To As Tears Go By είναι μια μελαγχολική μπαλάντα, που έγραψαν οι Jagger – Richards και συμπεριλαμβάνεται στα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπημένα τραγούδια, που μας έχει προσφέρει το μεγάλο αυτό συνθετικό δίδυμο. Το τραγούδι γράφτηκε το 1964 και το ύφος του είναι εντελώς ξένο προς την δημόσια εικόνα των Stones, αυτή δηλαδή των ατίθασων ροκάδων. Κι όμως, αυτό το τόσο ασύμβατο με τη φήμη τους τραγούδι, είναι το πρώτο που έγραψαν οι δυο τους! Αλλά, όπως λέει και ο Keith Richards στην αυτοβιογραφία του Life: «Από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς, έτσι δεν είναι;».
ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο MUDDY WATERS
Τον Οκτώβριο του 1958, ο τεράστιος μπλουζίστας Muddy Waters πήρε μια απόφαση, που ίσως και να άλλαξε τον χάρτη της σύγχρονης μουσικής. Αποφάσισε να κάνει μια μικρή περιοδεία στη Μεγάλη Βρετανία. Όχι σπουδαία πράγματα! Λονδίνο, Leeds, Manchester, Bristol, Γλασκόβη, τίποτα παραπάνω. Και ήταν λογική η επιφυλακτικότητά του. Οι Βρετανοί δεν είχαν ξαναδεί ως τότε, επί σκηνής, ούτε μπλουζ, ούτε RnB. Και, φυσικά, ούτε ο Muddy Waters, ούτε κανένας άλλος θα μπορούσε να φανταστεί την απήχηση που θα είχε αυτή η μουσική στα Βρετανικά νησιά. Αναρωτιέμαι τώρα, ποιοι από τους μετέπειτα γίγαντες του ροκ, που αναγνωρίζουν τον Muddy Waters ως κυρίαρχη επιρροή τους, να πήγαν σε κάποια από εκείνες τις συναυλίες! Να πήγε άραγε ο Eric Clapton; Να πήγε ο Jimmy Page; O Peter Green; O Ray Davies; Ξέρω πάντως δύο -15χρονους τότε- που σίγουρα πήγαν: Τον Mick Jagger και τον Keith Richards. Και μαγεύτηκαν! Και αποφάσισαν ότι αυτό θα έκαναν στη ζωή τους από δω και μπρος: Θα υπηρετούσαν τα blues. Τόσο, μάλιστα, επηρεάστηκαν, που ονόμασαν το συγκρότημά τους από ένα τραγούδι του Muddy Waters, το Rollin’ Stone!
Έτσι ξεκίνησε, που λέτε, το μυθικό συγκρότημα! Σαν tribute band, ουσιαστικά, του Muddy Waters και των άλλων μεγάλων της σκηνής του Chicago. Και καθώς οι Stones -κακά τα ψέματα- ήταν μουσικάρες και καθώς δεν υπήρχαν τότε και πολλοί άλλοι που έπαιζαν blues, το νέο γκρουπ κέντρισε το ενδιαφέρον πολλών, μεταξύ αυτών και του εξαιρετικού παραγωγού Andrew Loog Oldham, που έσπευσε να γίνει ο manager τους. Ο Oldham είναι αυτός, που δημιούργησε για τους Stones αυτή την εικόνα των «κακών παιδιών», ως αντίθετο των Beatles. Πρώτη του δουλειά, πάντως, σαν καλός manager, ήταν να τους βάλει στο στούντιο και να ηχογραφήσουν και δικά τους -επιτέλους- τραγούδια. Όσο όμως και να προσπαθούσαν ο Jagger και ο Richards, δεν τους ερχόταν καμία καλή ιδέα για δικό τους τραγούδι και επανέρχονταν στις blues διασκευές, που τόσο αγαπούσαν. Ο Oldham κατάλαβε ότι έπρεπε να πάρει πιο δραστικά μέτρα.
ΠΩΣ ΓΡΑΦΤΗΚΕ (Δυο-δυο, στην κουζίνα δυο-δυο)
Εκείνη την εποχή, οι άσημοι ακόμα Jagger και Richards μοιράζονταν ένα μικρό διαμέρισμα στο Λονδίνο. Πάει, λοιπόν, εκεί ο Oldham και τους κλειδώνει στην κουζίνα! «Μας πιάνει, που λέτε, ο Andrew και μας κλειδώνει στην κουζίνα αυτού του απαίσιου διαμερίσματος που είχαμε», επιβεβαιώνει ο Richards, «και δεν υπήρχε κανένας τρόπος να αποδράσουμε από εκεί. Τι να κάνουμε; Έπρεπε οπωσδήποτε να γράψουμε κάτι, γιατί, μπορεί στην κουζίνα να είχαμε φαγητό και μπύρες, αλλά δεν είχαμε πρόσβαση στην τουαλέτα». Πράγματι, κάποια στιγμή, τους ήρθε η έμπνευση! Μια νοσταλγική μπαλάντα, με τίτλο As Tears Go By. Ο αρχικός τίτλος του τραγουδιού ήταν As Time Goes By, όμως υπήρχε ήδη τραγούδι με αυτό τον τίτλο, που ακουγόταν μάλιστα στο διάσημο φιλμ Casablanca, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να περάσει απαρατήρητο. Έτσι, ο Oldham άλλαξε το Time σε Tears. «Ένα πιλάφι ήταν αυτό που γράψαμε», λέει ο Richards, «όμως ο Oldham δεν είχε καθόλου αυτή την εντύπωση! ‘Θα γίνει σουξέ’ μας είπε, και έτσι έγινε. Το πουλήσαμε αυτό το πράγμα, βγάλαμε λεφτά! Ο Mick και εγώ θεωρούσαμε ότι πουλήσαμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες».
Ας δούμε, όμως, τι λέει για το τραγούδι και ο Mick Jagger, σε μια συνέντευξή του το 1995: «Εγώ έγραψα τους στίχους και ο Keith έγραψε τη μουσική. Είναι πολύ μελαγχολικό τραγούδι, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι είμασταν 21 χρονών όταν το γράψαμε: ‘The evening of the day, watching children play’, παιδιάστικοι στίχοι, αφελείς, έχουν όμως μια λύπη μέσα τους, σαν να τους έγραψε κάποιος μεγαλύτερος σε ηλικία. Μάλλον αυτό είναι, ένα ιδεατό πέρασμα σε μεγαλύτερη ηλικία, να βλέπεις τα παιδιά να παίζουν και να συνειδητοποιείς ξαφνικά, ότι δεν είσαι πια παιδί. Αρκετά ώριμοι στίχοι, εδώ που τα λέμε, ειδικά αν σκεφτείς τι γράφαμε γενικά εκείνη την εποχή. Όμως εμείς δεν θέλαμε να το βάλουμε στο ρεπερτόριό μας, γιατί είμασταν οι Rolling Stones και παίζαμε blues. Εν τω μεταξύ, η εκτέλεση της Marianne Faithfull είχε ήδη γίνει hit, οπότε τι να κάναμε; Το κυκλοφορήσαμε και εμείς».
ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ MARIANNE FAITHFULL
Να λοιπόν, πώς οι Rolling Stones έγραψαν ένα τραγούδι, τόσο αταίριαστο με το προφίλ τους, που δεν ήθελαν ούτε να μιλήσουν γι’ αυτό, ενώ ο manager τους διέκρινε αμέσως τις προοπτικές του στα charts. Πήρε χωρίς χρονοτριβή το demo του τραγουδιού και το παρουσίασε στην -17χρονη τότε- Marianne Faithfull, που είχε μπει στο στούντιο για να γράψει τον πρώτο της 45άρη δίσκο. Μάλιστα, ο Oldham δεν τόλμησε να το προτείνει ως A πλευρά του δίσκου, αλλά ως flip side. Φρόντισε πάντως να εμπλουτίσει το demo (που ήταν μόνο φωνή και ακουστική κιθάρα) με κάποια πνευστά και έγχορδα, που πρόσδιναν μια ατμοσφαιρικότητα στη μελωδία. «Ο Oldham μού έδωσε τους στίχους σ’ ένα κακογραμμένο χειρόγραφο και με έβαλε στο στούντιο, για να τραγουδήσω», διηγείτο αργότερα η Faithfull. «Εγώ, μόλις άκουσα το όμποε να παίζει τα πρώτα μέτρα της μελωδίας, ήξερα ότι είχαμε κάτι καλό στα χέρια μας. Ύστερα από ένα-δυο takes, είχαμε τελειώσει. Ο Oldham ήρθε και με αγκάλιασε θερμά: ‘Συγχαρητήρια κορίτσι μου, μόλις ηχογράφησες ένα Νο 6 των charts’, μου είπε». Ο Oldham έπεσε -περίπου- διάνα! Το τραγούδι ανέβηκε μέχρι τη θέση 9 των UK Singles Charts, καθιερώνοντας την Faithfull ως σημαντική τραγουδίστρια. Αλλά και στις ΗΠΑ είχε εξαιρετική πορεία, πηγαίνοντας μέχρι το Νο 22 του Billboard Hot 100, ενώ στον Καναδά σκαρφάλωσε στο Νο 2. Γενικά, ήταν τόσο τέλειος ο συνδυασμός του τραγουδιού με την τραγουδίστρια, που σιγά-σιγά επικράτησε η εντύπωση, ότι το τραγούδι το είχαν γράψει εξ αρχής οι Stones για την Faithfull προσωπικά και όχι σαν κάτι που το έδωσαν παραπέρα, μόνο και μόνο γιατί το απέρριψαν για τους εαυτούς τους. Αυτή τη φήμη πάντως, τη διαψεύδει η ίδια η Faithfull στην αυτοβιογραφία της: «Δεν αληθεύει καθόλου ότι το As Tears Go By γράφτηκε για μένα. Μου ταίριαξε όμως τόσο πολύ, που θα μπορούσε να ήταν αλήθεια».
Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ROLLING STONES
Βλέποντας την ανέλπιστη επιτυχία της Marianne Faithfull, οι Stones αποφάσισαν να άρουν τις επιφυλάξεις τους και να τραγουδήσουν και οι ίδιοι το τραγούδι τους, σχεδόν έναν χρόνο μετά την πρώτη του κυκλοφορία. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ τους December’s Children (and Everybody’s), που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 1965, ενώ παράλληλα κυκλοφόρησε και σαν single, λόγω της αδυναμίας που είχε η Αμερικάνικη αγορά στις μπαλάντες. Πράγματι, το τραγούδι πήγε στο Νο. 6 του Billboard Hot 100, υποβοηθούμενο και από την μεγάλη εμπορική επιτυχία του Yesterday των Beatles, που εμφανίστηκε την ίδια εποχή. Στη Μεγάλη Βρετανία, το τραγούδι κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα σε single, ως flip side του 19th Nervous Breakdown.
Είναι εύκολο να διακρίνεις την έκδοση των Stones από αυτήν της Faithfull, διότι η δεύτερη ξεκινάει -όπως είπαμε και πιο πάνω- με όμποε, ενώ των Stones με ακουστική κιθάρα. Επιπλέον, η εκτέλεση της Faithfull έχει κρουστά, ενώ αυτή των Stones καθόλου. Τα έγχορδα, που μπαίνουν στην έκδοση των Stones από τη δεύτερη στροφή και μετά, παίζουν θεμελιώδη ρόλο, έχοντας σαν ενορχηστρωτή τον περίφημο Mike Leander, που έβαλε τα έγχορδα και στο She’s Leaving Home των Beatles. Τέλος, να σημειώσουμε ότι στην έκδοση των Stones, οι μόνοι Stones που συμμετέχουν είναι οι Jagger και Richards, κανείς άλλος!
ΥΠΟΔΟΧΗ
Το Billboard χαρακτηρίζει την εκτέλεση των Rolling Stones ως «μια υπέροχη φολκ μπαλάντα, ως ένα ημι-κλασικό smash hit», ενώ το Cash Box βρίσκει ότι οι Stones έδωσαν στο κομμάτι «έναν ρυθμό στοιχειωμένο, μια θρηνητική μπαλάντα, σε εντελώς κλασικό στυλ». Για τον κόσμο δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι, αφού οι Stones φρόντισαν να καμουφλάρουν το κομμάτι σαν δεύτερη πλευρά του 19th Nervous Breakdown. Φαίνεται πάντως, ότι και οι ίδιοι συμβιβάστηκαν με την ιδέα της μπαλάντας, δεδομένου ότι το As Tears Go By ήταν ένα από τα τρία τραγούδια που επέλεξαν για τη συμμετοχή τους στο Ed Sullivan Show, το Φεβρουάριο του 1966. Τα άλλα δύο ήταν το 19th Nervous Breakdown και το Satisfaction.
ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΑΝ
Είναι πολλές οι διασκευές αυτού του κομματιού, είναι άλλωστε αρκετά απλό στο παίξιμό του. Αν θα έπρεπε να αναδείξουμε τη σημαντικότερη, θα επιλέγαμε αυτήν της Nancy Sinatra. Μεγάλη δημοσιότητα πήρε επίσης και η διασκευή της Taylor Swift, το 2013.
ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
14/2/26
Δημοσίευση σχολίου