To Beggars Banquet (1968) είναι το 7ο άλμπουμ στη μεγάλη δισκογραφία των Rolling Stones και σίγουρα η ιστορία του εξώφυλλού του είναι ξεχωριστή. Ήδη η τέχνη, είχε πάρει σημαντική θέση στην ιστορία των εξώφυλλων που δεν ήταν πλέον απλές φωτογραφίες των καλλιτεχνών αλλά συγκεκριμένα θέματα τέχνης.
Ένα καλό εξώφυλλο, είχε τη δυνατότητα να προετοιμάσει τον ακροατή με τον καλύτερο τρόπο για το περιεχόμενο του δίσκου αλλά και το αντίθετο. Μουσικά, το Beggars Banquet, αναδυόταν μέσα από την ψυχεδελική εξερεύνηση του προηγούμενου άλμπουμ τους Their Satanic Majesties, αποτυπώνοντας την εποχή της αντικουλτούρας, μέσα από τραγούδια σαν τα Street Fighting Man και Sympathy for the Devil που ήταν τα 2 μεγάλα τραγούδια του άλμπουμ. Οι Rolling Stones μόλις παρέδωσαν τις ταινίες του άλμπουμ, πήγαν στην τότε δισκογραφική εταιρεία τους Decca τη φωτογραφία που βλέπετε, που είχαν δει οι Mick Jagger, ο Keith Richards και η τότε σύντροφός του Anita Pallenberg, στον τοίχο μιας τουαλέτας και κάλεσαν τον φωτογράφο Barry Feinstein, να την φωτογραφίσει. Οι άνθρωποι της Decca, αρνήθηκαν να τη χρησιμοποιήσουν, οι Stones επέμεναν και η κυκλοφορία του δίσκου καθυστέρησε για 7 ολόκληρους μήνες «Ήταν σαν να έλεγαν. "Δεν μας νοιάζει αν το άλμπουμ σου δεν κυκλοφορήσει ποτέ"», είπε ο Richards σε συνέντευξή στο περιοδικό Mojο.«Μετά από αυτό, καταλάβαμε ότι ήταν αδύνατο να κάνουμε κάτι διαφορετικό και αρχίσαμε να ψάχνουμε για το επόμενο βήμα μας.
Τελικά το άλμπουμ κυκλοφόρησε τελικά στις αρχές Δεκεμβρίου, επτά μήνες αφότου είχε ηχογραφηθεί ολοκληρωθεί, κυκλοφόρησε με ένα αδιάφορο κρεμ χρώμα που θύμιζε το White Album των Beatles αλλά αυτό δεν το εμπόδισε να φτάσει στο νούμερο τρία στα βρετανικά charts άλμπουμ. Οι επανεκδόσεις του άλμπουμ κυκλοφόρησαν με το «κομμένο» εξώφυλλο, με το συγκρότημα να αποχωρεί από την Decca λίγο αργότερα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
13/2/26


Δημοσίευση σχολίου