ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ
Συνθέτης του τραγουδιού είναι ο Irwin Levine και στιχουργός ο L. Russell Brown. Ερμηνευτές ο Tony Orlando και το φωνητικό συγκρότημα The Dawn, που απαρτιζόταν από δύο τραγουδίστριες των Motown Studios, την Telma Hopkins και την Joyce Vincent Wilson. Το συνθετικό δίδυμο Levine-Russell Brown έχει υπογράψει κι άλλες επιτυχίες των Tony Orlando and The Dawn, όπως το Knock Three Times και το Candida, που επίσης πήγαν πολύ ψηλά στα charts, ποτέ όμως κάτι σαν το Tie a Yellow Ribbon Round the Ole Oak Tree. Πώς τους ήρθε όμως η ιδέα με την κίτρινη κορδέλα;
Τον Ιούνιο του 1972, το Reader’s Digest αναδημοσίευσε ένα διήγημα, με τίτλο Going Home, που είχε πρωτοδημοσιευτεί στην εφημερίδα New York Post, έναν χρόνο νωρίτερα, και το είχε γράψει ο Pete Hamill. Το διήγημα αναφερόταν σε έναν κατάδικο, που είχε εκτίσει την ποινή του και, επιστρέφοντας σπίτι του, ύστερα από 4 χρόνια απουσίας, αναρωτιόταν αν θα έβρισκε την γυναίκα του να τον περιμένει ή είχε, τυχόν, βρει κάποιον άλλον στο μεταξύ. Πριν φύγει λοιπόν από τη φυλακή, της έστειλε ένα γράμμα, όπου την παρακαλούσε να κρεμάσει ένα κίτρινο μαντήλι στη μεγάλη βελανιδιά έξω από το σπίτι τους, αν τον περίμενε ακόμη. Αν ο ήρωάς μας έβλεπε το κίτρινο μαντήλι, θα ήξερε ότι είναι ευπρόσδεκτος. Σε διαφορετική περίπτωση, θα έμενε μέσα στο λεωφορείο και θα συνέχιζε το ταξίδι του για όπου τον βγάλει. Ο Russell Brown διάβασε αυτή την συγκινητική ιστορία στο Reader’s Digest και πρότεινε στον Levine να γράψουν ένα ανάλογο τραγούδι. Απλώς, άλλαξαν το κίτρινο μαντήλι με μια κίτρινη κορδέλα, μάλλον γιατί το βρήκαν πιο ρομαντικό. Άλλωστε, υπήρχε ήδη η παράδοση της κίτρινης κορδέλας, πολύ πριν κυκλοφορήσουν το διήγημα και το τραγούδι, ίσως από τον 19ο αιώνα, αφού το κίτρινο ήταν το χρώμα του Αμερικάνικου Ιππικού, οπότε οι γυναίκες που περίμεναν τον αγαπημένο τους να επιστρέψει από κάποια επιχείρηση του Ιππικού, φορούσαν στα μαλλιά τους μια κίτρινη κορδέλα. Είχε γυριστεί, μάλιστα, και ένα κλασικό western με τον John Wayne, με τίτλο She Wore a Yellow Ribbon (1949). Χάρη σ’ αυτήν την παράδοση κατάφεραν οι Levine-Russell Brown να αποφύγουν να πληρώσουν δικαιώματα στον Pete Hamill για τους στίχους του τραγουδιού.
Κάτι ακόμα, πολύ αστείο: Οι δύο δημιουργοί του τραγουδιού το πρόσφεραν, κατ’ αρχήν, στον Ringo Starr, όμως ο εκπρόσωπος της Apple Records, o Al Steckler, απέρριψε την πρόταση, χαρακτηρίζοντας το τραγούδι «γελοίο»!
ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
Όπως είπαμε ήδη, ήταν τελικά ο Tony Orlando και οι Dawn οι τυχεροί, που τελικά ηχογράφησαν το «γελοίο» τραγούδι, τον Ιανουάριο του 1973, σε παραγωγή των Hank Medress και Dave Appell. Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς έπιασε την κορυφή των charts στις ΗΠΑ και έμεινε εκεί 4 συνεχόμενες εβδομάδες, πουλώντας τον αριθμό ρεκόρ των 3.000.000 αντιτύπων μέσα στις πρώτες 3 εβδομάδες κυκλοφορίας. Δεν έμεινε όμως μόνον εκεί. Το single μπήκε στο Top 10 δέκα ακόμη χωρών, σε οκτώ από τις οποίες πήγε Νο 1! Στη Μεγάλη Βρετανία έμεινε στο Νο 1 για 4 εβδομάδες, στην Αυστραλία για 7 εβδομάδες και στη Νέα Ζηλανδία για 10! Αναδείχτηκε το πιο εμπορικό single του 1973, αφήνοντας πίσω του «γίγαντες», όπως Killing Me Softly, You’re So Vain, Superstition, Angie, Crocodile Rock, We’re An American Band, Give Me Love (Give Me Peace on Earth), Top of the World, Time in a Bottle, Half Breed, Delta Dawn, Brother Louie, … , η λίστα δεν έχει τελειωμό!
Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΙΤΡΙΝΗΣ ΚΟΡΔΕΛΑΣ
Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα αν το Tie a Yellow Ribbon δημιούργησε ή απλώς αναθέρμανε ένα έθιμο. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι, ότι από την κυκλοφορία του και μετά, το τραγούδι αυτό καθιέρωσε την κίτρινη κορδέλα ως σύμβολο ελπίδας, αγάπης και αλληλεγγύης για τους αγαπημένους μας που βρίσκονται μακριά, για οποιονδήποτε λόγο, είτε αυτός είναι ξενιτιά ή εκστρατεία ή και φυλάκιση. Κάθε επαναπατριζόμενος έχει την βαθιά προσμονή ότι, γυρίζοντας στο σπίτι, θα δει μια κίτρινη κορδέλα να κυματίζει πάνω σε μια βελανιδιά, καλωσορίζοντάς τον! Ειδικά την εποχή της κυκλοφορίας του τραγουδιού, με τον πόλεμο του Βιετνάμ στην κορύφωσή του, το δέσιμο της κίτρινης κορδέλας έγινε ένα πολύ συνηθισμένο θέαμα, σε όλες τις πόλεις των ΗΠΑ. Αλλά και στις μέρες της ανατροπής του Σάχη στο Ιράν (1979-1980), χιλιάδες κίτρινες κορδέλες δέθηκαν στα δέντρα, σαν σύμβολο υποστήριξης και αλληλεγγύης για το προσωπικό της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Τεχεράνη, το διάστημα που κρατούνταν ως όμηροι. Ακόμα και στον πόλεμο του Περσικού Κόλπου (1990), έβλεπες να ξεφυτρώνουν παντού κίτρινες κορδέλες. Και, μην νομίζετε, η καθιέρωση της κόκκινης κορδέλας ως σύμβολο του αγώνα κατά του AIDS, από αυτό το τραγούδι προήλθε.
ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ ΟΙ TONY ORLANDO AND THE DAWN
Να διευκρινίσουμε, πρώτα απ’ όλα, ότι ο Tony Orlando δεν ήταν κανένας τυχαίος ή κάποιος rookie της μουσικής σκηνής. Είχε βάλει ήδη ένσημα σαν τραγουδοποιός στο περίφημο (στην δεκαετία του ’60 κυρίως) Brill Building της Νέας Υόρκης, όπου είχε μαζευτεί το απαύγασμα της αμερικάνικης ποπ, όπως ο Burt Bacharach, o Neil Diamond, o Neil Sedaka, o Paul Simon, η Carole King, o Phil Spector και ο Sonny Bono. Έβγαλε το πρώτο του άλμπουμ το 1970, αλλά με διάφορους session μουσικούς. Η συνεργασία του με τις Dawn ήρθε λίγο αργότερα. Οι τρεις τους μεγαλούργησαν στη συνέχεια, όχι μόνο χάρη στις μεγάλες τους επιτυχίες, αλλά και λόγω του δημοφιλούς TV show, όπου πρωταγωνιστούσαν. Το αστέρι τους έσβησε στα 1977. Έγιναν κάποιες προσπάθειες επανασυγκόλλησης το 1988, ακόμα και το 2015, αλλά η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται (παρά μόνον ως φάρσα, που έλεγε και ο Μαρξ). Σήμερα, ο Tony Orlando Cassavitis είναι 81 ετών (έχει γεννηθεί το 1944) και ζει στη Νέα Υόρκη, έχοντας αποσυρθεί μόλις έναν χρόνο νωρίτερα από τη μουσική σκηνή, και συγγράφει το νέο του βιβλίο. Να τα εκατοστίσεις πατριωτάκι, πάντα ακμαίος!
ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
20/12/25
Δημοσίευση σχολίου