Colosseum: Από τα μεγάλα progressive συγκροτήματα.

Τα blues συγκροτήματα των Graham Bond, Alexis Korner και John Mayall υπήρξαν το εφαλτήριο για πολλούς μουσικούς στη δεκαετία του 60, οι οποίοι, αφού θήτευσαν κοντά στους πρωτοπόρους  της jazz και των blues, σχημάτισαν τα δικά τους σχήματα για να αναδείξουν το ταλέντο τους. Ο ντράμερ Jon Hiseman αντικατέστησε τον Ginger Baker στους Graham Bond Organisation.  Σαξοφωνίστας του Bond ήταν ο Dick Heckstall-Smith, ο οποίος είχε υπάρξει -προγενέστερα- μέλος στο συγκρότημα του Alexis Korner. Αμφότεροι άφησαν τον Graham Bond και κατέληξαν στους Bluesbreakers του John Mayall.
Μαζί του ηχογράφησαν τον δίσκο ‘’Bare Wires’’ την άνοιξη του 1968 με τον Mick Taylor (κιθάρα) και τον Tony Reeves (μπάσο αργότερα στους Greenslade – διάβασε εδώ).
Μετά την κυκλοφορία του δίσκου οι Hiseman, Heckstall-Smith και Reeves αποχώρησαν και σχημάτισαν τον πυρήνα για τη δημιουργία ενός νέου progressive rock/jazz/blues συγκροτήματος. Ο Dave Greenslade, από τους Thunderbirds του Chris Farlowe, επελέγη για τη θέση του οργανίστα, τόσο για τη δεξιοτεχνία του όσο και για τις συνθετικές του δυνατότητες.Μετά από ακροάσεις τριών ημερών για κιθαρίστα/τραγουδιστή κατέληξαν στον Jim Roache για τα σόλο και στον James Litherland για τα φωνητικά και τη δεύτερη κιθάρα.
Το συγκρότημα ονομάστηκε ‘Colosseum’ και ξεκίνησε άμεσα τις εμφανίσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά, μετά την παρέλευση έξι εβδομάδων, ο  Jim Roache αποχώρησε για λόγους που κανένας  από τα υπόλοιπα μέλη δε μπορούσε να θυμηθεί χρόνια μετά, έχοντας ηχογραφήσει μόνο ένα τραγούδι με τη μπάντα, τη διασκευή τους στο κλασικό ‘’Backwater Blues’’ του Leadbelly.
Ο πρώτος δίσκος με τίτλο ‘’Those Who Are About to Die Salute You’’ που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1969, με συνθέσεις blues και jazz fusion, έφθασε μέχρι τη θέση 15 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το ενδιαφέρον για τους  ‘Colosseum’ αυξήθηκε από την εμφάνισή τους στο μουσικό ντοκιμαντέρ/φιλμ  ‘’Supershow’’, το οποίο περιελάμβανε καλλιτέχνες/συγκροτήματα που είχαν φιλμογραφηθεί το διήμερο 25-26 Μαρτίου 1969, σε εγκαταλειμμένο εργοστάσιο στο Surrey. Μεταξύ των άλλων, έπαιξαν και οι¨: Led Zeppelin, Eric Clapton, Stephen Stills, Buddy Miles, Jack Bruce & Buddy Guy.
Στις Η.Π.Α. κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1969 με διαφορετικό εξώφυλλο και περιεχόμενο.
Τον Νοέμβριο του 1969 κυκλοφόρησε ο επόμενος δίσκος, με τίτλο ‘’Valentyne Suite’’που θεωρείται ως η καλύτερη δουλειά των ‘Colosseum’. Ανέβηκε -όπως και ο πρώτος- μέχρι το νο. 15 του βρετανικού chart με το εξαιρετικό, ομότιτλο κομμάτι καταλαμβάνει ολόκληρη τη δεύτερη πλευρά του δίσκου.Τον ίδιο μήνα αποχώρησε ο James Litherland για να σχηματίσει τους Mogul Thrash (κυκλοφόρησαν έναν  δίσκο με τον John Wetton στη σύνθεσή τους) και τη θέση του κατέλαβε ο Dave ‘Clem’ Clempson.
Ακολούθησε η κυκλοφορία του ‘’The Grass Is Greener’’ (Ιανουάριος 1970) μόνο στην αμερικάνικη αγορά, με τέσσερεις νέες συνθέσεις και κομμάτια από το ‘’Valentyne Suite’’ αλλά με τα φωνητικά και κιθαριστικά μέρη του Litherland να έχουν αντικατασταθεί από τον Clempson, με εξαίρεση το ‘’Elegy’’.Σειρά του Tony Reeves να αποχωρήσει, ο οποίος επιθυμούσε να κάνει καριέρα στις παραγωγές.Ο  Luis Cennamo τον αντικατέστησε αλλά πάνω στον μήνα έφυγε και ο Mark Clarke ανέλαβε το μπάσο. Ο Hiseman (αρχηγός της μπάντας) ενέταξε και τον τραγουδιστή Chris Farlowe στη σύνθεση τους, ώστε να δοθεί ευχέρεια στον Clempson να αφοσιωθεί στην κιθάρα του.
Η δυναμική της μπάντας παρέμεινε και με την κυκλοφορία του ‘’Daughter of Time’’ (Δεκέμβριος 1970/ Nο. 23). Το χαρακτηριστικό του δίσκου, ο οποίος ηχογραφήθηκε εν μέσω την τελευταίων αλλαγών των μελών, είναι ότι μόνο ένα κομμάτι ηχογράφησε μαζί η νέα σύνθεση, ενώ για πρώτη φορά πήρε μέρος και η Barbara Thompson (πνευστά/φωνητικά), σύζυγος από το 1967 του Hiseman. Αφού υπέγραψαν στην Bronze, η νέα εταιρεία τους κυκλοφορεί σε διπλό δίσκο με τίτλο ‘’Live’’ (Σεπτέμβριος 1971) τις συναυλίες τους σε Manchester & Brighton την άνοιξη της ίδιας χρονιάς.
Ο δίσκος φθάνει στο νο. 17 και αναδεικνύεται ο πιο πετυχημένος τους εμπορικά (σημ. Οι διπλοί δίσκοι μετρούσαν ως δύο τεμάχια στις πωλήσεις, όχι ως ένα).
 Πριν το τέλος του έτους και χωρίς να έχουν ηχογραφήσει στούντιο δίσκο για την Bronze, ο Hiseman διέλυσε το συγκρότημα. Η εταιρεία τους κυκλοφόρησε χωρίς χρονοτριβή τη συλλογή ‘’The Collectors Colosseum’’, η οποία περιείχε και κάποια ακυκλοφόρητα κομμάτια.
Μετά τη διάλυση της μπάντας:
• O Mark Clarke εντάχθηκε για πολύ μικρό διάστημα στους ‘Uriah Heep’, στο οποίο όμως πρόλαβε να συνθέσει με τον Ken Hensley ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια τους, ‘’The Wizard’’, ενώ τραγούδησε και πρώτη φωνή μαζί με τον Byron στην ηχογράφηση του.
• O Dave Clempson αντικατέστησε τον Peter Frampton στους ‘Humble Pie’.
• O Chris Farlowe εντάχθηκε στους Atomic Rooster.
• O  Dick Heckstall-Smith ηχογράφησε έναν προσωπικό δίσκο και συμμετείχε σε πολλά fusion jazz σχήματα.
• O Dave Greenslade σχημάτισε το δικό του συγκρότημα ‘Greenslade’ με τον μπασίστα Tony Reeves. Ο δίσκος τους ‘’Spyglass Guest’’ (1974) προτείνεται για αγορά.
• Ο Jon Hiseman σχημάτισε αρχικά τους ‘Tempest’ με τον Mark Clarke (κυκλοφόρησαν δύο δίσκους) και στη συνέχεια τους ‘Colosseum II’ με τους Gary Moore, Don Airey & Neil Murray το διάστημα 1975-1978 (κυκλοφόρησαν τρεις δίσκους).
Η σύνθεση του 1971 επανενώθηκε 23 χρόνια μετά, το 1994, για εμφανίσεις στη Γερμανία, οι οποίες αποτυπώθηκαν σε cd και video.
Από τότε συνέχισαν να κυκλοφορούν και δίσκους με νέο υλικό ανάμεσα σε  live, επανεκδόσεις  και συλλογές, παράλληλα με τις συναυλίες τους.O Dick Heckstall-Smith απεβίωσε το 2004, με την Barbara Thompson να γίνεται μόνιμο μέλος. Ο τελευταίος στούντιο δίσκος κυκλοφόρησε το 2014 με τίτλο ‘Time On Our Side’.Στις 28 Φεβρουαρίου 2015 ‘γράφτηκε’ ο επίλογος για τους ‘Colosseum’ στο Shepherd's Bush Empire του Λονδίνου.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ 
Those who are about ot die salute you (1969)
Valentine Suite (1969)
Colosseum Live (1971)
ΓΙΑΝΝΗΣ 602
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *