Όπως σημαίνει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις όπου οι καλλιτέχνες ηχογραφούν ή γενικότερα φτιάχνουν ένα αριστούργημα, το ίδιο συνέβη και με την Joplin. O τέλειοw συνδυασμός blues και rock, με την ερμηνεία της να καθηλώνει. Μπορεί στους νεότερους να ακούγομαι υπερβολικός αλλά πιστέψτε, και λίγα γράφω! Μαζί της οι Full-Tilt Boogie Band (Richard Bell πιάνο), Ken Pearson (Hammond), John Till κιθάρα, Brad Campbell (μπάσο) και Clark Pierson (ντραμς), που όσο κι αν τους σέβομαι, είναι τέτοια η ερμηνεία της που απλώς τη συνοδεύουν, με την Joplin να έχει αξιοποιήσει πλήρως τις τραγουδιστικές της ικανότητες. Κι σε αυτό έπαιξε ρόλο ο παραγωγός Paul Rothchild που συνδύασε την καριέρα του με παραγωγές σε άλμπουμ των Doors και Paul Butterfield Blues Band! Το Move Over που είναι το άλμπουμ είναι ένα πιασάρικο τραγούδι με παλλόμενη ενέργεια, που εξελίχθηκε σε ένα από τα κλασικά της όπως το Cry Baby που πρωτοηχογραφήθηκε το 1963 από το Garnet Mimm, με την Joplin να του δίνει και λίγο rock χρώμα. Το Buried Alive in the Blues, σύνθεση του Nick Gravenites, είναι ορχηστρικό αλλά η Joplin δεν πρόλαβε να το τραγουδήσει με στίχους! Πέθανε μια ημέρα πριν γίνει η ηχογράφηση!
Το Me and Bobby McGee, σύνθεση των Kris Kristofferson και Fred Fosrter, πρωτοερμηνεύτηκε από τον Roger Miller αλλά η διασκευή της Joplin το έστειλε στο Νο1 των μικρών δίσκων στην Αμερική. Ο ομώνυμος χαρακτήρας πήρε το όνομά του από μια γραμματέα studio, στούντιο, την Barbara "Bobbie" McKee, με τον Kristofferson να έχει ακούσει λάθος το επώνυμό της. Οι στίχοι αφηγούνται την ιστορία δύο περιπλανώμενων, του αφηγητή και της Bobby McGee, όπου κάνουν ωτοστόπ σ’ έναν οδηγό φορτηγού και κατευθύνονται στον αμερικανικό Νότο. Προσέξτε ότι το όνομα του τραγουδιστή δεν αναφέρεται ποτέ και το όνομα Bobby είναι ουδέτερο ως προς το φύλο (ειδικά στις ΗΠΑ), το τραγούδι έχει ηχογραφηθεί τόσο από άνδρες όσο και από γυναίκες τραγουδιστές ως ετεροφυλόφιλο. To Mercedes Benz ήταν το πρώτο acapella τραγούδι που άκουσα! Οι στίχοι του έχουν ένα ισχυρό αντικαταναλωτικό μήνυμα, θέμα ιδιαίτερα δημοφιλές τη δεκαετίας του 1960 στην Αμερική. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε αργότερα σε μια πραγματική διαφήμιση της Mercedes-Benz, με τον συν-συνθέτη McClure να αρνείται ακόμα και να την παρακολουθήσει και να δηλώνει ότι δεν θα οδηγούσε ποτέ μια Mercedes! Οι στίχοι του γράφτηκαν στο Vahsen's, ένα μπαρ στο Port Cheste της Νέας Υόρκης, στις 8 Αυγούστου 1970, κατά τη διάρκεια μιας παρέας μεταξύ της Joplin και του συνθέτη Bob Neuwirth, με τους στίχους να προέρχονται από ένα ποίημα του Michael McClure (σ.σ. αυτός που δεν θα οδηγούσε ποτέ Mercedes Benz). Η Joplin το άκουσε να τραγουδιέται από φίλους του McClure και άρχισε να το τραγουδάει με την παρέα να χτυπούν ποτήρια μπύρας στο τραπέζι για να κρατήσουν το ρυθμό και τον Neuwirth να γράφει τους στίχους σε μια χαρτοπετσέτα, την οποία κράτησε για χρόνια. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε μικρό δίσκο και πούλησε 500.000 αντίτυπα!
Στους στίχους, η Joplin ζητά από τον Θεό να αποδείξει την αγάπη του γι' αυτήν αγοράζοντάς της ένα αυτοκίνητο Mercedes-Benz, μια έγχρωμη τηλεόραση (τότε ένα είδος πολυτελείας) και μια "night on the town." Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε ένα session την 1η Οκτωβρίου 1970 και ήταν ένα από τα τελευταία κομμάτια που ηχογράφησε καθώς πέθανε τρεις ημέρες αργότερα, στις 4 Οκτωβρίου. Πέραν αυτών των 4 γνωστών τραγουδιών, που διαβάσατε πιο πάνω, σάς προτείνω να ακούσετε τα πανέμορφα A Woman Left Lonely και Trust me, και προσέξτε την ερμηνεία της. Βαθιά και απολαυστική!.
Ακόμα αναρωτιέμαι αν η Joplin ήξερε ότι με αυτό το άλμπουμ (Νο1 Αμερική, Νο 20 Μ.Βρετανία) κι αυτά τα τραγούδια, άνοιγε μια νέα κατεύθυνση στο μέλλον του λευκού blues rock.
Χωρίς πνιχτές ενορχηστρώσεις που ακρωτηριάζουν τις συνθέσεις κι αφήνουν τη φωνή να οδηγήσει, το Pearl και η παραγωγή του Paul Rothchild, αφήνουν πίσω τους ένα διαμάντι. Ένα από τα εκατοντάδες της δεκαετίας του 70!
 |
| Διαφήμιση σε μουσική εφημερίδα |
Η γεμάτη ψυχή φωνή της και η ηλεκτρική σκηνική της παρουσία, άφησαν πίσω τους εποχή. Μαζί τους, το τεράστιο εύρος και η ικανότητά της να εκφράζει βαθιά συναισθήματα μέσα από τη μουσική της, κάνοντας μια αριστουργηματική επίδειξη ανθεκτικότητας και αφοσίωσης της στην τέχνη της. Το Pearl αποπνέει μια αίσθηση αυθεντικότητας και κάθε τραγούδι του αποτελεί μια κατάθεση συναισθημάτων και για να ξανά φέρω στην κουβέντα του όνομα του Rothchild, η παραγωγή και η ενορχήστρωση του άλμπουμ συμβάλλουν σημαντικά στη διαχρονική του απήχηση καθώς οι καλογραμμένες ενορχηστρώσεις, επιτρέπουν στα φωνητικά της να εκτοξευθούν, για να έχουμε αυτήν την ισορροπία blues και rock.
ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΜΕΤΑ
Όπως διαβάσατε και πιο πάνω, πέθανε λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία του Pearl ως εκ τούτου δεν υπήρχε ακυκλοφόρητο υλικό. Η Columbia κυκλοφόρησε το 1972 το 2πλό In Concert με ηχογραφήσεις της των περιόδων 1968 και 1970 με τους Big Brother and the Holding Company και Full Tilt Boogie Band.
ΜΗΤΗΡ ΜΑΘΗΣΕΩΣ
Ο Richard Bell τη δεκαετία του 90 έπαιξε πλήκτρα στους Band.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
6/2/26
Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΙΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟ PEARL
Θυμάμαι οτι πρωτάκουσα το Move over στα mid 70s απ τουs glam-rock Slade! αργότερα έμαθα οτι είναι το πρώτο κομμάτι απ το κύκνειο άσμα τηs Janis Joplin, Pearl το οποίο κυκλοφόρησε λίγο μετά τον θάνατό τηs. προσωπικά το θεωρώ το καλύτερο άλμπουμ τηs - και εμπορικά πολύ πετυχημένο - και εκτόs απ τα τραγούδια, ίσωs αυτό να οφείλεται (και) στην άψογη παραγωγή του Paul Rothchild των Doors. Οσο καλά μέτρια ή λιγότερο καλά κι αν είναι τα τραγούδια, αυτό που αιχμαλωτίζει τον ακροατή απ την πρώτη στιγμή είναι κυρίωs η παθιασμένη δραματικά εκφραστική φωνή τηs, όταν ακούs να ουρλιάζει σχεδόν κλαίγονταs με το υπερχειλίζον συναίσθημα που την κατέκλυζε. κι αυτό αποδεικνύεται αν ακούσειs το Cry baby και το Α woman left lonely! Πρόκειται για αναντικατάστατο φαινόμενο γυναικείαs ερμηνείαs και δεν νομίζω μέχρι τώρα να την πλησίασε κάποια στο είδοs μουσικήs που υπηρέτησε με θρησκευτική προσήλωση! δυστυχώs όπωs πολλοί εμβληματικοί καλλιτέχνεs χάθηκε πολύ νέα.. Λέγεται οτι κάποιοs φίλοs του κάλεσε τον Jim Morrison στο Whiskey A Go Go να ακούσει μια εκπληκτική τραγουδίστρια, και πριν μπει στο μαγαζί ο Jim άκουσε απ έξω αυτό το απίστευτο μπλουζ γρέζι να διαχέεται παντού και περίμενε να δει μια μαύρη.. όταν βέβαια αντίκρυσε τη Janis έμεινε άναυδοs! Δεν πιστεύω οτι υπάρχει άνθρωποs με στοιχειώδη συναισθηματική νοημοσύνη και να μην έχει συγκινηθεί απ την συγκλονιστική ερμηνεία τηs ανεπανάληπτηs Janis! Το Pearl είναι όντωs μουσικό μαργαριτάρι!
Δημοσίευση σχολίου