ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ
O Lobo γεννήθηκε το 1943 στην Tallahassee της Φλόριντα. Το πραγματικό του όνομα είναι Roland Kent LaVoie. Το όνομα Lobo (που σημαίνει ‘λύκος’ στα Ισπανικά) το καθιέρωσε το 1971. Είχε 6 ακόμα αδέλφια. Η μητέρα τους, πρώην τραγουδίστρια σε big band, μεγάλωσε όλα αυτά τα παιδιά μόνη της! «Δεν γνώρισα ποτέ πατέρα», διηγείται ο Lobo, «ήταν απαγορευμένο θέμα συζήτησης στο σπίτι. Έμαθα αργότερα ότι ήταν κιθαρίστας στη big band που δούλευε η μητέρα μου. Ίσως από εκεί να πηγάζει η έφεσή μου στη μουσική. Κανείς στην οικογένεια δεν μου δίδαξε τίποτα στη μουσική. Μόνος μου ενδιαφέρθηκα και ήταν ένα γειτονόπουλο, που μου έδειξε τα βασικά ακόρντα σε μια παλιά dobro. Μόλις θεώρησα ότι είχα μάθει αρκετά, αγόρασα μια Stratocaster κι έναν μικρό ενισχυτή και έγινα αμέσως περιζήτητος στις διάφορες τοπικές μπάντες». Και ήταν πολλές οι μπάντες που συμμετείχε. Η πιο σημαντική ήταν σίγουρα οι Rumours, όπου συνέπεσε με τον σπουδαίο Gram Parsons και τον μετέπειτα διάσημο Jim Stafford. Όμως η σημαντικότερη στιγμή για το ξεκίνημα της καριέρας του ήταν το 1964, όταν, φοιτητής πια και μέλος της μπάντας Sugar Beats, γνώρισε τον παραγωγό Phil Gernhard, με τον οποίο ηχογράφησε το πρώτο του σινγκλάκι, το What Am I Doing Here. Στη συνέχεια, ο Roland Kent LaVoie άλλαξε πολλές μπάντες, αλλά ποτέ δεν σταμάτησε να συνεργάζεται με τον Gernhard, με τον οποίο ηχογράφησε και το πρώτο του σόλο σινγκλ, το Happy Days in New York City(1969).
Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ (1971-1975)
Έτσι, φτάνουμε στο 1971, όπου ο Roland αποφάσισε να αλλάξει το όνομά του σε Lobo, ενώ ο Phil Gernhard είχε εξελιχθεί σε μεγαλοστέλεχος της δισκογραφικής εταιρίας Big Tree Records. Με αυτήν την ετικέτα λοιπόν, ο Lobo κυκλοφορεί την πρώτη του μεγάλη επιτυχία, το Me and You and a Dog Named Boo, τον Μάρτιο του 1971. Ήταν ένα μελωδικό, ταξιδιάρικο τραγούδι, για ένα ζευγάρι hippies που περιπλανιόντουσαν στην Αμερική, παρέα με τον σκύλο τους, τον Boo. Το τραγούδι αγαπήθηκε αμέσως, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Πούλησε, σε χρόνο ρεκόρ, πάνω από 1.000.000αντίτυπα, φτάνοντας μέχρι της θέση 5 των αμερικάνικων και τη θέση 4 των βρετανικών charts. Όπως συνηθιζόταν τότε, βγήκε αμέσως μετά στην κυκλοφορία και το πρώτο του σόλο LP, με τίτλο Introducing Lobo, που δεν κατάφερε να αναδείξει άλλο αξιόλογο σινγκλ και δεν πήγε παραπάνω από τη θέση 178 των charts. Όμως το νερό είχε ήδη μπει για τα καλά στο αυλάκι και ο ερχομός μιας νέας επιτυχίας ήταν πλέον ζήτημα χρόνου. Πράγματι, τον Οκτώβριο 1972 κυκλοφορεί το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ του Lobo, με τίτλο Of a Simple Man, μέσα από το οποίο ξεπετάγονται δύο πολύ μεγάλες επιτυχίες, το I'd Love You to Want Me (US #2, η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Lobo) και το Don't Expect Me to Be Your Friend, που έφτασε ως το US #8. Το πρώτο ιδιαίτερα, το I'd Love You to Want Me, αγαπήθηκε σε όλον τον κόσμο, φτάνοντας στη θέση 5 στη Μεγάλη Βρετανία και Νο 1 στη Δυτική Γερμανία. Αλλά και στη χώρα μας ήταν πολύ δημοφιλές και περιζήτητο στα πάρτι.
Πολύ καλή πορεία είχαν και τα επόμενα άλμπουμ του Lobo, τα Calumet (1973), Just a Singer (1974) και A Cowboy Afraid of Horses (1975). Συνολικά, μέσα σ’ αυτό το τετραετές διάστημα, 14 τραγούδια του Lobo κατέκτησαν ψηλές θέσεις στα charts, οδηγώντας την εταιρία Big Tree Records να κυκλοφορήσει την πρώτη μεγάλη προσωπική το συλλογή, το The Best of Lobo.
ΤΑ ΥΣΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ
Το 1976, ο Lobo έδωσε τέλος στη συνεργασία του με την Big Tree Records και προσπάθησε να συνεχίσει με άλλες εταιρίες , όπως την Philips και την MCA, με μέτρια όμως αποτελέσματα. Έτσι, το 1981 μετακινήθηκε στο Nashville, όπου ίδρυσε τη δική του εταιρία, την Lobo Records, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Evergreen Records. Όμως, παρά τις σωστές -γενικά- ενέργειές του, ο Lobo δεν θα μπορούσε ποτέ να αναστρέψει την πορεία των πραγμάτων: Η εποχή των τροβαδούρων είχε πλέον περάσει. Και φάνηκε ότι αυτό θα ήταν και το τέλος της καλλιτεχνικής του πορείας. Και τότε, ξαφνικά, φύσηξε φρέσκος αέρας από την Ανατολή! Όλα αυτά τα χρόνια, ο Lobo ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, όπου εξακολουθούσε να υπάρχει μεγάλη ζήτηση για τα τραγούδια του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ηχογραφήσει κάποια καινούργια τραγούδια του σε στούντιο της Άπω Ανατολής και να ζήσει μια δεύτερη νεότητα, όχι μόνο μέσω των δίσκων του, αλλά κάνοντας και κάποιες πολύ επιτυχημένες περιοδείες, όπως αυτή του 2006.
Σήμερα ο Lobo εξακολουθεί να ζει στη γενέτειρά του Florida, μαζί με τη σύζυγό του Lucie.
Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΣΕΜΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Αξίζει τον κόπο, πριν κλείσουμε, να δούμε πώς αποτιμά τη ζωή του και την τεράστια καριέρα του ένας άνθρωπος προσγειωμένος, που δεν πήραν τα μυαλά του αέρα, παρά την μακρόχρονη έκθεσή του στη δημοσιότητα και παρά το γεγονός ότι η μουσική του τον έκανε αντικείμενο λατρείας εκατομμυρίων γυναικών σε όλο τον κόσμο. Λέει λοιπόν ο Lobo:
«Τα τραγούδια μου ακούγονται κάθε μέρα σε ασανσέρ και εμπορικά κέντρα όλου του κόσμου, μαζί με τους Bread και τους Carpenters. Ο κόσμος δεν με ξέρει καλά-καλά, ούτε καν πώς δείχνω, αλλά δεν με πειράζει. Είμαι βέβαιος, ότι ακόμη και σήμερα, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι Lobo είναι το όνομα κάποιου γκρουπ. Κι όμως: Δεκαπέντε εκατομμύρια singles έχουν το όνομά μου πάνω τους -- τρία εκατομμύρια άλμπουμ. Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι όλοι αυτοί οι δίσκοι πουλήθηκαν επειδή ήταν υπέροχοι και ότι εγώ ήμουν ένας σπουδαίος τραγουδιστής, αλλά -με κάθε ειλικρίνεια- ήμουν απλώς ένας καλός ποπ συνθέτης και μάλλον αποδεκτός ως τραγουδιστής. Είχα ακριβώς ό,τι χρειάζεται ένας τραγουδιστής για να θεωρηθεί εμπορικός. Και ποτέ δεν ακουγόμουν ιδιαίτερα καλά. Νομίζω ότι η επιτυχία μου έγκειται στην αξιοπιστία και την απλότητα. Δηλαδή, δεν ήμουν παρά αυτός ο τύπος, που τραγουδούσε αυτό που σκέφτονταν οι άλλοι. Απλά πράγματα, χωρίς κρυμμένα νοήματα, χωρίς φανταχτερές ενορχηστρώσεις, χωρίς μουσικούς νεωτερισμούς. Από την άλλη, ίσως και να υπήρχε κάτι, πολύ μεγαλύτερο από ό,τι θα μπορούσα να υποθέσω. Δεν μπορώ να το προσδιορίσω με ακρίβεια».
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Of a Simple Man (1972)
Introducing Lobo (1973)
Calumet (1973)
Just a Singer(1974)
A Cowboy Afraid of Horses (1975)
Come with Me (1976)
Lobo (1979)
Am I Going Crazy (1989)
Asian Moon (1994)
Classic Hits (1995)
Sometimes (1996)
You Must Remember This (1997)
You Must Remember This – The Instrumental Album (1997)
Out of Time (2008)
Propinquity (2010)
That Shows You What I Know (2022)
ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
13/7/26
Δημοσίευση σχολίου