. Το Vietnam ήταν ο κίνδυνος, όχι οι…Doors. Το πιο κοντινό που φτάσαμε στο να είμαστε επικίνδυνοι ήταν στο Μαϊάμι ή στο Κλίβελαντ όταν το κοινό τρελάθηκε. Οι φανς έρχονταν κατά χιλιάδες στις συναυλίες των Doors αναζητώντας κίνδυνο και ενθουσιασμό κι ο Jim ήξερε να «διαβάζει» το κοινό και τις διαθέσεις του κι ανάλογα έπραττε.
The Doors, 'Unbound and Dangerous' Track Listing
Introduction
“Dead Cats, Dead Rats”
“Break On Through (To The Other Side)”
“When The Music’s Over”
“Roadhouse Blues”
“Alabama Song (Whisky Bar)”
“Back Door Man”
“Five To One”
“Build Me A Woman”
“Petition The Lawd”
“Light My Fire”
“Crawling King Snake”
“Soul Kitchen”
“Bring Out Your Dead”
“The End”
“Thank You And Good Night”
16 χρόνια δισκογραφικής απουσίας είναι Πάαααρα πολλά! Τόσα χρειάστηκαν οι Molly Hatchet για να κυκλοφορήσουν το Lost Horizon που θα βρεθεί στα καταστήματα στις 17 Νοεμβρίου και θα μπορείται να το αποκτήσετε σε CD digipak + αφίσα, 2πλό βινύλιο 140 γραμ. με 2πλό εξώφυλλο και εσώφυλλα, , bundle με το βινύλιο το cd και T-shirt , ψηφιακά και σε streaming. Τα 12 τραγούδια του άλμπουμ ηχογραφήθηκαν στο Abbey Road Studios στο Studio 2, όπου ηχογραφούσαν και οι Beatles. Σύμφωνα με τον κιθαρίστα και βασικό συνθέτη του αμερικάνικου συγκροτήματος, το Lost Horizon αποπνέει τη θρυλική ατμόσφαιρα του southern rock και γεφυρώνει το χάσμα με το προηγούμενο στούντιο άλμπουμ τoυς Justice, που κυκλοφόρησε πριν από 16 χρόνια. Παράλληλα με τον Ingram και τους μακροχρόνιους συναδέλφους του στο συγκρότημα, John Galvin (πλήκτρα) και Tim Lindsey (μπάσο), δύο νέα, νεότερα μέλη, ο Garrett Ramsden (ντραμς) και ο Parker Lee (φωνητικά), αποτελούν τη μακρά παράδοση των κορυφαίων μουσικών των Molly Hatchet. "Ο Garrett έφερε μια ανάσα φρέσκου αέρα στο συγκρότημα και ο Parker φέρνει στο νου τον νεαρό Danny Joe Brown, τον αξέχαστο αρχικό τραγουδιστή μας" λέει ο Ingram.
"Και οι δύο είναι τέλειοι και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον ήχο του Lost Horizon ένα από τα πιο συναισθηματικά και βαθιά άλμπουμ μας μέχρι σήμερα!" Για το πρώτο single Dixie Highway, ο Ingram λέει: «Αυτό το τραγούδι είναι από πολλές απόψεις μια αληθινή ιστορία για το πώς μεγαλώσαμε στο νότο και ζήσαμε μια ζωή στα όριά της. Ήμασταν ατρόμητοι και τρέχαμε με τον άνεμο. Οδηγούσαμε σε έναν διάσημο αυτοκινητόδρομο στη Φλόριντα με το πεντάλ στο γκάζι, κοιτάζοντας στον καθρέφτη για να δούμε τι περνούσε».
16/9/26
Δημοσίευση σχολίου