ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟΥΣ RATT;

Το αμερικάνικο συγκρότημα των Ratt, ήλθε στην επικαιρότητα, όχι για κάποιο δισκογραφικό λόγο αλλά λόγω των δικαστικών διενέξεων, κυρίως μεταξύ του ντράμερ Bobby Blotzer και του τραγουδιστή Stephen Percy για τα δικαιώματα του ονόματος!
Να θυμηθούμε ότι το συγκρότημα ξεκίνησε το 1973 από το Hollywood, με κεντρικό πυρήνα τον τραγουδιστή Stephen Percy που μαζί με φίλους του είχε σχηματίσει τους Firedome, οι οποίοι μετονομάστηκαν σε Crystal Pystal, σε Buster Cherry και σε Mickey Ratt το 1976. Τότε στο σχήμα μπήκε ο κιθαρίστας Robbin Crosby (που πέθανε από επιπλοκές Aids και υπερβολικής δόσης ναρκωτικών το 2002) και μετά από πολλές αλλαγές, με μια από αυτές να περιλαμβάνει και τον Jake E. Lee (αργότερα Ozzy) κατορθώνουν σαν Mickey Ratt να δουν κάποια τραγούδια τους σε underground συλλογές της εποχής. Το 1981 υπογράφουν συμβόλαιο με την Time Coast Music κι αλλάζουν το όνομά τους σε Ratt και το 1983 κυκλοφορούν το EP, Ratt με σύνθεση Stephen Percy τραγούδι, Robbin Crosby και Warren DeMartini κιθάρες, Juan Croucier μπάσο και  Bobby Blotzer ντραμς. Τα πόδια που κοσμούν το εξώφυλλο ανήκουν στην Tawny Kitten τότε σύντροφο του Crosby. Η Kitten έγινε γνωστή λίγα χρόνια αργότερα, όταν συμμετείχε στα video των Whitesnake, σαν κα Coverdale πια!
Το EP πούλησε 300.000 αντίτυπα και τους προσέφερε ένα καλό συμβόλαιο με την Atlantic, με την οποία κυκλοφόρησαν το 1984 το πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο Out of the Cellar, πάλι με την Tawny Kitten στο εξώφυλλο. Το άλμπουμ πάει στο Νο7 του αμερικάνικου chart, ενώ το single "Round and Round" μένει 2 θέσεις κάτω από τα 10 πρώτα (Νο 12).
Εύκολα οι Ratt βλέπουν τις προσπάθειες τόσων χρόνων να ευδοκιμούν, αφού και το δεύτερο άλμπουμ τους, Invasion of Your Privacy, πηγαίνει Νο7, ενώ στο εξώφυλλο δεν είναι η Kitten, αλλά ένα μοντέλο του περιοδικού Playboy, η Marianne Gravatte. H δισκογραφική επιτυχία τους συνεχίζεται έως και το 1987 με την κυκλοφορία του άλμπουμ Reach for the Sky(Νο 17), για να ακολουθήσει η  περίοδος της απαξίωσης για όλα τα συγκροτήματα του είδους. Το περίεργο είναι ότι τα τρία άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μετά το 1987 ήταν αρκετά καλά, αλλά όταν το είδος χάνεται....
Προς τι λοιπόν η όλη αυτή υπενθύμιση για τους Ratt; Μετά την κυκλοφορία του Ratt (1999), το συγκρότημα είτε έπαιζε μαζί σε περιοδεία είτε τα μέλη του ακολούθησαν προσωπική καριέρα, που βέβαια βασιζόταν στα κομμάτια των Ratt. O τραγουδιστής Percy ηχογράφησε 4 μέτρια άλμπουμ, ο DeMartini δύο, ο μπασίστας Robbie Crane περιπλανήθηκε με τους Adler's Apetite, Saints Of The Underground, Lynch Mob ενώ από το 2015 είναι μέλος των Black Star Riders, ενώ ο ντράμερ Bobby Blotzer, αφού έπαιξε κι αυτός στους Saints of The Underground (μαζί με τον Crane) κι αφού για ένα μικρό διάστημα ήταν μέλος των Queensryche (του Tate), το 2015 ανακοινώνει ότι βγαίνει περιοδεία με τους...Ratt, που σαν μοναδικό αυθεντικό μέλος έχουν...αυτόν!!! Καταλαβαίνετε τι ακολούθησε από τους υπόλοιπους. Να εξηγήσουμε ότι κανείς από τους Ratt δεν ενδιαφέρεται να κυκλοφορήσει καινούργιο άλμπουμ (άσχετα αν το Infestation που κυκλοφόρησε το 2010 είναι καλό), αλλά εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να περιοδεύσουν στην Αμερική (στην Ευρώπη το ενδιαφέρον για να δει κανείς Ratt είναι μικρό), κάτω από το εμπορικό όνομα Ratt.
Bobby Blotzer
O Blotzer χρησιμοποιούμενος κάποια νομικά μονοπάτια, κατάφερε να βγει περιοδεία και να κάνει πολλές εμφανίσεις, αλλά μόλις προχθές (29 Νοεμβρίου 2016), οι Pearcy, Juan Croucier και DeMartini ανακοίνωσαν ότι αφού κέρδισαν το δικαστήριο σχετικά με τη χρήση του ονόματος Ratt βγαίνουν περιοδεία και θα παίξουν στο M3 Rock Festival στο Maryland. Τα χρήματα που εισπράττουν οι Guns’n’Roses, ζαλίζουν, φυσικά αλλά Guns κι άλλο Ratt, αλλά τηρουμένων των αναλογιών μια χαρά χρήματα είναι κι αυτά. Εξ’ άλλου τα μέλη των συγκροτημάτων, ζουν από τις περιοδείες. Όταν ένας μουσικός περιοδεύει εισπράττει χρήματα, όταν κάθεται σπίτι του, δεν εισπράττει τίποτε. Το όνομα του συγκροτήματος, το λογότυπο, φέρνει εύκολα κόσμο και κλείνει ακόμα πιο εύκολα εμφανίσεις. Άλλη δυναμική έχουν οι Jack Russell’s Great White κι άλλη οι Great White! Γι αυτό και διαβάζουμε στα αμερικάνικα sites τις ατελείωτες δικαστικές μάχες (που κερδισμένοι είναι πάντα οι δικηγόροι κι οι εγωισμοί) μεταξύ των μελών κυρίως αυτών που αποχωρούν. Εκτός των Ratt, η πιο μεγάλη δικαστική μάχη ήταν αυτή των Queenrsyche και του Geoff Tate, που έληξε με αυτό που  υπαγόρευε η κοινή λογική. Για να κλείσω, όλες αυτές οι διαμάχες, που τα μέλη των συγκροτημάτων βγάζουν τα εσώψυχά τους με το χειρότερο τρόπο, γίνονται για τις συναυλίες και τίποτε περισσότερο.
Οι ...άλλοι τρεις Ratt

Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *