Ίσως σάς κάνει εντύπωση που σήμερα στη στήλη «Στη Σήραγγα Του Χρόνου» επέλεξα ένα άλμπουμ του Andrew Lloyd Webber και του μικρότερου αδελφού του, τσελίστα Julian Lloyd Webber.Διαβάζοντας το κείμενο θα καταλάβετε πόσο ενδιαφέρον έχει αυτός ο δίσκος και γιατί φρόντισα να τον αποκτήσω. Η συνεργασία των 2 αδελφών που είναι πολύ δεμένοι μεταξύ τους, αλλά με διαφορετικές καριέρες τους (ένας συνθέτης μιούζικαλ και ένας τσελίστας κλασικής μουσικής), ξεκίνησε από ένα χαμένο στοίχημα τού Andrew προς τον αδελφό του για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα της Leyton Orient με τον χαμένο να αναγκάζεται να συνθέσει ένα έργο του για τσέλο. Ως θέμα του, ο Andrew επέλεξε το 24ο καπρίτσιο του Paganini και πρόσθεσε 23 παραλλαγές για τσέλο με τη συνοδεία rock συγκροτήματος κι εδώ ξεκίνησε το δικό μου ενδιαφέρον όταν διάβασα στο υλικό που συγκέντρωνα για τους Colosseum II για την παρουσίαση στη στήλη «Όλα όσα Πρέπει να Ξέρετε για τους», ότι παίζουν στο άλμπουμ! Διαβάστε ονόματα: Gary Moore κιθάρα, Jon Hiseman νταμς και Don Airey πλήκτρα, μαζί με την Barbara Thompson (σύζυγο του Hiseman, σαξόφωνο, φλάουτο), Rod Argent (πιάνο, συνθεσάιζερ, πλήκτρα), Herbie Flowers μπάσο, Phil Collins ντραμς και τον Julian Lloyd Webber (τσέλο)! Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα Abbey Road Studios το 1986 με τον Julian Lloyd Webber ως σολίστ για τσέλο, τις ενορχηστρώσεις έκανε ο David Cullen και συνόδευσε η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου υπό τη διεύθυνση του Lorin Maazel. Το άλμπουμ σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Μ.Βρετανία, κι ένας λόγος γι αυτό ήταν ότι αποσπάσματά του χρησιμοποιήθηκαν για σήματα σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές κι έτσι έφτασε στο Νο2! Η ποιότητα των ηχογραφήσεων και είναι υψηλού επιπέδου, με τη συμμετοχή των rock μουσικών να είναι διακριτική και συνοδευτική κι όχι επεμβατική. Ακόμα και τα σόλο του Gary Moore ακούγονται προσαρμοσμένα στο γενικό κλασικό ύφος, με εξαίρεση στα Variations 21 and 22. Τέτοιου είδους δίσκοι, χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή από τον ακρατή πως θα τους αντιμετωπίσει, ώστε ο μεν ακροατής κλασικής μουσικής να μην αισθανθεί ότι το έργο παραβιάζεται και χάνει τον χαρακτήρα του, ο δε rock ακροατής να μυηθεί σε μια τέτοια συνεργασία. Βέβαια το ερώτημα που μού έμεινε αναπάντητο είναι πως ο Webber κατέληξε στο να επιλέξει τη συνεργασία με τους Colsseum II!
ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Ο πίνακας του Philip Mercier, Frederick, Prince of Wales, and his sisters κοσμεί το εξώφυλλο του δίσκου, ελαφρά πειραγμένος με σύγχρονα στοιχεία(ακουστικά, γυαλιά ηλίου, κιθάρες, μικρόφωνα…) . Δεν είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία που ο Mercier ζωγράφισε τον πίνακα που απεικονίζει τον 26χρονο Πρίγκιπα να παίζει τσέλο με τρεις από τις νεότερες αδερφές του. Από αριστερά προς τα δεξιά, η Άννα, η Βασιλική Πριγκίπισσα (24 ετών) στο τσέμπαλο, η Πριγκίπισσα Καρολίνα (20 ετών) να παίζει μαντόρα (μια μορφή λαούτου) και η Πριγκίπισσα Αμέλια (22 ετών) να διαβάζει ένα βιβλίο του Milton. Στο βάθος βρίσκεται το Dutch House ή το Kew Palace στο Kew, όπου η πριγκίπισσα Anne έζησε πριν το γάμος της, το 1734 με τον Πρίγκιπα Γουλιέλμο της Οράγγης. (από τη Wikipedia).
ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΜΕΤΑ
Το 1979 κυκλοφόρησε το Evita: Premiere American Recording, που ήταν το soundtrack από τη αμερικάνικη θεατρική παράσταση του Broadway.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
18/9/26
Δημοσίευση σχολίου