Κάπου εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 70, έβλεπα στην τηλεόραση έναν τραγουδιστή της λεγόμενου ελληνικής pop, με χαρακτηριστική χωρίστρα στα μαλλιά, ανοιχτό πουκάμισο, δασύτριχο στήθος και πάντα ντυμένο με κοστούμι. Ο άρτι αφιχθής (τότε) εκ Αυστραλίας Τζον Τίκης (πραγματικό όνομα Γιάννης Τεκές), είχε γεννηθεί το 1947 στο χωριό Μόλυβος της Λέσβου και σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, το 1963, μετανάστευσε για σπουδές στην Αυστραλία με το υπερωκεάνιο «Πατρίς». Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού έλαβε μέρος σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Εγκαταστάθηκε στη Μελβούρνη, όπου έμενε με τον αδελφό του και δουλεύανε μαζί σε ένα μανάβικο. Όσο σπούδαζε στο γυμνάσιο, παρακολουθούσε ταυτόχρονα μαθήματα τραγουδιού, υποκριτικής και χορού. Στα 18 του σχηματίζει το πρώτο του συγκρότημα, τους John Tikis & The Playboys και γίνεται γνωστός, ηχογραφώντας δύο τραγούδια στα ελληνικά που γίνονται αμέσως επιτυχία. Παράλληλα έκανε φωνητική, θέατρο και τραγούδι και ηχογραφεί το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ που γίνεται χρυσό στην Αυστραλία μέσα σε μία εβδομάδα. Τίτλος του John Tekes «Δόσμου το χέρι σου» (1972).
Όσο ήταν στην Αυστραλία, εμφανίστηκε στα μεγαλύτερα κλαμπ του Σίδνευ και στα 19 του επιστρέφει στην Ελλάδα, για να γνωρίσει τους γονείς της γυναίκας του, με την οποία είναι παντρεμένος 50 χρόνια!
 |
| Άρθρο από αυστραλέζικη εφημερίδα |
Στην Ελλάδα το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε ήταν το Τζων Τίκης (1974) με την εταιρεία Sonora για να ακολουθήσει μια σειρά, συνολικά 17 άλμπουμ(!), με πιο πρόσφατο το “Άσε την αγάπη οδηγό». Ενώ είχε ξεκινήσει την καριέρα του τραγουδώντας pop, σταδιακά… μετακόμισε στο ελαφρολαικό όπου τελείωσε την καριέρα του. Το 1980 διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Χριστούγεννα στον Πόλεμο».Δείτε εδώ το video
Έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2026 σε ηλικία 80 ετών και σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Μάγδα Τσέγκου, τον τελευταίο καιρό, δεν μπορούσε να μιλήσει και επικοινωνούσε μόνο με τα μάτια, πάσχοντας από ALS.
Προσέξτε πόσο ο Τόνι Σφίνος, του μοιάζει. Σωματοδομή, ανοιχτό πουκάμισο, κίνηση, περούκα, κάτι που τον ίδιο δεν τον ενοχλεί, αντίθετα, το εκτιμάει. Διαβάστε εδώ τη συνέντευξή του.
Α.Ρ.
15/4/25
Δημοσίευση σχολίου