Το 1975 είχα αποκτήσει μια πολύ καλή δισκοθήκη progressive rock δίσκων και πέραν των μεγάλων και γνωστών ονομάτων, από το πικ απ μου, ένα πολύ καλό Dual, είχαν περάσει πολλά άγνωστα ονόματα, που είχαν ενδιαφέρον. Κι ένα από αυτά ήταν το live άλμπουμ των Ιταλών Premiata Forneria Marocni, Cook (1975) που σίγουρα ήταν ένα από τα πλέον σημαντικά του είδους κι αποτέλεσε την γνωριμία μου με τον ήχο τους. Ηχογραφημένο κατά τη διάρκεια της Αμερικοκαναδικής περιοδείας τους το 1974, το 5μελές ιταλικό συγκρότημα, καταθέτει τον προσωπικό ήχο του, που έχουν δημιουργήσει αναμειγνύοντας την κλασική παιδεία τους και τα δυσνόητα δαιδαλώδη μουσικά μονοπάτια των Yes αλλά και (λιγότερο)Genesis. Όταν έβαλα το Cook στο πικ απ, είχα τον πήχη χαμηλά τού τι θα ακούσω, αλλά οι Franco Mussida κιθάρα/τραγούδι, Flavio Premoli πλήκτρα/τραγούδι, Mauro Pagani βιολί/φλάουτο, Patrick Djivas μπάσο/τραγούδι και Franz Di Cioccio ντραμς, ανταγωνίζονται άνετα τους Άγγλους συναδέλφους τους, αποφεύγοντας τις μεγαλόσχημες και τις υπερβολές, δίνοντας βάρος στο λυρισμό και τη μελωδία. Σαν εναλλακτική λύση, θα έγραφα ότι το Cook ως live άλμπουμ, είναι μια καλή ευκαιρία να τους γνωρίσετε, όπως και τα studio Photos of Ghosts (1973) και The World Became the World (1974). Μην νομίσετε ότι τα άλμπουμ τους με αγγλικούς στίχους είναι πιο προσιτά, μάλλον τα ιταλικά είναι καλύτερα αλλά αυτό ανήκει στην άποψη του καθενός! Θα επιστρέψω στο Cook, που κυκλοφόρησε και με τίτλο Live in USA, πηγαίνοντας στη Β! πλευρά του βινύλιου, στο 15λεπτο Alta Loma Five till Nine, που αποτελεί ένα τζαμάρισμα, με πρώτο πλάνο το βιολί του Pagani και σε δεύτερο πλάνο, βιολί που κορυφώνεται με ένα πέρασμα από το κλασικό William Tell Overture του Rossini κι ένα δεξιοτεχνικό παίξιμο στο Moog synthesizer.
Πραγματικά εντυπωσιακό. Ξεκίνησα επίτηδες από την Β! πλευρά, γιατί είναι άκρως εντυπωσιακή όπως και τα 4 κομμάτια της Α! πλευράς, αρχής γενομένης με την πιασιάρικη μελωδία του Four Holes In The Ground, βασισμένη στο Hammond, με τα αγγλικά φωνητικά να ακούγονται ζεστά. Ακολουθεί το Dove ... Quando, με μια κλασική/jazzεισαγωγή στο πιάνο Fender Rhodes, στο λεπτεπίλεπτο και λυρικό Just look away, για να κλείσει η Α! πλευρά με το Celebration.
To Cook αλλά και τα Photos of Ghosts (1973) και The World Became the World (1974) είναι εξαιρετικά δείγματα της ποιοτικής δουλειάς των Ιταλών που δεν περιγράφονται απαραίτητα με λόγια.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
17/9/26
Δημοσίευση σχολίου