Where Have All the Good Times Gone τραγουδούσαν το 1965 οι Kinks και με μια ελαφριά παράφραση, μπορεί να γίνει Where Have All the Good Stages Gone, για να ταιριάζει με το κείμενο που έχετε αρχίσει να διαβάζετε. Το 1988, οι Iron Maiden μας εντυπωσίαζαν με το σκηνικό της Seventh Tour of a Seventh Tour με τα παγόβουνα, αλλά και οι Running Wild και King Damond στις πρώτες συναυλίες τους στο Ρόδον Club, όπου στην πεπερασμένη σκηνή του υπήρχε ένα πειρατικό καράβι κι ένα νεκροταφείο, αντίστοιχα! Παρακολουθούσαμε με στόμα κι αυτιά ανοιχτά! Να θυμηθώ την ατμομηχανή και τα κανόνια στο OAKA στη μοναδική συναυλία των AC/DC, τα σκηνικά στις 2 συναυλίες των Rammstein σε Μαλακάσα και OAKA, τις συναυλίες των U2, την πρώτη συναυλία των Pink Floyd αλλά και την εξαιρετική εμφάνιση του Roger Waters στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ ΟΑΚΑ. Σταματάω εδώ γιατί ο σκοπός του κειμένου ΔΕΝ είναι η καταγραφή, αλλά η αδιάφορη εξέλιξη των σκηνικών. Τόσες, μα τόσες πολλές συναυλίες, που τα μάτια δεν προλάβαιναν να δέχονται ερεθίσματα και να τα συνδέουν με τη μουσική. Σταδιακά, τα τελευταία 10 περίπου χρόνια, τα βαριά σκηνικά έχουν αρχίσει να υποχωρούν και σχεδόν να εξαλείφονται, με μεγάλες οθόνες να έχουν πάρει τη θέση τους με video και πολλές φορές άσχετα γραφικά να «τρέχουν» κι εμάς να προσπαθούμε να τα ταιριάξουμε με τη μουσική. Εις μάτην! Ειδικά αναφέρομαι στις μεγάλες συναυλίες σε ανοιχτούς χώρους που το σκηνικό είναι στενά συνδεμένο με την ίδια τη συναυλία. Στους μικρούς χώρους, μού φτάνει ένα Banner (πανώ), γιατί σε αυτές τις συναυλίες φαίνεται η ικανότητα του καλλιτέχνη. Σκηνή, ένας απλός φωτισμός και ηχεία! Όμως και στις μεγάλες παραγωγές έχουν εκλείψει τα σκηνικά και όλα γίνονται απλά κι …εύκολα. Οι Iron Maiden είναι ένα από τα ελάχιστα συγκροτήματα που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν μεγάλα σκηνικά με ότι αυτό συνεπάγεται (κόστος, μεταφορικά, «άνοιγμα» ημερομηνιών). Κι όμως στην τρέχουσα συνεχιζόμενη περιοδεία Run For Your Lives για την 50ή επέτειο, έχουν συμπεριλάβει ψηφιακές οθόνες αντί για φυσικά σκηνικά και σκηνικά στοιχεία που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες συναυλίες τους. Μιλώντας στο ισπανικό El Jevilongo (πατήστε εδώ), ο Adrian Smith είπε: "Νομίζω ότι ήμασταν πάντα πολύ παραδοσιακοί στην παραγωγή μας. Με τόσα σκηνικά, ήταν σαν να πήγαινες να δεις μια θεατρική παράσταση. Ο Rod Smallwood (manager) κι ο Steve [Harris, μαζί με τον Bruce [Dickinson, είχαν κοινό σκοπό τα μεγάλα σκηνικά . Ο Bruce, εμπλέκεται όλο και περισσότερο σε πράγματα που εμφανίζονται στη σκηνή, όπως στη μάχη του με τον Eddie kai και για να είμαι ειλικρινής, δεν εμπλέκομαι σε αυτό Κι ο πρώην ντράμερ Nicko McBrain, έχει αναφερθεί στην αλλαγή παραγωγής τους από τα φυσικά σκηνικά στις ψηφιακές οθόνες και το μετέφερε στον Smallwood που του απάντησε: «Το ξέρω αλλά πρέπει να προχωρήσουμε στον 21ο αιώνα, Αυτή είναι η περιοδεία για την 50ή επέτειο». Το θέμα μας δεν είναι αν η περιοδεία των Iron Maiden έχει ή δεν έχει φυσικά σκηνικά, αλλά το γεγονός ότι η λογική που θα ακολουθείται για τα επόμενα χρόνια θα είναι οθόνες με γραφικά. Where Have All the Good Stages Gone;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
6/1/26
Δημοσίευση σχολίου