Τον Απρίλιο του 2026, ο Carl Palmer θα πραγματοποιήσει μια περιοδεία στη Βόρεια Αμερική για να τιμήσει τη μουσική και την κληρονομιά των ELP. Η περιοδεία θα έχει τίτλο An Evening with Emerson, Lake & Palmer και ο 75χρονος ντάαμερ, το μόνο επιζών μέλος από το περίφημο τρίο, θα παίζει ζωντανά, συνοδεία video των Greg Lake και Keith Emerson, τα οποία γυρίστηκαν στις συναυλίες του τρίο στις 2 και 3 Οκτωβρίου 1992 στο Royal Albert Hall του Λονδίνου. H αρχική σκέψη του ήταν οι 2 θανόντες μουσικοί να εμφανίζονται σε ολογράμματα αλλά τελικά κατέληξε στη λύση των video.
Η ανακοίνωση της περιοδείας, έφερε τον Carl Palmer να δίνει συνέντευξη στο Rolling Stone όπου θυμήθηκε λεπτομέρειες από τις πρώτες 2 εμφανίσεις, πρώτα στο Plymouth Guildhall στις 23 Αυγούστου 1970 και στις 29 Αυγούστου και πάλι του 19780 στο φεστιβάλ Isle of Wight. Σε εκείνο το ιστορικό φεστιβάλ πήραν μέρος τεράστια ονόματα όπως Jimi Hendrix, Janis Joplin, Who, Miles Davis, Doors, Rory Gallagher κ.α. Αναλογιζόμενος την πρώτη εμφάνισή τους στο Plymouth Guildhall, ο Palmer θυμάται: «Πληρωθήκαμε 400 λίρες, που θα ισοδυναμούσαν με περίπου, 500 δολάρια σήμερα, που είναι αρκετά χρήματα για εκείνη την εποχή. «Ο διοργανωτής ονομαζόταν Dick Van Dyke, πιστέψτε το ή όχι» (δες Μήτηρ Μαθήσεως) «Νομίζω ότι υπήρχαν περίπου 380 άτομα σε όλη την αίθουσα αλλά ήταν sold out. Δεν υπήρχε ούτε μια γυναίκα, δεν υπήρχαν γυναίκες στο κοινό. Ήταν όλοι άντρες με γενειάδες και πίπες που διάβαζαν εφημερίδες! Σκεφτήκαμε, ότι είναι περίεργο γιατί δεν πιστεύαμε ότι ήταν μουσική μόνο για άντρες. Αλλά τελικά ήταν, ως ένα βαθμό»!
Η δεύτερη συναυλία των Emerson Lake and Plamer πραγματοποιήθηκε σε λιγότερο από μία εβδομάδα, το Σάββατο 29 Αυγούστου, στο Isle of Wight, όπου εμφανίστηκαν μαζί με τους Who, Free και τους Doors που ήταν headliners.. «Η διάρκεια της εμφάνισής μας ήταν 45 λεπτά», θυμάται ο Palmer. «Είχαμε ακούσει ότι υπήρχαν πολλά προβλήματα επειδή δεν υπήρχε καλή οργάνωση. Αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι ήταν 1970. Κανείς δεν ήξερε για ασφάλεια και υγεία των θεατών, διευκολύνσεις στην κίνηση των οχημάτων και των θεατών, εφοδιασμοί και ασφάλεια μουσικών και κοινού. Δεν υπήρχε τίποτα από αυτά. Πήγαμε με ελικόπτερο, ντυμένοι με τα ρούχα που θα παίζαμε. Το συνεργείο ήταν ήδη εκεί, είχε τα πάντα στημένα. Προσγειωθήκαμε στο πίσω μέρος της σκηνής, βγήκαμε τρέχοντας, ανεβήκαμε στη σκηνή και παίξαμε για 45 λεπτά. Τελειώσαμε και ξανά μπήκαμε στο ελικόπτερο που μας πήγε πίσω στο ξενοδοχείο που ήταν στο Isle of Wight. Καθίσαμε στο εστιατόριο κοιτάζοντας το μενού τι θα επιλέξουμε να φάμε και καταλάβαμε ότι δεν είδαμε τους Who, Janis Joplin, τον Jimi Hendrix. Ήταν εντυπωσιακό, είμαστε εκεί αλλά δεν τους είδαμε»! Και κλείνει με μια μάλλον φιλοσοφική αποστροφή του λόγου του. «Δεν υπήρχε άλλη ευκαιρία να δεις τόσους ανθρώπους μαζεμένους σε ένα μέρος, παρά μόνο σε …μάχη. Υπήρχε ένα είδος χάους σε όλο το χώρο αλλά και μια ένταση». Διαβάστε εδώ την συνέντευξή του.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Ο 100χρονος(!) σήμερα Dick Van Dyke (όχι ο διοργανωτής) είναι Αμερικάνος ηθοποιός, χορευτής και συγγραφέας και έγινε γνωστός στη χώρα μας κυρίως λόγω των συμμετοχών του σε ταινίες του Disney
Α.Ρ.
16/2/26
Δημοσίευση σχολίου